Polski SOR. Uwaga, będzie bolało

Drogi autorze. Bardzo Ci dziękuję że zdecydowałeś się w życiu na ratowanie życia innym. To piękne i godne pochwały. Chylę czoła!

Natomiast co do książki najbardziej zapadły mi zdania w kolejności w jakiej się pojawiły. Oto one:

1: „Drugi ważny powód stanowiła moja
nienawiść do antyszczepionkowców.
Te ameby wkurwiają mnie na maksa, za to, co zrobili nam wszystkim, i za to, co ja sam musiałem przez nich przejść. Przed kolejną falą covidu stwierdziłem, że nie będę ryzykował swoim życiem dla ratowania ludzi, którzy są tak głupi, że mają to itak w dupie.”

Ten sam rozdział kawałek dalej:
2: „Rozumiem tych, dla których z różnych powodów takie wartości są święte ichcą zostać męczennikami własnych poglądów. Iokej, jeśli chcą, dajmy im taką możliwość.”

I trzecia perełka:
3: „Tak, wiem, że wśród osób nielegalnie przekraczających granicę, byli tacy, którzy wykorzystywali sytuację, żeby przedostać się do lepszego świata. Ale ja nie zamierzam nikogo osądzać.”

Sprzeczność, sprzeczność, sprzeczność.
Właśnie z powodu który wymieniłem na początku książki nie ocenię.

Jeśli chodzi o treść której się spodziewałem było jej tak bardzo mało, że zwyczajnie nie zdecyduje się polecić tej pozycji.

Drogi autorze. Bardzo Ci dziękuję że zdecydowałeś się w życiu na ratowanie życia innym. To piękne i godne pochwały. Chylę czoła!

Natomiast co do książki najbardziej zapadły mi zdania w kolejności w jakiej się pojawiły. Oto one:

1: „Drugi ważny powód stanowiła moja
nienawiść do antyszczepionkowców.
Te ameby wkurwiają mnie na maksa, za to, co zrobili nam wszystkim, i za...

Bardzo ważna książka. Polecam każdemu kto ma wątpliwości czy ochrona zdrowia ma się aż tak źle. Polecam każdemu kto nie wie czy powinien udzielać pomocy w sytuacjach które tego wymagają.

Bardzo ważna książka. Polecam każdemu kto ma wątpliwości czy ochrona zdrowia ma się aż tak źle. Polecam każdemu kto nie wie czy powinien udzielać pomocy w sytuacjach które tego wymagają.

Słabe. Wbrew tytułowi, mało jest o SOR-ze. Większość to wynurzenia autora. Klasyka gatunku - narzekanie jak w Polsce jest źle, i że cały świat robi inaczej, na pewno, szczególnie w takiej Afryce. Jak to Europa jest git - rozumiem, że taka Ukraina nie jest w Europie? Oczywiście ma wiadomy światopogląd - lewicowy, więc jak przystało na osobę "tolerancyjną", każdy myślący inaczej od niego jest debilem. Obrażać można innych, nas nie. Nie wiem czemu tak narzeka na pieniądze, skoro mu źle to zgodnie z tekstami jego politycznego idola pracę można zmienić. Nie wiem czemu narzeka na liczbę godzin pracy, nikt mu nie każe tyle robić. Oczywiście ratownicy mają najgorszą pracę na ziemi, nikt nie haruje tak jak oni. Można by tak długo pisać. A język autora często rynsztokowy.

Słabe. Wbrew tytułowi, mało jest o SOR-ze. Większość to wynurzenia autora. Klasyka gatunku - narzekanie jak w Polsce jest źle, i że cały świat robi inaczej, na pewno, szczególnie w takiej Afryce. Jak to Europa jest git - rozumiem, że taka Ukraina nie jest w Europie? Oczywiście ma wiadomy światopogląd - lewicowy, więc jak przystało na osobę "tolerancyjną", każdy myślący...

Bez zbędnych poprawności. Realne, dla niektórych może nieznane i przerażające, przedstawienie przytłaczającego bezradnością świata polskiej opieki zdrowotnej.
Po lekturze warto bardziej docenić ratowników, sytuacje, w których najczęściej ich spotykamy mogą być pełne sprzecznych emocji - pamiętajmy jednak, że to ludzie. Często na granicach swoich własnych możliwości, jak i tych fundowanych przez system.

Bez zbędnych poprawności. Realne, dla niektórych może nieznane i przerażające, przedstawienie przytłaczającego bezradnością świata polskiej opieki zdrowotnej.
Po lekturze warto bardziej docenić ratowników, sytuacje, w których najczęściej ich spotykamy mogą być pełne sprzecznych emocji - pamiętajmy jednak, że to ludzie. Często na granicach swoich własnych możliwości, jak i...

Liczyłem, że zasypie mnie przykładowymi problemami ludzi na SORze, czarnym humorem itd, ale niestety nie. To raczej takie luźne przemyślenia autora o polityce itp. Trochę o uchodźcach z bliskiego wschodu (ogólnikowo, bez detali),o sprzęcie medycznym (też bardziej ogólnikowo),ogólnie dużo rzeczy jest bez zagłębiania się w detale, przez co trochę płytkie te informacje i na pewno czułem ogromny niedosyt, książka błyskawicznie się skończyła, a miałem wrażenie, że to dopiero 25% książki... Zakupu nie polecam, ale gdyby ktoś dostał za darmo tę książkę, to na nudne wieczory jest ok, choć podkreślam, że krótka i zdecydowanie za mało informacji

Liczyłem, że zasypie mnie przykładowymi problemami ludzi na SORze, czarnym humorem itd, ale niestety nie. To raczej takie luźne przemyślenia autora o polityce itp. Trochę o uchodźcach z bliskiego wschodu (ogólnikowo, bez detali),o sprzęcie medycznym (też bardziej ogólnikowo),ogólnie dużo rzeczy jest bez zagłębiania się w detale, przez co trochę płytkie te informacje i na...

Czytalam z zaciekawieniem ale nie zachwycila mnie ta pozycja. Momentami bylam lekko zniesmaczona nie tyle dratsycznymi czy dosadnymi opisami, ale sposobem w jaki autor odnosi sie do osob ktore nie podzielaja jego swiatopogladu. Jak dla mnie zbyt duzo "Ja" i osobistych wycieczek, ale moze to taka forma autoterapii. No i ten "instagramowy" styl pisania - ani reportaz ani dziennik. Brawo za ostatni rozdzial i uzmyslowienie czytelnikowi dlaczego znajmosc zasad udzielania pierwszej pomocy jest niezbedna kazdemu. Mimo iz ksiazke oceniam jako przecietna, to chetnie wybralabym sie na kurs organizowany przez pana Yanka, bo nie mozna mu zarzucic braku wiedzy czy pasji. Generalnie pozycja warta przeczytania i dobrze ze sie znalazla na runku, ale w moim osobistym odczuciu przecietna.

Czytalam z zaciekawieniem ale nie zachwycila mnie ta pozycja. Momentami bylam lekko zniesmaczona nie tyle dratsycznymi czy dosadnymi opisami, ale sposobem w jaki autor odnosi sie do osob ktore nie podzielaja jego swiatopogladu. Jak dla mnie zbyt duzo "Ja" i osobistych wycieczek, ale moze to taka forma autoterapii. No i ten "instagramowy" styl pisania - ani reportaz ani...

Na pewno podobał mi się kolokwialny język, nieoficjalny ton i takie trochę gawędziarskie klimaty. Doceniam autora za szczerość, trzeba mieć w sobie pewną odwagę (niekoniecznie w pozytywnym znaczeniu),żeby publicznie przyznawać się do niektórych rzeczy. Niestety, autor nie tyle nawet nie wzbudza we mnie sympatii, co napiszę to wprost, momentami wzbudzał we mnie autentyczną niechęć. Było kilka fragmentów, że musiałam przerywać słuchanie audiobooka, żeby je "rozchodzić". Ciekawe czy on te swoje *mądrości* przemyca w warsztatatach z pierwszej pomocy? Niezła antyreklama. Ogólnie to przypomina mi trochę innego celebrytę internetowego- sierżanta bagietę. Swieżaki, co ledwie liznęły opisywane zawody i bardzo szybko odeszli z pracy ale robią z siebie specjalistów. Z tym, że bagieta jest dużo mniej zacietrzewiony i mimo wszystko, sympatyczniejszy niż autor SORu. Można przeczytać/przesłuchać jako ciekawostkę.

Na pewno podobał mi się kolokwialny język, nieoficjalny ton i takie trochę gawędziarskie klimaty. Doceniam autora za szczerość, trzeba mieć w sobie pewną odwagę (niekoniecznie w pozytywnym znaczeniu),żeby publicznie przyznawać się do niektórych rzeczy. Niestety, autor nie tyle nawet nie wzbudza we mnie sympatii, co napiszę to wprost, momentami wzbudzał we mnie autentyczną...

Częściowo słuchałam jako audiobooka, częściowo czytałam. Język w jakim jest spisana książka może albo komuś bardzo się spodobać,albo od razu odrzucić od lektury. Mi się podobało. Co do samej treści - są to głównie przemyślenia autora,brakuje w nich akcji z SORu czy codziennej pracy. Liczyłam na więcej porad jak się zachować, w szczególności gdy wspomina się o pierwszej pomocy. Nie mogę jednak powiedzieć że to zła książka, bo jest wręcz przeciwnie. Po prostu w wydaniu 2.0 dodałabym dwa rozdziały - jeden na ciekawe przypadki, drugi na pierwszą pomoc.

Częściowo słuchałam jako audiobooka, częściowo czytałam. Język w jakim jest spisana książka może albo komuś bardzo się spodobać,albo od razu odrzucić od lektury. Mi się podobało. Co do samej treści - są to głównie przemyślenia autora,brakuje w nich akcji z SORu czy codziennej pracy. Liczyłam na więcej porad jak się zachować, w szczególności gdy wspomina się o pierwszej...

Książka wydaje się być szczera i prawdziwa, pokazuje jak wygląda polska służba zdrowia. Według mnie, nie ma takich pieniędzy które uleczą chory system zdrowotny.
Nie zgadzam się z niektórymi poglądami autora ale każdy ma prawo do swojego punktu widzenia.
Książka dobra ale ostatnio tego typu literatury jest zalew, może się nie przebić do szerszego czytelnika.

Książka wydaje się być szczera i prawdziwa, pokazuje jak wygląda polska służba zdrowia. Według mnie, nie ma takich pieniędzy które uleczą chory system zdrowotny.
Nie zgadzam się z niektórymi poglądami autora ale każdy ma prawo do swojego punktu widzenia.
Książka dobra ale ostatnio tego typu literatury jest zalew, może się nie przebić do szerszego czytelnika.

Lubię czytać takie ksiazki które opowiadają o prawdziwych sytuacjach, o życiu. A historie tu przedstawione naprawdę dają do myślenia zarówno te z sor, jak i z granicy, bo o tym mało kto wie a w mediach różnie bywało. Polecam to przeczytać.

Lubię czytać takie ksiazki które opowiadają o prawdziwych sytuacjach, o życiu. A historie tu przedstawione naprawdę dają do myślenia zarówno te z sor, jak i z granicy, bo o tym mało kto wie a w mediach różnie bywało. Polecam to przeczytać.