Profil użytkownika: dorotaw_blog

Małżeństwo,które staje się pułapką,
Porwanie,które może być ratunkiem…
_______________________________________________

Brzmi intrygująco,prawda?

Przed Wami moje spostrzeżenia odnośnie thrillera „Uwięziona” autorstwa @baparisauthor

W książce mamy kilka postaci,które odgrywają kluczową rolę,lecz takimi głównymi jest tutaj przede wszystkim Amelia- szesnastolatka,która na starcie swojego życia dostaje przysłowiowego „kopa w du.pę” - dziewczyna traci tatę w wyniku ciężkiej choroby.

Amelia zostaje sama po śmierci ojca i by nie wpaść w tryby opieki społecznej,postanawia okłamać personel medyczny iż ma rodzinę,która „już” do niej jedzie.
Prawda jest jednak inna i dziewczyna niezwłocznie ucieka do Londynu.
Tam rozpoczyna swoje nowe życie,które początkowo nie jest kolorowe.
Wkrótce poznaje tam także przyjaciół a nawet zdobywa pracę w ekskluzywnym magazynie.

W owym wydawnictwie poznaje Neda Hawthorpe’a - swojego szefa,który od początku budzi kontrowersje wśród pracowników jak i w umyśle Amelie.

Pewnego dnia Ned proponuje jej wyjazd do Las Vegas na którym proponuje jej pewien układ,na który dziewczyna się zgadza.

Gdy układ dochodzi do skutku,Amelie odkrywa że jest w śmiertelnej pułapce.

Pewnego dnia dochodzi do porwania tej dwójki.
Oboje nie wiedzą kim są porywacze ani gdzie się znajdują.
Jednak Amelie w tym całym szaleństwie odkrywa,że przy porywaczach czuje się bezpieczniej niż przy własnym mężu…

Dokąd poprowadzi ta cała historia ?
Czy Amelie i Ned zostaną uwolnieni ?

Kolejny raz jestem zadowolona z przeczytanej pozycji autorki.
Nie zawiodłam się, książka bardzo mnie wciągnęła i nie mogłam się od niej oderwać.
Nie było chwili,żeby coś się nie działo a końcowe „wskakiwanie” puzzli było genialne.

Ocena końcowa : 🔟/🔟⭐️📖

3/2026 📚

#baparis #bookreading #bookrecs #book

Małżeństwo,które staje się pułapką,
Porwanie,które może być ratunkiem…
_______________________________________________

Brzmi intrygująco,prawda?

Przed Wami moje spostrzeżenia odnośnie thrillera „Uwięziona” autorstwa @baparisauthor

W książce mamy kilka postaci,które odgrywają kluczową rolę,lecz takimi głównymi jest tutaj przede wszystkim Amelia- szesnastolatka,która na...

Nie jest to słodka pozycja pełna kwiatów i miłości. Nie jest w niej od początku do końca słodko.
To jedna z pozycji,która otwiera oczy na pewne sprawy. Pokazuje nam jak może wyglądać życie po życiu…

Autorka tak wciągnęła mnie w tą jakże magiczną historię,że nie mogłam się oderwać! Dzięki Bogu za czytniki,możliwość czytania mobilnego i słuchania,bo dokładnie tak wyglądało moje czytanie jej- raz siedziałam z książką przed nosem,raz towarzyszył mi czytnik i telefon a czasem idąc na zakupy słuchałam jej na słuchawkach (pozycja dostępna m.in na Legimi). Nie ważne,że jak zwykle zapomniałam kupić połowy rzeczy… 🤭.

Dawno nie czytałam tak dobrej pozycji i to spod polskiego pióra 🖊️ !

Zdecydowanie polecam wszystkim,którzy jeszcze nie mieli styczności - przeczytajcie,nie pożałujecie !

Mogłabym o niej pisać w nieskończoność,ale nie chcę psuć Wam zabawy. Magiczna,pełna atmosfery…G E N I A L N A !

Nie jest to słodka pozycja pełna kwiatów i miłości. Nie jest w niej od początku do końca słodko.
To jedna z pozycji,która otwiera oczy na pewne sprawy. Pokazuje nam jak może wyglądać życie po życiu…

Autorka tak wciągnęła mnie w tą jakże magiczną historię,że nie mogłam się oderwać! Dzięki Bogu za czytniki,możliwość czytania mobilnego i słuchania,bo dokładnie tak wyglądało...

„Moim zdaniem książki z najsmutniejszym zakończeniem są najlepsze,bo coś dzięki nim czujemy.
Nie zawsze czeka nas „…I żyli długo i szczęśliwie” ,choć ciężko na to pracujemy.”

Okrzyknięta najsmutniejszą powieścią booktoka.
Czy faktycznie była taką w Moim odczuciu? Zapraszam na kilka słów poniżej.

Długo zabierałam się do jej przeczytania. Nie raz zerkała na mnie z półki. Zawsze było „coś” co sprawiało,że wybierałam inną…

Niedawno poczułam,że teraz albo nigdy- co ma być to będzie. Przeczytam.

W powieści mamy Emery - dziewczynę,która chciała żyć jak wszyscy dookoła : kochać i być kochaną. Jednak jej wrogiem był czas…
Kilka lat temu jej siostra bliźniaczka odeszła na chorobę,którą później wykryto u Emery,chociaż przebieg choroby nieco różni się od jej siostry bliźniaczki.Brak siostry strasznie doskwiera Emery mimo upływu czasu. Jej mama kompletnie sobie nie radzi po stracie pierwszej córki i niestety spycha na boczny plan Emery.Dziewczynie dodatkowo nie jest łatwo,bo jej ojciec kilka lat temu ich opuścił i założył nową rodzinę. Jednak pewnego dnia Emery podejmuje decyzję o przeprowadzce do ojca i tam poznaje Kaidena- chłopaka budzącego respekt,ale i kryjącego także inne uczucia,które otwiera tylko przed nią …Z czasem ta dwójka zaczyna spędzać ze sobą co raz więcej czasu. Jedno z ich ulubionych miejsc to drzewo sykomory.Emery dzięki Niemu zaczyna czuć że żyje. Uwielbia z nim spędzać czas i rozmawiać.
Czuję się bezpieczna ale czas dla Nich jednak nie chciał się zatrzymać…Pewnego dnia Kaiden dowiaduje się o chorobie dziewczyny a później wszystko zaczyna dziać się w zawrotnym tempie … I już nie ma odwrotu …

Zdecydowanie dająca do myślenia książka. Smutna ale szczera… Śmiało mogę Wam ją polecić. Długo jeszcze będzie we mnie „siedzieć” ta historia…

🔟/🔟 ⭐️

„Moim zdaniem książki z najsmutniejszym zakończeniem są najlepsze,bo coś dzięki nim czujemy.
Nie zawsze czeka nas „…I żyli długo i szczęśliwie” ,choć ciężko na to pracujemy.”

Okrzyknięta najsmutniejszą powieścią booktoka.
Czy faktycznie była taką w Moim odczuciu? Zapraszam na kilka słów poniżej.

Długo zabierałam się do jej przeczytania. Nie raz zerkała na mnie z półki....