Ta książka sprawiła mi fizyczny ból. Po raz pierwszy w moim życiu musiałam zrobić przerwę w czytaniu książki ponieważ ta była dla mnie za ciężka. Historia w niej opowiedziana przytłoczyła mnie całkowicie. Jest to opowieść straszna, potwierdzająca moją smutną tezę, że samo życie pisze najlepsze horrory a my, chociaż kreujemy się na cywilizowanych ludzi zachowujemy się gorzej niż jaskiniowcy naginając rzeczywistość i religie, która sama w sobie może być piękna by czynić zło w jego najczystszej postaci.

Ta książka sprawiła mi fizyczny ból. Po raz pierwszy w moim życiu musiałam zrobić przerwę w czytaniu książki ponieważ ta była dla mnie za ciężka. Historia w niej opowiedziana przytłoczyła mnie całkowicie. Jest to opowieść straszna, potwierdzająca moją smutną tezę, że samo życie pisze najlepsze horrory a my, chociaż kreujemy się na cywilizowanych ludzi zachowujemy się gorzej...

Plus za narracje drugoosobową, której jest na świecie tak mało <3

Plus za narracje drugoosobową, której jest na świecie tak mało <3

Kolejna już książka znanego polskiego satyryka okazała się jeszcze lepsza niż pierwsza część.
Tekst jest mniej chaotyczny i pojawia się w nim wiele poważniejszych tematów ...
Zacznijmy jednak od początku!
Nawet gdybym nie była fanką Niekrytego Krytyka, a nawet gdybym go nie znała książkę kupiłabym napewno! Tytuł "Nie przyjdziemy do historii" jest dla mnie po prostu genialny i napewno nie można przejść koło niego obojętnie.
A teraz fabuła książki. Jeśli podczas czytania, ktoś próbował wyobrazić sobie głos Niekrytego, to w sumie mógłby się poczuć tak jakby oglądał jego bardzo długi filmik.
Poza tym Maciej porusza w swojej książce kwestie bardzo poważne i no cóż ... budzące wiele sporów. On potrafi się jednak wypowiedzieć o nich w sposób bardzo żartobliwy i przystępny dla każdego. Ponieważ umieć przekazać coś ważnego jednocześnie z humorem jest niezwykle trudno.
Nie mówię, że trzeba się w Niekrytym we wszystkim zgadzać, żeby ta książka się nam spodobała. Wręcz przeciwnie ! Autor nawołuje nas do samodzielnego myślenia i wręcz zbrodnią byłoby zgadzanie się z nim we wszystkim !
Ja osobiście w większości poglądów się z nim zgadzałam, a nawet kiedy nie umiałam się w jakiejś sprawie określić, to książka bardzo mi w tym pomagała, i pozwalała popatrzeć na coś z innej perspektywy.
Zdecydowanie polecam książkę Niekrytego, a wyjątkowo opornym jeśli chodzi o czytanie lub po prostu ludziom do tej książki nieprzekonanym polecam oglądnąć chociaż jeden filmik Maćką, być może zmienicie po nim swoje "paczenie" na świat :)

Kolejna już książka znanego polskiego satyryka okazała się jeszcze lepsza niż pierwsza część.
Tekst jest mniej chaotyczny i pojawia się w nim wiele poważniejszych tematów ...
Zacznijmy jednak od początku!
Nawet gdybym nie była fanką Niekrytego Krytyka, a nawet gdybym go nie znała książkę kupiłabym napewno! Tytuł "Nie przyjdziemy do historii" jest dla mnie po prostu...

Pani Rowling to współcześni bracia Grimm. Jej opowieści zna każde dziecko na ziemi, i tak samo jak opowieści tych dwóch braci, zostaną z nami na bardzo długo!

Pani Rowling to współcześni bracia Grimm. Jej opowieści zna każde dziecko na ziemi, i tak samo jak opowieści tych dwóch braci, zostaną z nami na bardzo długo!

My dzieci z dworca zoo, to przerażająca historia narkomanów. Bardzo młodych narkomanów, których moim zdaniem nie można nawet nazwać nastolatkami.
Szczerze mówiąc, nie przepadam za tego typu książkami, ponieważ osobiście wole, kiedy powieść przenosi mnie w lepszy świat, a nie ukazuje szarą rzeczywistość. Pomimo tego uważam, że każdy "szanujący się" czytelnik powinien ją kiedyś przeczytać.
W książce, każda sytuacja opisana jest bardzo dokładnie, czasem nawet zbyt dokładnie.
Nie to jest jednak główną wadą książki. Najgorsze jest to, że ona nie do końca przekonuje by trzymać się z dala od narkotyków. Opisy autorki, kiedy była pod wpływem jakiś środków są niemal zachęcające, co wyjątkowo utkwiło mi w pamięci. Bo kogo zraziłby fakt, że po zaaplikowaniu narkotyku autorka czuła się jak w niebie.
Oczywiście wszytko się tutaj równoważy, ponieważ mniej więcej w połowie książki jesteśmy świadkami odwyków jakie przechodzi Christiane, co już wcale nie wydaje się przyjemne. Warto jednak dla przestrogi wiedzieć, jak to wygląda.
Podsumowując, książkę warto przeczytać, jednak trzeba się liczyć z tym, że może ona się okazać inna niż myślimy.

My dzieci z dworca zoo, to przerażająca historia narkomanów. Bardzo młodych narkomanów, których moim zdaniem nie można nawet nazwać nastolatkami.
Szczerze mówiąc, nie przepadam za tego typu książkami, ponieważ osobiście wole, kiedy powieść przenosi mnie w lepszy świat, a nie ukazuje szarą rzeczywistość. Pomimo tego uważam, że każdy "szanujący się" czytelnik powinien ją...

Spryciarz z Londynu, to jedna z wielu książek pozadyskowych autorstwa Terr'ego Pratchetta. Moja dopiero druga, ale napewno nie ostatnia.
Przyznam szczerze, że po Długiej Ziemi, napisanej wraz ze Stephenem Baxterem myślałam, że w książkach okołodyskowych, Pratchett po prostu wyzbywa się swojego humoru, sarkazmu i ironii, a stara się napisać zwykłą powieść, w żaden sposób nie kojarzącą się z płaskim światem.
I w tym momencie spotkało mnie jakże pozytywne zaskoczenie ! Nie dość, że pokochałam Dodgera od pierwszej strony, to miałam z tej książki niezły ubaw.
O fabule nie ma co się rozpisywać. Jest to historia, o Londyńskim zbieraczu, który pewnego dnia ratuje piękną dziewczynę i ... no cóż, nietrudno domyśleć się, co dzieje się później.
W tej książce, według mnie, autor raczej średnio skupia się na fabule. Znacznie większy nacisk kładzie, na ... filozofię ?! Tak, mamy tu dużo rozważań, na przeróżne tematy. Dość często pojawia się tamat Boga, co mnie osobiście bardzo zainteresowało.
Tak więc, w książce można znaleźć praktycznie wszystko, a ja osobiście zaręczam, że przynajmniej fanom Dysku napewno się spodoba.

Spryciarz z Londynu, to jedna z wielu książek pozadyskowych autorstwa Terr'ego Pratchetta. Moja dopiero druga, ale napewno nie ostatnia.
Przyznam szczerze, że po Długiej Ziemi, napisanej wraz ze Stephenem Baxterem myślałam, że w książkach okołodyskowych, Pratchett po prostu wyzbywa się swojego humoru, sarkazmu i ironii, a stara się napisać zwykłą powieść, w żaden sposób...

Seria GONE, to chyba jedyna seria, przy której aż tak nie mogę się doczekać, kiedy następny tom wpadnie w moje ręce.
Trzecia już część miała moim zdaniem zdecydowanie więcej plusów, i to raczej na nich zamierzam się zgubić.
1. W całej fabule nie ma prawie żadnych wzmianek o Gaiphage, co mnie osobiście cieszy, ponieważ TO COŚ jest aż nazbyt dziwne.
2. Wreszcie dowiadujemy się co się dzieje poza ETAP-em. Nareszcie!
3. Mamy tutaj też zagadkę bardziej zdumiewającą, niż sam ETAP ( Brittany, Drake )
4. Astrid dostaje po tyłku ( nie każdemu może się to podobać, ale ja jej akurat nie lubię ;) )
Tak więc książka jest moim zdaniem zdecydowanie na plus, a nawet jest lepsza od drugiej części.
Jedynym małym minusem może być (jak dla mnie ) mała obecność Diany i Lany. Wiem, że w poprzedniej części uwaga była zwrócona głównie w ich stronę, jednak tak bardzo je lubię, że mogłabym czytać osobną książkę tylko o nich dwóch :)
Książkę (a tym bardziej całą serię) jeszcze raz polecam !

Seria GONE, to chyba jedyna seria, przy której aż tak nie mogę się doczekać, kiedy następny tom wpadnie w moje ręce.
Trzecia już część miała moim zdaniem zdecydowanie więcej plusów, i to raczej na nich zamierzam się zgubić.
1. W całej fabule nie ma prawie żadnych wzmianek o Gaiphage, co mnie osobiście cieszy, ponieważ TO COŚ jest aż nazbyt dziwne.
2. Wreszcie dowiadujemy...

Jakie wielkie zaskoczenie spotkało mnie po przeczytaniu historii Sayuri. Kiedy skończyłam powieść i przeczytałam, że jest ona jedynie oparta na faktach okropnie się zdziwiłam ! Przez cały czas miałam wrażenie, że Sayuri opowiada prawdziwą historię, do czego w szczególności przekonuje genialna narracja. Dawno nie czytałam tak dobrej książki pod względem technicznym ! Cały czas brałam osobiście udział w wydarzeniach, tak realistycznych, że czasami chciałam nawet zmienić ich bieg. Zostałam pozytywnie zaskoczona również pod względem fabuły. Myślałam, że historia będzie po prostu nieciekawa, ponieważ jak wiadomo gejsze raczej nigdy nie były skłonne do zdradzania szczegółów swojego życia. Na szczęście jednak było zupełnie inaczej. Historia była pięknie opisana, postacie realistyczne, a całość w żadnym miejscu że tak powiem "nie dłużyła się".
Najbardziej pozytywnym aspektem tej książki jest jednak to, że mamy tu przedstawioną historię niemal całego życia Chijo, a następnie Sayuri, a mimo to książka wcale nie jest za długa, ani nie posiada niepotrzebnym wątków.
Gorąco polecam!

Jakie wielkie zaskoczenie spotkało mnie po przeczytaniu historii Sayuri. Kiedy skończyłam powieść i przeczytałam, że jest ona jedynie oparta na faktach okropnie się zdziwiłam ! Przez cały czas miałam wrażenie, że Sayuri opowiada prawdziwą historię, do czego w szczególności przekonuje genialna narracja. Dawno nie czytałam tak dobrej książki pod względem technicznym ! Cały...

Miasto upadłych aniołów, to pierwsza książka wykraczająca poza orginalną trylogię. Przyznam, że trochę obawiałam się, czy książka dorówna swoim pośredniczkom. Jeszcze przed rozpoczęciem lektury miałam wrażenie, że książka została napisana tylko ze względu na dużą popularność serii i chęć zdobycia większego zysku przez autorkę. Na szczęście się pomyliłam !
Samej serii nie uważam za jakieś wybitne arcydzieło, lecz po prostu za dobrą i przyjemną serię młodzieżową. Jeśli chodzi jednak o konkretnie czwarty tom serii to w niczym nie odstaje od swoich poprzedników. Autorka pokazała, że ma ciekawy pomysł na dalszą fabułę a największym plusem jest pole do popisu, które zostawiła sobie na koniec czwartej części. Fakt, że po zakończeniu wiadomo o czym będzie część piąta, jedna mi to w ogóle nie przeszkadza. Mogę nawet powiedzieć, że dzięki temu dalsze losy Jace'a i Clary ciekawią mnie jeszcze bardziej. Zdecydowanie polecam fanom Darów Anioła :)

Miasto upadłych aniołów, to pierwsza książka wykraczająca poza orginalną trylogię. Przyznam, że trochę obawiałam się, czy książka dorówna swoim pośredniczkom. Jeszcze przed rozpoczęciem lektury miałam wrażenie, że książka została napisana tylko ze względu na dużą popularność serii i chęć zdobycia większego zysku przez autorkę. Na szczęście się pomyliłam !
Samej serii nie...

Carlos Ruiz Zafon coraz bardziej podbija moje serce. Druga książka w jego karierze, i druga którą ja przeczytałam jest zdecydowanie lepsza od poprzedniczki, która jednak nadal jest świetna.
Zafon to pisarz, który niewątpliwie ma wyjątkowy dar. Niektórzy pisarze tworzą dzieła, które szybko i przyjemnie się czyta, jednak nic pozatym. Carlos natomiast sprawia, że wszystko możemy dostrzec własnymi oczami. Wyjątkowo łatwo wyobrażałam sobie każdą opisywaną przez narratora sytuację ... chociaż nie ! Ja sobie tego nie wyobrażałam, to po prostu pojawiało się w mojej głowie.
Tak więc moi drodzy nie mogę w żaden sposób opisać tej książki, ponieważ mogłabym tylko popsuć komuś wrażenie o niej. Opisywanie zostawiam panu Zafonowi i składam głęboki ukłon za kolejną genialną historię !

Carlos Ruiz Zafon coraz bardziej podbija moje serce. Druga książka w jego karierze, i druga którą ja przeczytałam jest zdecydowanie lepsza od poprzedniczki, która jednak nadal jest świetna.
Zafon to pisarz, który niewątpliwie ma wyjątkowy dar. Niektórzy pisarze tworzą dzieła, które szybko i przyjemnie się czyta, jednak nic pozatym. Carlos natomiast sprawia, że wszystko...

"Diupa" to moje pierwsze spotkanie z Ewą Nowak, które napewno zaowocuje dalszą znajomością. Po książkę sięgnęłam dzięki orginalnemu dosyć tytułowi (nietrudno się domyślić, jak go za pierwszym razem przeczytałam). Zazwyczaj nie czytam jednak tego typu książek, co przyznaję otwarcie, ponieważ dotychczas zawsze mnie nudziły. Diupa stanowi jednak wyjątek.
Historia papugi i "idealnej rodziny" nie jest może najambitniejszą historią, jaką ostatnio przeczytałam, jednak niewątpliwie ma w sobie pewien urok. Książka jest po prostu miła, zdecydowanie dobra dla odprężenia swojej zmęczonej duszy.
Jedna tylko rzecz rzucała mi się tu bardzo w oczy. Wszystkie rozmowy miedzy "idealną rodzinką" były dziwnie nienaturalne. Autorka na siłę chciała stworzyć luźną atmosferę w książce, wyszło jednak całkiem odwrotnie, bo szczerze mówiąc, nigdy nie słyszałam, żeby ludzie mówili do siebie w taki dziwny sposób.
Jednak polskich pisarzy trzeba wspierać, więc napewno przy okazji sięgnę jeszcze po jakąś książkę pani Ewy.

"Diupa" to moje pierwsze spotkanie z Ewą Nowak, które napewno zaowocuje dalszą znajomością. Po książkę sięgnęłam dzięki orginalnemu dosyć tytułowi (nietrudno się domyślić, jak go za pierwszym razem przeczytałam). Zazwyczaj nie czytam jednak tego typu książek, co przyznaję otwarcie, ponieważ dotychczas zawsze mnie nudziły. Diupa stanowi jednak wyjątek.
Historia papugi i...

Obyś żył w ciekawych czasach...
Chciałabym, żeby Terry Pratchett przeczytał kiedyś moją opinię, i dowiedział się, że dla mnie jest niekwestionowanym mistrzem w swoim fachu. Ciekawe Czasy to już moja piata książka o przygodach Rincewinda i strasznie się cieszę, że nie ostatnia. W każdej kolejnej części Świata Dysku, którą czytam styl Terrego jest jeszcze lepszy niż w poprzedniej, a fabuła książki, to tylko przerwy między sarkastycznymi uwagami moich ukochanych postaci.
Zawsze cieszę się, kiedy spotykam Rincewinda, uśmiecham się słuchając optymistycznych uwag Dwukwiata, i czuje przypływ odwagi, gdy w tekście pojawia się chodźby wzmianka o Cohenie Barbarzyńcy. Każda z postaci ma swój urok a fabuła swój ukryty sens. Właśnie dlatego książki mojego mistrza mogę polecić osobom wszystkim, jakie są tylko w stanie sięgnąć po książkę.

Obyś żył w ciekawych czasach...
Chciałabym, żeby Terry Pratchett przeczytał kiedyś moją opinię, i dowiedział się, że dla mnie jest niekwestionowanym mistrzem w swoim fachu. Ciekawe Czasy to już moja piata książka o przygodach Rincewinda i strasznie się cieszę, że nie ostatnia. W każdej kolejnej części Świata Dysku, którą czytam styl Terrego jest jeszcze lepszy niż w...

Dary anioła, Dary anioła ...
Trzeba przyznać, że wokół tej serii było sporo szumu. Szczególnie, gdy autorka wydała rzekomo ostatni dom trylogii. Jak się okazało, książek będzie drugie tyle.
Dlatego właśnie, nie jestem pewna czy kolejne książki zostały napisane tylko dla pieniędzy, czy z powodu niewykorzystanych pomysłów. Cieszę się jednak, że autorka w trzeciej części wyjaśniła wszystkie szczegóły, które nas dręczyły. Wiemy już co się stało z Jocelind, kim Jace jest dla Clary, oraz co Alec czuje do wiadomej osoby.
W książce cały czas coś się dzieje. Właściwie fabuła to jedna wielka akcja. Ciągle jakieś bitwy i nieporozumienia. I dobrze. Lubię, kiedy w książkach coś się dzieje.
Jednak czegoś mi tutaj brakowało. A może po prostu ta książka miała w sobie o wiele więcej ukrytych emocji, niż jej poprzedniczki? Naprawdę nie wiem, jednak bez wątpienia, ta książka wśród Darów Anioła jest wyjątkowa, i każdy fan fantastyki powinien ją przeczytać.

Dary anioła, Dary anioła ...
Trzeba przyznać, że wokół tej serii było sporo szumu. Szczególnie, gdy autorka wydała rzekomo ostatni dom trylogii. Jak się okazało, książek będzie drugie tyle.
Dlatego właśnie, nie jestem pewna czy kolejne książki zostały napisane tylko dla pieniędzy, czy z powodu niewykorzystanych pomysłów. Cieszę się jednak, że autorka w trzeciej części...

Po przeczytaniu tej książki właściwie nie wiedziałam co się ze mną stało. Siedziałam jak głupia i gapiłam się w tylną okładkę książki. Nie mogłam uwierzyć, że tak wyjątkowa historia skończyła się tak szybko -,-
Tak naprawdę nadal nie wiem co mogłabym napisać o tej książce. Świetna fabuła, przesympatyczni bohaterowie, lekki język i cudowne opisy. Scenerię wydarzeń, które miały tam miejsce widziałam od razu.
Mogę jedynie polecić książkę osobom we wszystkich grupach wiekowych, ponieważ to dzieło niewątpliwie ma w sobie coś magicznego ;)

Po przeczytaniu tej książki właściwie nie wiedziałam co się ze mną stało. Siedziałam jak głupia i gapiłam się w tylną okładkę książki. Nie mogłam uwierzyć, że tak wyjątkowa historia skończyła się tak szybko -,-
Tak naprawdę nadal nie wiem co mogłabym napisać o tej książce. Świetna fabuła, przesympatyczni bohaterowie, lekki język i cudowne opisy. Scenerię wydarzeń, które...

Powiem wprost. Nie spodziewałam się, że ta książka będzie tak dobra.
Kiedy szukałam jakiejś książki, która kompletnie by mnie wciągnęła w wolnym czasie, nie mogłam nic znaleźć. Jedna kiedy musiałam uczyć się na egzamin książka sama mnie znalazła.
Fabuła powieści, jest bardzo ciekawa. Mamy grupkę przyjaciół, którzy jadą na wypad w góry. Pośmiali się, ale muszą wracać. Jednak jak się okazuje cały kraj jest pod zaborami. Chyba można tak to ująć. W każdym razie panuje w nim wojna a oni jako jedni z nielicznych muszą się ukrywać, aby nie zostać złapanymi.
Nie trudno się domyślić, że tak dobrze zbudowana historia naprawdę może nas wciągnąć. Ja w tej książce jakoś się odnalazłam, i razem z bohaterami trzymałam kciuki za ich ojczyznę.
Największym plusem powieści, jest bez wątpienia akcja. Wszystko dzieje się szybko, i niemal na raz, dlatego nikomu nie powinno się przy tej książce nudzić.
Gorąco polecam te książkę, jednak radzę zagospodarować sobie na nią trochę czasu, ponieważ naprawdę może was wciągnąć !

Powiem wprost. Nie spodziewałam się, że ta książka będzie tak dobra.
Kiedy szukałam jakiejś książki, która kompletnie by mnie wciągnęła w wolnym czasie, nie mogłam nic znaleźć. Jedna kiedy musiałam uczyć się na egzamin książka sama mnie znalazła.
Fabuła powieści, jest bardzo ciekawa. Mamy grupkę przyjaciół, którzy jadą na wypad w góry. Pośmiali się, ale muszą wracać....

"Apokalipsa" to jedna z niewielu książek które tak pozytywnie mnie zaskoczyły.
Pierwsze co rzuciło mi się w oczy, to to, że gdyby na podstawie tej książki powstał film ( lub jeśli już powstał a ja o tym nie wiem ) to byłby to film katastroficzno - science fiction. Osobiście za tymi klimatami nie przepadam jednak książka jak już wspomniałam była bez wątpienia miłym zaskoczeniem. Historia pomimo tego że absurdalna była ciekawa i wciągająca. Wszystko było dosyć spójne jeśli chodzi o fabułę, oprócz zakończenia. Tak samo jak bohaterowie, pod koniec książki zastanawiałam się co się tak właściwie stało. Autor nie pozostawił nam żadnego racjonalnego zakończenia tej opowieści, lecz dał pole naszej własnej wyobraźni, abyśmy sami mogli snuć domysły.
Duży plus należy się tym "strasznym momentom". Nie spodziewałam się tego po sobie, ale już dłuższy czas nie czułam takich dreszczy podczas czytania książki. Fragmenty gdzie autor opisywał np. tańczące pozytywki lub gadającą lalkę były genialne ! Nie mogę tego inaczej określić niż po prostu talent pisarski !
Tak więc książkę polecam, jednak lepiej nie czytajcie jej w nocy ;)

"Apokalipsa" to jedna z niewielu książek które tak pozytywnie mnie zaskoczyły.
Pierwsze co rzuciło mi się w oczy, to to, że gdyby na podstawie tej książki powstał film ( lub jeśli już powstał a ja o tym nie wiem ) to byłby to film katastroficzno - science fiction. Osobiście za tymi klimatami nie przepadam jednak książka jak już wspomniałam była bez wątpienia miłym...

Kwiat pustyni to książka, która kompletnie mnie zaskoczyła. Spodziewałam się historii naiwnej dziewczyny, która w pogoni za marzeniami uciekła no NY. Otrzymałam jednak piękną, lecz jednocześnie okrutną historię dziecka, które przeszło w swoim życiu przez męki a jednak okazało się tak silne, że zostało międzynarodową gwiazdą, i spełniło swoje marzenia. Polecam wszystkim !

Kwiat pustyni to książka, która kompletnie mnie zaskoczyła. Spodziewałam się historii naiwnej dziewczyny, która w pogoni za marzeniami uciekła no NY. Otrzymałam jednak piękną, lecz jednocześnie okrutną historię dziecka, które przeszło w swoim życiu przez męki a jednak okazało się tak silne, że zostało międzynarodową gwiazdą, i spełniło swoje marzenia. Polecam wszystkim !

To już moja trzecia książka o przygodach sławnego detektywa, i jak zwykle genialna. Sherlock zawsze mnie zaskakuje a jego metody rozwiązywania zagadek są dla mnie świetne. Najlepsze według mnie okazało się opowiadanie końcowe, tak więc warto wytrwać do końca, co z Sherlockiem wcale nie będzie trudne. Polecam więc wszystkim fanom ciekawych historii!

To już moja trzecia książka o przygodach sławnego detektywa, i jak zwykle genialna. Sherlock zawsze mnie zaskakuje a jego metody rozwiązywania zagadek są dla mnie świetne. Najlepsze według mnie okazało się opowiadanie końcowe, tak więc warto wytrwać do końca, co z Sherlockiem wcale nie będzie trudne. Polecam więc wszystkim fanom ciekawych historii!

Pomysł był dobry - wykonanie już średnie.
Przyznam szczerze, że do przeczytanie tej książki zachęcił mnie tytuł. Gdy zaczęłam czytać książkę strasznieee mi się dłużyła. Przez większą część pan Gaunt w pewnym sensie układał kostki domina a na koniec książki je popchnął Wszystko zaczęło się sypać i dopiero wtedy zaczęła się konkretna akcja. Książka nie była zła, choć świetna też nie. Pomimo tego polecam fanom Kinga.

Pomysł był dobry - wykonanie już średnie.
Przyznam szczerze, że do przeczytanie tej książki zachęcił mnie tytuł. Gdy zaczęłam czytać książkę strasznieee mi się dłużyła. Przez większą część pan Gaunt w pewnym sensie układał kostki domina a na koniec książki je popchnął Wszystko zaczęło się sypać i dopiero wtedy zaczęła się konkretna akcja. Książka nie była zła, choć świetna...

Miasto Popiołów ... kontynuacja bestselerowych Darów Anioła, którą skończyłam w dwa dni. Nie jest źle!
Książka ponownie mnie wciągnęła, a w świat Nocnych Łowców. W fabule było dużo akcji, w końcu opowiada ona o bitwie. Jednak było również za dużo Simona a za mało Jace'a. Ja osobiście jestem fanką blondyna, a w książce, no cóż pojawiał się bardzo rzadko, a ze względu na jego rzekome pokrewieństwo z Clary nie było tam żadnych scen, na które ja tak czekałam. Żadnego przekomarzania, i kłótni, które kończyły się pocałunkami. No może jedna ale to się nie liczyło, wkońcu byli rodzeństwem. Nie wyjaśniła się w tej części sprawa ich więzów rodzinnych, jednak ja w nie absolutnie nie wierzę. Cassandra Clare nie napisałaby sześciotomowego cyklu o rodzeństwie. Mam przynajmniej taką nadzieję.
W tej części jednak bardzo szkoda mi było Simona. Chłopak dwa razy prawie umarł, no i to co widział w Jasnym Dworze ... ja bym nie wytrzymała.
Podsumowując książka była naprawdę dobra, a ja już zabieram się z jej kontynuację. Polecam !

Miasto Popiołów ... kontynuacja bestselerowych Darów Anioła, którą skończyłam w dwa dni. Nie jest źle!
Książka ponownie mnie wciągnęła, a w świat Nocnych Łowców. W fabule było dużo akcji, w końcu opowiada ona o bitwie. Jednak było również za dużo Simona a za mało Jace'a. Ja osobiście jestem fanką blondyna, a w książce, no cóż pojawiał się bardzo rzadko, a ze względu na jego...