Hannah Allen - młoda matka, przeprowadza się z mężem i dwuletnią córeczką na Manhattan Upper East Side, gdzie królują Mamzille, bogate matki konkurujące ze sobą we wszystkim.
Książka teoretycznie miała być śmieszna - nie była.
Miała być zaskakująca - nie była.
Miała być moralizatorska - nie była.
Akcja dzieje się niby na Upper East Side, a czytając, miałam wrażenie jakbym czytała o jakiejś wiosce max 50 mieszkańców. Gdziekolwiek główna bohaterka się wybierała - spotykała ciągle te same osoby, które nawet nie mieszkają obok niej. Własnych sąsiadów się rzadziej spotyka, niż ona te swoje "przyjaciółki".
Hannah chyba w założeniu, miała się bardzo różnić od innych mamusiek, że nie wydaje tyle pieniędzy na ciuchy dla dziecka od znanych projektantów. Problem jest jednak taki, że gdyby miała tyle pieniędzy co one - sama też by kupowała takie ciuchy, takie odniosłam wrażenie. Nie odczuwałam różnicy między nią, a innymi opisanymi kobietami.
Najgorsze jednak było zakończenie, bez żadnego zwrotu akcji. Cała "krytyczna" sytuacja, rozwiązała się sama i tadam, wszyscy są znowu szczęśliwi - koniec.
O wątku z teściową i jak to się zakończyło, to nawet nie chce mi się wspominać, gorszej szmiry dawno nie czytałam. Nie polecam.

Hannah Allen - młoda matka, przeprowadza się z mężem i dwuletnią córeczką na Manhattan Upper East Side, gdzie królują Mamzille, bogate matki konkurujące ze sobą we wszystkim.
Książka teoretycznie miała być śmieszna - nie była.
Miała być zaskakująca - nie była.
Miała być moralizatorska - nie była.
Akcja dzieje się niby na Upper East Side, a czytając, miałam wrażenie jakbym...

Kolonialna Nowa Anglia, mała purytańska wioska. Czasy, w których kobiety nie powinny zabierać głosu podczas rozmów między mężczyznami. Nie można również ich kusić swymi urokami, podczas niedzielnych nabożeństw trzeba pilnować, aby żaden loczek nie wydostał się spod czepka oraz żeby czasami nie pokazać kawałka nogi! Dla źle zachowujących się osób czekają dyby, niestety przez większość czasu zapełnione, ale dla rozrywki można rzucać w zakute osoby, końskim łajnem.
W takim miejscu, poznajemy młodą kobietę - Abithę, która próbuje się dopasować do purytańskich realiów. Było by łatwiej gdyby nie fakt, że kobiety z jej rodziny, od pokoleń zajmują się wytwarzaniem amuletów oraz leków, a jak wiadomo - są to diabelskie umiejętności.
Nie zabraknie tu również prawdziwej magii, w mrocznym lesie, budzi się do życia "Ojciec" - Kozłonogi. Czy jest on prawdziwym Diabłem? Jaki jest jego cel?
Bardzo lubię książki osadzone w czasach pionierskiej ameryki. Duszny klimat, walka z naturą o przetrwanie i próba ułożenia sobie życia. Brakowało mi tu jednak większej ilości opisów mieszkańców i ich życia. Za krótka książka to była, chcę więcej! :P
Historia i klimat jednak jak najbardziej na plus. Polecam ;)

Kolonialna Nowa Anglia, mała purytańska wioska. Czasy, w których kobiety nie powinny zabierać głosu podczas rozmów między mężczyznami. Nie można również ich kusić swymi urokami, podczas niedzielnych nabożeństw trzeba pilnować, aby żaden loczek nie wydostał się spod czepka oraz żeby czasami nie pokazać kawałka nogi! Dla źle zachowujących się osób czekają dyby, niestety przez...

Doczekaliśmy się! Frances wreszcie wychodzi za mąż. Cóż to jednak by był za ślub, gdyby obyło się bez morderstwa? Nudny i mało ciekawy, a na to pozwolić nie można.
Dwie zwaśnione rodziny, rywalizujące w interesach, przypadkiem obydwie zaproszone na ślub - zwiastują kłopoty. Kłopotem jednak okazuje się trup, głowy jednej z owych rodzin. Czy zabił go biznesowy wróg? Czy może małżonka, nad którą się znęcał? A może zrobił to brat Frances? Wszyscy nagle mają wiele tajemnic, które tylko Frances z małżonkiem mogą rozwiązać - podróż poślubna musi poczekać!
To już 5ty tom serii Poradnik Prawdziwej Damy i muszę przyznać, że trzyma poziom wcześniejszych. Jest ciekawa intryga, wszyscy są podejrzani, a rozwiązania zagadki, nie jest tak łatwo się domyślić. Brakowało mi jednak humorystycznych scen, mam wrażenie że w poprzednich tomach było ich więcej.
Liczyłam na lekką i przyjemną literaturę i to dostałam, więc polecam jak najbardziej. :)

Doczekaliśmy się! Frances wreszcie wychodzi za mąż. Cóż to jednak by był za ślub, gdyby obyło się bez morderstwa? Nudny i mało ciekawy, a na to pozwolić nie można.
Dwie zwaśnione rodziny, rywalizujące w interesach, przypadkiem obydwie zaproszone na ślub - zwiastują kłopoty. Kłopotem jednak okazuje się trup, głowy jednej z owych rodzin. Czy zabił go biznesowy wróg? Czy może...

Matthew Corbett znów na tropie! Tym razem akcja dzieje się w Nowym Jorku, gdzie nasz młody bohater stara się udowodnić winę zarządcy sierocińca, w którym sam się wychował. Próbując rozliczyć się z przeszłością, napotyka kolejne zagadki, między innymi sprawę tajemniczego mordercy – „Maskera”, który po zabiciu ofiar pozostawia na ich twarzach dziwne cięcia przypominające maski.

Przyzwyczaiłam się do kryminałów, w których główny detektyw jest genialny i wszystko, co robi, kończy się sukcesem. Tacy bohaterowie rzadko wpadają w tarapaty, a ludzie ich podziwiają i chętnie im pomagają. W książkach Roberta McCammona całkowicie odchodzimy od tego schematu. Główny bohater co prawda jest inteligentny, ale jego działania nie zawsze o tym świadczą. Często wpada w kłopoty, a jego życie jest nieustannie zagrożone. Relacje z ludźmi nie przychodzą mu łatwo – wiele drzwi pozostaje przed nim zamkniętych, nikt nie chce współpracować ani udzielać informacji, a on sam momentami przypomina dziecko błądzące we mgle. Trzeba jednak pochwalić jego wytrwałość. Mimo wszystkich przeciwności losu nie poddaje się i walczy do końca, chcąc odkryć prawdę i ukarać złoczyńców.

Uwielbiam pióro McCammona! Ta historia wciąga tak bardzo, że trudno się od niej oderwać. Polecam serdecznie! :)

Matthew Corbett znów na tropie! Tym razem akcja dzieje się w Nowym Jorku, gdzie nasz młody bohater stara się udowodnić winę zarządcy sierocińca, w którym sam się wychował. Próbując rozliczyć się z przeszłością, napotyka kolejne zagadki, między innymi sprawę tajemniczego mordercy – „Maskera”, który po zabiciu ofiar pozostawia na ich twarzach dziwne cięcia przypominające...

Za nastoletnich lat, bardzo lubiłam czytać Mastertona, pożyczałam książki jego autorstwa z biblioteki można by rzec, że „w kilogramach”. Pomiędzy czytaniem kolejnych długich serii, postanowiłam przeczytać zbiór opowiadań z gatunku horror.. Uh, jakie to kiepskie było!
Nie wiem czy problem tkwi w krótkich formach, że na tylu stronach, jest aż 14 opowiadań. Zanim się porządnie rozkręcą, to już jest koniec i przechodzimy do kolejnej historyjki.. One nawet nie były straszne, większość z nich była żenująca.
Łapki mi opadły i słów zabrakło. Może jeszcze kiedyś sięgnę po inną książkę Mastertona, ale tej z pewnością nie polecam.

Za nastoletnich lat, bardzo lubiłam czytać Mastertona, pożyczałam książki jego autorstwa z biblioteki można by rzec, że „w kilogramach”. Pomiędzy czytaniem kolejnych długich serii, postanowiłam przeczytać zbiór opowiadań z gatunku horror.. Uh, jakie to kiepskie było!
Nie wiem czy problem tkwi w krótkich formach, że na tylu stronach, jest aż 14 opowiadań. Zanim się porządnie...

W górach, pod kapliczką, zostają znalezione zwłoki młodej dziewczyny. Jak się szybko okazuje, jest to zaginiona przed ponad 40 laty Annalise Jansen. Ostatnimi osobami, które ją widziały, była grupa jej znajomych. Wszyscy byli maglowani przez policję, ale pilnie trzymali się tej samej wersji wydarzeń. Czy po tylu latach nadal będą dbać o własne interesy? Może ktoś się wyłamie i zmieni zeznania, a rodzice zamordowanej Annalise wreszcie odnajdą spokój, dowiadując się, co stało się z ich córką?

Początkowo miałam problem z tą książką – zbrodnia sprzed lat mało mnie interesowała. Podejrzana paczka znajomych to już w większości osoby w wieku 60–70 lat, ciężko mi było uwierzyć, że nadal tak bardzo stresują się tą sprawą. Tajemnicze spotkania, ustalanie zeznań... No, strasznie mi to nie pasowało.

Mimo to zakończenie książki miło mnie zaskoczyło. Nie spodziewałam się takiego finału.
Polecam! :)

W górach, pod kapliczką, zostają znalezione zwłoki młodej dziewczyny. Jak się szybko okazuje, jest to zaginiona przed ponad 40 laty Annalise Jansen. Ostatnimi osobami, które ją widziały, była grupa jej znajomych. Wszyscy byli maglowani przez policję, ale pilnie trzymali się tej samej wersji wydarzeń. Czy po tylu latach nadal będą dbać o własne interesy? Może ktoś się...

Sama z siebie, nigdy bym nie sięgnęła po tę pozycję, jednak klub książki na wyzwanie miesięczne, wybrał akurat ten tytuł, no to cóż zrobić.
Shen Yuan - wielki fan webnovelek, skończywszy czytać tytuł, który poraził go swoją głupotą - nagle umiera, po czym odradza się właśnie w świecie owej webnovelki, jako okrutny i bezlitosny nauczyciel głównego bohatera, który w ostatnich rozdziałach, ma zostać brutalnie zamordowany, w akcie zemsty.
Wydawało by się, że jego zadanie będzie proste - przestać się znęcać nad głównym bohaterem, zaprzyjaźnić się z nim i uratować swoją postać przed krwawą masakrą. Niestety to zadanie nie będzie łatwe, ponieważ czuwa nad wszystkim dziwny "system", który nagradza go lub odejmuje punkty, w zależności od epickości głównego bohatera.
Jak bardzo uda mu się zmienić przyszłość owej webnovelki? Które decyzje będą dobre, a które pogorszą jeszcze jego sytuacje? Historia trochę podobna do Efektu Motyla, gdzie każda drobna zmiana scenariusza, może mieć olbrzymi wpływ na kolejne wydarzenia.
Mam problem z ocenieniem tego tytułu. Z jednej strony, jest potwornie banalny i wręcz głupi, sceny z rozrywaniem szat mistrza i zawstydzaniem się głównego bohatera, były... eee.... No.. Z drugiej jednak strony, nie mogę powiedzieć, żebym nie bawiła się dobrze. Czytając te bzdurne sytuacje, często śmiałam się pod nosem i miło spędziłam czas.
Zaliczyłabym tę pozycję do takiego małego "guilty pleasure". Po kolejne tomy, może sięgnę, ale nie będę jakoś szczególnie ich wyczekiwała. :P

Sama z siebie, nigdy bym nie sięgnęła po tę pozycję, jednak klub książki na wyzwanie miesięczne, wybrał akurat ten tytuł, no to cóż zrobić.
Shen Yuan - wielki fan webnovelek, skończywszy czytać tytuł, który poraził go swoją głupotą - nagle umiera, po czym odradza się właśnie w świecie owej webnovelki, jako okrutny i bezlitosny nauczyciel głównego bohatera, który w...

Kolejna pozycja z hałdy wstydu, która wreszcie doczekała się swojej chwili. Przyznaję się, że nie sprawdziłam dokładnie od którego tomu zacząć i najpierw przeczytałam sequel (Dzieci Rybaka), a później dopiero prequel i główną serię. W niczym to jednak nie przeszkadzało (nie licząc tego, że wiedziałam jak skończy się główna seria.. xD).
No ale przejdźmy do rzeczy, akcja dzieje się w królestwie Lur, w którym mieszkali spokojni Olkowie. Żyło im się dobrze, do czasu aż nastały susze i zaczęło brakować jedzenia. Do ich krainy dotarli Doranie - blond magowie o potężnej mocy, którzy byli zmuszeni uciekać z własnego kraju. Zaoferowali Olkom pomoc w zamian za możliwość zamieszkania między nimi. Kraina Lur została otoczona olbrzymim magicznym Murem, który wraz z magią pogody, miał dbać o dobrobyt wszystkich. Strażnikami stali się Doranie, a jak wiadomo - magowie często są aroganccy i chętnie sięgają po władzę. Olkowie zostali trochę zepchnięci do roli mieszkańców gorszej kategorii. Czy jednak życie za murem zawsze będzie bezpieczne? Jakie zło czeka za nim i stara się dostać do środka?
Jest to typ fantasy-obyczajowego, w którym akcja płynie powoli, coraz bardziej Cię intrygując, chcesz poznać historię bohaterów i odkrywać ten wspaniały świat. Nie ma tu szalonych zwrotów akcji, nie spodziewaj się zdrad i mordów na każdym kroku (nie mówię też, że się nie zdarzają). Jest to fantasy starego typu, rozumiem dokładnie, że nie wszystkim się będzie podobało. Większość osób stwierdzi - "nuuudy" i rzuci książką w kąt. Mnie jednak ten świat oczarował i wciągnęłam wszystkie 5 tomów. Cieszę się, że kiedyś coś mnie natchnęło, żeby kupić tę serię, z pewnością zostaje na mojej półeczce.

Kolejna pozycja z hałdy wstydu, która wreszcie doczekała się swojej chwili. Przyznaję się, że nie sprawdziłam dokładnie od którego tomu zacząć i najpierw przeczytałam sequel (Dzieci Rybaka), a później dopiero prequel i główną serię. W niczym to jednak nie przeszkadzało (nie licząc tego, że wiedziałam jak skończy się główna seria.. xD).
No ale przejdźmy do rzeczy, akcja...

Drugie spotkanie z Panem Mieczysławem Gorzka, pierwsze było przy tytule "Klątwa", czyli lekkiej komedii-fantasy, tym razem padło na thriller.
Rok zmian opowiada historię trzech mężczyzn, niezwiązanych ze sobą. Rozpoczyna się od imprezy Sylwestrowej, w momencie ich życia, gdzie wszystko mają poukładane, stabilne.. i potwornie monotonne i nudne. Każdy z nich potrzebuje zmian, większych lub mniejszych, ale nikt nie spodziewa się, jak bardzo nowy rok, wywróci ich życie do góry nogami.
Czytało się wspaniale, pan Mieczysław umie snuć historie. Jedyne co mnie zawiodło, to zakończenie. Przeczytałam ostatnią stronę i "no ale jak to, to już koniec? gdzie ciąg dalszy?".. Jak można tak zostawiać czytelnika?! :P
Polecam, na pewno sięgnę po kolejny tytuły tego autora.

Drugie spotkanie z Panem Mieczysławem Gorzka, pierwsze było przy tytule "Klątwa", czyli lekkiej komedii-fantasy, tym razem padło na thriller.
Rok zmian opowiada historię trzech mężczyzn, niezwiązanych ze sobą. Rozpoczyna się od imprezy Sylwestrowej, w momencie ich życia, gdzie wszystko mają poukładane, stabilne.. i potwornie monotonne i nudne. Każdy z nich potrzebuje...

Książki typu "zabili go i uciekł" nie są moją ulubioną literaturą, tu niestety mamy taką. Główny bohater jest prawie nieśmiertelny, napędza go chęć zemsty na zabójcach swojego najlepszego przyjaciela i jego rodziny.
Jest jednak coś co mnie w tej książce urzekło - miłość autora do Afryki. Czuć jego pasję i jego wiedzę, gdy opisuje zachowania konkretnych zwierząt, ich rytuały. Opisy różnic pomiędzy poszczególnymi plemionami, ich codzienne problemy. Nawet zahacza o temat pomocy humanitarnej, jak ona w wielu miejscach była bezsensowna, a nawet sprawiła więcej szkód niż korzyści.

Książki typu "zabili go i uciekł" nie są moją ulubioną literaturą, tu niestety mamy taką. Główny bohater jest prawie nieśmiertelny, napędza go chęć zemsty na zabójcach swojego najlepszego przyjaciela i jego rodziny.
Jest jednak coś co mnie w tej książce urzekło - miłość autora do Afryki. Czuć jego pasję i jego wiedzę, gdy opisuje zachowania konkretnych zwierząt, ich...

Spodziewałam się czegoś lepszego, czytając wcześniej tyle pozytywnych recenzji. Czy było jednak źle? Tak też nie mogę powiedzieć.
Z pozytywnych rzeczy - spodobał mi się fantastyczny świat. Opisy różnych grzybów czy modyfikacji, chciałabym dowiedzieć się więcej na te tematy. Chciałabym więcej również przeczytać o owych tajemniczych lewiatanach, atakujących mury.
Książka ta jednak, nie jest samym fantasy, tylko również kryminałem - tu już jest niestety dużo gorzej. Morderstwo, które w sumie nikogo zbytnio nie martwi, ale trzeba je zbadać. Pojawiają się kolejne morderstwa, te już są teoretycznie ważniejsze dla fabuły. Szczerze, to ani przez chwilę nie interesowało mnie to całe badanie sprawy i dowiedzenie się, kim jest tajemniczy morderca.
Przy finale, w ogóle nie miałam wrażenia, że "aha! domyślałam się, że to on!", ani "w życiu bym nie zgadła!".. Zerowe zainteresowanie tematem..
Z pozytywów jeszcze, Anagosa Dolabra - nasza wspaniała szalona śledcza, bardzo ciekawa bohaterka, szkoda że tak rzadko się pojawiała, a najlepiej, żeby sama prowadziła całe śledztwo.
Dałam ocenę 7/10, bardziej z myślą, że widzę potencjał w tym świecie, w tych bohaterach. Kolejny tom, może mnie pozytywnie zaskoczyć - na to liczę.

Spodziewałam się czegoś lepszego, czytając wcześniej tyle pozytywnych recenzji. Czy było jednak źle? Tak też nie mogę powiedzieć.
Z pozytywnych rzeczy - spodobał mi się fantastyczny świat. Opisy różnych grzybów czy modyfikacji, chciałabym dowiedzieć się więcej na te tematy. Chciałabym więcej również przeczytać o owych tajemniczych lewiatanach, atakujących mury.
Książka ta...

Rzadko się zdarza, aby z tomu na tom, moja opinia o danej serii się poprawiała. Tym razem tak było. Po dość nieudanym początku, gdzie pierwszy tom miałam ochotę wyrzucić przez okno, tak przy drugim i trzecim, już coraz ciężej było mi się oderwać.
Historia jakich wiele, młoda księżniczka, ze względu na bezpieczeństwo, jest wychowywana w ukryciu. Uczy się wszystkiego, co może być jej potrzebne, aby w wieku 19 lat usiąść na tronie. Samo królestwo jest w rozsypce, matka księżniczki, a później jej brat - regent, doprowadzili Tearling do ruiny.
Brzmi banałem, do tego dodajmy płytkich i irytujących bohaterów, koślawe i nienaturalne dialogi i powstaje prawdziwy koszmarek.
W książce jest jednak mowa o tym, skąd na tych ziemiach wzięli się ludzie, przybyli po tajemniczej "przeprawie", ze starego świata. Nie mają prasy drukarskiej, ale mają ze sobą książki. Nie mają lekarzy, ale mają jakieś resztki antybiotyków.. Który świat w takim razie jest tym "starym"?
Historia o czasach z przed i po przeprawie, bardzo przypadła mi do gustu. Próby zbudowania utopijnego miasta, w którym wszyscy by byli sobie równi. Samo zakończenie książki, z fajnie przedstawionym "efektem motyla", też mi się spodobało i poczułam delikatnego kaca książkowego.
Nie mogę polecić tej serii, bo niestety ma wiele wad. Myślę jednak, że warto się z nią zapoznać, jeśli potrafi się przymknąć oko na liczne mankamenty.

Rzadko się zdarza, aby z tomu na tom, moja opinia o danej serii się poprawiała. Tym razem tak było. Po dość nieudanym początku, gdzie pierwszy tom miałam ochotę wyrzucić przez okno, tak przy drugim i trzecim, już coraz ciężej było mi się oderwać.
Historia jakich wiele, młoda księżniczka, ze względu na bezpieczeństwo, jest wychowywana w ukryciu. Uczy się wszystkiego, co...

Nie jest to gatunek, po jaki zazwyczaj sięgam, ale po przeczytaniu paru opinii moich lubimo-czytajowych-znajomych, stwierdziłam że muszę się zapoznać z tym tytułem. I muszę im bardzo podziękować, za okrycie takiej perełki.
Historia zaczynająca się od kropli wody, opowiadająca o życiu trzech osób, w innych miejscach, w innych latach. Niby nie mają ze sobą żadnego związku, ale z czasem, cała historia pięknie się przeplata.
Najbardziej urzekła mnie historia Artura, wzruszająca, ale dająca dużo do myślenia. Jego dylematy, odnośnie tego, co powinno się robić z odkryciami archeologicznymi. Czy "okradanie" innych z ich historii i wywożenie zabytków do muzeów w innych krajach, jest dobrym rozwiązaniem? W przypadku, gdy kraj z którego pochodzą te zabytki, nie ma funduszy na ich wydobycie, więc leżą w ziemi i nikt ich nie może podziwiać..
Chcecie spojrzeć na swoją historię? Jedźcie do angielskiego muzeum, tam możecie ją obejrzeć.
Gorzej jednak jest, w momencie, gdy prywatny kolekcjoner wykupi takie eksponaty, żeby sam mógł je podziwiać w zaciszu własnej willi.

Książka pięknie napisana, czytało się ją wspaniale. Mocno zaciekawił mnie temat Niniwy, chciałabym kiedyś obejrzeć posągi Lamassu. Polecam :)

Nie jest to gatunek, po jaki zazwyczaj sięgam, ale po przeczytaniu paru opinii moich lubimo-czytajowych-znajomych, stwierdziłam że muszę się zapoznać z tym tytułem. I muszę im bardzo podziękować, za okrycie takiej perełki.
Historia zaczynająca się od kropli wody, opowiadająca o życiu trzech osób, w innych miejscach, w innych latach. Niby nie mają ze sobą żadnego związku,...

Przed premierą tego tomu, zrobiłam sobie re-read poprzednich tomów. Było warto, dużo smaczków wyłapałam, które przy pierwszym czytaniu, mi umknęły.
Oczywiście, chciałoby się więcej, podzielam uczucia innych czytających, że po tym tomie, zostajemy z mocnym niedosytem. Ale rozumiem decyzję autora i wydawnictwa. Im dłuższy czas oczekiwania na kolejny tom, tym wyższe oczekiwania i tym oporniej szło pisanie autorowi. Teraz, gdy już "ruszył" z tematem, wydaje mi się, że na kolejny tom, nie będziemy musieli długo czekać.
Mimo mniejszej objętości, dostaliśmy ciekawe rozwinięcia paru wątków. Raz nawet łezka mi się w oku zakręciła, a to znaczy, że autor nadal potrafi grać na naszych emocjach. Czytało się świetnie, tak jak i poprzednie tomy. Nie mogę się doczekać kontynuacji! :)

Przed premierą tego tomu, zrobiłam sobie re-read poprzednich tomów. Było warto, dużo smaczków wyłapałam, które przy pierwszym czytaniu, mi umknęły.
Oczywiście, chciałoby się więcej, podzielam uczucia innych czytających, że po tym tomie, zostajemy z mocnym niedosytem. Ale rozumiem decyzję autora i wydawnictwa. Im dłuższy czas oczekiwania na kolejny tom, tym wyższe...

Czytając opis książki, spodziewałam się, że będzie to standardowa historia fantasy. Młody chłopak, który wkrótce ma objąć władzę nad rodzinnymi interesami i bogactwami, uczy się pilnie, pewnie będzie miał wiele przygód, wpadnie w wiele pułapek, ale koniec końców - zaskoczy wszystkich i wyjdzie z nich obronną ręką! A przy tym okaże się, niesamowitym intrygantem, silnym wojownikiem i pewnie zdobędzie jakieś umiejętności magiczne! Dodajmy do tego jeszcze jakąś młodą, piękną dzierlatkę, którą mógłby pokochać i powstałaby historia, jakich wiele. Jakież było moje zaskoczenie, tu nic nie było takie jak się spodziewałam.
Za każdym razem, gdy widziałam zalążki jakiegoś utartego schematu i myślałam "pewnie teraz stanie się to i to", się myliłam. Autor za każdym razem zaskakiwał swoimi rozwiązaniami.
Historia jest pięknie napisana, miałam wrażenie, jakbym sama przechadzała się ulicami Navoli i podziwiała tamtejsze uliczki i domostwa. Nie uświadczymy tu za dużo fantastyki, jedynym magicznym elementem, jest legendarny artefakt - smocze oko. Nie ma tu również za dużo akcji, bardziej toniemy w polityce i drobnych intrygach. Każdy bohater specjalizuje się w rozczytywaniu twarzy przeciwnika i rozgrywaniu nim, według własnego widzimisię. W Navoli nie ma miejsca dla słabych i dobrych, aby przetrwać, musisz przystąpić do gry.
Polecam! :)

Czytając opis książki, spodziewałam się, że będzie to standardowa historia fantasy. Młody chłopak, który wkrótce ma objąć władzę nad rodzinnymi interesami i bogactwami, uczy się pilnie, pewnie będzie miał wiele przygód, wpadnie w wiele pułapek, ale koniec końców - zaskoczy wszystkich i wyjdzie z nich obronną ręką! A przy tym okaże się, niesamowitym intrygantem, silnym...

Taki typowy Coben'owy średniaczek.
Will Klein nie miał łatwego życia. Jego pierwsza miłość, została zamordowana 11 lat temu. Głównym podejrzanym był jego brat, który uciekł i od tamtej pory, nie wiadomo co się z nim stało. Will układając sobie na nowo życie, pragnie ożenić się z koleżanką z pracy - Sheila, ale ta nagle również znika, a w między czasie, do jego drzwi, pukają agenci federalni. Jakie są powiązania między narzeczoną, bratem, a byłą zamordowaną dziewczyną?
Jak to u Coben'a bywa, mamy rodzinne tajemnice, mamy morderstwa, każdy oczywiście kłamie, oczywiście agentów federalnych również nie zabraknie. Lawirując między wskazówkami, staramy się odkryć, co stało się 11 lat temu oraz co obecnie się dzieje. Nic nie jest takie, jak na początku się wydawało, a każdy element jest fragmentem większej układanki.
Miałam wrażenie, jakbym czytała gotowy scenariusz pod miniserial, a nie książkę, która miała by wzbudzić we mnie jakieś emocje. Ciekawa byłam samego rozwiązania sprawy, ale postacie w ogóle mnie nie interesowały.

Taki typowy Coben'owy średniaczek.
Will Klein nie miał łatwego życia. Jego pierwsza miłość, została zamordowana 11 lat temu. Głównym podejrzanym był jego brat, który uciekł i od tamtej pory, nie wiadomo co się z nim stało. Will układając sobie na nowo życie, pragnie ożenić się z koleżanką z pracy - Sheila, ale ta nagle również znika, a w między czasie, do jego drzwi,...

Zawsze byłam zdania, że klasyki warto czytać.. Po Lolicie stwierdzam, że niektóre jednak warto pomijać.
Podczas całej książki, dręczyło mnie pytanie "po co", po co autor to napisał, jaki był jego zamysł. Czy miało być to moralizatorskie? Chciał pokazać zepsucie świata? Antyamerykańskie? Czytając posłowie autora, okazuje się jednak, że nie. Po prostu miał w głowie pomysł i przelał go na papier, próbując później znaleźć wydawcę. Nie ma z tego płynąć żadna nauka, nie ma ostrzegać nas przed niebezpieczeństwami, nie ma nas szokować.
Nie była to przyjemna lektura. Napisana w pięknym języku, ale treść.. meh, mam dość nimfetek.

Zawsze byłam zdania, że klasyki warto czytać.. Po Lolicie stwierdzam, że niektóre jednak warto pomijać.
Podczas całej książki, dręczyło mnie pytanie "po co", po co autor to napisał, jaki był jego zamysł. Czy miało być to moralizatorskie? Chciał pokazać zepsucie świata? Antyamerykańskie? Czytając posłowie autora, okazuje się jednak, że nie. Po prostu miał w głowie pomysł i...

Ah, cóż to była za przyjemna historia. Mimo, że dość szybko domyśliłam się głównej intrygi bogów, to i tak nie popsuło mi to zabawy.
Nie jest to książka z dużą ilością akcji, ale historia płynie.. Jak się w niej zanurzyć, to ciężko się oderwać. Bardzo podobał mi się to, jak świat jest zbudowany oraz magia w nim istniejąca. Chciałabym poznać wcześniejsze losy Dzikich, gdy na świecie było ich więcej, podczas ery wielu bogów. Chciałabym poznać też dalsze losy bohaterów..
Czuję niedosyt i delikatny kac książkowy. :)
Serię jak najbardziej polecam.

Ah, cóż to była za przyjemna historia. Mimo, że dość szybko domyśliłam się głównej intrygi bogów, to i tak nie popsuło mi to zabawy.
Nie jest to książka z dużą ilością akcji, ale historia płynie.. Jak się w niej zanurzyć, to ciężko się oderwać. Bardzo podobał mi się to, jak świat jest zbudowany oraz magia w nim istniejąca. Chciałabym poznać wcześniejsze losy Dzikich, gdy...

Dawno żadna seria mnie tak nie wymęczyła.. Z każdym kolejnym tomem, było coraz gorzej. Coraz więcej dramatyzmu, coraz więcej bezsensownych przemyśleń głównych bohaterów. Na sam koniec, wszyscy mnie irytowali. Powinnam przestać czytać po 1szym tomie, albo w ogóle nigdy nie sięgać po żaden.. Cały tom 4, spokojnie by się zmieścił na 100 stronach. Nie polecam x.x

Dawno żadna seria mnie tak nie wymęczyła.. Z każdym kolejnym tomem, było coraz gorzej. Coraz więcej dramatyzmu, coraz więcej bezsensownych przemyśleń głównych bohaterów. Na sam koniec, wszyscy mnie irytowali. Powinnam przestać czytać po 1szym tomie, albo w ogóle nigdy nie sięgać po żaden.. Cały tom 4, spokojnie by się zmieścił na 100 stronach. Nie polecam x.x

"Dziwne Obrazki" Uketsu, atakowały mnie z każdej strony. Reklamy tej książki, wyświetlały mi się wszędzie, więc nie pozostało mi nic innego, jak wreszcie ją nabyć i przeczytać. Dość sceptycznie do niej podeszłam, jeśli coś wymaga takiej reklamy, czy może być rzeczywiście dobre? A i owszem!
Nie jest to typowy kryminał, jest to historia z dołączonymi obrazkami. Jeśli zrozumiemy przekaz, dowiemy się co się stało.
Każdy rozdział, miałam wrażenie, że jest puzzlem, który nie wiemy gdzie ustawić i z czym się łączy. Kolejne rozdziały, sprawiały że nie miałam pojęcia, czy są one w ogóle z tej samej układanki, czy jest to całkowicie osobna historia. Dopiero z czasem, zaczynamy widzieć krawędzie, miejsca w których historie się ze sobą łączą.
Niesamowicie satysfakcjonująca pozycja, gdy nagle wszystko zaczyna do siebie pasować.
Polecam! :)

"Dziwne Obrazki" Uketsu, atakowały mnie z każdej strony. Reklamy tej książki, wyświetlały mi się wszędzie, więc nie pozostało mi nic innego, jak wreszcie ją nabyć i przeczytać. Dość sceptycznie do niej podeszłam, jeśli coś wymaga takiej reklamy, czy może być rzeczywiście dobre? A i owszem!
Nie jest to typowy kryminał, jest to historia z dołączonymi obrazkami. Jeśli...