Triumf owiec. Thriller a zarazem komedia filozoficzna

DNF - próbowałam dać szansę tej książce, bo miała być zabawna. Jakoś zupełnie do mnie nie trafiła - ani zabawna, ani filozoficzna, ani nie wiadomo-co. Poddałam się przy gdzieś przy setnej stronie. Być może to po prostu nie mój rodzaj humoru, trudno. Gadające zwierzaki bywają fajne, książki o nich tym bardziej, ale tutaj chyba za bardzo to rozwleczone, za dużo "postaci", plus wstawki a la Coelho - odpadam.

DNF - próbowałam dać szansę tej książce, bo miała być zabawna. Jakoś zupełnie do mnie nie trafiła - ani zabawna, ani filozoficzna, ani nie wiadomo-co. Poddałam się przy gdzieś przy setnej stronie. Być może to po prostu nie mój rodzaj humoru, trudno. Gadające zwierzaki bywają fajne, książki o nich tym bardziej, ale tutaj chyba za bardzo to rozwleczone, za dużo...

Nie wciągnęła mnie.

Nie wciągnęła mnie.

Trzymająca w napięciu i przyjemnie się czyta. Szczerze aż nie chciałam jej kończyć. Świetne opisy otoczenia a owce wydają się ludzkie.

Trzymająca w napięciu i przyjemnie się czyta. Szczerze aż nie chciałam jej kończyć. Świetne opisy otoczenia a owce wydają się ludzkie.

Jestem osobiście urzeczona tą historią. Trzeba lubić owce i kozy ;)

Jestem osobiście urzeczona tą historią. Trzeba lubić owce i kozy ;)

Stary pasterz George zapisuje swoim owcom w testamencie (tak, owce już wiedzą co to testament) środki, żeby mogły pojechać do Europy. Ale ta cała Europa jest jakaś dziwna: nigdzie nie ma jabłoniowych sadów, za to jest zamek. No i są kozy. A kozy jak wiadomo są szalone. Jakby tego było mało okazuje się, że w okolicy grasuje Garou. (No po prostu dom wariatów.) Owce oczywiście postanawiają go wytropić i unieszkodliwić. W tym celu wysyłają owczą ekspedycję...

W tej książce każdy czegoś szuka: Zimowe jagnię szuka imienia. Panna Maple szuka dziury w całym. (Zdaniem owiec.) A wszyscy szukają Garou.

Stary pasterz George zapisuje swoim owcom w testamencie (tak, owce już wiedzą co to testament) środki, żeby mogły pojechać do Europy. Ale ta cała Europa jest jakaś dziwna: nigdzie nie ma jabłoniowych sadów, za to jest zamek. No i są kozy. A kozy jak wiadomo są szalone. Jakby tego było mało okazuje się, że w okolicy grasuje Garou. (No po prostu dom wariatów.) Owce oczywiście...

Zdecydowanie słabsza od 1 części

Zdecydowanie słabsza od 1 części

Oryginalna, zabawna historia gdzie glównymi bohaterami są owce i kozy ;)

Oryginalna, zabawna historia gdzie glównymi bohaterami są owce i kozy ;)

Niestety nie przypadła mi do gustu. Ciekawe spojrzenie, choć zmęczyłam się banalnością. Szkoda czasu

Niestety nie przypadła mi do gustu. Ciekawe spojrzenie, choć zmęczyłam się banalnością. Szkoda czasu

Od dawna nie zdarzyło mi się przeczytać nic podobnie inspirującego, czegoś podobnie antydepresyjnego. Dałbym naprawdę wiele, żeby zyskać ułamek talentu i kunsztu literackiego autorki.

Od dawna nie zdarzyło mi się przeczytać nic podobnie inspirującego, czegoś podobnie antydepresyjnego. Dałbym naprawdę wiele, żeby zyskać ułamek talentu i kunsztu literackiego autorki.

Ciekawy punkt widzenia - przestępstwo widziane oczyma owiec.

Ciekawy punkt widzenia - przestępstwo widziane oczyma owiec.