Jarmark odmieńców

Szkoda że nie mogę dać tej książce 0 punktów, ponieważ dawno nie czytałam tak beznadziejnie głupiej książki. Jest to opowieść o cyrkowej rodzinie Binewskich, do której należy obwoźne wesołe miasteczko. Matka będąc w ciąży zażywa narkotyki i poddaje się najróżniejszym doświadczeniom, po to aby rodzić dzieci potworki ! Jej syn występuje jako chłopiec ryba, nie ma kończyn tylko płetwy, córki bliźniaczki syjamskie są zrośnięte od pasa w dół i zajmują się prostytucją, narratorką książki i zarazem kolejną córką Binewskich jest albinoska,karlica bez włosów za to z garbem.
Matka urodziła jeszcze więcej zdeformowanych dzieci, ale one zmarły w dzieciństwie lub zostały poronione. Te ,,okazy'' na pamiątkę pływają w słojach z formaliną! Prawda że odrażające? A takich szokujących , makabrycznych obrazów jest w tej książce naprawdę dużo. Zastanawiam się skąd u autorki takie pomysły, to wygląda jak dewiacyjne zafascynowanie brzydotą i kalectwem. Dla ścisłości ja szanuję osoby niepełnosprawne a w ,, Jarmarku odmieńców '' tym ludziom odebrana została godność, służyły jedynie jako osobliwości zabawiające publiczność. Ohydna i głupia książka, nie wiem jaki był zamysł autorki bo jak dla mnie to pozbawiona jest sensu i jakichkolwiek wartości. Zdecydowanie nie polecam. 👎🤬

Szkoda że nie mogę dać tej książce 0 punktów, ponieważ dawno nie czytałam tak beznadziejnie głupiej książki. Jest to opowieść o cyrkowej rodzinie Binewskich, do której należy obwoźne wesołe miasteczko. Matka będąc w ciąży zażywa narkotyki i poddaje się najróżniejszym doświadczeniom, po to aby rodzić dzieci potworki ! Jej syn występuje jako chłopiec ryba, nie ma kończyn...

Cóż za nagromadzenie brzydoty. Właściciele cyrku postanawiają spłodzić ludzkie dziwolągi, żeby pokazywać je w swoim cyrku. Stosują w tym celu leki i chemikalia w czasie ciąży, żeby mieć pewność, że u dzieci wystąpią deformacje. Więc mamy - rodzice z zaburzeniami psychicznymi, syn o niewykształconych rękach i nogach (płetwy?),córki bliźniaczki syjamskie, karłowata garbata albinoska i syn o jakichś specjalnych umiejętnościach, ale nie ustaliłam jakich. Chyba coś z okultyzmem. A potem córka albinoski - z ogonem. Aż mnie skręca od tych deformacji i brzydoty. Dobrnęłam do 62 strony. I wystarczy.

Cóż za nagromadzenie brzydoty. Właściciele cyrku postanawiają spłodzić ludzkie dziwolągi, żeby pokazywać je w swoim cyrku. Stosują w tym celu leki i chemikalia w czasie ciąży, żeby mieć pewność, że u dzieci wystąpią deformacje. Więc mamy - rodzice z zaburzeniami psychicznymi, syn o niewykształconych rękach i nogach (płetwy?),córki bliźniaczki syjamskie, karłowata garbata...

Szokująca lektura, która na długo ze mną pozostanie.

Czym jest normalność?

Jak żądza pieniądza i chęć zaskakiwania, wzbudzania grozy, niepokoju czy chorej wręcz ciekawości może pokierować człowiekiem i doprowadzić go do przeprowadzania dramatycznych i niebezpiecznych eksperymentów na swoich najbliższych?

Czy są jakieś granice ludzkiego obłędu?

Bardzo poruszająca lektura, która wydobywa z człowieka głęboko skrywane i niezbadane pragnienia, które żądzą naszym życiem, kierują czy wpływają na nasze decyzje.

A może to jakieś chore epatowanie brzydotą, ukrywanie swoich słabości czy kompleksów pod płaszczykiem przerażających zachowań czy wyglądu jest tutaj wyznacznikiem dla opowiadanej historii?

Książka stawia wiele pytań, ale też i dosadnych odpowiedzi, daje do myślenia, może być kierunkowskazem dla szukających celu czy wartości w życiu. Szokuje swoją treścią, magnetyzuje mroczną atmosferą a jednocześnie rozbraja swoją prostotą widzenia świata, łamiąc jego utarte stereotypy postrzegania piękna.

Polecam, mocne.

Szokująca lektura, która na długo ze mną pozostanie.

Czym jest normalność?

Jak żądza pieniądza i chęć zaskakiwania, wzbudzania grozy, niepokoju czy chorej wręcz ciekawości może pokierować człowiekiem i doprowadzić go do przeprowadzania dramatycznych i niebezpiecznych eksperymentów na swoich najbliższych?

Czy są jakieś granice ludzkiego obłędu?

Bardzo poruszająca...

spodziewałam się czegoś innego, abstrakcyjna, porażająco dosadna, język średni

spodziewałam się czegoś innego, abstrakcyjna, porażająco dosadna, język średni

lolantaczyta.wordpress.com/2018/09/29/katherine-dunn-geek-love/

lolantaczyta.wordpress.com/2018/09/29/katherine-dunn-geek-love/

Komercja. Epatowanie brzydotą w celu wzniecenia sensacji. Język mocno przeciętny. Takie sobie.

Komercja. Epatowanie brzydotą w celu wzniecenia sensacji. Język mocno przeciętny. Takie sobie.

Narratorką powieści jest Oly - karlica albinoska urodzona w cyrku. Wraz ze swoją cyrkową rodziną podróżuje po USA od miasta do miasta dając występy. Jej opowieść przebiega dwutorowo - w przeszłości i teraźniejszości. Przytacza historię swojej niezwykłej rodziny, w której każde z jej rodzeństwa urodziło się z jakąś anomalią a Oly, mimo swoich bardzo widocznych ułomności, była najnormalniejszym członkiem rodziny.

Książka jest niezwykła, bardzo oryginalna i nie przypomina niczego, co dotychczas udało mi się przeczytać. Fabuła wciąga bez reszty i nie pozwala się nudzić ani przez chwilę. Po przeczytaniu komentarzy na LC widzę, że książka wywołała bardzo skrajne reakcje wśród czytelników - od zachwytu po zniesmaczenie i odrazę. Ja zaliczam się zdecydowanie do tej pierwszej grupy. Zauważyłam również, że dla każdego ta książka była o czym innym, co tylko dowodzi jej wartości. Dla mnie była przede wszystkim o tym, jak ważna jest dla nas akceptacja przez innych, choć bardzo niewiele z nas ma odwagę się do tego przyznać, i to niezależnie od tego jak wyglądamy, kim jesteśmy i w jakim środowisku żyjemy. Chociaż w naszych czasach panuje kult indywidualności, wszyscy chcą się czymś wyróżnić, być kimś szczególnym, oryginalnym, to i tak każdy z nas chce należeć do jakiejś grupy i być przez nią akceptowany bo wierzy, że właśnie ta grupa nada mu wymarzony, specjalny status lub po prostu uczyni go mniej samotnym i szczęśliwym. Temu celowi ludzie są w stanie poświęcić bardzo dużo: swój czas, pieniądze, przyzwyczajenia, rozrywki, a nawet poczucie godności, wolność, zdrowie i rodzinę. Gdy pomyślimy o tym w ten sposób, możemy w wyznawcach arturianizmu znaleźć wielu naszych kolegów i znajomych, a może nawet samych siebie.

Książka na pewno skłania do refleksji i nie daje o sobie tak łatwo zapomnieć. Jedynym minusem, przez który odejmuję jedną gwiazdkę, jest zakończenie. Powieść liczy ponad 360 stron jednak Dunn zakończyła jeden tor powieści na dwóch stronach! I to bez żadnego wyjaśnienia zaistniałych zdarzeń, ciach i koniec! Miałam wrażenie, że autorka zmęczyła się już pisaniem powieści i postanowiła ją zakończyć tak szybko jak to tylko możliwe. Dla mnie zakończenie jest bardzo rozczarowujące i zupełnie nie przystaje do reszty historii. Równie dobrze bohaterowie mogli zostać porwani przez kosmitów i zostać wywiezieni na Marsa, naprawdę szkoda tego zakończenia. Ale mimo to książka warta jest przeczytania, a o zakończeniu trzeba jak najszybciej zapomnieć.

Narratorką powieści jest Oly - karlica albinoska urodzona w cyrku. Wraz ze swoją cyrkową rodziną podróżuje po USA od miasta do miasta dając występy. Jej opowieść przebiega dwutorowo - w przeszłości i teraźniejszości. Przytacza historię swojej niezwykłej rodziny, w której każde z jej rodzeństwa urodziło się z jakąś anomalią a Oly, mimo swoich bardzo widocznych ułomności,...

Rodzina Binewskich objeżdża Stany Zjednoczone jako dziwaczna trupa cyrkowa. Rodzina Binewskich szczyci się swą odmiennością. Rodzice Binewscy – Al i Lil – są całkiem zdrowymi ludźmi, którzy ze swoich odmiennych dzieci ubili całkiem spory interes. Dziećmi z płetwami, albinoska-karlica z garbem, bliźniaczki syjamskie czy dzieciak z umiejętnością telekinezy czy uśmierzania cudzego bólu – jak to możliwe, że w jednej rodzinie urodziło się tyle zdeformowanych genetycznie dzieci? Ano, rodzina Binewskich eksperymentowała w czasie ciąży z różnymi chemikaliami, narkotykami i innymi medykaliami, by dzieci urodziły się jak najbardziej odmienne! Dość powiedzieć, że chcieli porzucić swe jedyne zdrowe dziecko, dopóki nie odkryli, że jego odmienności nie widać na pierwszy rzut oka..

Książka biegnie dwutorowo – jesteśmy z rodziną Binewskich, gdy przeżywa swoje najlepsze chwile i po latach, gdy została już tylko albinoska Oly i cień jej matki, Lil. Cały czas zastanawiamy się co stało się z tą dziwaczną rodziną, do jakiej tragedii musiało dojść..

Wędrując z tą rodziną przez Stany Zjednoczone obserwujemy dorastanie tych dzieci, radzenie sobie z własną niepełnosprawnością, rodzenie się kultu jednego z nich i czujemy nadciągający upadek.

Rodzina Binewskich jest zaprzeczeniem jakichkolwiek norm społecznych. Czy bardziej kochają siebie jako rodzinę czy sławę i cudze uwielbienie? Toksyczni rodzice i dysfunkcje występujące w tej rodzinie przyprawiały mnie o ciarki. Patologiczny cyrk na kółkach.

Rodzina Binewskich objeżdża Stany Zjednoczone jako dziwaczna trupa cyrkowa. Rodzina Binewskich szczyci się swą odmiennością. Rodzice Binewscy – Al i Lil – są całkiem zdrowymi ludźmi, którzy ze swoich odmiennych dzieci ubili całkiem spory interes. Dziećmi z płetwami, albinoska-karlica z garbem, bliźniaczki syjamskie czy dzieciak z umiejętnością telekinezy czy uśmierzania...

Szorstki, chropowaty język w połączeniu z szalonymi, nietypowymi i fascynującymi postaciami - wszystko to daje czytelnikom mieszankę doskonałą. Polecam.

Szorstki, chropowaty język w połączeniu z szalonymi, nietypowymi i fascynującymi postaciami - wszystko to daje czytelnikom mieszankę doskonałą. Polecam.

Powieść, która nominowana była do National Book Award, mnie na kolana nie powaliła, ale uznaję ją za dobrą i warto sięgnąć, bo powoduje refleksje nad znaczeniem piękna i brzydoty, nad płynną granicą pomiędzy gustami, nad istnieniem rzeczywistości, które powszechnie odtrącane, tętnią życiem. Dawno też, nie spotkałam na kartach powieści turpizmu- tu był, dawno też nie spotkałam się z tak obrazowym opisem szczegółów - tu był, prawie naturalizm, ale... można to było lepiej ograć językowo, jak też sam początek powieści wlókł się niemiłosiernie, dla mnie za wolno, jakoś nie składnie. Mimo wszystko to niezła powieść i można w niej odnaleźć sensy ukryte, więc sięgnijcie.

Powieść, która nominowana była do National Book Award, mnie na kolana nie powaliła, ale uznaję ją za dobrą i warto sięgnąć, bo powoduje refleksje nad znaczeniem piękna i brzydoty, nad płynną granicą pomiędzy gustami, nad istnieniem rzeczywistości, które powszechnie odtrącane, tętnią życiem. Dawno też, nie spotkałam na kartach powieści turpizmu- tu był, dawno też nie...