Lilith: Wąż w trawie

Czytałam już tego autora inną powieść i zaskoczyła mnie swoją odmiennością ("Północ przy Studni Dusz"). I jak raczej science fiction mnie nie kręci, tak tutaj z zaciekawieniem wchodziłam w stworzony przez niego świat, błądziłam z bohaterem w nieznanym środowisku i poznawałam zaskakujące fakty odnośnie do jego funkcjonowania czy budowy. A dodatkowo jeszcze zostałam bardzo zaskoczona ostatnią sceną (przed epilogiem)!

Na początku lektury myślałam, że przeczytam i raczej zapomnę - a stało się tak dlatego, że do głównego bohatera nie żywiłam sympatii i miałam nadzieję na jego niepowodzenia. Dlaczegóż miałam kibicować Konfederacji, której działania wydawały mi się niewłaściwe? To właśnie ta Konfederacja (rządząca Ziemią i w sumie w dużej mierze również Kosmosem - lub też wmawiająca sobie to drugie) odkryła cztery planety, ułożone w figurę rombu, na których możliwe jest życie. I zrobiła z nich planety do zsyłki - więzienia (jak to kiedyś było z Australią),a były do tego idealnym miejscem, bo wraz z postawieniem tam stopy organizmy Wardena (czymkolwiek by nie były) przenikały do wnętrza człowieka i uniemożliwiały mu stamtąd ucieczkę (po prostu rozpadał się w pył). Ale jak można się domyślać, mieszkańcy planet - a szczególnie jeden wysłany tam agent - miał swój pomysł na funkcjonowanie planet Rombu Wardena. To zaś nie podobało się Konfederacji - i po sklonowaniu jednego agenta (a właściwie jego mózgu - i wszczepieniu jego wspomnień i pełnej wiedzy kilku innym) postanowili wysyłać kolejno jego klony na Lilith, jedną z planet Rombu Wardena.

I ten właśnie agent (czy jego klon) jest bohaterem pierwszej książki w cyklu.

Akcja toczy się dynamicznie, nie brakuje jednak w tym wszystkim interesujących rozważań - chociażby co do podziałów społecznych, w których jesteśmy albo pionkiem, albo władcą. Ciekawa jest również kwestia umieszczenia na jednej planecie samych tylko przestępców - gdy zaś poznajemy kolejne postacie, zaczynamy się zastanawiać, za co zostali tak ukarani i czy aby na pewno byli przestępcami (?).

Książka zatem jest nie tylko naprawdę przyjemną lekturą, ale również zwraca uwagę na istotne problemy i kwestie, które tak naprawdę są uniwersalne. Na pewno przeczytam kolejną z serii.

Czytałam już tego autora inną powieść i zaskoczyła mnie swoją odmiennością ("Północ przy Studni Dusz"). I jak raczej science fiction mnie nie kręci, tak tutaj z zaciekawieniem wchodziłam w stworzony przez niego świat, błądziłam z bohaterem w nieznanym środowisku i poznawałam zaskakujące fakty odnośnie do jego funkcjonowania czy budowy. A dodatkowo jeszcze zostałam bardzo...

Początkowo byłem sceptyczny co do jakości tej prozy z racji tego, że autor był autorem ogromnej liczby książek i myślałem, że pisał je z automatu. Książka jednak okazała się na tyle ciekawa, że nie nudziła prawie w ogóle a zwroty akcji i zaskoczenia sprawiały, że chciało się czytać dalej. Sama idea organizmu Wardena bardzo ciekawa i chyba trochę tożsama z mocą z Gwiezdnych Wojen (książka powstała w 1981),faktycznie jednak bardzo ciekawie i kompletnie przedstawiona.
Jak na SF sporo tam motywów z fantastyki, chociażby poziom cywilizacyjny planety, jednak nie przeszkadzało to tak jak w wypadku Pana Lodowego Ogrodu. Czekam, aż listonosz przyniesie drugi tom.

Początkowo byłem sceptyczny co do jakości tej prozy z racji tego, że autor był autorem ogromnej liczby książek i myślałem, że pisał je z automatu. Książka jednak okazała się na tyle ciekawa, że nie nudziła prawie w ogóle a zwroty akcji i zaskoczenia sprawiały, że chciało się czytać dalej. Sama idea organizmu Wardena bardzo ciekawa i chyba trochę tożsama z mocą z Gwiezdnych...

To nie jest opinia, ale nowa wersja portalu wymaga wpisania kilku słów, by dołączyć książkę do biblioteczki.
Pozdrawiam

To nie jest opinia, ale nowa wersja portalu wymaga wpisania kilku słów, by dołączyć książkę do biblioteczki.
Pozdrawiam

Dobra, lekka, młodzieżowa fantastyka. Ciekawy pomysł.

Dobra, lekka, młodzieżowa fantastyka. Ciekawy pomysł.

Krótka ale wciągająca, nawet nie miałem pojęcia o jej wieku gdy zacząłem ją czytać. Według mnie książka godna polecenia jej minusem może być mniejsza ilość dialogów, która z kolei jest nadrabiana dosyć ciekawymi przemyśleniami bohatera. Z pewnością przeczytam kolejne tomy tej serii.

Krótka ale wciągająca, nawet nie miałem pojęcia o jej wieku gdy zacząłem ją czytać. Według mnie książka godna polecenia jej minusem może być mniejsza ilość dialogów, która z kolei jest nadrabiana dosyć ciekawymi przemyśleniami bohatera. Z pewnością przeczytam kolejne tomy tej serii.

Pierwszy raz przeczytałam tę książkę wiele lat temu, ale pozostawiła po sobie na tyle wyraźne wspomnienie, że przy najbliższej sposobności ją kupiłam. I przeczytałam raz jeszcze :)
Jak na tamte czasy była to niezwykła książka, niezwykła seria. Znakomicie wyprowadzony pomysł na pozaziemską inwazję przeprowadzoną w tak niezwykły sposób. I niezwykły agent w czterech postaciach.
Brakuje mi tylko jednego tomu, więc z niecierpliwością sięgnę po kolejny dostępny, żeby przekonać się jak rozwinie się ta niezwykła intryga.
I wam też polecam :)

Pierwszy raz przeczytałam tę książkę wiele lat temu, ale pozostawiła po sobie na tyle wyraźne wspomnienie, że przy najbliższej sposobności ją kupiłam. I przeczytałam raz jeszcze :)
Jak na tamte czasy była to niezwykła książka, niezwykła seria. Znakomicie wyprowadzony pomysł na pozaziemską inwazję przeprowadzoną w tak niezwykły sposób. I niezwykły agent w czterech...

Jak zrobić dobre SF? Najpierw dobry pomysł. Tutaj to jest - pomysł z mikroorganizmami jest bardzo dobry. Następnie trzeba to osadzić w jakimś fascynującym świecie - i z tego zadania Chalker wywiązał się wzorowo. Potem jakaś ciekawa historia. Tutaj już różne opinie można wyrokować, ale myślę, że przedstawiona opowieść ma dynamiczną, miejscami zaskakującą akcję, z małą domieszką tajemnicy. Nie jest zatem najgorzej. Przydałaby się też jakaś mądrość, nawiązanie do ważkich problemów swiata dzisiejszego. I to także mamy - jak na przyzwoitą pozycję SF przystało, pod płaszczykiem radosnej opowiastki autor przemyca nieco spraw społecznych, poruszając przede wszystkim takie tematy, jak mentalno-intelektualne zubożenie społeczeństwa.

Sześć gwiazdek, dałbym sześć i pół, gdyby się dało. I z optymizmem i nadzieją biorę się za kolejne części.

Jak zrobić dobre SF? Najpierw dobry pomysł. Tutaj to jest - pomysł z mikroorganizmami jest bardzo dobry. Następnie trzeba to osadzić w jakimś fascynującym świecie - i z tego zadania Chalker wywiązał się wzorowo. Potem jakaś ciekawa historia. Tutaj już różne opinie można wyrokować, ale myślę, że przedstawiona opowieść ma dynamiczną, miejscami zaskakującą akcję, z małą...