The Hours

"Godziny" Michaela Cunninghama to poruszająca, wielowarstwowa powieść, która splata losy trzech kobiet z różnych epok, ukazując ich wewnętrzne zmagania, tęsknoty i próby odnalezienia sensu życia.
Te trzy bohaterki to: Virginia Woolf – słynna pisarka, której historia rozgrywa się w 1923 roku, podczas pisania Pani Dalloway. Zmaga się z chorobą psychiczną i walczy o kontrolę nad własnym życiem; Laura Brown – gospodyni domowa z lat 50., która czuje się uwięziona w swoim idealnym, lecz pustym życiu. Czytanie Pani Dalloway staje się dla niej ucieczką od rzeczywistości oraz Clarissa Vaughan – nowojorska redaktorka z końca XX wieku, organizująca przyjęcie dla swojego przyjaciela Richarda, poety chorego na AIDS. Jej historia nawiązuje bezpośrednio do losów Clarissy Dalloway z powieści Woolf.
Cunningham mistrzowsko splata ich narracje, przechodząc płynnie między różnymi czasami i miejscami, co tworzy spójną mozaikę emocji i refleksji nad życiem.
Powieść jest napisana niezwykle pięknym, subtelnym językiem, który oddaje wewnętrzne stany bohaterów. Tematy takie jak przemijanie, tożsamość, depresja czy poszukiwanie wolności są ukazane w sposób głęboki, ale nieprzytłaczający. Książka jest hołdem dla twórczości Virginii Woolf, a jednocześnie samodzielnym, wybitnym dziełem.
Dla mnie "Godziny" to powieść pełna melancholii i piękna, skłaniająca do refleksji nad życiem, sztuką i ludzkimi wyborami. To lektura wymagająca, ale niezwykle satysfakcjonująca, zwłaszcza dla miłośników literatury modernistycznej i głębokich, emocjonalnych historii.

"Godziny" Michaela Cunninghama to poruszająca, wielowarstwowa powieść, która splata losy trzech kobiet z różnych epok, ukazując ich wewnętrzne zmagania, tęsknoty i próby odnalezienia sensu życia.
Te trzy bohaterki to: Virginia Woolf – słynna pisarka, której historia rozgrywa się w 1923 roku, podczas pisania Pani Dalloway. Zmaga się z chorobą psychiczną i walczy o kontrolę...

Niespieszna narracja wypełniona emocjami. Kolejny powrót po latach. Oczywiście znając film (genialny!) zna się już kilka rozwiązań fabularnych, ale nadal przebijają emocje. Trochę schowane za językiem, ale dosyć uniwersalne. O przemijaniu, miłości, wyborach życiowych, "co by było gdyby?" i chowaniu się za przyjęciami i układaniem "idealnego życia". Każda z kobiet - Clarissa, Laura i Virginia - prawdziwie wyjątkowe. Szczególnie w ich własnych emocjach i przemyśleniach. Cenne bywa to, co schowane za kupowaniem kwiatów, robieniem tortu urodzinowego czy spacerem po miasteczku. Warto spróbować znaleźć i zrozumieć samego siebie. Do tego (między innymi) zdaje się zachęcać autor.

Niespieszna narracja wypełniona emocjami. Kolejny powrót po latach. Oczywiście znając film (genialny!) zna się już kilka rozwiązań fabularnych, ale nadal przebijają emocje. Trochę schowane za językiem, ale dosyć uniwersalne. O przemijaniu, miłości, wyborach życiowych, "co by było gdyby?" i chowaniu się za przyjęciami i układaniem "idealnego życia". Każda z kobiet -...

Jak ktoś śledzi moje recenzje może zauważyć, że ostatnio wziąłem się za powieści nagrodzone Pulitzerem. Ekranizację "Godzin" widziałem wiele lat temu, zdążyłem pozapominać fabułę, ale film zrobił na mnie duże wrażenie od strony scenariusza i gry aktorskiej. Powieść okazała się niezwykle ciekawa, przeczytałem w jeden dzień i nie mogłem się oderwać. Znakomity hołd pisarza dla Virginii Woolf (której twórczość bardzo lubię) i ciekawy zabieg żeby umieścić jej postać jako jeden z trzech wątków. Trzy różne płaszczyzny czasowe, trzy kobiety i próba stworzenia strumienia świadomości każdej z nich. Autor znakomicie wczuwa się w psychikę kobiet, podejmuje tu tematy związane z zagubieniem, apatią, chorobą psychiczną, seksualnością, zboczeniem. To nie jest powieść dla każdego, wiele osób się w tym nie odnajdzie, ja jak napisałem na wstępie nie mogłem się oderwać. Zdecydowanie rewelacyjna literatura.

Jak ktoś śledzi moje recenzje może zauważyć, że ostatnio wziąłem się za powieści nagrodzone Pulitzerem. Ekranizację "Godzin" widziałem wiele lat temu, zdążyłem pozapominać fabułę, ale film zrobił na mnie duże wrażenie od strony scenariusza i gry aktorskiej. Powieść okazała się niezwykle ciekawa, przeczytałem w jeden dzień i nie mogłem się oderwać. Znakomity hołd pisarza dla...

Sięgnąłem po tę książkę po obejrzeniu filmu, który zrobił na mnie wielkie wrażenie. Książka zrobiła dużo mniejsze.

Obserwujemy tu jeden dzień z życia trzech kobiet, mających problemy egzystencjalne. Czyta się niełatwo, potrzebne jest duże skupienie. Autor posługuje się momentami metodą strumienia świadomości znaną m. in. z twórczości Virginii Woolf. Na szczęście nie tylko. Jest trochę dialogów i szerszej fabuły.

Najbardziej podobał mi się temat choroby psychicznej Richarda i Virginii. Ich spojrzenie na śmierć. Sposób w jaki postrzegają swój świat i osoby, które się nimi opiekują. Otoczenie uważa ich za osoby wolne, a tak naprawdę są niewolnikami konwenansów i ocen innych ludzi.

Całościowo książka dobra ale nie rewelacyjna. Warto przeczytać.

Sięgnąłem po tę książkę po obejrzeniu filmu, który zrobił na mnie wielkie wrażenie. Książka zrobiła dużo mniejsze.

Obserwujemy tu jeden dzień z życia trzech kobiet, mających problemy egzystencjalne. Czyta się niełatwo, potrzebne jest duże skupienie. Autor posługuje się momentami metodą strumienia świadomości znaną m. in. z twórczości Virginii Woolf. Na szczęście nie...

Piękna i smutna. Momentami w Laurze Brown widziałam część siebie, chociaż dzieli nas miejsce, dekada i status rodzinny. „Od razu wiedziała, że ma przed sobą trudny dzień. Nie ulegało wątpliwości, że będzie się zmagała z brakiem wiary we własne siły, zamknięta w czterech ścianach swego domu” - to tylko jeden z wielu cytatów, które zaznaczyłam we fragmentach o Pani Brown, który odzwierciedla to, co we mnie siedzi.

Piękna i smutna. Momentami w Laurze Brown widziałam część siebie, chociaż dzieli nas miejsce, dekada i status rodzinny. „Od razu wiedziała, że ma przed sobą trudny dzień. Nie ulegało wątpliwości, że będzie się zmagała z brakiem wiary we własne siły, zamknięta w czterech ścianach swego domu” - to tylko jeden z wielu cytatów, które zaznaczyłam we fragmentach o Pani Brown,...

Bardzo ciekawie napisana książka, wciągająca literatura. :)

Bardzo ciekawie napisana książka, wciągająca literatura. :)

Ja już tak mam, że nie obejrzę filmu zanim nie przeczytam książki. 18 lat później... Jestem gotowa. Nie lubię okładek filmowych, bo sama wolę wyobrazić sobie wygląd postaci. A tu Clarissa była Meryl Streep a Virginia, Nicole Kidman z doczepionym nosem.
Dla mnie jest to powieść o różnych stronach depresji i egoizmie.

Ja już tak mam, że nie obejrzę filmu zanim nie przeczytam książki. 18 lat później... Jestem gotowa. Nie lubię okładek filmowych, bo sama wolę wyobrazić sobie wygląd postaci. A tu Clarissa była Meryl Streep a Virginia, Nicole Kidman z doczepionym nosem.
Dla mnie jest to powieść o różnych stronach depresji i egoizmie.

Najpierw obejrzałam pierwszych 10 minut filmu. Potem stwierdziłam, że jest zbyt dobry, by oglądać go bez znajomości kontekstu, czyli "Pani Dalloway". Przeczytałam ją więc, a potem w moje łapki wpadły "Godziny" - bestsellerowa powieść nagrodzona Pulitzerem i PEN/Faulkner Award. I jakkolwiek dobra nie okaże się jej ekranizacja, to nie pożałuję, że odwlokłam jej oglądanie, by przeczytać książkę.

Ciąg dalszy na:
http://miedzysklejonymikartkami.blogspot.com/2018/07/354-godziny.html

Najpierw obejrzałam pierwszych 10 minut filmu. Potem stwierdziłam, że jest zbyt dobry, by oglądać go bez znajomości kontekstu, czyli "Pani Dalloway". Przeczytałam ją więc, a potem w moje łapki wpadły "Godziny" - bestsellerowa powieść nagrodzona Pulitzerem i PEN/Faulkner Award. I jakkolwiek dobra nie okaże się jej ekranizacja, to nie pożałuję, że odwlokłam jej oglądanie, by...

Brakowało mi takiej książki - pełnej melancholii, smutku, niewypowiedzianych słów i delikatności. Czytałam ją mając w pamięci "Panią Dalloway" (którą czytałam jako dzieciak, do której muszę wrócić),dzięki czemu odebrałam ją ze zdwojoną siłą i straciłam poczucie czasu. Cieszę się, że Cunningham postawił na prostotę, poetykę dnia codziennego i emocje znane każdemu człowiekowi, bo to dodało "Godzinom" autentyczności i sprawiło, że będę je miała w pamięci przez długi czas.

Brakowało mi takiej książki - pełnej melancholii, smutku, niewypowiedzianych słów i delikatności. Czytałam ją mając w pamięci "Panią Dalloway" (którą czytałam jako dzieciak, do której muszę wrócić),dzięki czemu odebrałam ją ze zdwojoną siłą i straciłam poczucie czasu. Cieszę się, że Cunningham postawił na prostotę, poetykę dnia codziennego i emocje znane każdemu...

niesamowity portret psychologiczny i przedstawienie definicji wrażliwości.

niesamowity portret psychologiczny i przedstawienie definicji wrażliwości.