Krystyna córka Lavransa t. 3 Krzyż

Odetchnęłam z ulgą gdy okazało się, że trzecią część sagi Sigrid Undset "Krzyż" to powrót do korzeni. Po teologicznych zmaganiach i wewnętrznych rozterkach bohaterki, tutaj na plan pierwszy wysuwa się życie Krystyny jako dojrzałej kobiety. Ta gospodyni i matka siedmiu synów musi stawić czoła przeciwnościom losu, które jej nie oszczędzają. Widzimy tu kobietę walczącą o przetrwanie rodu, zmagającej się z nieodpowiedzialnością swego męża, który nie mogąc udźwignąć ciężaru obowiązków po prostu odchodzi. To ona musi wziąć na siebie zarządzanie gospodarstwem i wychowanie dorastających dzieci, co czyni bez słowa skargi.
To właśnie bolesny wątek rozpadającego się małżeństwa głównej bohaterki poruszył mnie najbardziej. Obserwujemy powolną agonię tego związku i rozdźwięk między Krystyną, kobietą czynu i Erlandem, człowiekiem, który nigdy tak naprawdę nie dorósł do roli odpowiedzialnego ojca i troskliwego męża.
Autorka mistrzowsko pokazuje jak Krystyna mimo zmęczenia życiem i obowiązkami, odnajduje w sobie siłę w obliczu wybuchu epidemii dżumy. Finalne rozdziały, kiedy to zamiast abstrakcyjnych rozmów z Bogiem bohaterka znajduje w sobie siłę aby opiekować się chorymi i odrzuconymi i w ten sposób odkupuje swoje winy wobec stwórcy jest niezwykle poruszająca. Swój krzyż niesie ona do końca, odnajdując wreszcie spokój, którego szukała przez całe życie.

"Krystyna córka Lavransa" to epicka opowieść o ludzkiej naturze, wolności wyboru i nieuchronności ponoszenia ich kosztów. Saga ta to traktat o dojrzewaniu: od zaślepionej namiętnością młodości aż po ostateczne pogodzenie się z losem. I co najważniejsze wszystko to widzimy z perspektywy kobiety, której życiowe dylematy pozostają aktualne po dziś dzień.
Zachęcam Was do sięgnięcia po tę zapomnianą już trochę historię. Ja spędziłam z nią wiele cudownych godzin.

Audiobook (czytała Anna Konieczna)

Odetchnęłam z ulgą gdy okazało się, że trzecią część sagi Sigrid Undset "Krzyż" to powrót do korzeni. Po teologicznych zmaganiach i wewnętrznych rozterkach bohaterki, tutaj na plan pierwszy wysuwa się życie Krystyny jako dojrzałej kobiety. Ta gospodyni i matka siedmiu synów musi stawić czoła przeciwnościom losu, które jej nie oszczędzają. Widzimy tu kobietę walczącą o...

Przekazanie pałeczki w sztafecie pokoleń - genialnie oddane. To XIV wiek, ale z całą naszą technologią psychologicznie to to samo.

Przekazanie pałeczki w sztafecie pokoleń - genialnie oddane. To XIV wiek, ale z całą naszą technologią psychologicznie to to samo.

Książka, t.3 - ostatni, który należy czytać w kolejności opowiada dalsze losy Krystyny. Moja sumaryczna ocena jak widać spada z postępem akcji (od tomu 1 było: 8-7-6)...

Oceniam nie najwyżej gdyż jedną z wad powieści jest ogromna ilość postaci, która przytłacza. Wcale nie czyta się dobrze gdy nie pamięta się w danym momencie o kim mowa. Z innych wad nadmienię, że jest to książka dla inteligentnych - autorka raz mówi o czymś i liczy, że czytelnik wyciągnie wnioski i zapamięta fakty. Po prostu książka jest trudna do ogarnięcia. Zupełne przeciwieństwo książek p. D. Steel (którą właśnie "przerabiam"),która to pani do znudzenia przypomina problem i jedynie pogłębia go...

Trochę żal, że tak nisko mi wyszły oceny, może faktycznie książka jest trudna choć świetna, a może każdy powinien sam jej spróbować. Nie zniechęcajcie się więc moimi ocenami jeśli planujecie tę historyczną epopeję.

Książka, t.3 - ostatni, który należy czytać w kolejności opowiada dalsze losy Krystyny. Moja sumaryczna ocena jak widać spada z postępem akcji (od tomu 1 było: 8-7-6)...

Oceniam nie najwyżej gdyż jedną z wad powieści jest ogromna ilość postaci, która przytłacza. Wcale nie czyta się dobrze gdy nie pamięta się w danym momencie o kim mowa. Z innych wad nadmienię, że jest to...

"Jakkolwiek wiernie ukazane realia obyczajowo-historyczne same dla siebie mogą wzbudzić zainteresowanie lekturą, jednak uwagę czytelników przyciągają przede wszystkim postacie bohaterów". Zgadzam się z tą opinią. Postacie wykreowane przez autorkę są niezwykle ciekawe, a ich losy są bardzo wciągające. Trzeci tom jest najdłuższy i w niczym nie ustępuje swym poprzednikom.
Tom trzeci składa się z trzech części. Pierwsza pt. "Krewni" głównie skupia swą uwagę na krewnych Erlenda i Krystyny. Druga część "Winowajcy" to przede wszystkim wątek burzliwej, zagmatwanej, skomplikowanej miłości dwójki głównych bohaterów. Miłości, która będzie miała dramatyczne zakończenie. Część trzecia ma tytuł taki sam, jak cały tom trzeci: "Krzyż". Część ta ukazuje kończące życie Krystyny wydarzenia, chwile, przeżycia. Znów podobało mi się niemal wszystko i znów jestem pod wrażeniem lektury. Powieść szybko zyskała światową sławę i głównie dzięki niej autorka otrzymała w 1928 roku nagrodę Nobla. Nie dziwi mnie to wcale. Ja polecam wydanie z roku 1973 z serii "Biblioteka Klasyki Polskiej i Obcej" (Wydawnictwo Literackie). Między innymi dlatego, że w jego skład wchodzi krótka, ale interesująca i treściwa "Nota" (z niej pochodzi pierwsze zdanie niniejszej skromnej opinii).
Wybitna powieść i trzeci tom także na to miano w pełni zasługuje. Szybko i bez wahania wystawiam ocenę 9/10. Nie mam żadnych wątpliwości, że książka zainteresuje niejednego miłośnika literatury.

"Jakkolwiek wiernie ukazane realia obyczajowo-historyczne same dla siebie mogą wzbudzić zainteresowanie lekturą, jednak uwagę czytelników przyciągają przede wszystkim postacie bohaterów". Zgadzam się z tą opinią. Postacie wykreowane przez autorkę są niezwykle ciekawe, a ich losy są bardzo wciągające. Trzeci tom jest najdłuższy i w niczym nie ustępuje swym poprzednikom.
Tom...

Spodziewałam się czegoś lepszego… historia bardzo przewidywalna niestety

Spodziewałam się czegoś lepszego… historia bardzo przewidywalna niestety

Jestem pozytywnie zaskoczona trzecią częścią trylogii o Krystynie, córce Lavransa “Krzyż”. O ile pierwsza nieszczególnie przypadła mi do gustu (nie mogłam się wkręcić w klimat książki),druga ciut bardziej mi się podobała od pierwszej, to już przy trzeciej było zupełnie inaczej. Może potrzebowałam czasu aby przesiąknąć tym wszystkim, przyzwyczaić się do tej archaiczności i wejść w to całym sercem i duszą przeżywając wszystko razem z bohaterami książki.

Zdążyłam się przyzwyczaić do archaicznego języka autorki, a wydarzenia dotyczące Krystyny i jej rodziny potoczyły się lawinowo. Krystyna urodziła Erlendowi siedmiu synów a ich związek przeżywał wiele wzlotów i upadków. Jak to w życiu. Z kolei młodsza siostra Krystyny, Ranmorga wiedzie spokojne, małżeńskie życie u boku Szymona Darre, ale on wciąż ma w sercu Krystynę, która zerwała z nim zaręczyny. Czy w związku z tym to małżeństwo ma szansę być szczęśliwe?

Obserwujemy codzienne, niełatwe życie rodzinne wyżej opisanych osób. Dotykają ich szczęścia i nieszczęścia, śmierć różnych członków rodziny, choroby, troski dnia codziennego. A to wszystko na tle bardzo malowniczo opisanej przyrody norweskich zakątków. Takie niby zwyczajne, ludzkie zmagania z życiem, a przedstawione w tak wysmakowany sposób, że dech zapiera. Do tego bieżące wydarzenia polityczne, które na szczęście nie zdominowały części obyczajowej.

W trzeciej części wszystko było jakoś bardziej wyważone niż w dwóch poprzednich i zdecydowanie ciekawsze, bardziej dramatyczne, emocjonalne.

Dopiero teraz dotarło dla mnie za co ludzie pokochali tę sagę. Kunszt języka i niesamowity warsztat pisarski przełożyły się na jakość książki, a wszystko rozegrane w taki sposób, że często człowiekowi żal i ból rozdziera serce. Mnóstwo emocji, ale bez ckliwości i tanich chwytów, mających “kupić” czytelnika. Przenosimy się w odległe czasy i bardzo rzetelnie oddano w powieści mentalność ludzi z tamtego okresu historycznego jak również klimat ówczesnej epoki. Chwilami miałam ochotę potrząsnąć Krystyną aby w pewnych sprawach zachowała się inaczej, bo wiele jej decyzji było dla mnie niezrozumiałych i wywołało opłakane skutki nie tylko dla innych, ale również dla niej samej. Nie mniej jednak nie żałuję, że kończę przygodę z Krystyną, gdyż dwa poprzednie tomy strasznie mnie wymęczyły, ale na szczęście ten trzeci wszystko mi wynagrodził.

Jestem pozytywnie zaskoczona trzecią częścią trylogii o Krystynie, córce Lavransa “Krzyż”. O ile pierwsza nieszczególnie przypadła mi do gustu (nie mogłam się wkręcić w klimat książki),druga ciut bardziej mi się podobała od pierwszej, to już przy trzeciej było zupełnie inaczej. Może potrzebowałam czasu aby przesiąknąć tym wszystkim, przyzwyczaić się do tej archaiczności...

Akcja trzeciego tomu sagi toczy się gładko przedstawiając dalsze losy Krystyny aż do jej śmierci z powodu dżumy. Wzruszające są opisy wewnętrznych zmagań bohaterki, która ciągle wraca do swego grzechu, błagając Boga o przebaczenie. Jednocześnie nie może wybaczyć swemu mężowi i pogodzić się z nim. Religijny aspekt powieści przypadł mi bardzo do gustu.

Akcja trzeciego tomu sagi toczy się gładko przedstawiając dalsze losy Krystyny aż do jej śmierci z powodu dżumy. Wzruszające są opisy wewnętrznych zmagań bohaterki, która ciągle wraca do swego grzechu, błagając Boga o przebaczenie. Jednocześnie nie może wybaczyć swemu mężowi i pogodzić się z nim. Religijny aspekt powieści przypadł mi bardzo do gustu.

Ciekawa, klasyczna powieść. Polecam

Ciekawa, klasyczna powieść. Polecam

Przez trzytomową "Krystynę córkę Lavransa" brnęłam dość długo. Historia momentami wydawała mi się głupkowata, smętna, zbyt ckliwa, ciut nużąca, a czasami wręcz irytująca, do tego stopnia, że miałam ochotę odstawić ją z powrotem na półkę. A potem człowiek przypomina sobie, że tak właśnie wygląda życie. "Krystyna" to po prostu piękna i smutna opowieść o pięknym i smutnym życiu głównej bohaterki i jej najbliższych, którzy po kolei żyli i odchodzili z tego świata. Czyste piękno z barwnymi i żywymi obrazami przyrody oraz opisem średniowiecznych, norweskich obyczajów w tle. Nie zniechęcajcie się po pierwszym tomie!

Przez trzytomową "Krystynę córkę Lavransa" brnęłam dość długo. Historia momentami wydawała mi się głupkowata, smętna, zbyt ckliwa, ciut nużąca, a czasami wręcz irytująca, do tego stopnia, że miałam ochotę odstawić ją z powrotem na półkę. A potem człowiek przypomina sobie, że tak właśnie wygląda życie. "Krystyna" to po prostu piękna i smutna opowieść o pięknym i smutnym...

5,5/10

5,5/10