Niebiańskie osiedle

Już po kilkunastu stronach miałam przeczucie, że to będzie coś naprawdę dobrego i dokładnie tak było. Dawno żadna książka nie zrobiła na mnie takiego wrażenia. Niby kryminał, niby są tu zbrodnie, ale wszystko podane jest w taki sposób, że czyta się to bez ciężaru typowego dla tego gatunku. To historia przystępna, angażująca i po prostu dobrze opowiedziana. To jeden z tych kryminałów, który może trafić do bardzo szerokiego grona czytelników. Wciąga, ciekawi i zostawia po sobie świetne wrażenie.

Już po kilkunastu stronach miałam przeczucie, że to będzie coś naprawdę dobrego i dokładnie tak było. Dawno żadna książka nie zrobiła na mnie takiego wrażenia. Niby kryminał, niby są tu zbrodnie, ale wszystko podane jest w taki sposób, że czyta się to bez ciężaru typowego dla tego gatunku. To historia przystępna, angażująca i po prostu dobrze opowiedziana. To jeden z tych...

28/130/2026
Przyszedł czas na likwidowanie regału zaległości, to to likwiduję. Książka jest ok, chociaż wolę Ćwirleja milicyjnego. W tej serii najbardziej podoba mi się babcia Matylda, której nigdy za wiele, i Dżesi, która jest do przyjęcia wyłącznie w mikrodawkach :-) Doceniam też demaskowanie kłamstw związanych z wiarą. Niekoniecznie katolicką, każdą.
Mam jeszcze trzeci tom tej serii, który też przeczytam. Widzę, że zapowiedziano czwartą część, ale już ją sobie odpuszczę. Cała kolejka innych Ćwirlejów czeka.

28/130/2026
Przyszedł czas na likwidowanie regału zaległości, to to likwiduję. Książka jest ok, chociaż wolę Ćwirleja milicyjnego. W tej serii najbardziej podoba mi się babcia Matylda, której nigdy za wiele, i Dżesi, która jest do przyjęcia wyłącznie w mikrodawkach :-) Doceniam też demaskowanie kłamstw związanych z wiarą. Niekoniecznie katolicką, każdą.
Mam jeszcze trzeci...

Kto nie marzy o spokojnym czasie na emeryturze? Ojciec Sylwester i jego fundacja wychodzą z ofertą dla seniorów. Powstaje idylliczne osiedle domków, a co najlepsze niedrogich domków. Jednak, aby tam zamieszkać przeprowadzana jest ostra selekcja, bo ojciec – niejako w pakiecie – proponuje też miejsce w niebie. A tu już nie ma żartów. Tego mogą dostąpić tylko najgorliwsi w wierze. Tzw. Niebańskim osiedlem zaczyna interesować się dwójka dziennikarzy i pewien policjant. Ich podejrzenia wzbudza samobójstwo pary emerytów i znaleziona w ich domu broszura. Jest też babcia Matylda. Bardzo sceptyczna w wierze i bardzo sceptycznie nastawiona do osiedla. Czy uda im się zdemaskować oszustów?


Styl w jakim Ryszard Ćwirlej napisał tę książkę określiłabym jako wyjątkowo intensywny. Zaczynasz czytać, a tu jeden bohater, drugi, trzeci. Kolejne sceny zmieniają się w szybkim tempie i bardzo trudno skojarzyć, kto jest kim, z kim i po co. Czy ten facet, co teraz siedzi w biurze w poprzednim rozdziale jadł śniadanie? A może to już inny bohater? Wyłapać cokolwiek w tej „kołomyjj” jest bardzo trudno.

Po około 1/4 powieści fabuła zaczyna wskakiwać na właściwe tory. Zaczynamy się orientować w konotacjach między bohaterami i ich roli w tej historii. Teraz już da się to czytać. Możemy cieszyć się czarnym humorem, jakiego nie szczędzi nam autor. „Niebiańskie osiedle” charakterem bardzo mocno zbliża się do komedii kryminalno-sensacyjnej. Długo zastanawiałam się, czy Ćwirlej „jedną nogą” nie wkroczył na ten grunt, ale chyba nie. Owszem, raczy nas zabawnymi dialogami, postacie są charakterne i czasami działają szybciej niż ktoś je poprosi, do tego komentują sytuację w „swoim stylu” - co jest charakterystyczne dla komedii. Jednak autor uchwycił też jakiś brutalny realizm w działaniu oszustów. Znamy historie o wyłudzaniu „na wnuczka”, tu uderzono w inne struny. Wykorzystano wiarę, lęk przed śmiercią, pragnienie dobrego przygotowania się do życia doczesnego. Z jednej strony ta historia może wydawać się groteskowa, a ofiary naiwne, z drugiej wiemy, że seniorzy się takimi sprawami przejmują, a zręczny manipulator – jakim okazał się ojciec Sylwester – potrafi to sprytnie wykorzystać.

Największy plus i minus tej powieści? Jako zaletę wymieniłabym energię. Dzieje się dużo, a barwność postaci jeszcze podkręca tempo i dodaje życia fabule. Docenią to czytelnicy, którzy lubią szalone książki podszyte dużą dozą humoru. Jako minus muszę wytknąć przewidywalność. Właściwie nie ma w tym kryminale tajemnicy. Autor rekompensuje to nieco zwrotami akcji, jednak ja lubię być zaskakiwana w finale i tego mi zabrakło.

Kto nie marzy o spokojnym czasie na emeryturze? Ojciec Sylwester i jego fundacja wychodzą z ofertą dla seniorów. Powstaje idylliczne osiedle domków, a co najlepsze niedrogich domków. Jednak, aby tam zamieszkać przeprowadzana jest ostra selekcja, bo ojciec – niejako w pakiecie – proponuje też miejsce w niebie. A tu już nie ma żartów. Tego mogą dostąpić tylko najgorliwsi w...

W sumie nawet nie chce mi się pisać o tym gniocie, bo wszystko co mógłbym napisać, napisałem w opinii do drugiej części cyklu.

Trzeciej nie dotknę nawet najstraszniejszą bronią dzieciństwa.

W sumie nawet nie chce mi się pisać o tym gniocie, bo wszystko co mógłbym napisać, napisałem w opinii do drugiej części cyklu.

Trzeciej nie dotknę nawet najstraszniejszą bronią dzieciństwa.

Poznałam twórczość Autora kiedy sięgnęłam po cykl z Antonim Fischerem, międzywojenny cykl, który okazał się być bardzo dobrą serią kryminałów, stąd też podjęłam próbę pogłębienia znajomości z Panem Ćwirlejem, niestety dla siebie, wybrałam serię z Marcinem Engelem.
I do tego zdecydowałam się na audiobook, który, jak się okazało, czyta sam autor, jakby na potwierdzenie, że nieszczęścia chodzą parami.
Przyznam, że gdybym nie rozmawiała w międzyczasie o tej książce z przyjacielem, do teraz nie wiedziałabym, że to czego słuchałam to komedia kryminalna. Była po prostu tak zabawna, że aż wcale.
Pisząc to, zastanawiam się nad zaletami tej powieści i doszłam do wniosku, że to topornie napisana, naiwna, nieudolnie przeczytana książka, ale za to zupełnie nieśmieszna.
Młodzi dziennikarze, młodzi policjanci i emerytowana milicjantka, która myśli najjaśniej z nich wszystkich, podkreślając co rusz swoje polityczno-kościelne poglądy, zamiast bawić - irytują. Nawet kogoś, kto zgadza się z bohaterką, a kto chciał po prostu przeczytać ciekawy, inteligentnie napisany kryminał.
Rozczarowanie.
Oby ostatnie w tym roku.
Z pewnością nie sięgnę po kontynuację.

Poznałam twórczość Autora kiedy sięgnęłam po cykl z Antonim Fischerem, międzywojenny cykl, który okazał się być bardzo dobrą serią kryminałów, stąd też podjęłam próbę pogłębienia znajomości z Panem Ćwirlejem, niestety dla siebie, wybrałam serię z Marcinem Engelem.
I do tego zdecydowałam się na audiobook, który, jak się okazało, czyta sam autor, jakby na potwierdzenie, że...

Lekka książka sensacyjna, choć są zmarli, w sumie nikt nikogo nie zabija bezpośrednio, ale okazuje się że można zabić wykorzystując ludzką naiwność, zwłaszcza ludzi starszych, często schorowanych, szukających na koniec życia spokoju. Może akcja nie trzyma w napięciu, ale lektura zmusza do refleksji nad ludzkim zaślepieniem.

Lekka książka sensacyjna, choć są zmarli, w sumie nikt nikogo nie zabija bezpośrednio, ale okazuje się że można zabić wykorzystując ludzką naiwność, zwłaszcza ludzi starszych, często schorowanych, szukających na koniec życia spokoju. Może akcja nie trzyma w napięciu, ale lektura zmusza do refleksji nad ludzkim zaślepieniem.

„Niebiańskie Osiedle” długo leżało w mojej poczekalni. Twórczość autora dobrze znam i nigdy się nie zawiodłam, ale okładka jakoś mi do niego nie pasowała. Inne książki, które doszły do mnie później, dużo wcześniej dostąpiły spotkania ze mną. Aż wreszcie przyszedł czas na ten kryminał i nie zawiodłam się. Doskonały styl Ryszarda Ćwirleja nie ma sobie równych. Duża dawka humoru, cięte riposty, niespodziewane zwroty akcji, ciekawi bohaterowi, to wszystko sprawa, że książka wciąga i trudno odłożyć czytanie. Tematem jest działalność fundacji, podszywającej się pod Kościół i żerującej na starszych ludziach. Przywódcy mamią zamieszkaniem na stare lata w pięknym osiedlu, a potem przeniesieniem się wprost do nieba. „Chcesz znaleźć spokój i ciszę? Chcesz w tym zwariowanym świecie trafić do wymarzonego miejsca, w którym otoczą cię życzliwość, miłość i ciepło płynące wprost z serca? Każdy ma prawo do zasłużonego odpoczynku po ciężkiej pracy. Niebiańskie Osiedle czeka na ciebie.” Seniorzy wpłacają pieniądze na radio i darowizny na fundację, pozbywają się swoich mieszkań na rzecz fundacji. Ich życie nie jest długie, bo po co ich utrzymywać. Emerytowana pułkownik milicji, Matylda Kaczmarek , jej przyszywany i prawdziwy wnuk tropią oszustów. To historia o zaufaniu do księży, ślepej wierze w ich uczciwość. Ciekawy, aktualny problem fanatyzmu religijnego.

„Niebiańskie Osiedle” długo leżało w mojej poczekalni. Twórczość autora dobrze znam i nigdy się nie zawiodłam, ale okładka jakoś mi do niego nie pasowała. Inne książki, które doszły do mnie później, dużo wcześniej dostąpiły spotkania ze mną. Aż wreszcie przyszedł czas na ten kryminał i nie zawiodłam się. Doskonały styl Ryszarda Ćwirleja nie ma sobie równych. Duża dawka...

"Niebiańskie osiedle" Ryszarda Ćwirleja to kryminalna powieść z dużą dawką inteligentnego humoru 😄która brawurowo rozprawia się z tematem wyłudzania pieniędzy od seniorów. Choć sama zagadka kryminalna jest dość prosta 🧐, to siłą książki są przede wszystkim genialnie nakreśleni bohaterowie i celne, często sarkastyczne, spostrzeżenia na temat polskiej rzeczywistości.

Książka wprowadza czytelnika w mroczny świat "sakropatodeweloperki" 🏘️ Główna intryga skupia się na tytułowym "Niebiańskim Osiedlu" projekcie fundacji charyzmatycznego księdza, oferującej seniorom niezwykle tanie domy, które okazują się mieć mroczny haczyk. Wątkiem spinającym jest seria podwójnych samobójstw starszych małżeństw, przy których zawsze znajduje się folder reklamowy osiedla.

✅️Mocne strony powieści to wciągająca i dynamiczna akcja. Porwania, strzelaniny i akcje antyterrorystyczne. Fabuła nie zwalnia tempa, a książkę czyta się jednym tchem 📚
Wyraziste i uwielbiane postacie. Prawdziwą gwiazdą powieści jest babcia Matylda, emerytowana funkcjonariuszka MO, która pali papierosy w kuchni, popija dobrą whisky 🥃 i obala religijne mity z zadziwiającą erudycją. Postacie drugoplanowe, jak dziennikarz Marcin Engel czy jego dziewczyna, modelka Dżesi, również są barwne i dodają historii kolorytu. Inteligentny humor i celne obserwacje. Ryszard Ćwirlej posługuje się sarkazmem i ironią, by w humorystyczny, ale bezlitosny sposób obnażyć mechanizmy manipulacji oraz przywary polskiego społeczeństwa. Dialogi w książce napisane są po mistrzowsku. Autor porusza niezwykle palący problem wyłudzania pieniędzy od osób starszych, które kierują się wiarą i poczuciem bezpieczeństwa. Pokazuje, jak łatwo omamić człowieka, co bywa porażające w swojej autentyczności 😟

"Niebiańskie osiedle" to przede wszystkim znakomita, świetnie napisana rozrywka, która bawi, a przy okazji skłania do refleksji 🤔 Jeśli szukasz lekkiego, ale inteligentnego kryminału z fenomenalnymi bohaterami i dużą dawką czarnego humoru, ta książka jest dla Ciebie w sam raz!

Moja ocena: 9/10 🌟

Gorąco polecam!

BRUNETTE BOOKS

"Niebiańskie osiedle" Ryszarda Ćwirleja to kryminalna powieść z dużą dawką inteligentnego humoru 😄która brawurowo rozprawia się z tematem wyłudzania pieniędzy od seniorów. Choć sama zagadka kryminalna jest dość prosta 🧐, to siłą książki są przede wszystkim genialnie nakreśleni bohaterowie i celne, często sarkastyczne, spostrzeżenia na temat polskiej rzeczywistości....

Wyobraźcie sobie ofertę, która brzmi zbyt pięknie, aby była prawdziwa. 🤨 W dzisiejszych czasach nietrudno jest na takie natrafić, więc pewnie doskonale wiecie, co mam na myśli. 🤷‍♀️ Oszưścï i n@ciąg@cze operują coraz bardziej wyszukanymi metodami, aby tylko wƴłưdzïć pieniądze od nieświadomych przɛkrętư osób, bardzo często za cel obierając sobie seniorów - jedno ze słabszych ogniw naszego społeczeństwa. 😟 Ryszard Ćwirlej w swojej najnowszej powieści "Niebiańskie osiedle" - inaugurującej cykl o Marcinie Engelu 📚 - serwuje nam kryminał, który uderza w jeden z najbardziej palących problemów współczesności - wykorzystywanie bezbronności osób starszych.

Tytułowe Niebiańskie Osiedle, należące do pewnego charyzmatycznego księdza, to miejsce oferujące bardzo tanie domy dla seniorów. 🏡 Brzmi zbyt idealnie, a babcia Matylda, emerytowana funkcjonariuszka Milicji, 👵 nie daje się zwieść pięknie opakowanym kłamstwom, od razu wyczuwając przɛƙręt. W zdemaskowaniu øszưstów pomaga jej dwoje młodych dziennikarzy śledczych oraz jej wnuk wraz ze swoją dziewczyną, którzy są policjantami. 👮

Fabuła książki jest bardzo dynamiczna - akcja nabiera tempa od pierwszych stron i nie zwalnia aż do finału. 🤩 Pørw@nia, strzɛl@niny, interwencje antƴtɛrrørƴstów - wszystko to sprawia, że "Niebiańskie osiedle" czyta się jednym tchem. Mamy tu wątek kryminalny, mrøczny świat s@krøpatødeweloperki, pojawiają się też ťrưpƴ ☠️ (w dość sporej ilości 😋),a całość okraszona jest specyficznym, podsyconym ironią czarnym humorem. 😏 Mamy też rozbudowaną galerię interesujących postaci, za którymi chętnie podążamy. 👍 Na uznanie zasługuje fakt, że pod płaszczykiem historii kryminalnej, autor przemycił ważny temat øszưstw wymierzanych w seniorów. Pokazanie m@nipưl@cji stosowanych przez n@ciąg@czy i wykorzystanie autorytetu religijnego do celów przɛstępçzƴch prowokuje do refleksji.

"Niebiańskie osiedle" to świetny kryminał, 🤩 który łączy rozrywkę z ważnym społecznie tematem. Ciekawi bohaterowie, humor, dynamiczna akcja i aktualna problematyka sprawiają, że sięgnięcie po tę książkę to dobra decyzja. Gorąco polecam❗️☺️

Wyobraźcie sobie ofertę, która brzmi zbyt pięknie, aby była prawdziwa. 🤨 W dzisiejszych czasach nietrudno jest na takie natrafić, więc pewnie doskonale wiecie, co mam na myśli. 🤷‍♀️ Oszưścï i n@ciąg@cze operują coraz bardziej wyszukanymi metodami, aby tylko wƴłưdzïć pieniądze od nieświadomych przɛkrętư osób, bardzo często za cel obierając sobie seniorów - jedno ze słabszych...

Znam dosyć dobrze pióro autora i o ile wcześniejsze książki, zwłaszcza serie, pisał na sztywno, o tyle tutaj totalnie się to odmieniło. Ta historia jest naprawdę lekka, napisana z taką przyjemnością pomimo tego, że kryminał do takich książek nie należy. Od pierwszej strony czułam się wkręcona w wydarzenia, gdyż przedstawiały scenę trudną i poruszającą jednocześnie. Przyznam, że często się słyszy, że starsze małżeństwa potrafią się wspierać jak nikt na świecie, ale żeby popełnić wspólne samobójstwo, to pierwszy raz o tym czytam. Nawet pozostawili po sobie list, choć było tam coś, co nie dawało mi spokoju. Kiedy ktoś usłyszał o tej sprawie również sprintem gdzieś pognał, więc tym bardziej czułam, że jest tu coś na rzeczy. Taką szaloną i mądrą jednocześnie osobistością była tu pewna babunia, która była emerytowaną funkcjonariuszką MO. To ona czytając prawie wszystkie książki świata, była w stanie wypowiedzieć się na każdy temat, zwłaszcza religijny, gdzie to w jej mniemaniu Kościół wymyślił Królestwo Niebieskie, aby ludzie co niedziela płacili na rzecz dnia, którego za życia nie doczekają. Polecam wam zagłębić się w jej teorie, gdyż obala wiele mitów, pogłosek i wyznań, które podobno ludzie łakną jak świeże bułeczki nie myśląc o tym, jaką szkodę im wyrządzają. I właśnie tak oczytana kobiecina zacznie przyglądać się miejscu, gdzie tylko wybrane pary osób trafiają. Ona już dobrze wie, że za darmo, to nawet nikt nie splunie w naszym kierunku;-) W rozwiązywaniu ,,przyjemnej" śmierci będzie jej pomagał wnuk, który jest policjantem i który poprosił ją o udział w tej sprawie, oraz para dziennikarzy śledczych, którzy coś tam przeczuwają, ale nie wiedzą jak się za to zabrać. Cała sceneria ostatniego spoczynku została skomponowana niczym bukiet na ostatnie pożegnanie, gdzie idealnie nasuwa tylko jeden wniosek. Nikt jednak nie zwrócił uwagi na sposób w jaki staruszkowie się żegnają. Jedno jest pewne, to historia jakiej nie zapomnicie i która nie zwolni ani na moment. Nie uwierzycie, ale dopiero po skończeniu czytania spostrzegłam, że cztery lata temu już ją czytałam:-) Zadziwiające, że podczas lektury nie przyszło mi to do głowy:-)
P.S. Na okładkę dałabym jednak tą staruszkę, bo pomimo serii, to ona jest tutaj główna atrakcją:-)

Znam dosyć dobrze pióro autora i o ile wcześniejsze książki, zwłaszcza serie, pisał na sztywno, o tyle tutaj totalnie się to odmieniło. Ta historia jest naprawdę lekka, napisana z taką przyjemnością pomimo tego, że kryminał do takich książek nie należy. Od pierwszej strony czułam się wkręcona w wydarzenia, gdyż przedstawiały scenę trudną i poruszającą jednocześnie....