Wiosna w Zapomnianym Schronisku

Przeczytałam "Zimę..." i sama nie wiem dlaczego skusiłam się na Wiosnę... Biorąc na logikę będzie jeszcze pewnie lato i jesień co wyjaśnia dlaczego akcja i fabuła jest rozwleczona do granic możliwości. Gdyby Autorka zrobiła z tych zakładam czterech pozycji jedną to była by fajna lekka pozycja a tak to jest mega gniot nie wart czasu.

Przeczytałam "Zimę..." i sama nie wiem dlaczego skusiłam się na Wiosnę... Biorąc na logikę będzie jeszcze pewnie lato i jesień co wyjaśnia dlaczego akcja i fabuła jest rozwleczona do granic możliwości. Gdyby Autorka zrobiła z tych zakładam czterech pozycji jedną to była by fajna lekka pozycja a tak to jest mega gniot nie wart czasu.

Polecam. Bardzo wciągająca seria.

Polecam. Bardzo wciągająca seria.

„Wiosna w Zapomnianym Schronisku” to nastrojowa opowieść o nowych początkach, w której surowy klimat Karkonoszy staje się tłem dla skomplikowanych ludzkich losów. Autorka w umiejętny sposób splata wątki ucieczki od bolesnej przeszłości z poszukiwaniem szczęścia, stawiając bohaterów przed trudnymi, życiowymi wyborami. Choć motyw powrotu dawnych uczuć i szukania ukojenia w górskiej głuszy jest dość klasyczny, historia Moniki i Aleksandra tchnie świeżością i budzącą się do życia nadzieją. To lekka i przyjemna lektura, która idealnie oddaje atmosferę odrodzenia, oferując czytelnikowi chwilę wytchnienia w malowniczej scenerii.

„Wiosna w Zapomnianym Schronisku” to nastrojowa opowieść o nowych początkach, w której surowy klimat Karkonoszy staje się tłem dla skomplikowanych ludzkich losów. Autorka w umiejętny sposób splata wątki ucieczki od bolesnej przeszłości z poszukiwaniem szczęścia, stawiając bohaterów przed trudnymi, życiowymi wyborami. Choć motyw powrotu dawnych uczuć i szukania ukojenia w...

SUPER

SUPER

Poprawna powieść obyczajowa, bez fajerwerków.

Poprawna powieść obyczajowa, bez fajerwerków.

Całkiem fajna, ale pierwsza część była jakoś bardziej wciągająca.

Całkiem fajna, ale pierwsza część była jakoś bardziej wciągająca.

Druga część cyklu Zapomniane Schronisko. Wraz z nadejściem wiosny, schronisko budzi się do życia. Gospodarze, postanawiają otworzyć je na nowo, żeby w jego murach ponownie obudziło się życie, było słychać śmiech i rozmowy. Miejsce to ponownie ściąga do siebie ludzi, którzy pojawili się na życiowym zakręcie. Także dla nich znajdzie się schronienie w jego murach.
Czy dadzą radę podnieść się po życiowych zawirowaniach i zaufać ponownie?

Druga część cyklu Zapomniane Schronisko. Wraz z nadejściem wiosny, schronisko budzi się do życia. Gospodarze, postanawiają otworzyć je na nowo, żeby w jego murach ponownie obudziło się życie, było słychać śmiech i rozmowy. Miejsce to ponownie ściąga do siebie ludzi, którzy pojawili się na życiowym zakręcie. Także dla nich znajdzie się schronienie w jego murach.
Czy dadzą...

Fajnie było wrócić do bohaterów z poprzedniej części i dowiedzieć się co u nich. Do tego pięknie krajobrazy ale zarazem trudne życie w górskim terenie. I ta tajemnica, o której wszyscy wiedzą oprócz Moniki...
Czyta się przyjemnie. Czekam na kolejną część.

Fajnie było wrócić do bohaterów z poprzedniej części i dowiedzieć się co u nich. Do tego pięknie krajobrazy ale zarazem trudne życie w górskim terenie. I ta tajemnica, o której wszyscy wiedzą oprócz Moniki...
Czyta się przyjemnie. Czekam na kolejną część.

Dalsze losy "Zapomnianego schroniska" .
Kiedy Monika wróciła z gór do miasta, w którym na codzień mieszka, myślami była gdzie indziej. W mieście byli coś co nie dawało jej spokoju. W górach odnajdywała siłę, chęci do życia. Po stracie ukochanego dla niej jedyne właściwe miejsce to właśnie tam gdzie na codzień jest świeże powietrze, klimat przyciąga turystów wędrujących po wyznaczonych ścieżkach.
Klaudia i Rafał próbują na nowo odnowić więzi małżeńskie. Postawili sobie za cel, aby odnowić "Zapomniane schronisko". Grupa turystów, która zjawiła się w grudniu, zapoczątkowała ponowne otwarcie schroniska. Wszystko zaczęło się dobrze układać, tylko nie bardzo dobrze jest między małżeństwem, które dzierżawi ten obiekt.
Czy Klaudia i Rafał odnajdą w sobie na nowo miłość? Czy uda im się przywrócić małżeństwo do stanu sprzed dwóch lat?
Czy Monika poradzi sobie w nowym miejscu? Czy wpuści do swojego serca Aleksandra, który skrycie kocha się w dziewczynie swojego najlepszego kumpla? Czy Monika poradzi sobie z szansą na nowe życie u boku mężczyzny?
Powieść przenosi nas do klimatu górskiego. W tle śpiew ptaków, świeże powietrze pachnące lasem. Leśne zwierzęta przemykające obok turystów są niezauważalne. W schronisku tworzą się wydarzenia, o jakich nie było mowy zimą. Właściciele też nie mieli pojęcia jak to się stało, że udało im się na nowo wznowić działalność. Lekka przyjemna powieść o nadziei na lepsze jutro, że po burzy zawsze wychodzi słońce. Wschód słońca w górach ma wszystkie barwy kolorów. Jednak to koniec tomu drugiego pozostawił niedosyt i nie mogę się doczekać kolejnego tomu w pięknym "Zapomnianym schronisku".

Dalsze losy "Zapomnianego schroniska" .
Kiedy Monika wróciła z gór do miasta, w którym na codzień mieszka, myślami była gdzie indziej. W mieście byli coś co nie dawało jej spokoju. W górach odnajdywała siłę, chęci do życia. Po stracie ukochanego dla niej jedyne właściwe miejsce to właśnie tam gdzie na codzień jest świeże powietrze, klimat przyciąga turystów wędrujących po...

II tom cyklu nie otulił mnie i nie porwał w magiczne miejsce tak jak zrobił to pierwszy. Może ciepło, które biło w zimie było bardziej odczuwalne ? A może słowa, które padały nie przebiły się jak piękne przebiśniegi na wiosne ? Nie jest to zła książka, ale ta Wiosna w Zapomnianym schronisku była "mglista" i bez efektu wow. Ostatni rozdział książki upewnił mnie, że będzie najprawdopodobniej kolejna pora roku pisana albo po prostu kolejny tom, bo nie wierzę, że historia zakończy się przeczytaniem smsa i trzaśnięciem drzwiami.

II tom cyklu nie otulił mnie i nie porwał w magiczne miejsce tak jak zrobił to pierwszy. Może ciepło, które biło w zimie było bardziej odczuwalne ? A może słowa, które padały nie przebiły się jak piękne przebiśniegi na wiosne ? Nie jest to zła książka, ale ta Wiosna w Zapomnianym schronisku była "mglista" i bez efektu wow. Ostatni rozdział książki upewnił mnie, że będzie...