Pełna przygód i emocji wędrówka przez słowiańskie osady, prastarą puszczę i święte gaje.
Granice niewielkiej osady Wikliniec wyznaczają rzeka i ogromna puszcza. Mieszkańcy żyją z uprawy roli, zajmują się także wyplataniem koszy z wikliny, od której osada wzięła nazwę. Mira, młoda mieszkanka Wiklińca, ma głowę pełną pomysłów i marzeń. Uważa, że wiele ustalonych dawno temu zwyczajów i zasad jest niesprawiedliwych i bezsensownych. Chciałaby zmian, bo nie wystarczy jej odpowiedź, że tak było od zawsze. Dlatego starszyzna patrzy na nią z niechęcią i rosnącą irytacją, aż wreszcie, by stłumić buntowniczą naturę Miry, postanawia wydać dziewczynę za mąż, za statecznego wdowca. Mira nie zamierza jednak potulnie zgodzić się na swaćbę. Czy odejdzie z Wiklińca, by poszukać sobie innego miejsca do życia?
Szukamy ofert...Słowianie żyli w harmonii z naturą, która kształtowała ich codzienność — wyznaczała rytm dnia, nadawała sens obrzędom i była nierozerwalnie związana z duchowością. Drzewa traktowano jak świętość, a każdy skrawek ziemi miał swoje znaczenie. Dzięki Joannie Tekieli możemy dziś zajrzeć do tego świata z bliska. Jej najnowsza książka, „Widunka”, to niezwykła podróż w czasie do serca słowiańskiej osady, w której gościnność i poczucie wspólnoty były źródłem siły i tożsamości.
Mira to młoda kobieta z Wiklińca, wychowana zgodnie z tradycją, ale obdarzona umysłem, który nie godzi się na schematy. Niezrozumiana przez starszyznę wioski, podważa ustalone zasady, marząc skrycie o świecie poza granicami osady. Jej buntownicza natura szuka przestrzeni, w której mogłaby się rozwijać. Przełomem staje się spotkanie z tajemniczym wędrownym dziadem.
„Widunka” to opowieść o odwadze, marzeniach i sile kobiecego ducha. Zupełnie inna niż wcześniejsze książki autorki, skierowana przede wszystkim do młodych kobiet — choć z pewnością także dorośli czytelnicy, niezależnie od płci, znajdą w niej wiele inspirujących treści. Lektura pokazuje, jak krzywdzące mogą być zabobony i stereotypy, i jak cenne bywa czerpanie z różnorodnych doświadczeń, zamiast trwania w ograniczającej społecznej bańce.
Krótka forma rozdziałów, przystępny język i płynny styl sprawiają, że książkę czyta się z prawdziwą przyjemnością. Fabuła angażuje od pierwszych stron, a drobne niespodzianki ukryte w kolejnych rozdziałach dodają całości świeżości i lekkości. To opowieść niosąca nie tylko ukojenie, ale i nadzieję, że mimo trudności wszystko zmierza ku lepszemu.
Jednym z największych atutów powieści są sugestywne opisy natury i słowiańskich obyczajów. Barwne porównania sprawiają, że czuć zapach lasu, słychać szum liści i śpiew ptaków. Natura jawi się jako miejsce magiczne, pełne ciszy i spokoju, których dziś często nam brakuje. Szczegółowo odmalowane obrzędy, święta i codzienne rytuały pozwalają docenić słowiańskie dziedzictwo kulturowe. Co istotne — choć pojawiają się wątki mitologiczne, nie mają one charakteru fantastycznego. Bogowie i duchy są obecni jedynie w warstwie wierzeń i opowieści, nie jako realni uczestnicy fabuły.
Wspaniale wypadają również postacie, zwłaszcza relacja Miry i Rocha. Ich więź, oparta na wzajemnym szacunku, jest poruszająca i subtelna. Mira wnosi w życie Rocha radość i świeżość, on zaś dzieli się z nią wiedzą i doświadczeniem. Ta międzygeneracyjna wymiana uczy czytelnika, że wiek nie stanowi bariery, lecz szansę na wspólne wzrastanie.
Pozostali bohaterowie również pozostają w pamięci — otwarci na to, co nowe, weryfikują swoje przekonania i pokazują, że rozwój i tolerancja mogą współistnieć z pielęgnowaniem tradycji.
„Widunka” to prawdziwa perełka dla miłośników opowieści czułych i prawdziwych. Książka nie tylko daje chwilę wytchnienia, ale i skłania do refleksji nad tym, czym są relacje międzyludzkie, wolność wyboru oraz nasze miejsce w świecie tradycji. Zostawia po sobie ślad — nie nachalny, ale trwały. Jak ścieżka przez las, którą chce się przejść jeszcze raz.
Eliza Idczak
OPINIE i DYSKUSJE o książce Widunka
Lektura łatwa, lekka, przyjemna. Liczyłam na trochę więcej dawnych słowiańskich wierzeń i obrzędów. Sięgnę po kolejne części.
Lektura łatwa, lekka, przyjemna. Liczyłam na trochę więcej dawnych słowiańskich wierzeń i obrzędów. Sięgnę po kolejne części.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTo była bardzo miła podróż razem z Mirą, tytułową Widunką, oraz Rochem – wędrownym dziadem. Autorka zabiera nas w świat słowiańskich osad, dawnych wierzeń i prastarej puszczy, tworząc historię lekką, ale jednocześnie niosącą ważne przesłanie.
Momentami książka kojarzyła mi się z baśnią – taką trochę magiczną, trochę nostalgiczną. Nie jest to jednak tylko opowieść przygodowa. W tle pojawiają się tematy wolności, wyborów i walki z „bo tak było od zawsze”.
Bardzo polubiłam bohaterów i z ciekawością będę sięgać po kolejne części. To była naprawdę przyjemna, spokojna, a jednocześnie wciągająca lektura.
To była bardzo miła podróż razem z Mirą, tytułową Widunką, oraz Rochem – wędrownym dziadem. Autorka zabiera nas w świat słowiańskich osad, dawnych wierzeń i prastarej puszczy, tworząc historię lekką, ale jednocześnie niosącą ważne przesłanie.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMomentami książka kojarzyła mi się z baśnią – taką trochę magiczną, trochę nostalgiczną. Nie jest to jednak tylko opowieść...
Czy znowu sięgnęłam po książkę, bo zauroczyła mnie okładka? Tak.
Czy znowu się zawiodłam? Nie.😎
We mnie mieszka taki paradoks: bardzo nie lubię zmian, a jednocześnie tłumaczenie, że tak ma być, "bo zawsze tak było", doprowadza mnie do szału.
Polubiłam Mirę i dobrze bawiłam się podczas jej przygód. Wstyd przyznać, ale moja wiedza na temat Słowian nie wykracza poza bardzo podstawowe informacje, więc treść książki łykałam jak młody pelikan.😉 Imiona słowiańskie niesamowicie mnie rozczulały. A Roch, który tyle lat szukał jednego drzewa - bardzo wzruszał.
Ogromnym plusem jest dla mnie to, że mimo że "Widunka" jest częścią serii, historia została dokończona, a nie zostałam z tysiącem niedopowiedzeń.
"Widunka" fajnie wpisała się w mój urlopowy czas, dobrze przy niej odpoczęłam. I znalazłam moje samotne drzewo. Polecam.
Czy znowu sięgnęłam po książkę, bo zauroczyła mnie okładka? Tak.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCzy znowu się zawiodłam? Nie.😎
We mnie mieszka taki paradoks: bardzo nie lubię zmian, a jednocześnie tłumaczenie, że tak ma być, "bo zawsze tak było", doprowadza mnie do szału.
Polubiłam Mirę i dobrze bawiłam się podczas jej przygód. Wstyd przyznać, ale moja wiedza na temat Słowian nie wykracza poza bardzo...
"Widunka" zabiera nas do słowiańskiej osady, pełnej wierzeń, dawnych zwyczajów, gęstych puszcz i świętych gajów. Mira nie boi się myśleć inaczej i marzyć o świecie, w którym można żyć po swojemu. Pięknie opisana historia wierzeń, obyczajów tradycji i magii oraz wpływów wierzeń i głupiad na życie ludzi. Jak bardzo potrzebujemy kierowania się w funkcjonowaniu tym, co inni nam narzucają, mimo, że wciąż dążymy do niezależności. Bardzo ciekawie temat i ogrom wiedzy o wierzeniach i obyczajach przodków. Dwójka ludzi odwiedzając różne osady, zawiera nowe znajomości, poznaje inne zwyczaje, które stają się prawem dla danej osady, a w innej nie są zupełnie respektowane. Trudno jest zmienić coś, co głęboko zakorzeniło się w życiu danej osady.
"Widunka" zabiera nas do słowiańskiej osady, pełnej wierzeń, dawnych zwyczajów, gęstych puszcz i świętych gajów. Mira nie boi się myśleć inaczej i marzyć o świecie, w którym można żyć po swojemu. Pięknie opisana historia wierzeń, obyczajów tradycji i magii oraz wpływów wierzeń i głupiad na życie ludzi. Jak bardzo potrzebujemy kierowania się w funkcjonowaniu tym, co inni nam...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toOpowiastki i przypowiastki pisane językiem dla dzieci maksymalnie do 12 roku życia, bo starsze by się znudziły
Opowiastki i przypowiastki pisane językiem dla dzieci maksymalnie do 12 roku życia, bo starsze by się znudziły
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to"Widunka” autorstwa Joanny Tekieli idealnie wpisała się w moje marzenia o czytelniczej przygodzie. Podróżując wraz z Mirą zadawałam sobie pytanie:
Czy to tylko dziewczyna w wianku z polnych kwiatów, której twarz muskają złote promienie słońca, przedzierające się przez gęstwinę paproci? A może pod tą delikatnością drzemie buntowniczka i niepoprawna marzycielka?
Jeśli szukacie odpowiedzi na te pytania - znajdziecie je w książce. To nie jest tylko historia o dziewczynie z kwiatami we włosach. To portret budzącej się świadomości. Mira czy Widunka?
Odpowiedźcie sobie na to pytanie sami.
Czy można zakochać się w książce od pierwszego rozdziału? „Widunka” udowadnia, że tak. Joanna Tekieli stworzyła historię, która tętni życiem, zapachem lasu i głęboką mądrością. To nie było moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki dlatego byłam pewna, że będzie to spotkanie udane. Ale muszę przyznać: przepadłam bez reszty. To lektura, która zostaje w sercu na dłużej. Zdecydowanie polecam każdemu, kto chce na chwilę zwolnić i odnaleźć spokój w literaturze. Ksiażkę polecam.
#jolamab_zaczytana
"Widunka” autorstwa Joanny Tekieli idealnie wpisała się w moje marzenia o czytelniczej przygodzie. Podróżując wraz z Mirą zadawałam sobie pytanie:
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCzy to tylko dziewczyna w wianku z polnych kwiatów, której twarz muskają złote promienie słońca, przedzierające się przez gęstwinę paproci? A może pod tą delikatnością drzemie buntowniczka i niepoprawna marzycielka?
Jeśli...
To jest bardzo prosta, a za razem głęboka opowieść z przesłaniem. Dawno nie czytałam takiej dobrej książki. Nie ma tutaj skomplikowanej fabuły, intryg czy umizgów. Jest za to piękna przyroda, ludzkie sprawy oraz proste słowiańskie życie. 🌳🌳🌳☘️🌿🍃
Mira wspaniała, delikatna, ale i odważna dziewczyna, udaje się w daleką podróż, również w głąb siebie. Dzięki Rochowi, otwiera się na nowe możliwości, staje się dojrzalsza i pewna siebie w walce z konwenansami czy wierzeniami pradziadów.
(...) Prawdziwa, wartościowa tradycja powinna łączyć ludzi
Scalać wspólnotę. A jeżeli dawny obyczaj sprawia, że ktoś czuje się gorszy, że ktoś ma ograniczone możliwości, że ludzie są podzieleni, to o takim zwyczaju należałoby od razu zapomnieć."
Bardzo aktualne przesłanie, a wciąż wielu brnie w betonową tradycję również mam na myśli zagorzałych katolików.
To jest bardzo prosta, a za razem głęboka opowieść z przesłaniem. Dawno nie czytałam takiej dobrej książki. Nie ma tutaj skomplikowanej fabuły, intryg czy umizgów. Jest za to piękna przyroda, ludzkie sprawy oraz proste słowiańskie życie. 🌳🌳🌳☘️🌿🍃
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMira wspaniała, delikatna, ale i odważna dziewczyna, udaje się w daleką podróż, również w głąb siebie. Dzięki Rochowi, otwiera się...
Jakże ciekawa to była wędrówka z młodziutką Mirą, która na przekór właściwie całej społeczności Wiklińca wyrusza w drogę, aby przekonać sie jak zyją inne wioski i zobaczyć gród.
W obecnych czasach podróż na drugi koniec świata jest w zasięgu ręki właściwie każdego. Przedstawione przez autorkę czasy, to początek naszej bytności na ziemiach słowiańskich, a wraz z tym posmakowanie tamtej rzeczywistości, tamtej mentalności mieszkańców i tamtych problemów, z którymi się borykali.
Autorka porusza tematy, które były i będą uniwersalne w każdym czasie, chodzi tu o wszelkiego rodzaju zmiany, które są nieodzownym elementem rozwoju społeczności, swego rodzaju skostniałość starszego pokolenia, które nie chce oddać władzy młodym, to oczywiście miłość fundament istnienia człowieka.
Mamy tu także ciekawie pokazane zwyczaje, tradycje, wierzenia Słowian i przede wszystkim piekno przyrody, której my już nie doświadczymy.
Bardzo jestem ciekawa jak wpłynie na los Wiklińca podróż Miry i jej doswiadczenia z niej przywiezione.
Jakże ciekawa to była wędrówka z młodziutką Mirą, która na przekór właściwie całej społeczności Wiklińca wyrusza w drogę, aby przekonać sie jak zyją inne wioski i zobaczyć gród.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toW obecnych czasach podróż na drugi koniec świata jest w zasięgu ręki właściwie każdego. Przedstawione przez autorkę czasy, to początek naszej bytności na ziemiach słowiańskich, a wraz z tym...
Szybka i lekka lektura, niby nic odkrywczego, ale.wciaga!
Szybka i lekka lektura, niby nic odkrywczego, ale.wciaga!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toHistoria Widunki to spojrzenie jakby na ludzką historię. Tak wiele się zmieniło, a jednak tak mało. Oolecam
Historia Widunki to spojrzenie jakby na ludzką historię. Tak wiele się zmieniło, a jednak tak mało. Oolecam
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to