Zło w ciemności

Seria z Ryderem Creedem jest jedną z tych, które po przeczytaniu jednego tytułu stają się przewidywalne i po tym jednym tytule wie się doskonale jak wyglądają wszystkie pozostałe. Fabuła schematyczna i okrojona, bo gdyby nie retrospekcje z poprzednich części to nie wiem, czy książka liczyłaby chociaż sto stron. Zakończenie okazało się dość intrygujące i ratuje ten tytuł. Alex Kava chyba ostatnio lepiej się czuje w obyczajówce, bo te wątki coraz bardziej przeważają w jej thrillerach. Nie było źle, dla mnie po prostu zbyt schematycznie.

Seria z Ryderem Creedem jest jedną z tych, które po przeczytaniu jednego tytułu stają się przewidywalne i po tym jednym tytule wie się doskonale jak wyglądają wszystkie pozostałe. Fabuła schematyczna i okrojona, bo gdyby nie retrospekcje z poprzednich części to nie wiem, czy książka liczyłaby chociaż sto stron. Zakończenie okazało się dość intrygujące i ratuje ten tytuł....

Kolejne, ósme już spotkanie duetu Maggie O'Dell oraz Rydera Creeda. Mamy tu wszystko, co w poprzednich tomach, czyli śledztwo, morderstwo, wykorzystanie psów do tropienia i wolno rozwijająca się relacja głównych bohaterów. Niby wszystko ok, ale duża część książki to wolne, mało wnoszące śledztwo, a w momencie, kiedy zrobiło się interesująco, nagle wszystko się skończyło, bez wyjaśnień i jakiegoś fajnego zamknięcia.

Plusy:
Lubię książki o agentach FBI i seryjnych mordercach, szczególnie gdzie jest także pokazana akcja z punktu widzenia samego ściganego, więc fajnie, po raz kolejny można było obserwować ich pracę.
Urocze są także psy, którymi zajmuje się Ryder.

Minusy:
Bardzo długi wstęp, a potem zamknięcie całości na dosłownie paru stronach, bez większego wyjaśnienia, jak doszło do wydarzeń i rozwiązań.

Kolejne, ósme już spotkanie duetu Maggie O'Dell oraz Rydera Creeda. Mamy tu wszystko, co w poprzednich tomach, czyli śledztwo, morderstwo, wykorzystanie psów do tropienia i wolno rozwijająca się relacja głównych bohaterów. Niby wszystko ok, ale duża część książki to wolne, mało wnoszące śledztwo, a w momencie, kiedy zrobiło się interesująco, nagle wszystko się skończyło,...

O Matko jakie to było słabe, po 200 stronach nadal nie mogłam sie wciągnąć. Przeczytałam końcówkę i nadal uważam, ze beznadziejna

O Matko jakie to było słabe, po 200 stronach nadal nie mogłam sie wciągnąć. Przeczytałam końcówkę i nadal uważam, ze beznadziejna

Dobra, jak każda książka tej Autorki. Mimo trudnych tematów poruszanych w powieści, czyta się ją z niezwykłą lekkością.

Dobra, jak każda książka tej Autorki. Mimo trudnych tematów poruszanych w powieści, czyta się ją z niezwykłą lekkością.

Poszłam za ciosem i w weekend przeczytałam najnowszy tom tego wspaniałego cyklu. Odnoszę wrażenie, że jest to jeden z lepszych tomów cyklu.
Widomo, Pani Kava pisze świetnie i nie można się oderwać od jej książek, ale ta jest napisana tak lekko, że czytanie jej to była sama przyjemność

Jak w tytule ciemność niesie ze sobą zagrożenia, których nie zawsze jesteśmy w stanie przewidzieć, a determinacja by złapać mordercę jest silniejsza niż instykty zachowawczy.
Co ma wspólnego ze sobą zaginiony chłopiec oraz morderca, ktorego ściga Maggie.

Po takim opisie spodziewałam się niesamowitej przygody. Nie zawiodłam się.
Maggie ściga mordercę polującego na bezdomych. Ryder udziela pomocy miejscowemu szeryfowi w poszukiwaniach.

Miejsce do którego wiedzie nas Pani Kava okaże się zaskoczeniem.
Można oczywiście przewidzieć pewne wypadki. Nie mamy tutaj ukrytego mordercy, jednak samo zakończenie jest niezwykle ciekawe i co oczywiste czekam niecierpliwie na kolejną część.

Poszłam za ciosem i w weekend przeczytałam najnowszy tom tego wspaniałego cyklu. Odnoszę wrażenie, że jest to jeden z lepszych tomów cyklu.
Widomo, Pani Kava pisze świetnie i nie można się oderwać od jej książek, ale ta jest napisana tak lekko, że czytanie jej to była sama przyjemność

Jak w tytule ciemność niesie ze sobą zagrożenia, których nie zawsze jesteśmy w stanie...

To, co wyróżnia „Zło w ciemności”, to z pewnością umiejętne budowanie napięcia i gęstej, momentami klaustrofobicznej atmosfery. Alex Kava doskonale operuje słowem, opisując zarówno duszne, nieprzyjazne bagna Florydy, jak i mroczne zaułki wielkiego miasta, w których rozgrywają się tragedie. Krótkie rozdziały, często zakończone w „chwytliwym” momencie, sprawiają, że książkę czyta się błyskawicznie, z nieustannym poczuciem niepokoju i ciekawości, co przyniesie kolejna strona. Autorka nie stroni od trudnych tematów, ukazując wrażliwość i bezbronność osób wykluczonych społecznie, a także psychologiczne konsekwencje traumy. Alex Kava zręcznie przeplata wątki obyczajowe z elementami typowego thrillera, tworząc wielowymiarową opowieść. Nie jest to jedynie prosta historia o pościgu za mordercą. Autorka skłania do refleksji nad naturą zła, jego źródłami i wpływem na ludzką psychikę. Porusza temat strachu, zarówno tego racjonalnego, wynikającego z realnego zagrożenia, jak i tego irracjonalnego, zakorzenionego w przeszłości.

„Zło w ciemności” to solidny, wciągający thriller psychologiczny, który z pewnością zadowoli fanów twórczości Alex Kava i miłośników gatunku. Dynamiczna akcja, dobrze skonstruowane postacie, mroczna atmosfera i poruszające wątki poboczne sprawiają, że książkę trudno odłożyć przed dotarciem do ostatniej strony. To opowieść o tym, że zło może czaić się wszędzie, a czasem najjaśniejsze światło nadziei przynoszą ci, którzy sami zmagają się z własną ciemnością. Jeśli szukacie lektury, która zjeży Wam włosy na karku i skłoni do refleksji, „Zło w ciemności” będzie doskonałym wyborem.

Pełna recenzja: https://kotkawaiksiazki.pl/zlo-w-ciemnosci-alex-kava-recenzja/

To, co wyróżnia „Zło w ciemności”, to z pewnością umiejętne budowanie napięcia i gęstej, momentami klaustrofobicznej atmosfery. Alex Kava doskonale operuje słowem, opisując zarówno duszne, nieprzyjazne bagna Florydy, jak i mroczne zaułki wielkiego miasta, w których rozgrywają się tragedie. Krótkie rozdziały, często zakończone w „chwytliwym” momencie, sprawiają, że książkę...

Tracąc dom

Dom to nie tylko miejsce naszej codziennej egzystencji, ale cała gama uczuć i emocji, które z tym słowem są związane. Nieodzowna część naszego życia, pełnego wzlotów i upadków łączy się z jedyną ostoją bezpieczeństwa, w obrębie której czujemy się prawdziwie wolni, gdzie nie musimy przywdziewać masek, po prostu możemy być tym kim naprawdę jesteśmy. Jedna z największych obaw, która trapi większość ludzi związana jest z utratą domu, czy to w sposób świadomy, będący konsekwencją własnych działań, czy też z powodu czynników zewnętrznych niezależnych od nas. Zagrożenie zewnętrzne, ucieczka czy też bezdomność są ponurym widmem, którego nie chcielibyśmy doświadczyć, a które często pojawia się na kanwach wielu powieści jako substytut lęku przed utratą domu.

Twórczość Alex Kavy można porównać do równi pochyłej. Początki w świecie literatury ugruntowały jej pozycję jako autorki uznanych thrillerów psychologicznych, gdzie aspekt psychologiczny był mocno akcentowany. Powieści z udziałem agentki specjalnej Maggie O’Dell łączyły w sobie mroczne zbrodnie, wyrafinowanych zabójców, duże pokłady wątków psychologicznych oraz wartką akcję. Z czasem twórczość przeszła łagodny lifting, zwłaszcza ostatnie powieści z udziałem agentki O’Dell, gdzie elementy obyczajowe zaczęły dominować nad elementami kryminalnymi. Wyjściem z tego impasu słabszej twórczości miał być nowy cykl z udziałem tresera psów Rydera Creeda, w którym agentka O’Delle również się pojawia. Cóż, póki co żadna z książek tego nowego cyklu nie przekracza poziomu przeciętności. Nie inaczej jest w przypadku „Zła w ciemności” gdzie w nazwijmy poniekąd sprawie kryminalnej dominuje obyczajowość, a sama fabuła bez polotu, wyrazistości doprowadza czytelnika do chaotycznego, lakonicznego i miałkiego zakończenia.

Od czasu dramatycznych wydarzeń w Afganistanie Ryder Creed unika pracy po zmroku. Jednak zniknięcie nastolatka w Panhandle na Florydzie zmusza go do odłożenia na bok lęków i udzielenia pomocy miejscowemu szeryfowi w poszukiwaniach. Tym bardziej, że Creed zna to dziecko. Agentka Maggie O’Dell zostaje wezwana na miejscu zbrodni. Wszystko wskazuje, że to kolejna ofiara tego samego sprawcy, polującego na bezdomnych. O’Dell jest zmuszona do pościgu za uciekającym zabójcą. Miejsce, do którego zmierza trop, dla wszystkich okaże się zaskoczeniem. Ścieżki zaginionego chłopca oraz mordercy ściganego przez Maggie się skrzyżują. Czy to na pewno zwykły zbieg okoliczności?

Początkowo, dwie niezwiązane ze sobą sprawy, czyli zaginięcie chłopca oraz morderstwa bezdomnych w Nowym Jorku, przykuwają uwagę. Przy czym ta z morderstwami bardziej, gdyż autorka kreśli czytelnikom wyrachowanego zabójcę, w którego umysł możemy wejść, dzięki niektórym rozdziałom. Jednak tym razem Alex Kava rezygnuje z elementu zaskoczenia czytelnika tożsamością sprawcy, gdyż takową wiedzę posiądzie już od początkowych rozdziałów. Jednym słowem jest to taki typ kryminału, gdzie tożsamość zabójcy jest znana, więc czytelnikom pozostaje obserwować proces dochodzenia do prawdy przez bohaterów oraz oczywiście sam moment konfrontacji, któremu często towarzyszą pościgi, ucieczki oraz strzelaniny.

Jednak mniej więcej po stu stronach książka znacząco zbacza w stronę wątków obyczajowych, prywatnych spraw bohaterów oraz trudnych relacji i uczuć między nimi. Nie byłoby w tym nic złego, gdyby szło to w parze z dobrze dopracowanym wątkiem kryminalnym. A takowy on nie jest. Brak w nim wyrazistości. Przeskakujemy chaotycznie od wątku do wątku, niektóre wątki chociażby zaginionego nastolatka nagle się urywają, by pod koniec cudownie się pojawić. Sposób domyślenia się bohaterów odnośnie niektórych spraw, takich jak np. tożsamość sprawcy zostają wyjaśnione w dosłownie jednym zdaniu. Brak głębszej analizy psychologicznej, nagłe wprowadzania nowych wątków pogłębiają chaos w powieści, która pod względem tempa akcji prowadzona jest jednostajnie.

Odnośnie zakończenia, cóż dawno nie czytałem tak miałkiego, bez polotu i wyrazistości zakończenia. Owszem docieramy do punktu kulminacyjnego, gdzie akcja jest nie co żywsza, ale wydaje się napisana tak, aby tylko zakończyć powieść. Czytelnicy nie doszukają się motywacji sprawcy, ot kilka lakonicznych zdań. Wątek zaginionego nastolatka, tam w ogóle brak motywacji. Rozwiązanie wątku sprawcy, praktycznie bez udziału czytelników a dodatkowo wielka naiwność, że czytelnik uwierzy w przebieg niektórych zdarzeń. Nie ma co więcej pisać, jednym słowem słabo.

Podsumowując, nadzieja i sympatia sprawiają, że czytelnik „ślepnie” na moment czytania kolejnej powieści, która być może tym razem odwróci tendencję spadkową. Niestety „Zło w odwróci” nie tylko jej nie odwraca, ale nawet pogłębia.

Tracąc dom

Dom to nie tylko miejsce naszej codziennej egzystencji, ale cała gama uczuć i emocji, które z tym słowem są związane. Nieodzowna część naszego życia, pełnego wzlotów i upadków łączy się z jedyną ostoją bezpieczeństwa, w obrębie której czujemy się prawdziwie wolni, gdzie nie musimy przywdziewać masek, po prostu możemy być tym kim naprawdę jesteśmy. Jedna z...

Poprawcie tytuł -literówka aż boli

Poprawcie tytuł -literówka aż boli

Jedna z moich ulubionych serii, zawsze biorę w ciemno i nigdy nie było rozczarowania

Jedna z moich ulubionych serii, zawsze biorę w ciemno i nigdy nie było rozczarowania

Mały chłopiec skulony w dziecięcym foteliku, na tylnym siedzeniu samochodu.
Był świadkiem rzeczy, których widzieć nie powinien.
Kłócący się rodzice i śmierć ukochanego ojca odcisnęły piętno w jego psychice.

Zamglona przeszłość...
Przebłysk małego dziecka w lusterku...
Próba odtworzenia rzeczywistych wydarzeń...
Tak bardzo chciał zobaczyć...
Próbował przypomnieć sobie śmierć ojca, ale nie potrafił...
Zabijając, miał wrażenie, że te wspomnienia są wyraźniejsze. Chciał, żeby tak było.

Jak bardzo przeszłość wywiera wpływ na dorosłe życie?

Autorka zabiera nas do ciemności ludzkiego kreowania świata. Obrazy z dzieciństwa pokiereszowały jego wrażliwość.
Jakim człowiekiem może stać się dziecko widzące w swoim życiu okrutną zbrodnię?

Alex Kava porusza w książce wiele tematów. Autorka oddała głos psom tropiącym, co jest ciekawym wątkiem.
Psychika zranionego dziecka i wpływ otoczenia ma ogromne znaczenie na zbudowanie własnej tożsamości.

I ciemność. Przerażająca, obezwładniająca, powracająca do wspomnień. Jednak w sytuacji zaginięcia chłopca pokonanie własnych lęków i wyruszenie z psami tropiącymi jest priorytetem.

Wiele sytuacji poprowadzi nas do jednego człowieka. A co ma wspólnego morderca bezdomnych i zaginiony chłopiec?
Tego Wam nie powiem 🙂
To było moje 1 spotkanie z autorką 🙂książki z serii spokojnie można czytać bez znajomości poprzednich części 🙂

Mały chłopiec skulony w dziecięcym foteliku, na tylnym siedzeniu samochodu.
Był świadkiem rzeczy, których widzieć nie powinien.
Kłócący się rodzice i śmierć ukochanego ojca odcisnęły piętno w jego psychice.

Zamglona przeszłość...
Przebłysk małego dziecka w lusterku...
Próba odtworzenia rzeczywistych wydarzeń...
Tak bardzo chciał zobaczyć...
Próbował przypomnieć sobie...