Znajdziesz mnie wśród chmur

Czasem jest tak, że książki mnie same znajdują. Tak też się stało z moją pierwszą książką od Ilony Ciepał-Jaranowskiej, bo w styczniu na jednej z grup literackich na fejsbuku było spotkanie z autorką i jej twórczością. Wszystko dlatego, że pisarka tak interesująco i ciepło opowiadała o swoich historiach, że nie mogłam się im oprzeć.

Oczywiście na legalu ściągnęłam na Legimi Znajdziesz mnie wśród chmur i totalnie wsiąkłam. Co takiego ciekawego jest w tym tytule? Co mnie w nim poruszyło?

Historia niby jakich wiele bo niedoszła panna młoda traci narzeczonego w katastrofie lotniczej. Nie może odnaleźć się w tym życiu bez Marcina, czyli pustego oraz niewyobrażalnego do funkcjonowania.
Na szczęście ma wsparcie w siostrze, która pomaga jej dosłownie we wszystkim. Do czasu….

Ale jak długo tak można funkcjonować? Co wpłynie na Joannę aby wyjść z kokonu cierpienia? Czy to możliwe, aby móc żyć dalej po takiej stracie? I kto oprócz niej jeszcze mocniej cierpi po śmierci jej Marcina?

Ilona Ciepiał-Jaranowska w swoim niedawnym debiucie opisuje krok po krok żałobę głównej bohaterki. A także to, co pomaga Joannie walczyć ze swymi emocjami. Jest to sztuka a dokładnie malowanie obrazów. Dzięki temu wyrzuca swoje frustracje i smutki, które powoli uchodzą z jej zbolałej duszy. Z wielkim trudem wraca do pracy, w której czekają na nią różne wyzwania. I dobra dusza Jola, której też w życiu nie jest łatwo. Dzięki pewnemu braterstwu serc dziewczyny zaprzyjaźniają się i zaczynają na nowo układać sobie życie.

Co z tego wyniknie? Jakie marzenia zostaną spełnione przez przypadek?

Znajdziesz mnie wśród chmur to naładowana wszelkimi emocjami historia, od której ciężko się oderwać mimo trudnego tematu, śmierci bliskiej osoby. Ale wcale nie czuje się totalnie przeczołgana przez autorkę, bo książka pani Ilony Ciepał-Jaranowskiej mimo wszystko otula jak ciepły kocyk , gdyż daje nadzieje na lepsze jutro.
Bardzo podobał mi się tu także temat przyjaźni miedzy Joanną i Jolą, a także inne damsko-męskie wątki. Tu nikt nie jest idealny, bo każdy bohater ma już swoją niełatwą historie. Tak jak każdy z nas.
A wszystko to jest napisane tak lekkim stylem, że nie sposób oderwać się od książki. Ostrzegam!

Polecam serdecznie

Czasem jest tak, że książki mnie same znajdują. Tak też się stało z moją pierwszą książką od Ilony Ciepał-Jaranowskiej, bo w styczniu na jednej z grup literackich na fejsbuku było spotkanie z autorką i jej twórczością. Wszystko dlatego, że pisarka tak interesująco i ciepło opowiadała o swoich historiach, że nie mogłam się im oprzeć.

Oczywiście na legalu ściągnęłam na...

Są takie książki, które się czyta. I są takie, które się przeżywa. Znajdziesz mnie wśród chmur Ilony Ciepał-Jaranowskiej zdecydowanie należy do tej drugiej kategorii. To nie jest delikatne muśnięcie emocji. To pełnoprawny emocjonalny nokaut, po którym długo zbiera się myśli, a serce jeszcze długo boli w dobrym i złym sensie jednocześnie.

Historia Joanny zaczyna się od jednego słowa – „dobranoc”. Słowa, które powinno zamykać dzień spokojem, a staje się początkiem koszmaru. Katastrofa lotnicza zabiera Marcina i rozrywa życie Asi na strzępy. Autorka nie owija bólu w ładny papierek. Żałoba jest tu brudna, lepka, ciężka. Taka, która przygniata klatkę piersiową i sprawia, że oddychanie staje się wysiłkiem. Asia nie żyje – ona funkcjonuje w trybie przetrwania, zawieszona gdzieś pomiędzy „było” a „już nigdy”.

Ogromną siłą tej powieści są emocje. Surowe, prawdziwe, nieoswojone. Relacje z siostrą Martą, obecność Bartka, presja pracy i chłodny konkret nowego szefa zderzają się z wewnętrzną pustką bohaterki. I wtedy pojawia się sztuka. Malowanie jako wentyl bezpieczeństwa, jako krzyk duszy, jako jedyna forma mówienia, gdy słowa nie przechodzą przez gardło. To piękny, metaforyczny obraz tego, jak pasja potrafi być ratunkiem, gdy wszystko inne zawodzi.

Autorka pokazuje, że nawet z najciemniejszej chmury smutku da się uciec, choć droga do tego jest kręta, bolesna i pełna skrajnych emocji: złości, poczucia winy, lęku przed szczęściem. Bo szczęście po stracie też bywa przerażające. Trzeba mieć odwagę, by po nie sięgnąć.

To książka, która zostaje w sercu na długo. Porusza, uczy wrażliwości i przypomina, że żałoba nie ma terminu ważności. A jednocześnie, paradoksalnie, otula jak kocyk, dając ciche poczucie, że nawet po największym bólu można jeszcze kiedyś spojrzeć w niebo i zobaczyć coś więcej niż tylko czarne chmury.

Są takie książki, które się czyta. I są takie, które się przeżywa. Znajdziesz mnie wśród chmur Ilony Ciepał-Jaranowskiej zdecydowanie należy do tej drugiej kategorii. To nie jest delikatne muśnięcie emocji. To pełnoprawny emocjonalny nokaut, po którym długo zbiera się myśli, a serce jeszcze długo boli w dobrym i złym sensie jednocześnie.

Historia Joanny zaczyna się od...

“Znajdziesz mnie wśród chmur” to historia i miłości romantycznej, miłości siostrzanej, stracie, żałobie i poszukiwanie sensu w życiu, gdy wydaje nam się, że cały świat zawalił nam się na głowę i nie mamy nawet siły wstać z łóżka. W takim właśnie stanie poznajemy Joannę, której życie rozsypało się w drobny mak w momencie, gdy jej ukochany zginął w katastrofie lotniczej. Miał być ślub, ale życie miało inne plany i skończyło się żałobą. Joanna nie potrafi pogodzić się z sytuacją i wegetuje uciekając w sztukę. Z pomocą stara się przyjść jej siostra oraz znajome z pracy, ale początkowo nikomu nie udaje się wykrzesać w dziewczynie choć odrobiny chęci do życia. Stawę na ostrzu noża stawia jednak jej szef wymagający by wróciła do pracy, a kolejne przedłużenie nieobecności zaowocuje jej utratą. W ten sposób Joanna małymi krokami wychodzi do ludzi, zyskuje nową przyjaciółkę, i stara się by jej życie przestało być pasmem rozpaczy i wiecznego zadręczania się. Czy uda jej się odnaleźć radość i ponownie cieszyć życiem?

@wydawnictwonaszczescie dziękuję za egzemplarz do recenzji #współpracabarterowa

“Znajdziesz mnie wśród chmur” to historia i miłości romantycznej, miłości siostrzanej, stracie, żałobie i poszukiwanie sensu w życiu, gdy wydaje nam się, że cały świat zawalił nam się na głowę i nie mamy nawet siły wstać z łóżka. W takim właśnie stanie poznajemy Joannę, której życie rozsypało się w drobny mak w momencie, gdy jej ukochany zginął w katastrofie lotniczej. Miał...

Ilona Ciepał-Jaranowska w swojej powieści „Znajdziesz mnie wśród chmur” zabiera czytelnika w niezwykle emocjonalną podróż przez świat bólu, straty i powolnego odnajdywania drogi do nowego życia. To historia, która od pierwszych stron porusza i zmusza do refleksji nad kruchością szczęścia, ale też daje nadzieję, że nawet najciemniejsza noc może kiedyś ustąpić miejsca świtowi.

Poznajemy Joannę, kobietę, której życie w jednej chwili rozsypało się na kawałki. Tragiczna śmierć ukochanego Marcina w katastrofie lotniczej zabiera jej nie tylko miłość, ale też sens codzienności. Bohaterka pogrążona w żałobie balansuje między pragnieniem, by w końcu się podnieść, a niemożnością wyrwania się z paraliżującego cierpienia. Autorka niezwykle autentycznie ukazuje proces przechodzenia żałoby – powolny, bolesny, pełen wzlotów i upadków. Każdy krok Asi, każde jej zawahanie czy bunt wobec świata brzmią prawdziwie i głęboko poruszają.

Ogromnym atutem powieści jest to, że autorka nie zatrzymuje się jedynie na smutku. Wprowadza postaci, które stają się dla Joanny wsparciem – siostrę Martę, przyjaciółkę Jolę, czy wreszcie ludzi z pracy, którzy nieświadomie pomagają jej odzyskać siły. Ważną rolę odgrywa również sztuka – malarstwo staje się dla bohaterki bezpieczną przestrzenią, gdzie może przelać na płótno swoje emocje, nadając im kształt i kolor. To piękny, metaforyczny obraz tego, jak pasja i twórczość potrafią być lekarstwem dla duszy.

Podczas czytania tej powieści trudno pozostać obojętnym. Towarzysząc Asi w jej drodze, czułam wzruszenie, ból, współczucie, ale i delikatne promyki nadziei. To książka, która sprawia, że zatrzymujemy się na chwilę, by docenić tych, których mamy obok siebie i uświadomić sobie, jak ważna jest odwaga, by otworzyć się na nowe szanse, nawet jeśli wydaje się, że świat już się skończył.

„Znajdziesz mnie wśród chmur” to historia, która zostaje w sercu na długo. Porusza, daje do myślenia i uczy, że nawet po największej stracie można powoli odnaleźć siłę, by iść dalej. Autorka w piękny sposób pokazuje, że życie, choć czasem okrutne, wciąż potrafi zaskoczyć dobrem i nowymi barwami.

Mnie ta powieść zachwyciła i całkowicie pochłonęła – uwielbiam sięgać po takie książki, w których emocje są tak szczere i namacalne. To lektura idealna dla wszystkich, którzy szukają w literaturze prawdy, wzruszeń i nadziei na to, że po burzy zawsze przychodzi słońce. Gorąco polecam!

Ilona Ciepał-Jaranowska w swojej powieści „Znajdziesz mnie wśród chmur” zabiera czytelnika w niezwykle emocjonalną podróż przez świat bólu, straty i powolnego odnajdywania drogi do nowego życia. To historia, która od pierwszych stron porusza i zmusza do refleksji nad kruchością szczęścia, ale też daje nadzieję, że nawet najciemniejsza noc może kiedyś ustąpić miejsca...

„Życie jest wiotkim płomieniem, nigdy nie wiadomo,
kiedy wiatr wieczności go zdmuchnie.”

Zawód pilota fascynuje wielu ludzi, dla których latanie w przestworzach jest sensem ich życia. Z pewnością zdają sobie sprawę z ryzyka, na jakie narażają się, gdy wsiadają za stery samolotu, ale chęć przeżycia kolejnej podniebnej przygody jest silniejsza od strachu. Gdy oni krążą wysoko nad ziemią w swoich stalowych maszynach, na ziemi jest z reguły ktoś, kto czeka na ich bezpieczny powrót i oddycha z ulgą, gdy wszystko przebiegnie bez problemów. Gorzej, coś pójdzie nie tak, jak zawsze, tak jak wydarzyło się u bohaterki książki „Znajdziesz mnie wśród chmur”, której tytuł sugeruje, że któregoś dnia ktoś nie wrócił do domu.

Gdy Joanna poznała Marcina, była najszczęśliwszą osobą na Ziemi. Razem mieli wspólne plany i nadzieję na wspaniałe, rodzinne życie. Niestety, wkrótce wszystko się skończyło w dniu, gdy ukochany rozbił się samolotem. Jej świat w tym momencie się zawalił wszystko straciło blask. Poznajemy ją, gdy minęło już trochę czasu od tragedii, a ona wciąż nie może odnaleźć spokoju. Swoje emocje i stan umysłu wyraża w obrazach, które ma tylko dla siebie i nie zamierza nikomu ich pokazywać. Są zbyt osobiste.

Niestety, poprzez to depresyjne odosobnienie grozi jej utrata pracy. Nowy szef, Hubert, stawia warunek, że jeżeli nie chce być zwolniona, musi wrócić do firmy i wypełniać swoje zadania. Wkrótce Joanna podejmuje decyzję pozostawienia przeszłości za sobą i pragnie ponownie żyć. Wie, że nie może dłużej zapadać się w sobie, więc chcąc, nie chcąc pojawia się w biurze. Wsparcie ma nie tylko u swojej siostry, ale też serdecznej koleżance, Joli, ale też, mimo początkowych trudności, w Hubercie. Okazuje się, że nie tylko ona kogoś straciła, ale inni potrafią jakoś z tym żyć.

„Znajdziesz mnie wśród chmur” to powieść pełna wzruszeń, smutku, udręki, tęsknoty, pokazujące bardzo mocno siłę wychodzenia z ciemnej sfery emocjonalnej, radzenia sobie ze stratą i budowania życia na nowo. Napisana została bardzo płynnie, z ogromną wrażliwością, analizą psychologiczną kogoś, kto cierpi. Sposób pisania pani Ilony Ciepał – Jaranowskiej w ogóle nie wskazuje na jej pierwsze kroki w tym gatunku literackim. Wcześniej pisała wiersze i opowiadania, które znalazły się w antologii „Miłość z widokiem na Śnieżkę” wydanej w 2019 roku, jednak, jako powieściopisarka debiutuje i to w świetnym stylu.

To historia o kilku osobach, nie tylko o Joannie, gdyż wokół ma ona osoby, które też kogoś straciły, mają swoje problemy oraz uczestniczą w życiu głównej bohaterki. Dzięki narracji trzecioosobowej, możemy śledzić ich poczynania i myśli, poznawać ich tajemnice i przeżycia. Wyraźnie widać, że stan, w jakim znajduje się Asia, ma wpływ nie tylko na nią, ale też na innych, czego ona początkowo nie dostrzega. Wspaniałe są jej więzi z siostrą, Martą, która próbuje wyrwać ją z dołka emocjonalnego. Nie jest to łatwe, bo dopóki Asia sama nie będzie chciała sobie pomóc, niewiele można zrobić, Marta też ma swoje dylematy, gdyż stara się dzielić swój czas między siostrą a swoją rodziną. Jej mąż, Bartek, był przyjacielem Marcina i równie mocno przeżył jego śmierć. Nie chcąc narażać swojej żony o stres, przestał latać, ale nadal pracuje w branży lotniczej, ale jako kontroler na lotnisku, co wiąże się z częstymi nieobecnością w życiu rodziny. W duszy wciąż jednak marzy o lataniu.

To powieść, której myślą przewodnią jest strata, bo każda z osób coś traci i nie chodzi tu tylko o osobę. Autorka pokazała ból i cierpienie po starcie ukochanej osoby dogłębnie, z ogromnym zaangażowaniem, wnikając w umysł osoby zamkniętej w swojej traumie i w swoim mrocznym świecie. Czujemy wszystko to, co bohaterka, jej tęsknotę, poczucie bezsilności wobec tego, co nieuniknione, wobec tego, co zgotował los. Na szczęście w pewnym momencie uświadamia, że nie jest w tym sama, mimo że odrzuca wszelką pomoc. Tutaj wykazuje się egoizmem, gdyż przecież nie tylko ona cierpi. Jej postawa wpływa na otoczenie, rodzinę, lecz ona zatopiona w swoim cierpieniu, tego nie zauważa.

Fabuła wypełnia poczucie żalu, udręki, złości na los, tęsknoty i zawieszenia w stanie beznadziejności, rozpaczy i tęsknoty za obrazami z przeszłości, gdy wszystko wyglądało lepiej, radośniej i kolorowo. Autorka umiejętnie, ale wyraźnie pokazała, jak kruche jest życie, ale też, że w jego przebieg wpisane są różne przeżycia, także te trudne i dramatyczne. Ważne jest, by nie poddawać się smutkowi, depresyjnym stanom i zacząć ponownie czerpać radość. Każda osoba jest z nami na jakiś czas. Jedni krócej, inni dłużej, ale zawsze pozostawiają w nas swój ślad w pamięci, ale z tym śladem trzeba znowu podjąć nowe zadania, otworzyć się na nowe doznania, niespodzianki od losu, bo wszystko w życiu pojawia się w jakimś celu. Trzeba go tylko dostrzec.

Egzemplarz książki otrzymałam w ramach współpracy z portalem Sztukater

„Życie jest wiotkim płomieniem, nigdy nie wiadomo,
kiedy wiatr wieczności go zdmuchnie.”

Zawód pilota fascynuje wielu ludzi, dla których latanie w przestworzach jest sensem ich życia. Z pewnością zdają sobie sprawę z ryzyka, na jakie narażają się, gdy wsiadają za stery samolotu, ale chęć przeżycia kolejnej podniebnej przygody jest silniejsza od strachu. Gdy oni krążą...

Śmierć jest trudnym tematem. Dołującym. Jednak to nie umierający cierpi po odejściu, a pozostawieni bliscy. Otacza ich pustka, niewypowiedziane słowa, sprawy, które razem, wspólnie mieli załatwić. W przypadku bohaterów #znajdzieszmniewsródchmur miał być ślub, była ciąża… wielkie nadzieje, zgubione wśród zbiegów okoliczności oraz nieszczęśliwych przypadków.

@ilonaciepałjaranowska zobrazowała historię, o przetrwaniu po stracie. Pogodzeniu się z przemijaniem, układaniu przestrzeni życiowej bez tej konkretnej osoby. Proces trudny, bardzo często długotrwały i pracochłonny.

Styl autorki charakteryzuje się poetyckim językiem; opisuje relacje międzyludzkie oraz poszukiwanie siebie w chaosie, jaki powstał po stracie. Strony nasączone są emocjami i głębokimi refleksjami krążącymi wokół rodzinnych spraw, związków i osobistych przemian.

Dyskusyjny temat ukazany w prostych zwrotach, pełny metafor i subtelnych refleksji.

Śmierć partnera jest końcem życia, jakie wiodła Joanna. Zagubiona w pustce, rozterkach i rozpaczy, nie daje sobie przyzwolenia na dalsze szczęśliwe bycie. Przebywa długą drogę, do stanu względnej stabilizacji, powoli szuka miejsca dla siebie, niszy do spełniania własnych potrzeb, bez rozpamiętywania i umartwiania.

Powieść zaczyna się żałobą i czytelnik ma wrażenie, że cała taka będzie - smutkiem. Przejście jest łagodne, spokojnie płynie czas, a wraz z nim codzienność i otoczenie zmieniają okoliczności i realia.

Obyczajowo, swojsko, realistycznie.

Polecam.

empikgo #reklama

Śmierć jest trudnym tematem. Dołującym. Jednak to nie umierający cierpi po odejściu, a pozostawieni bliscy. Otacza ich pustka, niewypowiedziane słowa, sprawy, które razem, wspólnie mieli załatwić. W przypadku bohaterów #znajdzieszmniewsródchmur miał być ślub, była ciąża… wielkie nadzieje, zgubione wśród zbiegów okoliczności oraz nieszczęśliwych przypadków.

...

Książkę dostałam w ramach BookTour organizowanego u @po.prostu.wiola za co bardzo dziękuję! Chusteczki się przydały, nie ma co zaprzeczać.
"Znajdziesz mnie wśród chmur" jest straszną książką - spokojnie, chodzi tu o stratę ważnej dla człowieka osoby. Książka wprowadziła mnie w niezwykłą podróż - razem z Joanną, która straciła swego ukochanego w tragicznym wypadku lotniczym. Książka już od pierwszych stron mnie wciągnęła, tu nie ma zaprzeczenia żadnego - a chusteczki były co rusz używane. Tak piękne opisy tego co i jak przeżywała kobieta po stracie Marcina - swego ukochanego - było nie do opisania. To bycie niby na ziemi, a niby wśród chmur, można by to nazwać dryfowaniem pomiędzy życiem a śmiercią... Brak woli walki, brak czegokolwiek.
I nagle pojawia się jej cudowna siostra, próbująca pomóc w jakikolwiek możliwy sposób. Czy się udaje?
Asia wraca w końcu do pracy - to był chyba punkt zwrotny tego całego jej cierpienia. Autorka doskonale oddała uczucia bohaterki, pozwalając przeżywać smutek i rozpacz razem z nią. Minus? Kurczę, w pewnym momencie nie potrafiłam czytać, tak płakałam. Jako osoba Wysoko Wrażliwa, ta ilość emocji była dla mnie może nie tyle przesadzona, co nieco było ich za dużo - jednak to dla mnie.
Książka bardzo mocno skłania czytelnika do refleksji nad własnym życiem - jak bardzo ono jest kruche, jak nie wiemy kiedy mówimy ostatni raz danej osobie "do widzenia" czy "kocham cię". W pewnym sensie poczułam, że ta historia nie była tylko dla Joanny, ale również dla mnie - ostatnio przechodziłam stratę dosyć ważnej osoby i... miałam problem. Ta książka natomiast trafiła do mnie w idealnym momencie, to nie mógł być przypadek.

Książkę dostałam w ramach BookTour organizowanego u @po.prostu.wiola za co bardzo dziękuję! Chusteczki się przydały, nie ma co zaprzeczać.
"Znajdziesz mnie wśród chmur" jest straszną książką - spokojnie, chodzi tu o stratę ważnej dla człowieka osoby. Książka wprowadziła mnie w niezwykłą podróż - razem z Joanną, która straciła swego ukochanego w tragicznym wypadku lotniczym....

Książka na przeczytanie której musiałam trochę poczekać. W mojej bibliotece są na nią zapisy więc trzeba było swoje odczekać.
Gdy już nadszedł ten moment że mogłam się w niej zaczytywać poprostu się w niej zatraciłam.
Główna bohaterka musi przeżyć swoją żałobę wiadome że dla każdego ma ona inne kolor i nieraz trwa całymi latami.
Joanna na początku całkiem się w tej zatraca nie może sobie wyobrazić że po śmierci Marcina jej życie będzie mieć jakikolwiek sens.
Powieść ta pozwala wspólnie z bohaterką przeżywać każdy etap jej żałoby aby na końcu znaleźć to coś co pozwala nam nadal żyć.
Polecam serdecznie i czekam na inne książki pani Ilony❤️

Książka na przeczytanie której musiałam trochę poczekać. W mojej bibliotece są na nią zapisy więc trzeba było swoje odczekać.
Gdy już nadszedł ten moment że mogłam się w niej zaczytywać poprostu się w niej zatraciłam.
Główna bohaterka musi przeżyć swoją żałobę wiadome że dla każdego ma ona inne kolor i nieraz trwa całymi latami.
Joanna na początku całkiem się w tej zatraca...

Piękna książka, poruszająca wiele ważnych tematów. Wciąga od pierwszych stron, nie można się od niej oderwać. Przyjemna obyczajówka na 1-2 wieczory. Mimo że czasami zbyt pięknie się wszystko u każdego układa, to i tak warto przeczytać - przyjemna odskocznia od codzienności. Polecam!

Piękna książka, poruszająca wiele ważnych tematów. Wciąga od pierwszych stron, nie można się od niej oderwać. Przyjemna obyczajówka na 1-2 wieczory. Mimo że czasami zbyt pięknie się wszystko u każdego układa, to i tak warto przeczytać - przyjemna odskocznia od codzienności. Polecam!

Zachwycająca i nieszablonowa historia Asi, która mierzy się z żałobą po śmierci ukochanego. Powieść nostalgiczna, skłaniająca do refleksji, zawierająca cały wachlarz emocji. Towarzyszymy bohaterce na każdym etapie żałoby, obserwujemy jak powoli wraca do życia. Ważnym elementem tej powieści jest siła wsparcia przez rodzinę i przyjaciół. Świetnym wątkiem okazuje się budowanie przyjaźni pomiędzy kobietami. Bliskość w tragicznych wspomnieniach łączy też innych bohaterów, doświadczenia z przeszłości zbliżają do siebie. Książka bardzo przyjemna w odbiorze mimo smutnych tematów. Tutaj nie brakuje też pozytywnych momentów, spełnione zostają niejedne marzenia. Pasja, która była odskocznią, chwilą wytchnienia dała niespodziewane rezultaty i efekty. Niespodziewane zwroty akcji napędzają fabułę, szczególnie na końcu powieści. Polecam

Zachwycająca i nieszablonowa historia Asi, która mierzy się z żałobą po śmierci ukochanego. Powieść nostalgiczna, skłaniająca do refleksji, zawierająca cały wachlarz emocji. Towarzyszymy bohaterce na każdym etapie żałoby, obserwujemy jak powoli wraca do życia. Ważnym elementem tej powieści jest siła wsparcia przez rodzinę i przyjaciół. Świetnym wątkiem okazuje się budowanie...