Kraj, w którym umrę

Marcin Matczak w swojej najnowszej książce wychodzi daleko poza rolę prawnika i komentatora bieżących sporów politycznych, wchodząc w buty socjologa i filozofa. "Kraj, w którym umrę" to lektura wymagająca, ale niezwykle potrzebna w obecnym momencie dziejowym.
To, co uderzyło mnie najbardziej, to trafna diagnoza pustki, która powstała po laicyzacji społeczeństwa. Matczak nie moralizuje w prosty sposób o "upadku wartości", ale pokazuje mechanizmy psychologiczne: co robimy, gdy znika Bóg (lub inny wielki system porządkujący świat)? Okazuje się, że w tę lukę wchodzi polityczny fanatyzm, kultura "beki" i memy, które stają się naszą terapią zastępczą.
Autor celnie punktuje zarówno prawicę, jak i lewicę, obnażając techniki populistów żerujących na naszym lęku. To nie jest książka, która głaszcze czytelnika po głowie – momentami irytuje, zmusza do rewizji własnych poglądów, a styl Matczaka bywa momentami nieco mentorski (dlatego "tylko" 8 gwiazdek, a nie 10). Mimo to, teza o tym, że myślenie o śmierci paradoksalnie może przywrócić sens naszemu życiu społecznemu, jest odświeżająca.
Polecam każdemu, kto czuje się zmęczony jałową wojną plemienną i szuka głębszego zrozumienia procesów, które nami rządzą. To kawał solidnej publicystyki.

Marcin Matczak w swojej najnowszej książce wychodzi daleko poza rolę prawnika i komentatora bieżących sporów politycznych, wchodząc w buty socjologa i filozofa. "Kraj, w którym umrę" to lektura wymagająca, ale niezwykle potrzebna w obecnym momencie dziejowym.
To, co uderzyło mnie najbardziej, to trafna diagnoza pustki, która powstała po laicyzacji społeczeństwa. Matczak nie...

Tytuł może brzmieć pesymistycznie, ale treść niesie zaskakująco dużo konstruktywnej myśli. Matczak próbuje odpowiedzieć na pytanie, co się z nami stanie, gdy opadnie kurz bieżących afer. Czy jesteśmy skazani na wieczną polaryzację i nienawiść?
Książka zasługuje na mocne 8/10 przede wszystkim za odwagę w łączeniu kropek. Autor sprawnie przechodzi od wielkich teorii socjologicznych do naszej codzienności zdominowanej przez smartfony i algorytmy. Fascynujący był dla mnie wątek o "unikaczach różnorodności" i o tym, jak emocje całkowicie wyparły racjonalne myślenie w debacie publicznej. Matczak pokazuje, że zamordyzm nie jest tylko domeną jednej opcji politycznej, ale pokusą, która czyha na każdego, kto boi się chaosu.
Momentami miałem/am wrażenie, że autor zbyt mocno ucieka w dygresje, a niektóre rozdziały mogłyby być bardziej skondensowane. Jednak jako całość, "Kraj, w którym umrę" to świetnie napisana (język jest przystępny, mimo trudnych tematów) próba uporządkowania polskiego chaosu.
To książka dla tych, którzy chcą zrozumieć, dlaczego tak trudno nam się dogadać przy świątecznym stole i czy jest jeszcze szansa, by to zmienić. Warto przeczytać, by nabrać dystansu.

Tytuł może brzmieć pesymistycznie, ale treść niesie zaskakująco dużo konstruktywnej myśli. Matczak próbuje odpowiedzieć na pytanie, co się z nami stanie, gdy opadnie kurz bieżących afer. Czy jesteśmy skazani na wieczną polaryzację i nienawiść?
Książka zasługuje na mocne 8/10 przede wszystkim za odwagę w łączeniu kropek. Autor sprawnie przechodzi od wielkich teorii...

Zmęczyła mnie ta książka. Zrozumiałam dzięki niej, że prof. jest zręcznym mówcą, ale gdy jego teorie na temat życia przełożyć na papier - można doszukać się wielu nieścisłości.

Zmęczyła mnie ta książka. Zrozumiałam dzięki niej, że prof. jest zręcznym mówcą, ale gdy jego teorie na temat życia przełożyć na papier - można doszukać się wielu nieścisłości.

chyba nie znam mądrzejszego człowieka niż Pan Profesor. Mogę go słuchać i czytać bez końca.

chyba nie znam mądrzejszego człowieka niż Pan Profesor. Mogę go słuchać i czytać bez końca.

Prof. Matczak mówiąc słowami (i obrazami) współczesnego człowieka rozprawia się z fałszywymi i szkodliwymi założeniami różnych ideologii, postmodernizmu oraz kryzysu myślenia.

Wskazuje, że dziś homo sapiens wymiera, a zastęuje go homo afecticus. Obraz zastępuje słowo, a emocja myślenie. Czyta się bardzo przyjemnie, książka podzialona na krótkie podrozdziały, dlatego można ją czytać z doskoku.

Prof. Matczak mówiąc słowami (i obrazami) współczesnego człowieka rozprawia się z fałszywymi i szkodliwymi założeniami różnych ideologii, postmodernizmu oraz kryzysu myślenia.

Wskazuje, że dziś homo sapiens wymiera, a zastęuje go homo afecticus. Obraz zastępuje słowo, a emocja myślenie. Czyta się bardzo przyjemnie, książka podzialona na krótkie podrozdziały, dlatego można...

Pełna niuansów oraz nieoczywistych spostrzeżeń oraz wniosków książka oczytanego Prof. Matczaka z pewnością jest godna uwagi. Jest napisana wyjątkowo prostym językiem, a rozdziały są wyjątkowo krótkie więc pochłania się ją niemalże jednym tchem. Prof. Matczak ma zdolność (tak jak wspomniany w dziele Heidegger) do opisywania skomplikowanych fenomenów w prostych słowach. Jego krytyka postmodernizmu i upadku ideałów w naszej, pełnej obrazów, smartfonów oraz natłoku informacji, rzeczywistości wydaje się trafna. Zwraca on uwagę an problemy, których wszyscy doświadczamy, powołując się na proste historie z którymi nietrudno się utożsamić i zauważyć w swojej codzienności. Dodatkowo, Profesor zauważa jak obecnie ludzie myślą i dlaczego człowiek bez podstawowych wartości ugruntowanych w czymkolwiek (już nawet nie tylko w ziemii) nie jest w stanie sobie z tym skomplikowanym światem poradzić. Moje ulubione rozdziały to w szczególności ,,Osoba jednorazowego użytku" i ,,Nasycić rzeczy naszością" oraz właśnie ,,Szunurówki Heideggera". Polecam książkę wszystkim, którzy szukają opowiedzi albo chociaż wytłumaczenia czy głębszej analizy (niezawsze komfortowej) na chaoytyczny i płynny świat, w którym przypadło nam funkcjonować.

Pełna niuansów oraz nieoczywistych spostrzeżeń oraz wniosków książka oczytanego Prof. Matczaka z pewnością jest godna uwagi. Jest napisana wyjątkowo prostym językiem, a rozdziały są wyjątkowo krótkie więc pochłania się ją niemalże jednym tchem. Prof. Matczak ma zdolność (tak jak wspomniany w dziele Heidegger) do opisywania skomplikowanych fenomenów w prostych słowach. Jego...

Polecam tę książkę wszystkim poszukiwaczom rozsądku. Uderza głównie w lewą stronę politycznej barykady, choć prawej też się konkretnie obrywa. Całkiem niezła diagnoza zmian zachodzących w obecnym młodym pokoleniu, a najciekawiej jest wtedy, kiedy naglę, zaskoczony, zdaję sobie sprawę, że autor pisze też i o mnie. Wiele ciekawych myśli, które dodałem do zakładek. Najwięcej zastrzeżeń mam do części poświęconej religii, bo autor zdaje się nie do końca rozumieć, że odejście od religii ma często związek z odejściem od wiary, a nie jest tylko ideologicznym odrzuceniem.

Polecam tę książkę wszystkim poszukiwaczom rozsądku. Uderza głównie w lewą stronę politycznej barykady, choć prawej też się konkretnie obrywa. Całkiem niezła diagnoza zmian zachodzących w obecnym młodym pokoleniu, a najciekawiej jest wtedy, kiedy naglę, zaskoczony, zdaję sobie sprawę, że autor pisze też i o mnie. Wiele ciekawych myśli, które dodałem do zakładek. Najwięcej...

Na pewno warta przeczytania. Książka o umiarkowaniu i rozsądku. Skłania do refleksji, pomyślenia nad sobą i świecie.

Na pewno warta przeczytania. Książka o umiarkowaniu i rozsądku. Skłania do refleksji, pomyślenia nad sobą i świecie.

Książka jest zbiorem esejów, jedne są lepsze, inne troszkę gorsze. Można MM nie lubić, ale warto mimo wszystko przeczytać.

Książka jest zbiorem esejów, jedne są lepsze, inne troszkę gorsze. Można MM nie lubić, ale warto mimo wszystko przeczytać.

Fantastyczna przenikliwa analiza aktualnych czasów. Chętnie przeczytam jeszcze raz

Fantastyczna przenikliwa analiza aktualnych czasów. Chętnie przeczytam jeszcze raz