Jak wychować rapera? Bezradnik

Początkowo zainteresowało mnie połączenie cytatów i całej twórczości MATY z przewodem prawniczym. Niestety, im dalej tym było ciężej. Męczyłam się, ale dobrnęłam do końca.

Początkowo zainteresowało mnie połączenie cytatów i całej twórczości MATY z przewodem prawniczym. Niestety, im dalej tym było ciężej. Męczyłam się, ale dobrnęłam do końca.

Bardzo szanuję Pana Profesora Matczaka ale niestety tego się nie da czytać. Nie ma autor lekkiego pióra. Mnóstwo cytatów z literatów i filozofów, co świadczy o erudycji ojca ale nie ma nic wspólnego z synem. Choć ojciec na siłę próbuje zrobić z syna drugiego Wysockiego czy Kaczmarskiego. Np na początku szuka związków Mata - Camus, ale sam przyznaje, że nic mu nie wiadomo, żeby syn miał jakąś książkę Camusa w ręce. W ogóle nie wiem na jakich lekturach syn się wychował. Na takie teksty "A ty myślisz, że twa suka nie sra ?" ojciec pisze "wykażę poniżej, że są o wiele głębsze, niż się wydaje na pierwszy rzut oka" !!! Ale poniżej nie wykazuje. A dowodem na wzorowe ojcostwo ma być fakt, że na wakacje zabierali syna ze sobą a nie podrzucali dziadkom. NIESTETY szkoda czasu.

Bardzo szanuję Pana Profesora Matczaka ale niestety tego się nie da czytać. Nie ma autor lekkiego pióra. Mnóstwo cytatów z literatów i filozofów, co świadczy o erudycji ojca ale nie ma nic wspólnego z synem. Choć ojciec na siłę próbuje zrobić z syna drugiego Wysockiego czy Kaczmarskiego. Np na początku szuka związków Mata - Camus, ale sam przyznaje, że nic mu nie wiadomo,...

Pierwsza od dawna książka, w której robiłem notatki i zaznaczałem ważne fragmenty.

Pierwsza od dawna książka, w której robiłem notatki i zaznaczałem ważne fragmenty.

Tą książkę polecam szczególnie dla fanów lub po prostu osób,które słuchają maty i chciałyby zagłębić się w temat jego życia,poznać jak zaczynał czy o czym opowiadają jego piosenki. Ten bezradnik również pokazuję jaką cudowną Pan Marcin ma relację z synem, naprawdę rozczuliło mnie to. Wspiera go pod każdym kątem i jest dumny ze wszystkiego co osiągnie. W tej książce znajdziecie również sporo o polityce, faszyzmie oraz prawie. Nie znajdziecie tam nowszych numerów Michała, dlatego,że ta książka jest z 2021 roku,sama dziwię się dlaczego nie przeczytałam jej wcześniej.

Tą książkę polecam szczególnie dla fanów lub po prostu osób,które słuchają maty i chciałyby zagłębić się w temat jego życia,poznać jak zaczynał czy o czym opowiadają jego piosenki. Ten bezradnik również pokazuję jaką cudowną Pan Marcin ma relację z synem, naprawdę rozczuliło mnie to. Wspiera go pod każdym kątem i jest dumny ze wszystkiego co osiągnie. W tej książce...

Poza analizą tekstów Maty (w każdym rozdziale jedna piosenka),prof. Matczak „objaśnia świat'', zagadnienia prawne, społeczne, polityczne. Czyta się ciekawie, najlepiej z równoległym przesłuchiwaniem utworów młodego rapera.

Poza analizą tekstów Maty (w każdym rozdziale jedna piosenka),prof. Matczak „objaśnia świat'', zagadnienia prawne, społeczne, polityczne. Czyta się ciekawie, najlepiej z równoległym przesłuchiwaniem utworów młodego rapera.

Do pana Marcina Matczaka jest mi bardzo daleko. Jeśli zdecydujemy się sklasyfikować jego przekonania polityczne jako lewicowe, to mogę wręcz poczuwać się do jego lustrzanego odbicia. Po lekturze tejże książki mogę jednak z całą odpowiedzialnością przyznać, że jest to człowiek wykształcony i oczytany, z którego słów można wynieść wiele wartościowych treści i przesłań, a z perspektywy rozbieżności poglądów uwiarygodnić swoje zdanie i przygotować się na ewentualne dyskusje z bardziej liberalnie czy socjalnie nastawionymi rozmówcami.

Jak sam profesor Matczak przyznaje, tytuł jego książki to kwintesencja clickbaitu, a on sam zamierza w swoim dziele traktować o tym, co rozumie najlepiej: polityce, społeczeństwie, filozofii, ewentualnie przeplatając swoje rozważania ciekawostkami i odniesieniami do życia swojej rodziny, w tym tytułowego rapera, czyli Maty.

Co do fragmentów interpretacyjnych, gdzie pan Matczak usiłuje nadać sens niekiedy absurdalnym tekstom swojego syna: całkowicie to rozumiem i szanuję. Każdy ma prawo do swojego zdania na temat dzieł (mówmy, co chcemy, ale nawet największy szajs to swego rodzaju twórczość artystyczna),a rolę rzetelnego recenzenta sam autor odbiera sobie we wstępie do książki, gdzie stwierdza, że ojciec niejako automatycznie usprawiedliwia swojego syna i nadaje głębię jego twórczości, której w rzeczywistości może wcale nie być. Moim zdaniem, w wielu fragmentach pan Matczak ostro popłynął. Nie dziwię mu się z wyżej wymienionych względów. Rozumiem też, że chciał nabić propsów swojemu potomkowi, a nie zrównywać go z ziemią (a mógłby).

Fragmenty filozoficzne są bardzo ciekawe. Nie jestem wielkim czytelnikiem filozofii, miałem z nią dość pobieżną styczność, ale posiadam zdolność logicznego myślenia (którego symptomem jest, między innymi, gotowość do zmierzenia się z ludźmi reprezentującymi inne przekonania, jak w przypadku mojego starcia z panem Matczakiem) i zrozumiałem deliberacje autora. Z niektórymi się zgadzam, z niektórymi w ogóle, a z pozostałą częścią wstrzymuję się od osądu. Nie jestem bowiem ojcem, a jestem o generację młodszym czytelnikiem, który dopiero odkrywa swoje opinie na pewne tematy.

Tematyka polityczna nie szokuje. Wjeżdżanie buldożerem w działalność Partii (eufemistyczne określenie partii Prawo i Sprawiedliwość w wersji pana Matczaka, choć jestem zwolennikiem określania tego ugrupowania w sposób zaproponowany przez wówczas posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Grzegorza Brauna) nie powinna być zaskoczeniem dla nikogo, kto choć kątem oka zerknął na działalność profesora Matczaka. Z pewnymi rzeczami się zgadzam, z innymi — w ogóle.

Nie będę zdradzał szczegółów rozmyślań pana Matczaka. Wyjawię wam jednak drobną tajemnicę: warto sięgnąć po tę pozycję. Ukazuje ona zarówno zdolność rodzica do usprawiedliwiania absurdalnych wykonów swojej latorośli, dostarcza informacji przyszłym potencjalnym biografom obu Matczaków, rozwija umysł i pozwala na samodzielne przemyślenia. Pan Matczak bowiem jasno deklaruje swoje stanowiska dotyczące omawianych przez niego tematów, jednocześnie jednak pozostawia przestrzeń dla czytelnika, żeby wyrobić własne zdanie. Nie mówi o tym wprost, ale to po prostu czuć. Bardzo dobrze bawiłem się przy tej lekturze i jako Potencjalny Faszysta (w terminologii pana Matczaka) wystawiam w pełni zasłużoną ósemkę! :)

Do pana Marcina Matczaka jest mi bardzo daleko. Jeśli zdecydujemy się sklasyfikować jego przekonania polityczne jako lewicowe, to mogę wręcz poczuwać się do jego lustrzanego odbicia. Po lekturze tejże książki mogę jednak z całą odpowiedzialnością przyznać, że jest to człowiek wykształcony i oczytany, z którego słów można wynieść wiele wartościowych treści i przesłań, a z...

Dziwna. Momentami zabawna, momentami nudna i zbyt filozoficzna. Piękny hołd dla syna i jednocześnie frustracja polityczno - publicystyczna. Język bogaty, styl z lekka oratorski.

Dziwna. Momentami zabawna, momentami nudna i zbyt filozoficzna. Piękny hołd dla syna i jednocześnie frustracja polityczno - publicystyczna. Język bogaty, styl z lekka oratorski.

Trochę próba podpięcia się pod sukces syna, trochę interpretacji, trochę publicystyki, nic szczególnie ciekawego w sumie. Tytuł sugeruje, że będzie coś o rodzicielstwie, a w rzeczywiści tego wątku niemalże nie ma. Ksiazka - nieporozumienie.

Trochę próba podpięcia się pod sukces syna, trochę interpretacji, trochę publicystyki, nic szczególnie ciekawego w sumie. Tytuł sugeruje, że będzie coś o rodzicielstwie, a w rzeczywiści tego wątku niemalże nie ma. Ksiazka - nieporozumienie.

Lekturę rozpoczęłam bez większych oczekiwań, już po wielkiej fali popularności Maty, w sumie dla urozmaicenia czytelniczych doświadczeń.

Każdy rozdział to analiza utworów syna- rapera, a następnie część wykładowa, którą w jakiś sposób łączy z interpretacją tekstów. Osobiście lubię polski rap i uważam że mocne świeże teksty mają niejednokrotnie głęboki przekaz ale czasem uśmiałam się na pokrętne i lekko naiwne tłumaczenia znaczenia niektórych dzieł (np. Patointeligencja i i tekst o rodzicach).

W części wykładowej Matczak zdecydowanie określa swoje poglądy polityczne, często podkreślając szkodliwość „Partii” i „Prezesa”, stawiając siebie po stronie wolności, konstytucji i ogólnie wartości liberalnych, warto też wspomnieć, że książka była wydana w czasach Wolnych Sądów i Strajku Kobiet. Autor pisze dużo o faszyzmie i rządach autorytarnych co sprawia, że książka nie zestarzała się i można ją odnieść do każdej władzy, naszej 2024 też.
Poza poglądowymi wzmiankami pojawia się mnóstwo motywów literackich, co mi się podobało. wyniosłam z tej lektury sporo inspiracji do dalszych filozoficznych rozkmin, wróciłam np do Tanga Mrożka, Sołżenicyna, Camusa. Poznałam tez kilka innych ciekawych autorów i dzieł. Obstawiam że profesor Matczak jest tym „fajnym” i ciekawym wykładowcą.
No i jest tu przede wszystkim dumnym tatą rapera, którego wychował do buntu. Jest też prawnikiem wiec dyplomatycznie przemilczał alter ego potomka zwane skutym bobo :)
Ogólnie oceniam pozytywnie i polecam!

Lekturę rozpoczęłam bez większych oczekiwań, już po wielkiej fali popularności Maty, w sumie dla urozmaicenia czytelniczych doświadczeń.

Każdy rozdział to analiza utworów syna- rapera, a następnie część wykładowa, którą w jakiś sposób łączy z interpretacją tekstów. Osobiście lubię polski rap i uważam że mocne świeże teksty mają niejednokrotnie głęboki przekaz ale czasem...

Połączenie filozofii i przemyśleń o otaczającym świecie, przeplatane z tłumaczeniem tekstów syna i anegdotami.

Połączenie filozofii i przemyśleń o otaczającym świecie, przeplatane z tłumaczeniem tekstów syna i anegdotami.