Aktoreczka

Szpieg ma za zadanie wyciągnąć informacje od pięknej gwiazdy Hollywood, która zmieniła tożsamość. Zakochuje się w niej. Konrad — główny bohater zachowuje się, jakby nie wiedział, czego chce. Oziębłe zachowanie w stosunku do aktoreczki, córki i szwagierki. Mało się działo, emocji tyle, co kot napłakał. Mało rzeczy się ze sobą zgrywało a tajemnica, o której wszyscy już wiedzieli, została wyjaśniona w ostatnim rozdziale. Ok, ale nie poleciłabym dalej. Neutral

Szpieg ma za zadanie wyciągnąć informacje od pięknej gwiazdy Hollywood, która zmieniła tożsamość. Zakochuje się w niej. Konrad — główny bohater zachowuje się, jakby nie wiedział, czego chce. Oziębłe zachowanie w stosunku do aktoreczki, córki i szwagierki. Mało się działo, emocji tyle, co kot napłakał. Mało rzeczy się ze sobą zgrywało a tajemnica, o której wszyscy już...

Akcja rozgrywa się przede wszystkim w Nowym Jorku.
Jednym z głównych bohaterów jest Konrad Rogowski, polski fotograf i były żołnierz, który po wojnie emigruje do Stanów Zjednoczonych.
Nosi w sobie traumę wojenną i pragnie odnaleźć nazistę odpowiedzialnego za śmierć jego żony oraz ujawnić światu prawdę o zbrodniach wojennych. A jednocześnie opiekuje się swą niewidomą córką Emilką. Wspiera go w tym siostra jego żony Helena, która pokochała Konrada...

Drugą ważną postacią jest Lauren Evans, sławna hollywoodzka aktorka. Z zewnątrz żyje w luksusie i blasku reflektorów, jednak w rzeczywistości zmaga się z samotnością, lękiem i tajemnicami z przeszłości, które mogą zniszczyć jej karierę i życie.

Losy Konrada i Lauren splatają się, a ich relacja stopniowo się pogłębia. Oboje są naznaczeni trudnymi doświadczeniami i próbują odnaleźć sens życia po wojnie. Książka pokazuje blaski i cienie sławy, siłę miłości, pragnienie zemsty oraz to, jak przeszłość wpływa na teraźniejszość. „Aktoreczka” to opowieść o ludziach, którzy próbują odnaleźć siebie w świecie pełnym pozorów, a także o tym, że za sukcesem i bogactwem często kryją się cierpienie, tajemnice i trudne wybory.

Komu Konrad odda swoje serce i czy odnajdzie oprawcę, którego szuka?
Czy Emilka odzyska wzrok, który utraciła w wyniku traumatycznych wydarzeń?

Dla mnie książka zawiera mnóstwo emocji, determinacji i miłości, która nie zawsze jest Naszym spełnieniem.

Akcja rozgrywa się przede wszystkim w Nowym Jorku.
Jednym z głównych bohaterów jest Konrad Rogowski, polski fotograf i były żołnierz, który po wojnie emigruje do Stanów Zjednoczonych.
Nosi w sobie traumę wojenną i pragnie odnaleźć nazistę odpowiedzialnego za śmierć jego żony oraz ujawnić światu prawdę o zbrodniach wojennych. A jednocześnie opiekuje się swą niewidomą córką...

Jak dla mnie najsłabsza pozycja autorki

Jak dla mnie najsłabsza pozycja autorki

Kojarzysz te kolaże utworzone ze zdjęć uśmiechniętych gwiazd filmu i muzyki, z dopiskiem "Tak może wyglądać depresja"? Właśnie taki obraz nasuwa mi się, gdy próbuję podsumować swoje myśli po lekturze "Aktoreczki"...

Lauren Evans błyszczy na amerykańskich salonach. Ludzie kochają ją za wspaniałe role, którymi pieści ich zmysły z wielkiego ekranu. Poza nią samą i jej agentem nikt nie wie, z jak grząskiego błota musiała się wygrzebać, by stać teraz na szczycie. Niestety mężczyzna wykorzystuje swoją przewagę, nieustannie przypominając jej jak wiele mu zawdzięcza i że bez niego tak naprawdę jest nikim.

Obok pełnego blichtru nowojorskiego światka ukazuje nam się rzeczywistość kompletnie odmienna. Poznajemy Konrada Rogowskiego, którego wojenna przeszłość i powojenna rzeczywistość zmusiły do ucieczki z Polski. Pełen nadziei na lepsze jutro przywiózł do Ameryki niewidomą córeczkę i samotną szwagierkę. Jego amerykański sen ma jednak inną postać niż u większości emigrantów. Chce dać małej Emilce normalność i przede wszystkim uczynić za dość żonie. Potrzeba pomszczenia jej śmierci zaprowadzi go na ścieżki, na których nigdy nie spodziewał się znaleźć.

Bardzo cenię książki pani Barbary za to połączenie lekkości z idealnym wyczuciem emocji. Wszystko, co dotykało bohaterów, czułam w sercu wręcz namacalnie. To okropne, jak bardzo można zapętlić się w potrzebie bycia "kimś". Tak łatwo w drodze do sukcesu zgubić siebie! Czy rezultat ciężkiej pracy przyniesie prawdziwą radość gdy będzie okupiony kłamstwem, schowany za maską mającą ukryć największe cierpienia? Konrad i Lauren to dwa skrajne bieguny. Ona za wszelką cenę pragnie wymazać przeszłość, nawet jeśli oznacza to zrezygnowanie z dużej części prawdziwej siebie. On tej przeszłości trzyma się kurczowo, odnajdując sens życia w próbie doprowadzenia pewnych spraw do końca. Okazuje się jednak, że takie zafiksowanie w żadną ze stron ostatecznie nie jest dobre, a skutki ich emocjonalnych decyzji śledzimy strona po stronie na kartach "Aktoreczki". I gubiłam się szczerze mówiąc w emocjach. Czy chciałabym nimi potrząsnąć, czy raczej przytulić, wesprzeć? Czy rozumiem te trudne decyzje, czy raczej zadziwiają mnie kolejne kroki bohaterów... Nawet postacie drugowplanowe przykuwają tu uwagę, są ważne, choć nie rzucają cienia na podstawowy wątek.
Dobra do była lektura. Jeśli lubisz powieści z powiewem historii i dużą dawką emocji, czytaj.

Kojarzysz te kolaże utworzone ze zdjęć uśmiechniętych gwiazd filmu i muzyki, z dopiskiem "Tak może wyglądać depresja"? Właśnie taki obraz nasuwa mi się, gdy próbuję podsumować swoje myśli po lekturze "Aktoreczki"...

Lauren Evans błyszczy na amerykańskich salonach. Ludzie kochają ją za wspaniałe role, którymi pieści ich zmysły z wielkiego ekranu. Poza nią samą i jej agentem...

Rok 1950, Nowy Jork. Polski fotograf Konrad Rogowski, który przebywa na emigracji w Nowym Jorku, stara się opublikować zdjęcia dokumentujące zbrodnie wojenne w Warszawie. Jego głównym celem jest jednak odszukanie nazistowskiego zbrodniarza Rudolfa Schultego, który zabił jego żonę podczas wojny. W tym celu postanawia zbliżyć się do sławnej hollywoodzkiej aktorki Lauren Evans, która znała Rudolfa w przeszłości i być może ma z nim kontakt dotąd. Aktora skrywa jednak sekret z przyszłości, którego nie zamierza wyjawiać Konradowi, który przy bliższym poznaniu zyskuje. Które z nich odpuści pierwsze?

Mam słabość do powieści pani Barbary. Wszystko zaczęło się od genialnej powieści Narzeczona nazisty, dzięki której fascynacja twórczością autorki nie osłabła. Aktoreczka jest osadzona w świetnym miejscu i klimacie. Lata 50 w Nowym Jorku to musiał być fascynujący czas. Trochę ubolewam nad tym, że książka bardziej szła w stronę romansu, a nie powieści historycznej, bo czegoś innego spodziewałam się po opisie, a co innego zastałam w środku. Mimo to sam pomysł na fabułę, który pomijając tę rozbieżność, był ciekawy, w połączeniu ze stylem autorki, który uwielbiam, dał mi intrygującą i interesującą powieść. Ode mnie 8/10.

Rok 1950, Nowy Jork. Polski fotograf Konrad Rogowski, który przebywa na emigracji w Nowym Jorku, stara się opublikować zdjęcia dokumentujące zbrodnie wojenne w Warszawie. Jego głównym celem jest jednak odszukanie nazistowskiego zbrodniarza Rudolfa Schultego, który zabił jego żonę podczas wojny. W tym celu postanawia zbliżyć się do sławnej hollywoodzkiej aktorki Lauren...

Rok 1950, Nowy Jork. Konradowi Rogowskiemu, fotografowi i byłemu żołnierzowi AK, udało się uciec z komunistycznej Polski do Ameryki, wraz ze szwagierką Heleną i dziesięcioletnią ociemniałą córeczką Elizą. Żonę, podczas powstania ukrywającą się z dzieckiem w schronie, znaleźli, zgwałcili i zamordowali esesmani. Dziecko, które straciło wzrok od odłamka, znalazł Rogowski po wojnie w sierocińcu.

Przywiózł ze sobą do Ameryki zdjęcia ilustrujące hitlerowskie i sowieckie zbrodnie w Polsce, które miał nadzieję upublicznić. Jednak już jego pierwszy wpływowy rozmówca rozwiał te nadzieje - ówczesne realia światowej sytuacji politycznej nie sprzyjały takim ‚demonstracjom’. Natomiast podrzucił mu trop prowadzący do realizacji innego zadania, bodaj jeszcze ważniejszego dla Rogowskiego. Otóż okazało się, że popularna hollywoodzka gwiazda, Lauren Evans - której najnowszy film będzie miał lada dzień swą nowojorską premierę - jest córką niejakiej Ingi Petersen, wieloletniej kochanki Rudolfa Schultego, dowódcy oddziału SS, morderców żony Konrada.

Konrad Rogowski planuje wykorzystać Lauren Evans jako źródło wiedzy o wojennym zbrodniarzu. Jego niezwykle udana sesja zdjęciowa z aktorką przynosi mu popularność wśród innych celebrytek. Ale żaden z tych motywów nie stanowi wiodącego tematu książki. U Barbary Wysoczańskiej postaci kobiece zawsze wysuwane są na pierwszy plan. Opis losów i osobowości głównej bohaterki, czyli Lary Petersen, znanej jako Lauren Evans, stopniowo odsłania gorzki posmak pogardliwego określenia - aktoreczka. Przy czym najciemniejsze strony życia - nie tylko tytułowej Aktoreczki, także, w gruncie rzeczy, pozostałych bohaterek powieści, łącznie ze zmarłą żoną, szwagierką i córką Konrada czy matką Lauren - zależą od decyzji mężczyzn.

Pod względem kompozycji fabuły i dyscypliny językowej oceniam „Aktoreczkę” prawie tak samo wysoko jak najnowszą powieść autorki, mimo że jej sceneria jest pozornie dość egzotyczna. Audiobooka dobrze czyta Maria Dębska.

Rok 1950, Nowy Jork. Konradowi Rogowskiemu, fotografowi i byłemu żołnierzowi AK, udało się uciec z komunistycznej Polski do Ameryki, wraz ze szwagierką Heleną i dziesięcioletnią ociemniałą córeczką Elizą. Żonę, podczas powstania ukrywającą się z dzieckiem w schronie, znaleźli, zgwałcili i zamordowali esesmani. Dziecko, które straciło wzrok od odłamka, znalazł Rogowski po...

„Aktoreczka” Barbary Wysoczańskiej to powieść, która łączy w sobie kilka atrakcyjnych literacko światów: wojenną Polskę, powojenną Amerykę oraz kuszący, lecz złudny blichtr amerykańskiej fabryki snów. Autorka prowadzi czytelnika przez losy bohaterów skrywających liczne tajemnice, pokazując, że za sukcesem, bogactwem i sławą często kryją się trudne wybory, cierpienie i konsekwencje przeszłych decyzji.
Centralną postacią książki jest sławna, bogata aktorka, której życie poznajemy zarówno od strony blasku reflektorów, jak i od mniej efektownej, pełnej cieni codzienności. Wysoczańska sprawnie ukazuje kontrast pomiędzy wizerunkiem kreowanym na potrzeby publiczności a prywatnymi dramatami bohaterki. Równolegle śledzimy losy rodziny polskich emigrantów, co pozwala spojrzeć na Amerykę nie tylko jako na kraj spełnionych marzeń, lecz także miejsce trudnej adaptacji i niespełnionych nadziei.
Mimo obecności wszystkich elementów potrzebnych do stworzenia naprawdę emocjonującej historii — miłości, wojennej traumy, emigracyjnych doświadczeń i sekretów z przeszłości — powieść nie do końca angażuje emocjonalnie. Fabuła miejscami sprawia wrażenie zbyt przewidywalnej, a potencjał niektórych wątków nie zostaje w pełni wykorzystany.
Na szczególną uwagę zasługuje jednak postać Heleny — nieszczęśliwej szwagierki głównego bohatera, ogarniętej żądzą zemsty. To właśnie jej wątek jest dla mnie jednym z najbardziej wyrazistych i poruszających w całej powieści. Helena, rozdarta między krzywdą a pragnieniem sprawiedliwości, wnosi do historii autentyczne emocje i dramatyzm, którego momentami moim zdaniem brakuje innym bohaterom.
„Aktoreczka” to książka poprawna, napisana sprawnym językiem i oparta na interesującym pomyśle, jednak pozostawiająca pewien niedosyt. Może spodobać się czytelnikom ceniącym powieści obyczajowe z tłem historycznym, choć dla tych oczekujących silnych emocji i fabularnych zaskoczeń może okazać się jedynie przyzwoitą, ale nie porywającą lekturą.

„Aktoreczka” Barbary Wysoczańskiej to powieść, która łączy w sobie kilka atrakcyjnych literacko światów: wojenną Polskę, powojenną Amerykę oraz kuszący, lecz złudny blichtr amerykańskiej fabryki snów. Autorka prowadzi czytelnika przez losy bohaterów skrywających liczne tajemnice, pokazując, że za sukcesem, bogactwem i sławą często kryją się trudne wybory, cierpienie i...

Audiobook przesłuchany na platformie Book Beat czytała Maria Dębska
Chyba największe rozczarowanie z przeczytanych i przesłuchanych w tym roku lektur.
W sumie najlepsze w książce był blurb i głos Marii Dębskiej.
Książka zapowiadana jako powieść historyczna, o poszukiwaniu zbrodniarza wojennego, a w rzeczywistości naiwny, wręcz szablonowy romans. Konrad poszukujący zbrodniarza wojennego i mordercy jego żony, za sprawą polskich służb wywiadowczych dowiaduje się, że popularna aktorka Lauren Evans może przybliżyć go do ukrywającego się Rudolfa Schultego. Początek zapowiadał się bardzo dobrze. Jednak poszukiwania Konrada odbywają się na przyjęciach, w pokoju hotelowym, na westchnieniach zakochanych w nim kobietach, bo obok tytułowej aktoreczki jest jeszcze jego szwagierka, która robi sobie nieustanną nadzieję, że po emigracji z powojennej Polski coś zaiskrzy między nią i Konradem. Wokół tego krąży cała książka, a poszukiwany zbrodniarz pojawia się jak w wypracowaniu co jakiś czas, ale nie za często, aby nie psuć nastroju rozwijającego się romansu. Mamy perypetie z tożsamością Lauren, mamy polskiego bohatera obijającego gębę komuś z nowojorskiej mafii, ale głównie mamy stale ochy i achy i opisy coraz to wymyślniejszych sukni Lauren. Dla mnie nudy jednak dosłuchałem do końca, bo miło słuchało się głosu Marii Dębskiej.
Książka z pewnością nie jest tak zła, jak ją przedstawiłem, autorka jest poczytną pisarką, na jej książki są długie zapisy w bibliotece. Niestety nie dla mnie.

Audiobook przesłuchany na platformie Book Beat czytała Maria Dębska
Chyba największe rozczarowanie z przeczytanych i przesłuchanych w tym roku lektur.
W sumie najlepsze w książce był blurb i głos Marii Dębskiej.
Książka zapowiadana jako powieść historyczna, o poszukiwaniu zbrodniarza wojennego, a w rzeczywistości naiwny, wręcz szablonowy romans. Konrad poszukujący...

Ciężko sie czytało. Lecz dobrnęłam do końca. Stracony czas to nie był. Lecz są ciekawsze pozycje.

Ciężko sie czytało. Lecz dobrnęłam do końca. Stracony czas to nie był. Lecz są ciekawsze pozycje.

Barbara Wysoczańska to autorka, która od pierwszej książki wysoko postawiła poprzeczkę i tym zdobyła wiele czytelniczych serc. Jej powieści są przepełnione emocjami, jakich nie zabrakło również w tej książce, w której poznajemy zarówno błędnie odbierany świat sławy i luksusu, jak również świat wielkich ludzkich dramatów.
Już po pierwszych przeczytanych stronach wiedziałam, że historia młodej aktorki i młodego fotografa samotnie wychowującego niewidomą córkę, zniewoli mnie na całego i nie mam tutaj na myśli tylko wątku z romansem w tle, ale szeroki zakres opowieści o ludziach żyjących na emigracji.
Świetnie, moim zdaniem, wykreowane osobowości bohaterów, zarówno tych pozytywnych jak i negatywnych to tylko jedne z wielu plusów tej historii, która zapewne poruszy niejedno czytelnicze serce.
Zapewne nie będę gołosłowną, jeżeli napiszę, że to jest dobra książka, taka, jaka pochłania czytelnika od pierwszej strony i sprawia, że nie potrafimy jej odłożyć, bo fabuła przyciąga jak magnes i nie możemy się doczekać jej zakończenia pragnąc jednocześnie, aby się nie skończyła. Paradoks, wiem, ale to właśnie czułam czytając tę książkę.
Główni bohaterowie (tu mam na myśli oczywiście Konrada i Lauren) są trochę tajemniczy i trochę intrygujący, a nawet bywają irytujący. Każdy z nich skrywa jakieś sekrety i momentami myślałam, że nie uda mi się ich jednak polubić, bo są pełni sprzeczności. Ale z czasem zaczęłam rozumieć ich zachowania i chyba wtedy powstała pewnego rodzaju sympatia, jaką ich obdarzyłam.
Autorka w ciekawy sposób przedstawiła, że sława i pieniądze to nie tylko blask szczęścia, ale również gorycz przetrwania w pełnym władzy i zakłamania świecie.
Historia opisana w książce jest trochę kontrastowa, niby wchodzimy w bajeczny, wielki świat, ale po drodze poznajemy brutalność i brudy tego co na pierwszy rzut oka wydaję się piękne.
Dzięki tej opowieści mamy okazję na chwilę przenieść się do Ameryki lat pięćdziesiątych ubiegłego wieku. Ameryki, która wie, że kilka lat gdzieś w Europie toczyła się wojna, ale nie chce wracać do tych wydarzeń i nie chce nawet oglądać udokumentowanych obrazami widoków tego co działo się tam – gdzieś w dalekiej Europie, gdzieś w odległej Polsce. Nie chce wciągać się w dramaty ludzi, którzy przez tę wojnę stracili bliskich, zdrowie i godność.
To powieść obyczajowa z dużą dawką dramatu, również wojennego, z wątkami romantycznym i kryminalnym.
Autorka porusza w niej kilka trudnych tematów, począwszy od zniewolenia pod przykrywką sławy, miłość rodzicielską do niepełnosprawnego dziecka, miłość platoniczną pełną żalu, zazdrości i nadziei, z walką o zakorzenioną w umyśle zemstą i miłość, która jest uczuciem czystym i pięknym, chociaż wydaje się nierealnym.
POLECAM tę książkę z czystym sumieniem, bo wiem że jej fabuła zadowoli nawet najbardziej wymagających czytelników.

Barbara Wysoczańska to autorka, która od pierwszej książki wysoko postawiła poprzeczkę i tym zdobyła wiele czytelniczych serc. Jej powieści są przepełnione emocjami, jakich nie zabrakło również w tej książce, w której poznajemy zarówno błędnie odbierany świat sławy i luksusu, jak również świat wielkich ludzkich dramatów.
Już po pierwszych przeczytanych stronach wiedziałam,...