Świat na nowo

Ostatnio pochłaniam książki pani Wysoczańskiej, a przywykłam do thrillerów i kryminałów. Bardzo przyjemnie czytało się tę książkę, lubię pióro pani Barbary. Bardziej niż wątki romansowe, wolę te "historyczne" dlatego może nie do końca jestem obiektywna jeśli chodzi o główną bohaterkę i jej podejście do życia. Czasy okrutne, powojenne, mogłoby się wydawać, że wojna się skończyła a co za tym idzie wszystko co złe odeszło... mimo wszystko znalazło się miejsce na uczucie. Historia szczęśliwego zakończenia może i mało realistyczna, ale czy nie tego oczekujemy czasami po długim czasie bólu i cierpienia?

Ostatnio pochłaniam książki pani Wysoczańskiej, a przywykłam do thrillerów i kryminałów. Bardzo przyjemnie czytało się tę książkę, lubię pióro pani Barbary. Bardziej niż wątki romansowe, wolę te "historyczne" dlatego może nie do końca jestem obiektywna jeśli chodzi o główną bohaterkę i jej podejście do życia. Czasy okrutne, powojenne, mogłoby się wydawać, że wojna się...

Bardzo przyjemna książka o tematyce powojennej. Realia mocno zbliżone do filmu Sami Swoi. Rodziny wysiedlone z dawnych ziem należących do Polski, osiedlają się na ziemiach odzyskanych po Niemcach. Zamieszkują w domach pozostawionych po przesiedlonych Niemcach i szykuje się na nowe życie od zera. Wszystko wygląda pięknie z pozoru, ale łapę nad wszystkim trzymają ruscy. Główna bohaterka — Lidka wraz z rodziną próbuje odnaleźć się w tym świecie i nieoczekiwanie zyskuje dwóch adoratorów. Który lepszy, który gorszy? Szczepan czy Janek? Wciągające, wzruszające, pozwalające poznać w jakimś stopniu emocje ludzi przesiedlonych. Polecam

Bardzo przyjemna książka o tematyce powojennej. Realia mocno zbliżone do filmu Sami Swoi. Rodziny wysiedlone z dawnych ziem należących do Polski, osiedlają się na ziemiach odzyskanych po Niemcach. Zamieszkują w domach pozostawionych po przesiedlonych Niemcach i szykuje się na nowe życie od zera. Wszystko wygląda pięknie z pozoru, ale łapę nad wszystkim trzymają ruscy....

Świat na nowo
Barbara Wysoczańska - strona autorska
Wydawnictwo FILIA

📖 🖊️

Historia wyłaniającej się z gruzów Polski. Opowieść o wielkich uczuciach, trosce i zrozumieniu, które miały pomóc zbudować świat na nowo.

Kończy się II wojna światowa, a w Polsce rozpoczyna się trudny czas powojennej odbudowy i podnoszenia kraju z ruin. Porucznik Szczepan Andryszek, który w czasie wojny służył w Wojsku Polskim pod rozkazami Sowietów, zostaje funkcjonariuszem podporządkowanym Urzędowi Bezpieczeństwa. Decyzją przełożonych trafia do niewielkiej Nowej Soli na Ziemiach Odzyskanych.

W tym samym czasie do miasta przybywa jeden z wielu transportów repatriantów ze Wschodu. Wśród nich znajduje się Lidia Malczewska, która wraz z ojcem – profesorem pianistą, siostrą Zofią i jej rodziną – opuszcza Drohobycz. Lidia podejmuje pracę w poniemieckim szpitalu, gdzie poznaje Janka Zielińskiego – ciężko rannego partyzanta z Lubelszczyzny. Po śmierci narzeczonej Janek próbuje odnaleźć swoje miejsce w nowej, powojennej rzeczywistości.

Losy tej trójki splatają się ze sobą, a przyszłość stawia przed nimi niezwykle trudne wybory. Czy uda im się uwierzyć, że świat może jeszcze wrócić do normalności i że znajdzie się w nim miejsce na miłość??

To kolejna niezwykle udana i wciągająca powieść Barbary Wysoczańskiej. Wiernie oddane realia historyczne oraz poruszająca, emocjonująca fabuła sprawiają, że od tej książki trudno się oderwać. To historia, obok której nie da się przejść obojętnie – skłania do refleksji, zatrzymania się na chwilę i uczy pokory wobec losu.

Świat na nowo
Barbara Wysoczańska - strona autorska
Wydawnictwo FILIA

📖 🖊️

Historia wyłaniającej się z gruzów Polski. Opowieść o wielkich uczuciach, trosce i zrozumieniu, które miały pomóc zbudować świat na nowo.

Kończy się II wojna światowa, a w Polsce rozpoczyna się trudny czas powojennej odbudowy i podnoszenia kraju z ruin. Porucznik Szczepan Andryszek, który w...

Dobrze, że to już koniec! Niestety nie "podeszła" mi ta lektura. Tak irytującej bohaterki dawno nie spotkałam. Parę razy byłam o włos od rzucenia czytania, bo jak długo można wytrzymać lamenty nad sobą i złą dolą? Taka historia mnie nie porywa, a mogło być o wiele ciekawiej!

Dobrze, że to już koniec! Niestety nie "podeszła" mi ta lektura. Tak irytującej bohaterki dawno nie spotkałam. Parę razy byłam o włos od rzucenia czytania, bo jak długo można wytrzymać lamenty nad sobą i złą dolą? Taka historia mnie nie porywa, a mogło być o wiele ciekawiej!

Książka dobrze napisana, oddaje realia tamtych czasów. Niestety nie wciągnęła mnie, nawet trochę mi się dłużyła. Na ostatnich stu stornach akcja przyspiesza a później kończy się jakoś zbyt pośpiesznie. Czytałam lepsze książki tej autorki.

Książka dobrze napisana, oddaje realia tamtych czasów. Niestety nie wciągnęła mnie, nawet trochę mi się dłużyła. Na ostatnich stu stornach akcja przyspiesza a później kończy się jakoś zbyt pośpiesznie. Czytałam lepsze książki tej autorki.

Drohobycz opuszczali w jednym z ostatnich polskich transportów na tzw. ziemie odzyskane: dwudziestosześcioletnia Lidia Malczewska, podczas niemieckiej okupacji pracująca jako sanitariuszka, jej schorowany ojciec, Tadeusz, profesor i pianista, starsza siostra Zofia z mężem Maciejem i dwojgiem dzieci. Na drohobyckim cmentarzu pozostały groby matki Lidii i Zosi oraz zastrzelonego przez Niemców brata. Pa paru tygodniach podróży w brudnych, bydlęcych wagonach docierają, skrajnie wyczerpani, głodni i zawszeni, do miasteczka noszącego już polską nazwę, Nowa Sól. Niemieckiej ludności prawie już w nim nie ma, większość ich domów została doszczętnie ograbiona, rządzą czerwonoarmiści i posłusznie wykonujący ich rozkazy polscy funkcjonariusze bezpieki i milicji obywatelskiej.

Szczepan Andryszek został z rodziną zesłany spod Tarnopola do Akmolińska w Kazachstanie. Jemu udało się dotrzeć do drugiej armii ludowego wojska polskiego. Po wojnie towarzysze przyrzekli, że sprowadzą rodzinę Andryszków do kraju. Tymczasem poznański urząd bezpieczeństwa skierował Szczepana, obecnie w stopniu porucznika, do Nowej Soli. W najnowszym transporcie repatriantów od razu jego uwagę przyciąga Lidia. Na jej prośbę zawozi chorego Tadeusza do szpitala, a jej załatwia tam posadę pielęgniarki, wraz z zakwaterowanim i wyżywieniem. Przydziela też w miarę wygodne mieszkanie rodzinie Zosi.

Szpital, w którym leży profesor Malczewski i pracuje jego córka, usytuowany jest w radzieckiej, pilnie strzeżonej strefie miasteczka, lekarzami są Rosjanie, ale pielęgniarkami Polki. Polscy pacjenci hospitalizowani są w nim rzadko, gdy wymagają interwencji chirurgicznej. W bardzo ciężkim stanie trafia tam młody mężczyzna, któremu szans na przeżycie wielu nie dają. Gdy odzyskuje świadomość przedstawia się jako Jan Zieliński, ale więcej o sobie powiedzieć nie potrafi. Albo nie chce. Często czuwającej przy jego łóżku Lidii trochę opowiada, a trochę ujawnia w malignie …

O losach przesiedlonych z Kresów Polaków co nieco czytałam, o stalinowskim terrorze w Polsce jeszcze więcej. Małomiasteczkowych politycznych realiów autorka nie pudruje, ale stara się uwzględnić indywidualne motywacje przy podejmowaniu decyzji i działaniu, choć niektórych wątków i motywów nie drąży. Niedopowiedzenia mnie nie rażą. Przeciwnie. Nie lubię przegadania, na przykład upartego rozpamiętywania po raz któryś z rzędu swoich złych wyborów. A zjawisko to występuje moim zdaniem - podobnie jak w debiutanckiej powieści Barbary Wysoczańskiej - nieco za często, szczególnie w wykonaniu Lidii Malczewskiej. Choć żeby była jasność - sam pomysł miłosnego trójkąta, szczególnie z jego paroma podtekstami, wydał mi się dość ciekawy.

Marta Żmuda-Trzebiatowska dobrze czyta audiobooka. Za to trochę żałuję, że autorka, sama urodzona w Nowej Soli, nie napisała w jakimś posłowiu - jak to czynią niektórzy pisarze - w jakim stopniu fabuła „Świata na nowo” nawiązuje do jej rodzinnych wspomnień. A że taka więź istnieje, wskazuje dedykowanie książki pamięci dziadków.

Drohobycz opuszczali w jednym z ostatnich polskich transportów na tzw. ziemie odzyskane: dwudziestosześcioletnia Lidia Malczewska, podczas niemieckiej okupacji pracująca jako sanitariuszka, jej schorowany ojciec, Tadeusz, profesor i pianista, starsza siostra Zofia z mężem Maciejem i dwojgiem dzieci. Na drohobyckim cmentarzu pozostały groby matki Lidii i Zosi oraz...

Świetnie zarysowane powojenne realia, problemy, z jakimi mierzyli się ludzie. Polecam

Świetnie zarysowane powojenne realia, problemy, z jakimi mierzyli się ludzie. Polecam

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

Mnie książka wciągnęła bardzo... aż by się chciało poznać dalsze losy bohaterów.

Mnie książka wciągnęła bardzo... aż by się chciało poznać dalsze losy bohaterów.

Jak zwykle u Pani Barbary Wysoczańskiej bardzo interesująca książka poruszająca ważne tematy. Historia dotyczy okresu po zakończeniu II wojny światowej, bohaterami są repatrianci ze wschodu (z okolic Lwowa) którzy zostali zmuszeni do opuszczenia swojego domu, wyjazdu i osiedlenia się na ziemiach odzyskanych w tym wypadku w Nowej Soli. Książka zawiera w sobie tło obyczajowe, romans i historyczne. Ukazuje trud życia ludzi, którzy zostali zmuszeni do opuszczenia swoich domów oraz życia w powojennej Polsce na terenach okupowanych przez Sowietów (NKWD) oraz bezprawie ze strony UB oraz Milicji Obywatelskie.

Jak zwykle u Pani Barbary Wysoczańskiej bardzo interesująca książka poruszająca ważne tematy. Historia dotyczy okresu po zakończeniu II wojny światowej, bohaterami są repatrianci ze wschodu (z okolic Lwowa) którzy zostali zmuszeni do opuszczenia swojego domu, wyjazdu i osiedlenia się na ziemiach odzyskanych w tym wypadku w Nowej Soli. Książka zawiera w sobie tło obyczajowe,...