Ognisty medalion

Ognisty medalion jest kontynuacją Szmaragdowej tablicy. Bohaterowie poznani w poprzedniej książce podążają w poszukiwaniu tajemniczego medalionu, który zdobił swego czasu szyję rosyjskiej carycy. Zanim dotrzemy do sedna tajemnicy, podążamy historyczno -przygodowym traktem poznając losy osób, którzy stali się strażnikami tego klejnotu. Ciekawa jest ta historia.

Ognisty medalion jest kontynuacją Szmaragdowej tablicy. Bohaterowie poznani w poprzedniej książce podążają w poszukiwaniu tajemniczego medalionu, który zdobił swego czasu szyję rosyjskiej carycy. Zanim dotrzemy do sedna tajemnicy, podążamy historyczno -przygodowym traktem poznając losy osób, którzy stali się strażnikami tego klejnotu. Ciekawa jest ta historia.

Na początku ciężko było mi "wkręcić się" w fabułę, ponieważ akcja za bardzo przypominała mi poprzednią część "Szmaragdową tablicę". Jednak mniej więcej w połowie akcja się rozkręciła i ciężko było się oderwać od czytania.
Zakończenie zaskakujące, pełne napięcia, nieoczywiste.

Na początku ciężko było mi "wkręcić się" w fabułę, ponieważ akcja za bardzo przypominała mi poprzednią część "Szmaragdową tablicę". Jednak mniej więcej w połowie akcja się rozkręciła i ciężko było się oderwać od czytania.
Zakończenie zaskakujące, pełne napięcia, nieoczywiste.

Piękna historia miłości i odkrywania swojej rodzinnej tożsamości.

Piękna historia miłości i odkrywania swojej rodzinnej tożsamości.

O ile od "Szmaragdowej tablicy" trudno mi było się oderwać, jej kontynuacja niestety mnie nie porwała. Trudno było się w nią "wgryźć", po pierwsze dlatego, że sporo czasu upłynęło między publikacją pierwszej powieści i jej kontynuacji, po drugie książka jest przeładowana datami, historycznymi wzmiankami na temat bohaterów, zwłaszcza tych z czasów wojny, które w mojej ocenie tylko rozpraszały uwagę i niewiele wnosiły do opowiadanej przez autorkę historii. Gdyby zatem powieść nieco "odchudzić", zyskując na dynamice, na pewno robiłaby użo większe wrażenie. Ale to moja subiektywna ocena...

O ile od "Szmaragdowej tablicy" trudno mi było się oderwać, jej kontynuacja niestety mnie nie porwała. Trudno było się w nią "wgryźć", po pierwsze dlatego, że sporo czasu upłynęło między publikacją pierwszej powieści i jej kontynuacji, po drugie książka jest przeładowana datami, historycznymi wzmiankami na temat bohaterów, zwłaszcza tych z czasów wojny, które w mojej ocenie...

Szmaragdową tablicę czytałam kilka lat temu i trochę miałam problem z rozeznaniem się w odwołaniach do niej w Ognistym Medalionie. Polecam je czytać jedna po drugiej. Wątek przygodowy w retrospekcji mnie wciągnął, ale współcześnie było gorzej, nie łapałam powiązań Martina-Alaina-Konrada z główną bohaterką. Przeszkadzał mi też mocno podkreślany aspekt romantyczny.

Szmaragdową tablicę czytałam kilka lat temu i trochę miałam problem z rozeznaniem się w odwołaniach do niej w Ognistym Medalionie. Polecam je czytać jedna po drugiej. Wątek przygodowy w retrospekcji mnie wciągnął, ale współcześnie było gorzej, nie łapałam powiązań Martina-Alaina-Konrada z główną bohaterką. Przeszkadzał mi też mocno podkreślany aspekt romantyczny.

Po "Szmaragdowej Tablicy" przyszła kolej na lekturę "Ognistego medalionu", której główną bohaterką jest Ana Garcia-Brest historyczka sztuczki.

Ana po rozstaniu z Alainem wróciła do Madrytu, gdzie mieszka w mansardzie po dziadku i próbuje od nowa ułożyć sobie życie. Pewnego dnia otrzymuje wiadomość od Martina Lohsego, którego poznała kilka lat temu podczas poszukiwań renesansowego obrazu „Astrolog”. Mężczyzna proponuje jej współpracę przy odnalezieniu medalionu Hirama, magicznej relikwii. Ana nie może oprzeć się pokusie i przyjmuje ofertę.

Tak jak w "Szmaragdowej Tablicy" fabuła biegnie dwutorowo i dzieje się w XXI wieku, w Berlin 1945 roku na krótko przed wkroczeniem do miasta Rosjan, a także marginalnie odnosi się do wydarzeń z XV wieku. We wszystkich tych płaszczyznach bohaterem pozostaje niejako ognisty medalion. W Europie współcześnie szukają go Ana i Martin, w powojennym Berlinie jego losy powiązane są z czterema osobami - nazistą opętanym obsesją zdobycia medalionu; pochodzącym z Hiszpanii studentem; niemieckim inżynierem poszukiwanym przez radziecki wywiad oraz snajperką Armii Czerwonej, która strzeże odwiecznej tajemnicy. Losy tych wszystkich osób się splatają, każda z nich zna sekret medalionu Hirama, a ich spotkanie przynosi niespodziewane konsekwencje

Książkę czyta się z nieukrywanym zainteresowaniem, dużo się w niej dzieje, wiele zwrotów akcji i niebezpiecznych zdarzeń, bowiem powieść jest pasjonującą historią, skrywa tajemnicę i kryminalną zagadkę, posiada szeroki wachlarz bohaterów, przemierzających w swej podróży niemal całą Europę. Czytelnicy lubujący się w powieściach historycznych z wątkiem z II wojny światowej z pewnością będą zadowoleni.

Po "Szmaragdowej Tablicy" przyszła kolej na lekturę "Ognistego medalionu", której główną bohaterką jest Ana Garcia-Brest historyczka sztuczki.

Ana po rozstaniu z Alainem wróciła do Madrytu, gdzie mieszka w mansardzie po dziadku i próbuje od nowa ułożyć sobie życie. Pewnego dnia otrzymuje wiadomość od Martina Lohsego, którego poznała kilka lat temu podczas poszukiwań...

Druga część mojej ulubionej Szmaragdowej tablicy! Pamiętam emocje podczas czytania tej pierwszej. Było to już dawno, jednak książka ta mocno zapadła mi w pamięć. Jaka jest jej kontynucja?
Carla Montero w swoim charakterystycznym stylu osadza swoich bohaterów na przestrzeni kilku wieków, łącząc w ten sposób przeszłość z terażniejszością. Początki zwykle są dosyć zawiłe i ciężko przez nie "przebrnąć", jednak finalnie są dobrze przemyślanym etapem, który wprowadza czytelnika w ciekawą historię.
W drugiej części Ana zostaje uwikłana w śledztwo, które ma na celu odnaleźć tajemniczy medalion. Autorka w bardzo ciekawy sposób przedstawiła powiązanie głównych bohaterów wzbudzając we mnie ciekawość i wzruszenie :)
Nie jest to jednak w moich oczach powieść tak spektakularna jak Szmaragdowa tablica. Momentami bywała nudna i przewidywalna. Czegoś mi w niej zabrakło...

Druga część mojej ulubionej Szmaragdowej tablicy! Pamiętam emocje podczas czytania tej pierwszej. Było to już dawno, jednak książka ta mocno zapadła mi w pamięć. Jaka jest jej kontynucja?
Carla Montero w swoim charakterystycznym stylu osadza swoich bohaterów na przestrzeni kilku wieków, łącząc w ten sposób przeszłość z terażniejszością. Początki zwykle są dosyć zawiłe i...

Dobra książka, naprawdę dobra, chociaż nie aż tak porywająca jak "Szmaragdowa Tablica". Czyta się jak pozostałe książki Pani Montero - z zapartym tchem. A dodatkowo kontekst historyczny zachęca czytelnika do odświeżenia wiedzy z lekcji historii.

Dobra książka, naprawdę dobra, chociaż nie aż tak porywająca jak "Szmaragdowa Tablica". Czyta się jak pozostałe książki Pani Montero - z zapartym tchem. A dodatkowo kontekst historyczny zachęca czytelnika do odświeżenia wiedzy z lekcji historii.

Ponownie spotykamy się z Aną Garcíą-Bres w Madrycie. Historyczka sztuki dowiaduje się o śmierci pewnego włoskiego bogacza. Wraz z Martninem Lohse zaczynają analizować i interpretować formę dokonanej zbrodni. Wspólnie dochodzą do wnioski, że nie jest to zwyczajny akt przemocy, a pewien znak. To ukryta informacja na temat tego, że właśnie rozpoczął się „wyścig”, w którym stawką jest zdobycie medalionu Hirama. Jego losy od czasów zakończenia drugiej wojny światowej są raczej mało znane. W każdym bądź razie nie wiadomo, co się podziało z tajemniczym ognistym amuletem. Ana godzi się współpracować z Martinem i podejmują śledztwo, odbywając podróż po niemal całej Europie. Ale to jednak nie wszystko. W ślad za dziewczyną podąża ktoś jeszcze. Osoba żądna władzy i zdobycia bezcennego medalionu. Dodatkowo Ana musi zmierzyć się z dotąd nierozwiązanymi sprawami z niedalekiej przyszłości. Historia związana ze zniknięciem medalionu zaprowadza ją nieoczekiwanie w miejsca, do których nie spodziewała się zawędrować...

Carla Montero jest mistrzynią powieści historyczno - szpiegowskich. W doskonały sposób buduje napięcie, akcja utrzymana jest w równym tempie, a zakocznie jak zwykle kompletnie zaskakuje czytelnika. Jej książki są dla mnie świetną rozrywką. Polecam gorąco.

Ponownie spotykamy się z Aną Garcíą-Bres w Madrycie. Historyczka sztuki dowiaduje się o śmierci pewnego włoskiego bogacza. Wraz z Martninem Lohse zaczynają analizować i interpretować formę dokonanej zbrodni. Wspólnie dochodzą do wnioski, że nie jest to zwyczajny akt przemocy, a pewien znak. To ukryta informacja na temat tego, że właśnie rozpoczął się „wyścig”, w którym...

Po pierwszej cześci miałam już dość,ale dałam szansę.I żałuję..Druga część jeszcze bardziej nudna i męcząca.Za karę czytałam tą książkę,a skończyłam tylko dlatego,że mam ,,manie czytania książek do końca ".
Ależ to była męka i strata czasu:-(

Po pierwszej cześci miałam już dość,ale dałam szansę.I żałuję..Druga część jeszcze bardziej nudna i męcząca.Za karę czytałam tą książkę,a skończyłam tylko dlatego,że mam ,,manie czytania książek do końca ".
Ależ to była męka i strata czasu:-(