Spirala

To historia, która startuje niewinnie, od uporządkowanego życia Dominiki Stawickiej, żony znanego, konserwatywnego ministra. Stabilizacja, pozycja społeczna, wiara, rodzina. Wszystko do momentu, gdy w jej życiu pojawia się Aleksandra. Romans staje się dla Dominiki czymś więcej niż chwilową ucieczką, jest pierwszym prawdziwym uczuciem. Gdy Aleksandra zostaje brutalnie zamordowana, a informacja o związku trafia w ręce politycznych wrogów jej męża, zaczyna się prawdziwy koszmar.

Od tego momentu fabuła wchodzi na zupełnie inny poziom. Giną kolejne osoby z bliskiego otoczenia bohaterki, zaufanie przestaje istnieć, a Dominika uświadamia sobie, że znalazła się w centrum bezwzględnej gry, w której stawką jest nie tylko kariera ministra, ale życie jej rodziny. To już nie tylko thriller psychologiczny, to kryminał z mocnym politycznym tłem, zdradą, szantażem i walką o przetrwanie.

Największą siłą „Spirali” jest przemiana głównej bohaterki. Z kobiety funkcjonującej w cieniu męża Dominika staje się osobą zmuszoną do przekraczania własnych granic: psychicznych i fizycznych. Każda decyzja boli, każda ma konsekwencje, a strach miesza się z determinacją, by odkryć prawdę o śmierci Aleksandry i ochronić najbliższych.

Brejdygant świetnie pokazuje świat polityki pozbawiony złudzeń, pełen hipokryzji i cynizmu, gdzie moralność jest towarem wymiennym. Do tego dochodzą wątki religii, rodziny i pytanie o to, gdzie kończy się dobro, a zaczyna zło. Emocji jest tu naprawdę dużo, napięcie, zaskoczenie, momenty wzruszenia i finał, który zostaje w głowie na długo.

„Spirala” to mocna, dynamiczna i bardzo aktualna historia, od której trudno się oderwać. Jeśli lubicie thrillery z pazurem i fabułę, która naprawdę wkręca ta książka zdecydowanie jest dla Was. 📚🔥

To historia, która startuje niewinnie, od uporządkowanego życia Dominiki Stawickiej, żony znanego, konserwatywnego ministra. Stabilizacja, pozycja społeczna, wiara, rodzina. Wszystko do momentu, gdy w jej życiu pojawia się Aleksandra. Romans staje się dla Dominiki czymś więcej niż chwilową ucieczką, jest pierwszym prawdziwym uczuciem. Gdy Aleksandra zostaje brutalnie...

Igor Brejdygant w „Spirali” serwuje nam thriller polityczny, który zaczyna się niezwykle obiecująco, kreśląc mroczny i duszny portret psychologiczny kobiety w potrzasku. Pierwsza połowa książki całkowicie mnie pochłonęła – autor z wielką precyzją buduje atmosferę osaczenia Dominiki Staweckiej, pokazując, jak jeden emocjonalny impuls i zakazane uczucie mogą stać się początkiem końca poukładanego życia u boku ministra.

Proces, w którym bohaterka traci kolejne warstwy swojego bezpieczeństwa, a polityczni wrogowie jej męża zaczynają zaciskać pętlę na jej szyi, jest opisany po mistrzowsku. W tych rozdziałach czuć prawdziwe napięcie, a tempo akcji idealnie współgra z narastającą desperacją kobiety, która nieświadomie uruchomiła lawinę zdarzeń.

Niestety, z czasem ta doskonale skrojona intryga zaczyna tracić swój początkowy impet. O ile pierwsza część powieści trzymała się mocno realiów, o tyle druga połowa sprawia wrażenie zbyt przekombinowanej. Autor zdecydował się na rozwiązania fabularne, które w moim odczuciu ocierają się o małe prawdopodobieństwo, przez co opowieść traci na wiarygodności wypracowanej na początku. Momentami nagromadzenie tragicznych zbiegów okoliczności i radykalna przemiana głównej bohaterki stają się zbyt drastyczne, by można było w nie w pełni uwierzyć. Spirala zdarzeń, zamiast wciągać coraz mocniej, zaczyna nużyć pewnym przerysowaniem, a finałowe rozwiązania nie niosą już ze sobą tego samego ładunku emocjonalnego, co pierwsze rozdziały.

Mimo tych zastrzeżeń „Spirala” to ciekawa lektura ukazująca motyw walki jednostki z bezwzględnym systemem. Choć finałowy akt nie dorównał genialnemu otwarciu, Brejdygant wciąż udowadnia, że potrafi pisać o ludzkich słabościach i mroku w sposób niezwykle sugestywny. To lektura o wysokiej temperaturze emocjonalnej, która pokazuje, że najgroźniejszy jest człowiek, który nie ma już nic do stracenia, nawet jeśli droga do tego punktu bywa w tej historii nieco zbyt wyboista i naciągana.

Igor Brejdygant w „Spirali” serwuje nam thriller polityczny, który zaczyna się niezwykle obiecująco, kreśląc mroczny i duszny portret psychologiczny kobiety w potrzasku. Pierwsza połowa książki całkowicie mnie pochłonęła – autor z wielką precyzją buduje atmosferę osaczenia Dominiki Staweckiej, pokazując, jak jeden emocjonalny impuls i zakazane uczucie mogą stać się...

Pomysł ciekawy, ale… no właśnie nie umiem wyjaśnić czego mi tu zabrakło. Trochę przekombinowana fabuła. Nie jest to zła książka, ale świetna też nie.

Pomysł ciekawy, ale… no właśnie nie umiem wyjaśnić czego mi tu zabrakło. Trochę przekombinowana fabuła. Nie jest to zła książka, ale świetna też nie.

Dawno niw czytałam tak wciągającej książki. Naprawdę trudno było mi się od niej oderwać. Historia może odrealniona, główna bohaterka momentami irytująca, ale jednak książka miała w sobie to coś, co mnie popychało do przeczytania "jeszcze jednego rozdziału" 😉

Dawno niw czytałam tak wciągającej książki. Naprawdę trudno było mi się od niej oderwać. Historia może odrealniona, główna bohaterka momentami irytująca, ale jednak książka miała w sobie to coś, co mnie popychało do przeczytania "jeszcze jednego rozdziału" 😉

Lubię pióro autora, historia ciekawa i pełna zwrotów. Zmusza do refleksji nad tym czy wszystko co robimy jest dobre czy złe, nie tylko dla nas ale też dla bliskiego nam otoczenia.

Lubię pióro autora, historia ciekawa i pełna zwrotów. Zmusza do refleksji nad tym czy wszystko co robimy jest dobre czy złe, nie tylko dla nas ale też dla bliskiego nam otoczenia.

Dominika Stawecka jest psychologiem z własną kliniką, żoną wysoko postawionego polityka i matką dwójki dzieci. Zarówno w pracy, jak i w życiu prywatnym wszystko układa się idealnie, ale tylko do pewnego czasu. Nawiązując związek intymny z żoną pewnego polityka, nie wie, jakie ją czekają konsekwencje. Igraszki miłosne z Olą są nagrane i służą one do szantażowania nimi Dominiki. Obawiając się ujawnienia jej homoseksualnego związku dostarcza nieznanej grupie szantażystów tajne materiały , którymi dysponuje jej mąż. Spirala intryg coraz mocniej ją oplata. Ginie jej kochanka, a ona ma coraz więcej problemów i musi zmienić tożsamość i uciekać z kraju. Dzięki pomocy męża trafia pod opieką tajnej grupy, gdzie uczy się miedzy innymi posługiwania się bronią. Kiedy dowiaduje się o śmierci męża pragnie dojść prawdy i zemścić się. Powraca do kraju i z pomocą policjanta Milewskiego rozpracowuje szajkę. Ten wątek jest mało prawdopodobny, bo radzi sobie jak James Bond, wychodzi bez szwanku z każdej opresji. Fabuła jest ciekawa i wciąga. Trudno odłożyć czytanie bez poznania końcówki.

Dominika Stawecka jest psychologiem z własną kliniką, żoną wysoko postawionego polityka i matką dwójki dzieci. Zarówno w pracy, jak i w życiu prywatnym wszystko układa się idealnie, ale tylko do pewnego czasu. Nawiązując związek intymny z żoną pewnego polityka, nie wie, jakie ją czekają konsekwencje. Igraszki miłosne z Olą są nagrane i służą one do szantażowania nimi...

„Nie boisz się zostawiać takich rzeczy w tym garażu? Przecież tu nawet dzieciaki mogą się włamać - zmieniła temat.
- Nie mogą - skończył i wstawił karton do szafki. - Tych garaży pilnują chłopcy z miasta. Nikt się tu nie włamuje.
- Kim ty w ogóle jesteś? - Dominika była coraz bardziej zafrapowana.
- Policjantem.”

Miałem dać cytat o "ruskiej kur*ie", ale nie lubię spoilerować. 😁

To moje pierwsze spotkanie z twórczością Igora Brejdyganta i muszę przyznać, że jestem pod wrażeniem. Styl, język, klimat wszystko bardzo mi siadło. Oczywiście w drugiej części, którą oceniam na 6/6 (ocena nie dotyczy całej książki). Szkoda tylko, że to takie SF.

„Spirala” – jeśli wejdziesz do niej choćby jednym krokiem, wyjście staje się prawie niemożliwe. Niby jest droga ucieczki, ale patrząc z wnętrza, wydaje się nieosiągalna. Każdy ruch może rozsypać cały świat.

Mocna, duszna, wciągająca. Zdecydowanie sięgnę po więcej jego książek.

„Nie boisz się zostawiać takich rzeczy w tym garażu? Przecież tu nawet dzieciaki mogą się włamać - zmieniła temat.
- Nie mogą - skończył i wstawił karton do szafki. - Tych garaży pilnują chłopcy z miasta. Nikt się tu nie włamuje.
- Kim ty w ogóle jesteś? - Dominika była coraz bardziej zafrapowana.
- Policjantem.”

Miałem dać cytat o "ruskiej kur*ie", ale nie lubię...

Kolejna książka Pana Brejdyganta i kolejna przygoda z nowymi bohaterami. Tym razem w rolę głównego bohatera wcieliła się kobieta. Dominika - żona znanego polityka jadąc do swojej koleżanki na miejscu spotyka pełno policji i z rozmów dowiaduje się, że Aleksandra nie żyje. Cały jej świat staje na głowie i jej spokojne, poukładane życie rodzinne jest zagrożone. Boi się, że jej płonny romans z zamordowaną ujrzy światło dzienne i zrujnuje życie jej wysoko postawionego męża. Okazuje się, że to nie jej jedyne problemy. Ci, którzy zabili Olę teraz chcą dorwać ją. Tylko dlaczego i po co?
Dominika jest przekonana, że jej mąż nic nie wie o jej podwójnym życiu i płomiennym romansie z kobietą. Nie zdaje sobie sprawy w jak wielkim jest błędzie. W chwili gdy tajni ludzie przychodzą po nią okazuje się, że to mąż jest jej wybawieniem i to on pomaga jej zniknąć. Daje jej wszystko co jest potrzebne aby zniknąć. Główna bohaterka musi wyrzec się dzieci, męża, poukładanego, dostatniego życia aby przeżyć. Zmienia wizerunek, dane osobowe, nie kontaktuje się z nikim ze swojego poprzedniego życia aby ją nie namierzyli zabójcy. Gdy jest już prawie pewna, iż jest bezpieczna, spada na nią wiadomość o samobójstwie męża. Mimo, że wie, że może zginąć, postanawia wrócić do Polski i poznać prawdę o śmierci męża. Nie wierzy, że mógł popełnić morderstwo i zaczyna myśleć czy ktoś mu nie pomógł. W poznaniu prawdy pomaga jej policjant, który prowadzi śledztwo w sprawie zamordowania Oli. Jest pewien niewinności Dominiki i chce dorwać tych, którzy chcą dorwać ją.
Poznawanie prawdy wyciąga na jaw wiele sekretów z życia bliskich Dominiki i nie tylko. Okazuje się, że jej mąż miał różne sekrety podobnie jak jej kochanka. We wszystko dodatkowo zamieszani są Rosjanie i służby specjalne. Główna bohaterka zastanawia się o co w tym wszystkim chodzi i jaki był ich interes aby zabić jej bliskich.
Powieść jest interesująca pod względem wątku romansu dwóch kobiet z czego jedna jest żoną wysoko postawionego człowieka. Nie sztampowa fabuła, choć momentami bardzo naciągana jak chociażby wątek ucieczki. Wątek przypominający jak dla mnie bajkę Alicja w krainie czarów. Jakby można w ciągu kilku minut ot tak zniknąć. Jest też moment takiej stagnacji, zatrzymania akcji - chodzi tu o fragment kiedy Dominika wyjeżdża za granicę. Dopiero gdy wraca do Polski akcja znowu nabiera tempa i zaczyna coś się dziać. Widać zatem jak bardzo nierówna jest ta powieść pod względem akcji. Daje momenty czytelnikowi na złapanie oddechu po czym po połowie przyspiesza i zaczyna się karuzela.
Gdybym miała porównać dwie dotychczas przeczytane powieści Pana Igora Szadź i Spirala to zdecydowanie poleciłabym Szadź, ktora dla mnie jest równomierna pod względem prowadzenia akcji i inna od wszystkich bo od początku poznajemy tego, który morduje. Ma to coś w sobie co intryguje. W przypadku Spirali czyta się ją dobrze ale momentami nudzi i sprawia, że można by było niektóre fragmenty przeskoczyć i nic by się nie straciło. Dobra powieść ale do rasowych kryminałów nie można go zaliczyć.

Kolejna książka Pana Brejdyganta i kolejna przygoda z nowymi bohaterami. Tym razem w rolę głównego bohatera wcieliła się kobieta. Dominika - żona znanego polityka jadąc do swojej koleżanki na miejscu spotyka pełno policji i z rozmów dowiaduje się, że Aleksandra nie żyje. Cały jej świat staje na głowie i jej spokojne, poukładane życie rodzinne jest zagrożone. Boi się, że jej...

Nie odczuwałam żadnego napięcia, książka mnie zmęczyła i wynudziła. Bohaterowie wszyscy tacy sami, żadnego nie polubiłam właśnie przez ten brak pogłębionej charakterystyki postaci. Akcja do bólu przewidywalna.
Daję 5 za styl i język autora oraz za jeden opis, który znajduje się na stronie 311.

Nie odczuwałam żadnego napięcia, książka mnie zmęczyła i wynudziła. Bohaterowie wszyscy tacy sami, żadnego nie polubiłam właśnie przez ten brak pogłębionej charakterystyki postaci. Akcja do bólu przewidywalna.
Daję 5 za styl i język autora oraz za jeden opis, który znajduje się na stronie 311.

Czy dla wszystkiego co kochamy musimy się poświęcać ? A triumf jednych, musi oznaczać upadek i pogrążenie drugich ? Dobrze, że wiara w drugiego człowieka zwycięża.

Czy dla wszystkiego co kochamy musimy się poświęcać ? A triumf jednych, musi oznaczać upadek i pogrążenie drugich ? Dobrze, że wiara w drugiego człowieka zwycięża.