Dzień gniewu

Nie wciągnęła mnie.

Nie wciągnęła mnie.

Kilka dni przed pierwszymi świętami wielkanocnymi po pandemii dochodzi do tragedii. W jednym z warszawskich centrów handlowych ktoś rozpędzonym samochodem wjeżdża do środka, taranując ludzi.

Wiele osób zostaje rannych, a kilka ginie. Wśród ofiar śmiertelnych jest również sprawczyni zdarzenia, starsza kobieta prowadząca samochód. Media początkowo mówią o ataku terrorystycznym, później pojawiają się pytania, czy osobom starszym powinno się odbierać prawo jazdy.

Jedną z poszkodowanych jest Lilianna. Dziewczyna trafia do szpitala w Pruszkowie z zanikiem pamięci, która nie wie, kim jest ani co się wydarzyło. Wierzy jednak, że jest córką sprawczyni tragedii, choć nikomu o tym nie mówi.

Młodszy aspirant Krystian Batel, który tego dnia przebywa na urlopie, marzy o awansie, więc nic dziwnego, że pojawia się na miejscu zdarzenia. To on znajduje Liliannę i przekazuje ją ratownikom medycznym. Dziewczyna gubi fotografię, którą odnajduje policjant i to właśnie ten drobny szczegół zaczyna mieć znaczenie.

Książka ma konstrukcję przeplataną: raz śledzimy losy Lilianny, innym razem zaglądamy do życia Krystiana. Dzień gniewu to psychologiczny thriller, który potrafi zaskoczyć i skłania do refleksji: jak my zachowalibyśmy się w podobnej sytuacji? Nie chcę zdradzać zbyt wiele, żeby nie spoilerować.

Niestety momentami pojawiają się dość „dziecinne” rozwiązania fabularne oraz powolne tempo akcji, przez co tym razem książki Bartosza Szczygielskiego nie mogę ocenić na 10/10.

Kilka dni przed pierwszymi świętami wielkanocnymi po pandemii dochodzi do tragedii. W jednym z warszawskich centrów handlowych ktoś rozpędzonym samochodem wjeżdża do środka, taranując ludzi.

Wiele osób zostaje rannych, a kilka ginie. Wśród ofiar śmiertelnych jest również sprawczyni zdarzenia, starsza kobieta prowadząca samochód. Media początkowo mówią o ataku...

Nie wiedzieć czemu, polubiłam nieidealnego, niskiego rangą policjanta Krystiana. Liliana nie wzbudziła we mnie tyle sympatii. Powieść zarazem intrygująca i lekko usypiająca. Chciałam poznać finał, ale były przegadane, rozwlekłe wątki. Ogolnie książka dobra, warta poznania.

Nie wiedzieć czemu, polubiłam nieidealnego, niskiego rangą policjanta Krystiana. Liliana nie wzbudziła we mnie tyle sympatii. Powieść zarazem intrygująca i lekko usypiająca. Chciałam poznać finał, ale były przegadane, rozwlekłe wątki. Ogolnie książka dobra, warta poznania.

Początek zapowiadał się super, ale historie z jakimiś sektami trochę mnie drażnią. Lekko przekombinowana historia.

Początek zapowiadał się super, ale historie z jakimiś sektami trochę mnie drażnią. Lekko przekombinowana historia.

Bartosz Szczygielski upomina, a może ostrrega?, by przyjrzeć się zjawisku sekt i złu, które mogą wyrządzić zarówno poszczególnym osobom, które do nich trafią, jak i zbiorowości. Sekty nie biorą się z niczego, tylko wypełniają pustkę, której ludzie wrażliwi, skrzywdzeni przez los czy najbliższych nie są w stanie inaczej wypełnić. Liliana i Maria -dwie bohaterki powieści - obrazują to, jak trafić do sekty. Liliana dołączyła do "Blasku dnia" nie z własnej woli, gdy została porwana przez założycieli sekty, trwała w niej jak wierny żołnierz do czasu, gdy dowiedziała się prawdy o sobie. Maria, ofiara brutalnego męża była fanatyczną wyznawczynią aż do końca. Powieść jest świetnie napisana i daje do myślenia.

Bartosz Szczygielski upomina, a może ostrrega?, by przyjrzeć się zjawisku sekt i złu, które mogą wyrządzić zarówno poszczególnym osobom, które do nich trafią, jak i zbiorowości. Sekty nie biorą się z niczego, tylko wypełniają pustkę, której ludzie wrażliwi, skrzywdzeni przez los czy najbliższych nie są w stanie inaczej wypełnić. Liliana i Maria -dwie bohaterki powieści -...

Historia bardzo dobra. Rozkręca się w trakcie czytania. Opisana z dwóch różnych perspektyw: Lilianny, która nie pamięta, kim jest i Krystiana - policjanta, który stara się wyjaśnić sprawę zabójstwa. Nie wiedzą, że ich drogi prowadzą do jednego punktu, a raczej wspólnoty.
Dobrze się czytało.

Historia bardzo dobra. Rozkręca się w trakcie czytania. Opisana z dwóch różnych perspektyw: Lilianny, która nie pamięta, kim jest i Krystiana - policjanta, który stara się wyjaśnić sprawę zabójstwa. Nie wiedzą, że ich drogi prowadzą do jednego punktu, a raczej wspólnoty.
Dobrze się czytało.

mocno przekombinowana...

mocno przekombinowana...

15 ciężkich dni, wypełnionych wytężonymi działaniami dwóch bohaterów.
Krystian, cóż - gdyby człowiek wiedział, że się przewróci, to by się położył. Czego się chłopak nie dotknął, to się w pył obracało. I co gorsza, on sam tym pyłem po oczach dostawał.
Liliana, cóż - niby wszystkie odpowiedzi były sensowne, ale gdyby się tak głębiej zastanowić, to w ogóle nie miały sensu. Tak to bywa u ludzi z amnezją.
Z takimi bohaterami akcja z urzędu musi porywać i zaskakiwać. Już niby wszystko wiadomo, już niby osadziłam się we właściwych koleinach, a tutaj nic z tego. Cóż, to jak z uporczywym swędzeniem, którego nie da się podrapać. Co by to jednak nie było, najważniejsze, że skupia uwagę i to skutecznie.

15 ciężkich dni, wypełnionych wytężonymi działaniami dwóch bohaterów.
Krystian, cóż - gdyby człowiek wiedział, że się przewróci, to by się położył. Czego się chłopak nie dotknął, to się w pył obracało. I co gorsza, on sam tym pyłem po oczach dostawał.
Liliana, cóż - niby wszystkie odpowiedzi były sensowne, ale gdyby się tak głębiej zastanowić, to w ogóle nie miały sensu....

„Dzień gniewu” Bartosza Szczygielskiego to książka o której nie umiem się jednoznacznie wypowiedzieć. Jest to moje pierwsze spotkanie ze stylem autora i to może też rodzić pewne problemy. Z jednej strony książka wpisuje się w moje upodobania czytelnicze.
Zwykły dzień, na ulicach gwar, szum samochodów i nagle cisza. W szklaną ścianę centrum handlowego wjeżdża samochód. Czy jest to wypadek czy zamierzone działanie? Czy ktoś był celem czy chodziło o zmasowany atak? Na te pytania znajdziemy odpowiedź na końcu książki i dla mnie było to zaskakujące odkrycie, co podniosło notowania książki. Ale zanim dojdziemy do zakończenia poznamy Lilianę i Krystiana. Liliana to młoda dziewczyna, która podczas wydarzeń w centrum handlowym straciła pamięć. Nie jest pewna co tam robiła, co łączy ją ze sprawczynią wypadku i czy na pewno jest ofiarą. Krystian to młody policjant, który nie zostaje przydzielony do tej sprawy jednak zaczyna się nią interesować. Kiedy Liliana próbuje odzyskać pamięć, Krystian chce dojść do prawy o wypadku.
„Dzień gniewu” to historia opowiadana z perspektywy dwóch bohaterów. Każdy z nich ma inny powód, aby dowiedzieć się co się stało I jakie są przyczyny wypadku w centrum handlowym. Są to bohaterowie, którzy niekoniecznie zapiszą się w mojej pamięci. Szczególnie Krystian którego postać była według mnie trochę za mało wiarygodna i nie do końca można było go poznać.
To też historia która na początku wydawała mi się trochę odrealniona i mało prawdopodobna, ale jak sam autor napisał wszystko w dziejszym świecie jest możliwe, dlatego przestałam się zagłębiać w kwestię prawdopodobieństwa.
To co mi się podobało w tej historii to, to że zostałam zaskoczona zakończeniem. W ogóle nie pomyślałam, że wydarzenie mogą pójść w taką stronę. Wydaje mi się że jeszcze nie spotkałam się z takim motywem w żadnej przeczytanej przeze mnie książce. Co sprawia, że z chęcią sięgnę po kolejny tytuł z twórczości autora. Ale mam nadzieję, że następna historia nie będzie tak rozwleczona i napięcie w niej będzie większe. Bo tutaj niestety, nie było takiego napięcia jak się spodziewałam.

„Dzień gniewu” Bartosza Szczygielskiego to książka o której nie umiem się jednoznacznie wypowiedzieć. Jest to moje pierwsze spotkanie ze stylem autora i to może też rodzić pewne problemy. Z jednej strony książka wpisuje się w moje upodobania czytelnicze.
Zwykły dzień, na ulicach gwar, szum samochodów i nagle cisza. W szklaną ścianę centrum handlowego wjeżdża samochód. Czy...

Na początku spoko, środek wiecej akcji a końcówka jakby typowi nagle się spieszyło i byle co napisał.

Na początku spoko, środek wiecej akcji a końcówka jakby typowi nagle się spieszyło i byle co napisał.