Dziewczyna z Neapolu

„Dziewczyna z Neapolu” pokazuje miłość tak intensywną, że staje się siłą napędową całego życia głównej bohaterki Rosanny Menici, ale też źródłem jej największych cierpień. To powieść, która nie boi się pokazać, że prawdziwa namiętność potrafi być piękna i destrukcyjna jednocześnie.

- "Jednego nauczyłam się o życiu: nie jest próbą generalną".
- "Dlatego teraz mówię Ci Nico, doceniaj każdą sekundę swojego życia. Wykorzystuj w pełni każdy dzień, bo on już nigdy się nie powtórzy".

„Dziewczyna z Neapolu” pokazuje miłość tak intensywną, że staje się siłą napędową całego życia głównej bohaterki Rosanny Menici, ale też źródłem jej największych cierpień. To powieść, która nie boi się pokazać, że prawdziwa namiętność potrafi być piękna i destrukcyjna jednocześnie.

- "Jednego nauczyłam się o życiu: nie jest próbą generalną".
- "Dlatego teraz mówię Ci Nico,...

Ta historia to przede wszystkim emocjonalna gęstwina, w której Lucinda Riley pozwala nam się kompletnie zgubić. Nie ma tu miejsca na suche fakty, bo autorka postawiła na klimat, który niemal fizycznie oblepia czytelnika – od dusznych, neapolitańskich zaułków, po chłodny blask wielkich scen operowych. To opowieść o tym, jak ogromny talent staje się walutą, za którą płaci się prywatnym szczęściem...

Rosanna Menici to postać ulepiona z marzeń i bolesnej lojalności. Jej relacja z Roberto Rossinim przypomina wielką arię – jest głośna, dramatyczna i pełna wysokich tonów, które mogą albo zachwycić, albo przebić bębenki w uszach. Riley pokazuje miłość, która nie karmi, ale pożera. Fascynacja między bohaterami ma w sobie coś z fatum; to ten rodzaj więzi, który sprawia, że człowiek przestaje odróżniać własne pragnienia od oczekiwań drugiej osoby....
Rodzinne sekrety i cienie przeszłości ciągną się za bohaterami jak długi tren sukni balowej. Autorka z dużą swobodą prowadzi nas przez dekady, udowadniając, że pewne decyzje podjęte w młodości rezonują przez całe życie, często w najmniej oczekiwanych momentach.

Kawał solidnej, poruszającej literatury o kobietach, ambicji i cenie, jaką płaci się za życie w świetle jupiterów, gdy w sercu wciąż nosi się kurz neapolitańskiej ulicy.

Ta historia to przede wszystkim emocjonalna gęstwina, w której Lucinda Riley pozwala nam się kompletnie zgubić. Nie ma tu miejsca na suche fakty, bo autorka postawiła na klimat, który niemal fizycznie oblepia czytelnika – od dusznych, neapolitańskich zaułków, po chłodny blask wielkich scen operowych. To opowieść o tym, jak ogromny talent staje się walutą, za którą płaci się...

10

10

Rosanna Menici dorasta w jednej z dzielnic Neapolu jako najmłodsze z trójki rodzeństwa – siostra jest ładna i uwielbiana przez rodziców, brat jest odpowiedzialny, troskliwy i wykorzystywany jako tania siła robocza w rodzinnej restauracji, a Rosanna… Rosanna po prostu jest, często niezauważana, cicha, spokojna, chociaż głos ma jak anioł. I to właśnie ten głos powoduje, że zostaje usłyszana przez kogoś zupełnie niespodziewanego – Roberta Rossiniego, wschodzącą gwiazdę operową o lokalnych, neapolitańskich korzeniach. On sugeruje rodzinie, że dziewczynka powinna brać lekcje śpiewu i wróży jej wielką karierę. A Rosanna zakochuje się w tym dorosłym, światowym mężczyźnie i nie tylko marzy o karierze śpiewaczki, ale też o występach na jednej scenie z Robertem, a w pamiętniku zapisuje, że on zostanie jej mężem. Niestety, marzenia się spełniają…
To opowieść o zaborczej, niszczącej miłości, o poświęceniach, o wyborach dokonywanych ze złych pobudek, o zdradzie i tych już wspomnianych tajemnicach, które nie dają się pogrzebać pod zwałami kłamstw i przemilczeń. Razem z Rosanną zawędrujemy na największe i najbardziej znane sceny operowe świata i razem z nią będziemy walczyć o sukces, słuchać oszałamiających braw i kompletnej ciszy, kiedy kariera się załamuje.
Lucinda Riley pisze specyficznie, bo potrafi zaprosić nas do świata wielkiej opery, ale tak naprawdę, to nadal opowiada nam historię życia kogoś, z kim bardzo łatwo się utożsamić. Pewnie tysiące czytelników i czytelniczek powiedziało sobie w duchu, że to ich historia albo że to opowieść, wypisz wymaluj, jak o ich znajomych, albo że to jak słuchanie plotek o sąsiadach z domu obok. Bo bohaterowie Riley mogą mieć prestiżowe stanowiska lub zdobyć międzynarodową sławę, ale ich charakter, decyzje i postępowanie są do bólu zwyczajne i tak po prostu ludzkie. I od razu uczulę Was na to, że historia Rosanny to tylko jeden z wątków, który Was porwie. Bo wiele osób na pewno z zapartym tchem będzie śledziło to, co dotyczy jej brata Luki i jego życiowych i miłosnych wyborów. A także Carlotty, czyli starszej siostry, której życie tylko na początku będzie wyglądało jak cudowny sen lokalnej piękności, później zmieni się w pasmo „płacenia za błędy” i Carlotta będzie kolejną osobą, która swoje tajemnice będzie chciała zabrać do grobu, ale los zdecyduje inaczej – i tu wracamy do mojego „transparentu” o tajemnicach z początku tego tekstu.
Od razu uspokajam, że książka ma ponad 500 stron, ale to przykład powieści, która wciąga tak, że czyta się ją bardzo szybko.
Jednak małe ostrzeżenie należy się tym, którzy autorkę kochają pasjami i mają za sobą jej inne, nowsze powieści, w szczególności cykl „Siedem sióstr”. Czytając „Dziewczynę z Neapolu”, będziecie mieć wrażenie, że jest nieco bardziej szorstka, mniej dopracowana, momentami bazująca na niekończących się dialogach. Widać, że warsztat pisarski Riley przez lata rozwijał się i to w bardzo dobrym kierunku i te wcześniejsze powieści, między innymi „Dziewczyna z Neapolu” mają u podstaw świetną historię, wciągają i to bardzo, ale momentami brakuje im tego błysku, który pojawił się w późniejszych książkach.

TĄ I INNE RECENZJE ZNAJDZIECIE NA
www.intensywni.pl

Rosanna Menici dorasta w jednej z dzielnic Neapolu jako najmłodsze z trójki rodzeństwa – siostra jest ładna i uwielbiana przez rodziców, brat jest odpowiedzialny, troskliwy i wykorzystywany jako tania siła robocza w rodzinnej restauracji, a Rosanna… Rosanna po prostu jest, często niezauważana, cicha, spokojna, chociaż głos ma jak anioł. I to właśnie ten głos powoduje, że...

Są książki, które się przeczyta i o nich zapomina i są książki jak Dziewczyna z Neapolu, po których zakończeniu czuć smutek, że to już koniec! Gorąco polecam

Są książki, które się przeczyta i o nich zapomina i są książki jak Dziewczyna z Neapolu, po których zakończeniu czuć smutek, że to już koniec! Gorąco polecam

Historia Rossany pokazuje, dosłownie znaczenie miłości - miłość jest ślepa i bezwzględna. Potrafi zawładnąć naszym ciałem i umysłem. Pięknie napisana powieść, jednakże mnie bardziej interesował wątek Abi i Luki, niby poboczny, ale z kolei ich wątek pokazuje kolejną wartość miłości- miłość cierpliwa jest.

Historia Rossany pokazuje, dosłownie znaczenie miłości - miłość jest ślepa i bezwzględna. Potrafi zawładnąć naszym ciałem i umysłem. Pięknie napisana powieść, jednakże mnie bardziej interesował wątek Abi i Luki, niby poboczny, ale z kolei ich wątek pokazuje kolejną wartość miłości- miłość cierpliwa jest.

Wciągająca bajka😁

Wciągająca bajka😁

Wspaniała, wzruszająca, czasem trzymająca w napięciu.

Wspaniała, wzruszająca, czasem trzymająca w napięciu.

Mimo tego, że dobrze mi się czytało tą książkę, że mnie nawet wciągnęła, to dałam tylko 5, bo po przemyśleniu doszłam do wniosku, że była bardzo płytka...to znaczy, sprawy, które autorka umieściła w książce były ważne, ale poprzez zachowanie bohaterów wyglądały jak jakieś błahostki. Moim zdaniem tam nie tylko Roberto był jak rozkapryszone dziecko (tak został określony w książce),ale reszta (z wiodących postaci) też była według mnie bardzo infantylna.

Mimo tego, że dobrze mi się czytało tą książkę, że mnie nawet wciągnęła, to dałam tylko 5, bo po przemyśleniu doszłam do wniosku, że była bardzo płytka...to znaczy, sprawy, które autorka umieściła w książce były ważne, ale poprzez zachowanie bohaterów wyglądały jak jakieś błahostki. Moim zdaniem tam nie tylko Roberto był jak rozkapryszone dziecko (tak został określony w...

Talent plus ciężka praca. Może być tylko światowa kariera operowa. Książka zachęciła mnie na pewno do pójścia do opery. Sława to czasem przekleństwo. Toksyczna miłość także. Bardzo sympatyczna powieść o miłości, kłamstwach i sławie.

Talent plus ciężka praca. Może być tylko światowa kariera operowa. Książka zachęciła mnie na pewno do pójścia do opery. Sława to czasem przekleństwo. Toksyczna miłość także. Bardzo sympatyczna powieść o miłości, kłamstwach i sławie.