Córeczka

Nie wiem co autorka miała na myśli pisząc tę książkę. Pierwszy tom już nie był porywający, ale ten to jedna wielka pomyłka i przykład jak nie powinno pisać się thrillerów. Dużo bohaterów i każdy z nich taki sam. Chaos goni chaos. Prawdziwym hitem stały się jednak telefony komórkowe w Polsce lat 90-tych. Czy naprawdę w tak banalnym elemencie nie można było się pokusić o oddanie realizmu tamtych czasów? Nie rozumiem jak taki tytuł przeszedł jakąkolwiek selekcję. Lektura okazała się dla mnie jedynie stratą czasu, bo autorka miała tylko pomysł na głośny temat pedofilii i nic poza tym.

Nie wiem co autorka miała na myśli pisząc tę książkę. Pierwszy tom już nie był porywający, ale ten to jedna wielka pomyłka i przykład jak nie powinno pisać się thrillerów. Dużo bohaterów i każdy z nich taki sam. Chaos goni chaos. Prawdziwym hitem stały się jednak telefony komórkowe w Polsce lat 90-tych. Czy naprawdę w tak banalnym elemencie nie można było się pokusić o...

Postać tytułowej córeczki jest w powieści Magdaleny Adaszewskiej niczym powracające echo – niemal fizycznie wyczuwalna, a jednocześnie nieuchwytna, stanowiąca bolesne centrum, wokół którego wiruje cała akcja. To właśnie jej brak lub specyficzna obecność w sferze wspomnień i domysłów definiuje każdy ruch pozostałych bohaterów. Córeczka nie jest tu tylko dzieckiem; to potężny symbol utraconego bezpieczeństwa, katalizator szaleństwa i jedyny punkt odniesienia dla matki, która w swojej walce o prawdę wydaje się tracić kontakt z rzeczywistością. Moja ocena to mocne 8/10 – za stworzenie tak emocjonalnie angażującego punktu ciężkości całej historii.

Skupienie na dziecku otwiera drogę do genialnie zarysowanej sylwetki głównej bohaterki. Adaszewska rzuca nas w sam środek jej prywatnego piekła – świata, w którym macierzyństwo staje się polem bitwy z traumą. Autorka z ogromną precyzją portretuje kobietę osaczoną, której motywacje są dla otoczenia niezrozumiałe, a działania uznawane za irracjonalne. To thriller psychologiczny w najczystszej postaci: czytelnik niemal fizycznie odczuwa jej paranoję. Jesteśmy zmuszeni zadać sobie pytanie: czy to, co widzimy jej oczami, jest obiektywną prawdą, czy może misternie utkaną siecią lęków osoby, która nie potrafi pogodzić się ze stratą?

To, co w tej książce zachwyca najbardziej, to niespiesznie, ale nieubłaganie budowane napięcie. Adaszewska po mistrzowsku operuje atmosferą niedopowiedzenia. W Córeczce zło nie atakuje z krzykiem; ono skrada się cicho w sterylnych wnętrzach domów, w fałszywych uśmiechach sąsiadów i w pozornej trosce bliskich. Atmosfera jest tak gęsta, że momentami staje się klaustrofobiczna. Dom, który powinien być azylem, zamienia się w pułapkę pełną luster i cieni. To właśnie ta wszechobecna niepewność sprawia, że lektura staje się tak intensywnym przeżyciem.

„W tej historii najbardziej przeraża nie to, czego nie wiemy, ale to, co boimy się przyznać przed samymi sobą”.

Motywy literackie: Pamięć i manipulacja
W warstwie znaczeniowej powieść eksploatuje silne motywy literackie, takie jak motyw kłamstwa jako fundamentu rodziny oraz manipulacji, która staje się narzędziem przetrwania. Adaszewska analizuje, jak łatwo jest odebrać komuś prawo do własnej wersji wydarzeń, przypinając mu łatkę osoby „niestabilnej”. Pojawia się tu również motyw winy, która trawi od środka i zniekształca obraz przeszłości.

Na pewno zapamiętam na długo warsztatową sprawność autorki. Fabuła jest zwarta, a każdy element układanki ma swoje miejsce. Adaszewska unika tanich chwytów, stawiając na głębię psychologiczną. Jedyne, do czego można by się przyczepić, to momentami zbyt powolne tempo w środkowej części, gdzie introspekcja bohaterki dominuje nad akcją, ale jest to w pełni uzasadnione chęcią oddania jej stanu ducha.

Reasumując, "Córeczka" to rzetelnie napisany, mroczny thriller, który nie pozwala na szybkie zapomnienie o losach bohaterów. To proza bolesna, ale fascynująca w swoim opisie ludzkiej psychiki w ekstremalnym napięciu.

Postać tytułowej córeczki jest w powieści Magdaleny Adaszewskiej niczym powracające echo – niemal fizycznie wyczuwalna, a jednocześnie nieuchwytna, stanowiąca bolesne centrum, wokół którego wiruje cała akcja. To właśnie jej brak lub specyficzna obecność w sferze wspomnień i domysłów definiuje każdy ruch pozostałych bohaterów. Córeczka nie jest tu tylko dzieckiem; to potężny...

"balsamistka" została przeze mnie wyżej oceniona. tu zabrakło tego czegoś a telefony komórkowe w 1995 roku dobiły mnie totalnie.... niby drobny szczegół, ale dla nie bardzo istotny ważący na ocenie książki

"balsamistka" została przeze mnie wyżej oceniona. tu zabrakło tego czegoś a telefony komórkowe w 1995 roku dobiły mnie totalnie.... niby drobny szczegół, ale dla nie bardzo istotny ważący na ocenie książki

Mocna, wstrząsająca, paskudna - tymi trzema słowami mogłabym opisać całą historię zawartą w "Córeczce". Druga część lepsza od pierwszej, ciekawe jaka będzie trzecia. Jedynie znów w odbiorze odrobinę przeszkadzało mi skakanie między czasem, osobami i wydarzeniami, które momentami wprowadzało chaos.

Mocna, wstrząsająca, paskudna - tymi trzema słowami mogłabym opisać całą historię zawartą w "Córeczce". Druga część lepsza od pierwszej, ciekawe jaka będzie trzecia. Jedynie znów w odbiorze odrobinę przeszkadzało mi skakanie między czasem, osobami i wydarzeniami, które momentami wprowadzało chaos.

Preguel prowadzony w dwóch płaszczyznach czasowych. Wracamy do dzieciństwa bohaterki pierwszej części Balsamistki. Wyjaśnia się wiele zagadek, dowiadujemy się, jaką drogę przeszła Amelia, zanim została balsamistką. Książka mroczniejsza niż część pierwsza, bo dotyczy głównie cierpień dziecka.
Są tu również rozwijane inne wątki: pary policjantów, Agnieszki i Igora, których życie prywatne, chcąc nie chcąc, wiąże się z prowadzonym śledztwem.

Czytając serię lepiej zachować chronologię.

Preguel prowadzony w dwóch płaszczyznach czasowych. Wracamy do dzieciństwa bohaterki pierwszej części Balsamistki. Wyjaśnia się wiele zagadek, dowiadujemy się, jaką drogę przeszła Amelia, zanim została balsamistką. Książka mroczniejsza niż część pierwsza, bo dotyczy głównie cierpień dziecka.
Są tu również rozwijane inne wątki: pary policjantów, Agnieszki i Igora, których...

Wysłuchane jako audiobook
Książka 7/10
Lektor 5/10 (Marta Kiermasz)
Koncepcja ciekawa i straszna. Nie dla osób dla sólabych nerwach.
Seryjny morderca, pedofilia. Czasami trudno było słuchać
Niestety Pani Marta Kiermasz nie sprawdziła się w roli lektorki. Chyba będzie lepsza ksiązka papierowa/ebook

Wysłuchane jako audiobook
Książka 7/10
Lektor 5/10 (Marta Kiermasz)
Koncepcja ciekawa i straszna. Nie dla osób dla sólabych nerwach.
Seryjny morderca, pedofilia. Czasami trudno było słuchać
Niestety Pani Marta Kiermasz nie sprawdziła się w roli lektorki. Chyba będzie lepsza ksiązka papierowa/ebook

Czy można być aż takim potworem?
Nie mieć granic ani ograniczeń?
Dwie ramy czasowe prowadzą nas w otchłań śmierci i zepsucia.
Mrocznie i wciągająco. Ta część wyjaśnia nam wiele kwestii i pytań,które nasuwają się czytając Balsamistkę.

Już nie mogę doczekać się kontynuacji i ekranizacji 🤗

Czy można być aż takim potworem?
Nie mieć granic ani ograniczeń?
Dwie ramy czasowe prowadzą nas w otchłań śmierci i zepsucia.
Mrocznie i wciągająco. Ta część wyjaśnia nam wiele kwestii i pytań,które nasuwają się czytając Balsamistkę.

Już nie mogę doczekać się kontynuacji i ekranizacji 🤗

"CÓRECZKA" - MAGDALENA ADASZEWSKA
Cykl: Balsamistka (tom 2)
Książka choć jest cyklem, można czytać osobno.
Córeczka to opowieść o przemocy, zakłamaniu i wieloznaczeności. Zakład pogrzebowy to instytucja, która powinna budzić zaufanie, przychodzą do niego przecież osoby zrozpaczone, które są na granicy załamania. Taki też jest ten jedyny zakład pogrzebowy. Taki też jest ojciec córeczki, która prawdopodobnie była świadkiem czegoś... czy rzeczywiście coś widziała.... okaże się albo i nie...
Dość zawiła fabuła, nie jest to takie porywające jak inne książki, które ukazały się recenzje na moim profilu, ale dobrze się jej słucha. Książka nie jest na najniższej półce, ale też nie na najwyższej. Czytajcie co widziała malutka Amelka, i co ktoś tak usilnie próbował ukryć nawet przed nią samą.


OCENA 07/10
105/23 (07/10)
ilość stron: 368
data wyd: 09.11.2022
czas przewidziany czytania: 6 h 08 min.
Czas słuchania: 07 h 24 min
lektorzy : Kiermasz Marta
Anastazja
Skończona 15.10.2023 (słuch)

"CÓRECZKA" - MAGDALENA ADASZEWSKA
Cykl: Balsamistka (tom 2)
Książka choć jest cyklem, można czytać osobno.
Córeczka to opowieść o przemocy, zakłamaniu i wieloznaczeności. Zakład pogrzebowy to instytucja, która powinna budzić zaufanie, przychodzą do niego przecież osoby zrozpaczone, które są na granicy załamania. Taki też jest ten jedyny zakład pogrzebowy. Taki też jest...

Po zaskakującym końcowym akcencie w Balsamistce postanowiłam dać szansę Córeczce. Nie było warto. Książka jeszcze nudniejsza niż debiut autorki. Może niech wróci do gazet i spisywania biografii innych osób...

Po zaskakującym końcowym akcencie w Balsamistce postanowiłam dać szansę Córeczce. Nie było warto. Książka jeszcze nudniejsza niż debiut autorki. Może niech wróci do gazet i spisywania biografii innych osób...

Piękny dom z ogrodem, w nim kochająca żona Marta, dwie urocze córeczki oraz czarujący, przystojny i szanowany w okolicy ojciec dziewczynek, który jest także znanym balsamistą, pomagającym ludziom w trudnym okresie żałoby. Wydawać by się mogło, że to wzorowa rodzina, jednak czy to prawda? Co może się kryć pod tym płaszczem perfekcjonizmu? Czy w miejscu, w którym z należytym szacunkiem odprawia się zmarłych w ich ostatnią podróż może coś grozić rodzinie szanowanego balsamisty?

"Córeczka" to prequell znakomitej książki "Balsamistka", do przeczytania której Was ogromnie zachęcam. Pierwszy tom pochłonął mnie bez reszty, dlatego cieszę się, że na drugi nie musiałam długo czekać.
"Córeczka" to swoiste wyjaśnienie wielu zagadek, które kłębiły się w mojej głowie po przeczytaniu pierwszej części. Poznajemy tutaj Amelię, kiedy była jeszcze małym dzieckiem. Dzieckiem, które nie do końca odróżniało jawę od snu, prawdziwe zdarzenia od swoich urojeń i przerażajacych wizji. Czytając o wydarzeniach sprzed lat niemalże cały czas towarzyszyło mi uczucie niepokoju, jakiś niewyobrażalny strach o dziewczynki, o to jakie przerażające zdarzenia zawładnęły nimi w dzieciństwie.
Kilka razy odkładalam czytnik na bok, nie mogąc zrozumieć jakie piekło może zgotować ktoś bliski, ktoś komu bezgranicznie ufamy...
"Córeczka" to bez wątpienia wybitna powieść kryminalna, obok której nie sposób przejść obojętnie. Autorka ma niebywały dar do wciągnięcia czytelnika niemalże już od pierwszych stron, a sama tematyka pomimo, że niektórych mogłaby nieco odstraszać, jeszcze bardziej zachęca do przeczytania książek.

Piękny dom z ogrodem, w nim kochająca żona Marta, dwie urocze córeczki oraz czarujący, przystojny i szanowany w okolicy ojciec dziewczynek, który jest także znanym balsamistą, pomagającym ludziom w trudnym okresie żałoby. Wydawać by się mogło, że to wzorowa rodzina, jednak czy to prawda? Co może się kryć pod tym płaszczem perfekcjonizmu? Czy w miejscu, w którym z należytym...