Nasza prywatna gra

Przeczytana, choć momentami można się pogubić w wydarzeniach. Raczej nie będzie to pozycja o której będę dłuższy czas pamiętać i do której kiedyś wrócę. Mimo wszystko historia mnie wciągnęła i byłam ciekawa zakończenia stąd 6 punktów

Przeczytana, choć momentami można się pogubić w wydarzeniach. Raczej nie będzie to pozycja o której będę dłuższy czas pamiętać i do której kiedyś wrócę. Mimo wszystko historia mnie wciągnęła i byłam ciekawa zakończenia stąd 6 punktów

„Naszą prywatną grę” przesłuchałam w audiobooku. Zaintrygowana opisem postanowiłam zapoznać się z tą historią. I choć z początku wydawało mi się, że trafiłam na coś naprawdę super, tak końcowo książka wypada tylko dobrze – bez fajerwerków i zachwytów.
Bohaterką książki jest Bianka, która pewnego dnia odwiedza swój rodzinny Nasielsk. Rozmawia ze starymi znajomymi, odwiedza grób matki, wieczorem prowadzi zajęcia w szkole językowej i… Nagle znika. Kobieta budzi się w piwnicy, a jej porywacz skryty jest za maską. Ojciec i mąż Bianki zawiadamiają policję. Próbują też działać na własną rękę. Od tej pory skrywane tajemnice powoli zaczynają wychodzić na wierzch.
Historia rozkręca się powoli, aby później nabrać całkiem fajnego tempa. Mimo to jednak momentami wieje nudą. Natłok różnych bohaterów, niektórych tak podobnych do siebie, sprawiają, że postacie te niemalże się ze sobą zlewają. Nie ma też nikogo, kto by mocniej mnie w tej książce zainteresował. Nawet główna bohaterka nie wywołuje zbyt wielu emocji, a co za tym idzie, jej los był mi nieco obojętny. Autorce udało się stworzyć dość fajny klimat i jest on całkiem nieźle utrzymywany aż do finału. Plusem też jest sam pomysł na historię. Porwanie i rodzinna tajemnica to są schematy, które lubię. Momentami do fabuły wdziera się chaos. Jest też dość przewidywalnie.
„Nasza prywatna gra” jest dla mnie książką po prostu dobrą, jednak nie taką, która zostanie w mojej pamięci na dłużej. Nie wyróżnia się niczym szczególnym na tle innych, podobnych do niej historii.

„Naszą prywatną grę” przesłuchałam w audiobooku. Zaintrygowana opisem postanowiłam zapoznać się z tą historią. I choć z początku wydawało mi się, że trafiłam na coś naprawdę super, tak końcowo książka wypada tylko dobrze – bez fajerwerków i zachwytów.
Bohaterką książki jest Bianka, która pewnego dnia odwiedza swój rodzinny Nasielsk. Rozmawia ze starymi znajomymi, odwiedza...

Dwie gwiazdki daję sobie, że dotrwałam do końca, chociaż miałam ogromną ochotę darować sobie czytanie. Dziwię się entuzjastycznym opiniom. Totalny bałagan w powieści nie pomaga, historia zupełnie bez sensu, pełna wynaturzeń, które być może miały podkręcić atmosferę, główna bohaterka, mocno denerwująca. Co to miało być? Zapomnieć. Natychmiast.

Dwie gwiazdki daję sobie, że dotrwałam do końca, chociaż miałam ogromną ochotę darować sobie czytanie. Dziwię się entuzjastycznym opiniom. Totalny bałagan w powieści nie pomaga, historia zupełnie bez sensu, pełna wynaturzeń, które być może miały podkręcić atmosferę, główna bohaterka, mocno denerwująca. Co to miało być? Zapomnieć. Natychmiast.

Autorka żyje w jakimś świecie równoległym, a z pewnością taki przedstawia. Nadmiar niedorzeczności i kompletny brak logiki zarówno w postępowaniu, jak i myśleniu postaci.

Autorka żyje w jakimś świecie równoległym, a z pewnością taki przedstawia. Nadmiar niedorzeczności i kompletny brak logiki zarówno w postępowaniu, jak i myśleniu postaci.

„Nasza prywatna gra” Magdaleny Zimniak to thriller, który wciąga czytelnika w mroczny i pełen tajemnic świat. Fabuła, oparta na zniknięciu Bianki, głównej bohaterki, porusza tematy rodzinnych sekretów, skrywanych przeszłości i desperackich poszukiwań. Po wizycie w rodzinnym Nasielsku, Bianka znika w niewyjaśnionych okolicznościach, a jej mąż i ojciec ruszają na jej trop, odkrywając przy tym mroczne tajemnice, które miały zostać na zawsze zapomniane. Autorka doskonale buduje napięcie, umiejętnie wprowadzając czytelnika w świat zagadek i niedopowiedzeń. Dynamiczna akcja oraz zaskakujące zwroty fabularne sprawiają, że książka wciąga od pierwszych stron i trudno się od niej oderwać. W miarę jak odkrywane są kolejne elementy układanki, napięcie rośnie, a wydarzenia nabierają tempa, co skutkuje efektem niecierpliwego oczekiwania na zakończenie. „Nasza prywatna gra” to z pewnością książka, która dostarcza wielu emocji i trzyma w napięciu, będąc idealną propozycją dla miłośników thrillerów z elementami psychologicznymi.

„Nasza prywatna gra” Magdaleny Zimniak to thriller, który wciąga czytelnika w mroczny i pełen tajemnic świat. Fabuła, oparta na zniknięciu Bianki, głównej bohaterki, porusza tematy rodzinnych sekretów, skrywanych przeszłości i desperackich poszukiwań. Po wizycie w rodzinnym Nasielsku, Bianka znika w niewyjaśnionych okolicznościach, a jej mąż i ojciec ruszają na jej trop,...

Nuda i chaos narracyjny.

Nuda i chaos narracyjny.

Wow, czytałam z zapartym tchem, fabuła niesamowita. Będę szukać kolejnych książek autorki😁

Wow, czytałam z zapartym tchem, fabuła niesamowita. Będę szukać kolejnych książek autorki😁

Kolejna petarda od Magdaleny Zimniak, wgniatająca w fotel. Musiałem dać 9 ze względu na chłamy, które na tym portalu mają oceny powyżej 7, a nie zasługują nawet na czytanie.

Kolejna petarda od Magdaleny Zimniak, wgniatająca w fotel. Musiałem dać 9 ze względu na chłamy, które na tym portalu mają oceny powyżej 7, a nie zasługują nawet na czytanie.

Mocna i mroczna powieść, która z pewnością nie jest skierowana dla czytelników o słabych nerwach. Czułam się wciągnięta od pierwszych rozdziałów i oczywiście nie mogłam oderwać się od słuchania. Skończyłam tego audiobooka w 3 dni, bo MUSIAŁAM wiedzieć jakie będzie zakończenie : ) Polecam!

Mocna i mroczna powieść, która z pewnością nie jest skierowana dla czytelników o słabych nerwach. Czułam się wciągnięta od pierwszych rozdziałów i oczywiście nie mogłam oderwać się od słuchania. Skończyłam tego audiobooka w 3 dni, bo MUSIAŁAM wiedzieć jakie będzie zakończenie : ) Polecam!

Książkę oceniam 6/10. Całkiem mi się podobała, do końca lektury nie wiedziałam kto jest winny. Uważam jednak , że niektórzy bohaterowie zachowywali się bardzo nielogicznie plus momentami gubiłam się kto jest kim.

Książkę oceniam 6/10. Całkiem mi się podobała, do końca lektury nie wiedziałam kto jest winny. Uważam jednak , że niektórzy bohaterowie zachowywali się bardzo nielogicznie plus momentami gubiłam się kto jest kim.