Pomóż mi kochać

Zawsze lubię skupiać się na tym, co w książce najlepsze, a tutaj niezaprzeczalnie najlepszym elementem są opisy zawodu strażaka. Przedstawione są różnorodne przypadki, sposób pracy, fachowe nazwy urządzeń, ale też sposób współpracy i zgrania grupy. Naprawdę ciekawe i szczegółowe opisy! Drugim interesującym elementem jest obóz dla trudnej młodzieży. Bardzo zaciekawiły mnie nie tylko przypadki i zachowanie nastolatków, ale też praca opiekunów, organizowane zadania, zabawy, praca z psychologiem, a także relacje opiekunów z podopiecznymi. Nie jest to może dzieło sztuki, ale zdecydowanie wartościową i pouczająca twórczość.

Zawsze lubię skupiać się na tym, co w książce najlepsze, a tutaj niezaprzeczalnie najlepszym elementem są opisy zawodu strażaka. Przedstawione są różnorodne przypadki, sposób pracy, fachowe nazwy urządzeń, ale też sposób współpracy i zgrania grupy. Naprawdę ciekawe i szczegółowe opisy! Drugim interesującym elementem jest obóz dla trudnej młodzieży. Bardzo zaciekawiły mnie...

Bardzo przyjemna książka obyczajowa. Kamila Mitek ma fajny styl, dzięki czemu w lekki sposób porusza ważne tematy. Na początku miałam problem się wkręcić, ale drugą połowę pochłonęłam, bo część dziejąca się na obozie była zdecydowanie ciekawsza. Podobała mi się relacja Doroty z Ryśkiem, mieli swoje cudowne momenty, ale mogłoby ich być więcej, albo bardziej się może na nich skupić, bo tak trochę ta fabuła leciała do przodu. Polecam.

Bardzo przyjemna książka obyczajowa. Kamila Mitek ma fajny styl, dzięki czemu w lekki sposób porusza ważne tematy. Na początku miałam problem się wkręcić, ale drugą połowę pochłonęłam, bo część dziejąca się na obozie była zdecydowanie ciekawsza. Podobała mi się relacja Doroty z Ryśkiem, mieli swoje cudowne momenty, ale mogłoby ich być więcej, albo bardziej się może na nich...

"Pomóż mi kochać" Kamila Mitek

Przyznam, że byłam trochę zaskoczona i nie spodziewałam się, że książka przeniesie mnie w sam środek strażackiego świata. Tym większe było moje zaskoczenie, że autorka zawsze stawia na kobietę jako główną bohaterkę.
Czyżby kobieta - strażak? To bardzo męski zawód, a kobieta, z natury krucha istota, słabsza fizycznie, wciąż musi udowadniać swoją wartość. No i nie każdy szef sobie z tym radzi. Tak też było z Dorotą i jej przełożonym Ryśkiem. Ich relacja była bardzo wybuchowa, ale rozwojowa, bo... "kto się czubi ten się lubi".

Wydaje mi się jednak, że autorka chciała zwrócić naszą uwagę nie na tę wspomnianą relację, a na zupełnie coś innego - na skomplikowany świat nastolatków, którego często nie "ogarniamy". Na pewno jest inaczej niż wtedy, gdy ja byłam nastolatką. Autorka pokazała w bardzo realistyczny sposób to środowisko, a historie młodzieży z problemami były poruszające i autentyczne. Obóz dla trudnej młodzieży był jakby zbiorem problemów, z jakimi borykają się młodzi ludzie w dzisiejszych czasach.

Muszę też wspomnieć o bohaterach. Zarówno pierwszo- jak i drugoplanowi są bardzo realni i poruszają ważne społeczne tematy, ale też dają się lubić wnosząc wiele humoru i kolorytu. Każda postać jest starannie wykreowana. Szczególnie polubiłam przyjaciółkę Doroty, z jej "chłopczycowatą" naturą i ostrym językiem, a jej miłosne wybryki wzbudzały mój uśmiech.

Ta książka to nie tylko lekka letnia powieść obyczajowa z romansem w tle, ale historia o walce z dyskryminacją, próbie znalezienia swojego miejsca w świecie, odkrywaniu siebie, budowaniu relacji i radzeniu sobie z przeszłością.
Skłania do refleksji nad własnymi wyborami i relacjami międzyludzkimi.

P.s. Jako ciekawostkę dodam tylko, że i tę książkę autorka wydała jako self-publishing pod pierwotnym tytułem "Pożar w mojej głowie".

"Pomóż mi kochać" Kamila Mitek

Przyznam, że byłam trochę zaskoczona i nie spodziewałam się, że książka przeniesie mnie w sam środek strażackiego świata. Tym większe było moje zaskoczenie, że autorka zawsze stawia na kobietę jako główną bohaterkę.
Czyżby kobieta - strażak? To bardzo męski zawód, a kobieta, z natury krucha istota, słabsza fizycznie, wciąż musi udowadniać...

Kupiłam z powodu okładki, która mi się bardzo spodobała. Wiele nie oczekwiłam, ale pozytywnie mnie zaskoczyła i wciągnęła.

Kupiłam z powodu okładki, która mi się bardzo spodobała. Wiele nie oczekwiłam, ale pozytywnie mnie zaskoczyła i wciągnęła.

Tym razem w podróż do innej rzeczywistości zabrała mnie Kamila Mitek.
Autorka w książce „Pomóż mi kochać” przedstawiła nam historię Dory – trzydziestokilkuletniej strażaczki, dla której praca w straży pożarnej to spełnienie marzeń. Dorota jest jedyną kobietą w swoim oddziale. Niestety nie wszystkim się to podoba. Jej przełożony wolałby dowodzić mężczyznami. Nie jest zadowolony z decyzji komendanta o przydzieleniu do jego grupy kobiety. Dora się nie poddaje i stara się być dobrym i odpowiedzialnym strażakiem. Jednak komendant widzi niezgodę pomiędzy swoimi pracownikami, dlatego postanawia oddelegować Dorę i Ryśka do pracy w roli opiekunów na obozie dla trudnej młodzieży. Co z tego wyniknie? Czy bohaterowie się porozumieją? Przekonajcie się sami :)
Osobom, które bardzo dobrze znają twórczość tej autorki, powieść ta jest znana, ponieważ w 2020 roku została wydana pod tytułem „Pożar w mojej głowie”, dla mnie jest to pierwsze spotkanie z Kamila Mitek, ale mam nadzieję, że nie ostatnie.
Zabierają się za tę książkę, nie myślałam, iż przeżyje tyle pozytywnych emocji. Były momenty, kiedy śmiałam się w głos, ale i takie, w których łezka kręciła mi się w oku.
Autorka stworzyła ciekawych i zabawnych bohaterów. Postać głównej bohaterki czasami mnie trochę wkurzała. Miałam wrażenie, iż Dora momentami zachowuje się jak rozkapryszona nastolatka, gdy coś nie szło po jej myśli, ale przez to była ciekawą postacią. Co do Ryśka, przełożonego kobiety, to im dalej zagłębiałam się w historię stworzona przez Kamilę Mitek, tym bardziej lubiłam tego bohatera. Jednakże moje serce skradli bohaterowie drugoplanowi. Chłopacy z oddziału Dory byli niesamowici. Perypetie miłosne Rudego i jego pomysły były jedyne w swoim rodzaju. Bardzo podobała mi się też postać Zochy, najlepszej przyjaciółki Dory. Dziewczyna jest typem wyszczekanej chłopczycy, która uwielbia chodzić na strzelnicę i wyszukuje sobie coraz to starszych i dziwniejszych partnerów.
Na obozie, na który wysłani zostali główni bohaterowie, poznajemy grupę nastolatków, którzy nie mieli łatwego dzieciństwa. Każdy z tych dzieciaków ma swoją historię, a autorka w umiejętny sposób pokazała, z czym ci młodzi ludzie muszą się mierzyć.
Podsumowując: Kamila Mitek stworzyła lekką i przyjemną powieść, pełną humoru, ale też życiowych rozważań. Książka „Pomóż mi kochać” skłania do przeanalizowania swoich życiowych wyborów i zastanawiania się nad własnym życiem.
Polecam tę książkę zarówno osobą już pełnoletnim, jak i tym, którzy dopiero co przekroczą magiczną linię osiemnastu lat.

Tym razem w podróż do innej rzeczywistości zabrała mnie Kamila Mitek.
Autorka w książce „Pomóż mi kochać” przedstawiła nam historię Dory – trzydziestokilkuletniej strażaczki, dla której praca w straży pożarnej to spełnienie marzeń. Dorota jest jedyną kobietą w swoim oddziale. Niestety nie wszystkim się to podoba. Jej przełożony wolałby dowodzić mężczyznami. Nie jest...

Nasza bohaterka ma problem z facetami. Z jednym się właśnie rozstała, z ojczymem się nie dogaduje za dobrze, a na dodatek w pracy ma szefa, który jej nie akceptuje ze względu na to, że jest kobietą w straży. On, szef straży chce być idealny, wiec mówi, że zostawił żonę, a tak na prawdę to ona jego zostawiła, przeszkadza mu Dora, bo jest kobieta w męskiej pracy. Ich szef wysyła ich na obóz dla trudnej młodzież i wracają z niego odmienieni.

Nasza bohaterka ma problem z facetami. Z jednym się właśnie rozstała, z ojczymem się nie dogaduje za dobrze, a na dodatek w pracy ma szefa, który jej nie akceptuje ze względu na to, że jest kobietą w straży. On, szef straży chce być idealny, wiec mówi, że zostawił żonę, a tak na prawdę to ona jego zostawiła, przeszkadza mu Dora, bo jest kobieta w męskiej pracy. Ich szef...

Książkę tą pochłania się bardzo szybko i nie można się od niej oderwać. Autorka napisała świetną powieść obyczajową. Główna bohaterka Dorota wykonuje zawód strażaka. Niestety z uwagi na to że jest kobietą jej przełożony Rysiek ją dyskryminuje. To nie jedyny jej problem jeśli chodzi o mężczyzn. Rozstała się z partnerem nie może dogadać się z ojczymem. Wszystko to prowadzi u niej do kumulacji napięcia przez co nie jest w stanie dać sobie rady z wlasnymi emocjami. Dorota ma przyjaciółkę Zofię która jest bardzo specyficzna. Ma ostry charakter i ubiera się jak facet. Autorka ukazała tutaj moc przyjaźni. Bo pomimo że Dorota i Zocha różnią się od siebie to bardzo się wspierają. Pisarka świetnie też ukazała dyskryminację i mobbing w pracy. Pomimo że Rysiek na każdym kroku dyskryminuje Dorotę ona się nie poddaje. Widzimy siłę jej charakteru. Bardzo podobały mi się opisane przez autorkę tajniki pracy strażaka szczególnie te techniczne. Dużo się dowiedziałam na ten temat. Najbardziej podobała mi się ta część książki w której Dorota i Rysiek zostają wysłani na obóz dla trudnej młodzieży. Tutaj duży plus dla Pani Kamili że potrafiła trafnie ukazać z jakimi problemami w dzisiejszym świecie musi mierzyć się młodzież. Nastolatkowie w tej powieści są bardzo realistycznie pokazani. Podobało mi się szczególnie świetne opisanie zachowań od strony psychologicznej. Zakończenie jest takie jak lubię czyli szczęśliwe. Gorąco polecam tą lekturę. A blogowi "Czytam dla przyjemności" bardzo dziękuję za możliwość przeczytania książki w ramach Booktoura.

Książkę tą pochłania się bardzo szybko i nie można się od niej oderwać. Autorka napisała świetną powieść obyczajową. Główna bohaterka Dorota wykonuje zawód strażaka. Niestety z uwagi na to że jest kobietą jej przełożony Rysiek ją dyskryminuje. To nie jedyny jej problem jeśli chodzi o mężczyzn. Rozstała się z partnerem nie może dogadać się z ojczymem. Wszystko to prowadzi...

"Kto się czubi ten się lubi" to powiedzenie, które ma szczególne zastosowanie w wielu sytuacjach i realnie rzecz biorąc jest niezwykle autentyczne. Główna bohaterka powieści, Dorota jest strażaczką, a swojej pracy oddaje się w stu procentach. Trudno powiedzieć czy to za sprawą swojej płci, czy też niebywałego profesjonalizmu, przez swoich współpracowników jest doceniana i lubiana, a przez swojego przełożonego Ryśka zwyczajnie umniejszana i w wielu przypadkach wręcz dyskryminowana. Wspólny wyjazd służbowy na obóz z trudną młodzieżą pokazuje, że oboje wspólnie potrafią nie tylko świetnie współpracować, ale też bardziej się poznają, a ich relacja nabiera nowego wymiaru. I o bagatela! Za sprawą grupy nastolatków i ich problemów z którymi się borykają ,spotkania terapeutyczne nie tylko nastolatkom pomagają wyjść "na prostą".
Dorota układa poprawne relacje ze swoim przełożonym, ale i na gruncie rodzinnym ze swoim ojczymem. Rysiek zamyka poprzedni rozdział swojego życia i otwiera nowy. A młodzież uczestnicząca w obozie letnim? Bierze przykład z opiekunów i odkrywa swoje prawdziwe, piękne "ja". "Najcięższa praca, to praca nad sobą", ale efekty są godne godne pozazdroszczenia, nie zostaje nic innego jak wziąć dobry przykład. Polecam serdecznie! Powieść nie tylko doskonale się czyta, ale również wyciąga się z niej dość istotne wnioski, które mogą się okazać bardzo przydatne w życiu każdego z nas. MEGA! 😊

"Kto się czubi ten się lubi" to powiedzenie, które ma szczególne zastosowanie w wielu sytuacjach i realnie rzecz biorąc jest niezwykle autentyczne. Główna bohaterka powieści, Dorota jest strażaczką, a swojej pracy oddaje się w stu procentach. Trudno powiedzieć czy to za sprawą swojej płci, czy też niebywałego profesjonalizmu, przez swoich współpracowników jest doceniana i...

Tę książkę przeczytałam dzięki udziałowi w Book Tour u Czytamy dla przyjemności. I tak też się stało , ta powieść była dla mnie czystą przyjemnością. Pierwszy raz czytałam książkę o pracy strażaków. Było to dla mnie szczególnie ważne z powodu moich osobistych przeżyć …. W sposób lekki poruszone są bardzo ważne tematy. To książka idealna na deszczowy dzień i wakacyjną podróż. Życiowa i prawdziwa. Jeden z moich ulubionych cytatów „ - Jakie to uderzające - nieoczekiwanie odezwała się ciocia Sylwia - że tak lubimy komentować i oceniać decyzje innych, tylko nie swoje.” Polecam !

Tę książkę przeczytałam dzięki udziałowi w Book Tour u Czytamy dla przyjemności. I tak też się stało , ta powieść była dla mnie czystą przyjemnością. Pierwszy raz czytałam książkę o pracy strażaków. Było to dla mnie szczególnie ważne z powodu moich osobistych przeżyć …. W sposób lekki poruszone są bardzo ważne tematy. To książka idealna na deszczowy dzień i wakacyjną...

To moje kolejne spotkanie z twórczością pani Kamili, po wspaniałym "Torcie szpinakowym" sięgnęłam po "Pomóż mi kochać" i znów się nie zawiodłam.
Akcja toczy się w środowisku strażaków, gdzie kobiety ciągle stanowią mniejszość. Dorota, główna bohaterka powieści, to odważna i twarda dziewczyna, ale ciągłe dyskryminowanie jej przez dowódcę doprowadza ją do szału. Jak zakończy się konflikt między nimi? Czy ktoś będzie musiał odejść z pracy? Przeczytajcie i przekonacie się sami.
Gorąco polecam powieść, jest bardzo życiowa, bohaterowie i wydarzenia bardzo realni. Podoba mi się styl pisania autorki i ważne tematy, które porusza w, jakby mogło się wydawać, lekkiej lekturze.
Dziękuję Czytam dla przyjemności za ten book tour.

To moje kolejne spotkanie z twórczością pani Kamili, po wspaniałym "Torcie szpinakowym" sięgnęłam po "Pomóż mi kochać" i znów się nie zawiodłam.
Akcja toczy się w środowisku strażaków, gdzie kobiety ciągle stanowią mniejszość. Dorota, główna bohaterka powieści, to odważna i twarda dziewczyna, ale ciągłe dyskryminowanie jej przez dowódcę doprowadza ją do szału. Jak zakończy...