Pięć wdów

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

Zabawna historia ukazująca perypetie miłosne nestora rodu oraz jego wnuków. Sympatyczne i wyraziste postacie oraz lekki styl sprawiły, że na pare godzin przeniosłam się do Woli Karolewskiej :)

Zabawna historia ukazująca perypetie miłosne nestora rodu oraz jego wnuków. Sympatyczne i wyraziste postacie oraz lekki styl sprawiły, że na pare godzin przeniosłam się do Woli Karolewskiej :)

Nie rób nic na siłę, takie przesłanie może nieść ta historia. Los nie zawsze przyniesie ci rozwiązanie jakiego oczekujesz. Bywa bardzo przewrotny.

Nie rób nic na siłę, takie przesłanie może nieść ta historia. Los nie zawsze przyniesie ci rozwiązanie jakiego oczekujesz. Bywa bardzo przewrotny.

Wdowiec, senior rodu, poszukujący kandydatki na żonę. Pięć sióstr - wdów. Czy coś z tego wyniknie? Czy knowania wnuków staną na przeszkodzie planów matrymonialnych dziadka? Kto kogo przechytrzy?
Przyjemna lektura, sympatyczni bohaterowie, zwłaszcza seniorzy.

Wdowiec, senior rodu, poszukujący kandydatki na żonę. Pięć sióstr - wdów. Czy coś z tego wyniknie? Czy knowania wnuków staną na przeszkodzie planów matrymonialnych dziadka? Kto kogo przechytrzy?
Przyjemna lektura, sympatyczni bohaterowie, zwłaszcza seniorzy.

Całkiem nieźle się bawiłam.

Całkiem nieźle się bawiłam.

Stare przysłowie mówi, że „na naukę i miłość nigdy nie jest za późno. Jedni zgadzają się z tym stwierdzeniem, inni nie. Na pewno Franciszek Nowak, bohater książki „Pięć wdów” przytaknąłby, że to prawda.

Karolewo to wieś, w której mieszka prawie osiemdziesięcioletni senior rodu Nowaków – Franciszek. Mężczyzna od ponad roku jest wdowcem. Niedzielne popołudnia zazwyczaj spędza u syna i jego rodziny. Nie może się pogodzić, że ma trzech wnuków, którzy siedzą u rodziców, cały czas gapią się w smartfony i ani myślą o tym by poszukać sobie jakiejś dziewczyny i zmienić wreszcie swój stan cywilny. Mocno zdenerwowany takim stanem rzeczy starszy pan bierze w sprawy w swoje ręce. Postanawia, że pokaże chłopakom, jak się szuka prawdziwej miłości i na Boże Narodzenie się ożeni.
Robi listę kilkudziesięciu wdów z okolicy i wśród nich szuka tej jedynej. Niestety, bezskutecznie. W końcu trafia do domu Jadwigi, a tam spotyka aż pięć tytułowych wdów, czyli wspomniana już Jadwiga, Melania, Lucyna, Krystyna i Helena. Franciszek czuje, że trafił do właściwego domu i z pewnością któraś z tych dam – zostanie jego żoną.
Teoretycznie wszystko powinno iść gładko, ale gdy wnukowie pana Nowaka dowiadują się o zamiarach dziadka, nie czekają zbyt długo i podejmują decyzję, że nie pozwolą na to aby cała wieś śmiała się z nich, że mają dziadka, któremu na stare lata zachciało się szukać żony. Co ciekawe, żaden z wnuków – ani Tomasz, ani Damian, ani tym bardziej Łukasz nie mają pojęcia w jaki sposób dziadek chce znaleźć wybrankę swojego życia.

Gdy zaczęłam czytać tę książkę to sklasyfikowałam ją jako zabawną i rozrywkową. I owszem – była zabawna, lekka i zapewniła mi rozrywkę, spędziłam z nią miło czas. Jednak oprócz tej zwiewności i przyjemnej lektury autorka – Agnieszka Olszanowska-zaserwowała swoim czytelnikom tematy, które mogły skłonić do głębszej refleksji. Podjęła tematu pędu za nowoczesnością, braku czasu, ale także samotnego rodzicielstwa (jedna z bohaterek jest matką samotnie wychowującą dziecko),trudnych życiowych wyborów i decyzji.

Postaci wykreowane przez Olszanowską są barwne, wyraziste, ale nie przerysowane i nie wylukrowane. Mają swoje wady i zalety. Wiele z nich możemy polubić, kibicować im, współczuć, wzbudzają naszą sympatię, jak chociażby główny bohater, jakim jest Franciszek Nowak. Są też i takie, za którymi nie do końca nie przepadamy. Każdy z nas może się z nimi utożsamić, odnaleźć w ich zachowaniu, charakterze część siebie. I to jest dla mnie wyznacznik bardzo dobrej powieści.

Szkoda tylko, że pisarka nie dopracowała zakończenia całości. Akcja toczyła się normalnie, wszystko przebiegało właściwie, mogliśmy śledzić jeden z ciekawszych wątków i nagle…został on jakby urwany po to, by zakończyć lekturę happy endem, ale biorąc pod uwagę to, co Olszanowska opisywała wcześniej, powagę sytuacji, w której znaleźli się bohaterowie, takie nagłe zakończenie tej opowieści, bezpośrednie wejście już w inny wątek, było dla mnie niezbyt dobrym zabiegiem literackim. Zabrakło mi zamknięcia wcześniejszej kwestii, jej finału – nieważne dobrego czy złego i dopiero należało przejść do sfinalizowania kolejnej, wcześniej rozpoczętej historii. To trochę mnie zbiło z pantałyku i sprawiło, że ostatecznie nie dałam tej książce maksymalnej oceny 10/10, a 8/10. Za wyjątkiem właśnie zakończenia, to powieść bardzo mi się podobała i polecam Wam ją tym, którzy szukają odprężającej, ale nie głupiej pozycji, przy której jednocześnie można wyluzować się i trochę zadumać oraz pomyśleć nad tym, co w naszym życiu ważne.

Stare przysłowie mówi, że „na naukę i miłość nigdy nie jest za późno. Jedni zgadzają się z tym stwierdzeniem, inni nie. Na pewno Franciszek Nowak, bohater książki „Pięć wdów” przytaknąłby, że to prawda.

Karolewo to wieś, w której mieszka prawie osiemdziesięcioletni senior rodu Nowaków – Franciszek. Mężczyzna od ponad roku jest wdowcem. Niedzielne popołudnia zazwyczaj...

Książka "Pięć wdów"" Agnieszki Olszanowskiej to zabawna historia o miłosnych perypetiach nestora rodziny Nowaków, który jest wdowcem i postanawia ponownie się ożenić. W tym celu zaczyna spotykać się z wdowami mieszkającymi pod lasem. Wdów jest pięć, a Franciszek tylko jeden. Franciszek ma też trzech wnuków. A nasze panie mają wnuczki. Co z tego wyniknie? Jak zakończy się historia? Jesteście ciekawi ? Przeczytajcie sami.

Książka "Pięć wdów"" Agnieszki Olszanowskiej to zabawna historia o miłosnych perypetiach nestora rodziny Nowaków, który jest wdowcem i postanawia ponownie się ożenić. W tym celu zaczyna spotykać się z wdowami mieszkającymi pod lasem. Wdów jest pięć, a Franciszek tylko jeden. Franciszek ma też trzech wnuków. A nasze panie mają wnuczki. Co z tego wyniknie? Jak zakończy się...

Lekka książka na popołudnie, ale jak to z książkami bywa, jak się chce, zawsze można doszukać się głębszego sensu- nawet w banalnych historyjkach. Czyż nie jest to głos mówiący, że wiek o niczym nie świadczy i każdy ma prawo być szczęśliwym? Jeśli się czegoś pragnie, o czymś marzy-nie można powiedzieć nikomu : "jesteś seniorem po 80-tce, tobie nie wypada", "co ludzie powiedzą, za stary jesteś". Może więc pod lekką, pozytywną powiastką jest i głębszy kontekst, który pozwoli nam zastanowić się jak my sami podchodzimy do starszych osób- co o nich sądzimy, co w/g nas im wypada a co nie, co mogą, czego nie mogą, czy jeszcze mogą spełniać marzenia z młodości?

Lekka książka na popołudnie, ale jak to z książkami bywa, jak się chce, zawsze można doszukać się głębszego sensu- nawet w banalnych historyjkach. Czyż nie jest to głos mówiący, że wiek o niczym nie świadczy i każdy ma prawo być szczęśliwym? Jeśli się czegoś pragnie, o czymś marzy-nie można powiedzieć nikomu : "jesteś seniorem po 80-tce, tobie nie wypada", "co...

Romans jak romans, obyczaj jak obyczaj. Nic nadzwyczajnego, ale jestem wielką fanką tego jak autorka kreuje postacie starszych osób - są przedstawieni bardzo realistycznie nie pomijając charakterystycznej szczerości aż do bólu, która jest fantastycznym dodatkiem komediowym.

Romans jak romans, obyczaj jak obyczaj. Nic nadzwyczajnego, ale jestem wielką fanką tego jak autorka kreuje postacie starszych osób - są przedstawieni bardzo realistycznie nie pomijając charakterystycznej szczerości aż do bólu, która jest fantastycznym dodatkiem komediowym.

Taka bajeczka dla zabicia nudy, ale nie powalająca na kolana. Osoby nawet wyraziste, ale całość odebrałam jakoś tak o niczym i o wszystkim. I jeszcze ta ilość bohaterek nie umiejąca poradzić sobie z życiem i przeszłością. Takie to przygnebiające było.

Taka bajeczka dla zabicia nudy, ale nie powalająca na kolana. Osoby nawet wyraziste, ale całość odebrałam jakoś tak o niczym i o wszystkim. I jeszcze ta ilość bohaterek nie umiejąca poradzić sobie z życiem i przeszłością. Takie to przygnebiające było.