O sensie życia

39/2026 (E),DKK (III 2026)

39/2026 (E),DKK (III 2026)

no chłop chce pisać o sensie życia i połowę książki poświęca na to, że jak ktoś jest głupi/niepełnosprawny/nieuleczalnie chory, to nie trzeba go zabijać. Fajnie, ale średnio mnie to obchodzi i nie o tym miało być

no chłop chce pisać o sensie życia i połowę książki poświęca na to, że jak ktoś jest głupi/niepełnosprawny/nieuleczalnie chory, to nie trzeba go zabijać. Fajnie, ale średnio mnie to obchodzi i nie o tym miało być

Wartościowa

Wartościowa

Napisane bardzo przejrzystym językiem rozważania pozwalają naprawdę nakierować czytelnika na odnalezienie sensu życia, a nawet powinny odwieść go od samobójstwa. Doceniam niemal zupełny brak odwołań do Boga i religii w tych przemyśleniach, przez co stają się jeszcze bardziej uniwersalne. Krótkie i godne polecenia dziełko.

Napisane bardzo przejrzystym językiem rozważania pozwalają naprawdę nakierować czytelnika na odnalezienie sensu życia, a nawet powinny odwieść go od samobójstwa. Doceniam niemal zupełny brak odwołań do Boga i religii w tych przemyśleniach, przez co stają się jeszcze bardziej uniwersalne. Krótkie i godne polecenia dziełko.

Wspaniała, krótka ale pełna treści

Wspaniała, krótka ale pełna treści

Wykłady udzielone w rok po wyzwoleniu z obozów zagłady.

Można by rzec: wstęp do „Człowieka w poszukiwaniu sensu”.
Do powyższego polecam „Lekarz i dusza” – są kluczowe i wystarczające do zapoznania się z myślami Frankla.

-------------------------------

„Na potrzeby tego wydania delikatnie dostosowano do współczesnych wymogów niektóre używane przez Frankla terminy, które w momencie powstawania wykładów stanowiły oczywisty składnik zarówno powszechnego, jak i medycznego słownika, jednak nie odpowiadają już dzisiejszej wrażliwości, na przykład Irrenanstalt („zakład dla obłąkanych”),Neger („Muszyn”),Geisteskranker („chory umysłowo”),Vertilgung („wytępienie”),idiotische, geisting zurückgeblieben Kinder („zidiociałe, upośledzone umysłowo dzieci”)”.
– Ach ta żałosna lewacka politpoprawność.

„Spałem i śniłem,
że życie jest radością.
Zbudziłem się i zobaczyłem,
że życie jest obowiązkiem.
Pracowałem – i widzę:
obowiązek j e s t radością”. Rabindranath Tagore

„Teraz rozumiemy także, jak zasadniczo błędnie postawione jest pytanie o sens życia, jeżeli stawia się je tak jak zazwyczaj: to nie nam wolno pytać o sens życia – to życie stawia pytanie, to ono kieruje pytania do nas, to my jesteśmy pytani! To my musimy tutaj odpowiedzieć, musimy dać odpowiedź na bezustanne, w każdej chwili zadawane pytanie życia, na „życiowe pytania”. Samo życie nie oznacza nic innego jak bycie pytanym, wszelkie nasze bycie nie jest niczym więcej jak tylko odpowiedzią – odpowiadaniem wobec życia. Po zajęciu takiego stanowiska nic nas już nie może przestraszyć: ani przyszłość, ani pozorny brak przyszłości. To teraźniejszość jest wszystkim, to ona skrywa w sobie kierowane do nas wiecznie nowe pytanie życia. Wszystko więc sprowadza się do tego, czego w danym momencie od nas oczekuje. Tego jednak, co czeka na nas w przyszłości, zarówno nie potrzebujemy, jak i nie możemy wiedzieć”.

„Żyj tak, jakbyś żył po raz drugi i za pierwszym razem postąpił równie niewłaściwie, jak zamierzasz postąpić teraz!”.

„Przewlekłe czekanie jest raną dla duszy”. Prz 13, 12.

„Powiedzenie życiu „tak” jest więc nie tylko w każdej sytuacji sensowne – wszak samo życie takie jest – ale i w każdej sytuacji możliwe.
I taki też wreszcie był finalny sens tych trzech wykładów: pokazać wam, że człowiek pomimo wszystko – pomimo nędzy i śmierci (wykład pierwszy),pomimo cierpienia z racji fizycznej lub psychicznej choroby (wykład drugi) lub losu więźnia obozu koncentracyjnego (wykład trzeci) – może powiedzieć życiu „tak”!”.

„Albo zmienimy los, o ile to możliwe, albo gotowi jesteśmy go przyjąć, o ile to konieczne”.

Wykłady udzielone w rok po wyzwoleniu z obozów zagłady.

Można by rzec: wstęp do „Człowieka w poszukiwaniu sensu”.
Do powyższego polecam „Lekarz i dusza” – są kluczowe i wystarczające do zapoznania się z myślami Frankla.

-------------------------------

„Na potrzeby tego wydania delikatnie dostosowano do współczesnych wymogów niektóre używane przez Frankla terminy, które w...

Lektura dzieł Frankla sprawia, że inaczej patrzymy na swoje życie. Serce przenika niesamowitym pokojem, a spojrzenie na wszystko, co dzieje się w życiu bardzo się zmienia.

Lektura dzieł Frankla sprawia, że inaczej patrzymy na swoje życie. Serce przenika niesamowitym pokojem, a spojrzenie na wszystko, co dzieje się w życiu bardzo się zmienia.

Moje pierwsze i jedyne spotkanie z twórczością Frankla. Teksty są mocne, dogłębnie poruszające. Można znaleźć w nich wiele mądrości, lecz niektóre poglądy autora odbieram jako niezwykle radykalne. Szanuję jego stanowisko (niewątpliwie bliskie wierze chrześcijańskiej, z którą się identyfikuję,) lecz nie podzielam znacznej części przekonań, zaprezentowanych w tych esejach. Lektura wywołała u mnie dyskomfort.

Moje pierwsze i jedyne spotkanie z twórczością Frankla. Teksty są mocne, dogłębnie poruszające. Można znaleźć w nich wiele mądrości, lecz niektóre poglądy autora odbieram jako niezwykle radykalne. Szanuję jego stanowisko (niewątpliwie bliskie wierze chrześcijańskiej, z którą się identyfikuję,) lecz nie podzielam znacznej części przekonań, zaprezentowanych w tych esejach....

Dzisiaj przychodzę do was z opinią o książce: O sensie życia Viktor E. Frankl. Tytuł brzmi bardzo górnolotnie, a czy książka mi się podobała? Ani trochę.

Pięknymi słowami starano się pokazać, że w życiu tak samo jak i szczęśliwe momenty ważne są również te smutne i przynoszące ból. Według mnie to nie jest prawda. Nie powinniśmy się godzić na wszystko co nam los przyniesie. Moim zdaniem, jeżeli ktoś jest chory i cierpi to powinien wyrażać swoje uczucia, może przeklinać, bruździć, wyrażać swoje emocje. To wcale nie jest sprawiedliwe, nie jest tak że mu się to należało. Czasami małe dzieci cierpią na straszne choroby, czują ogrom bólu i co ? Należało im się? Powinny to znosić z godnością i być wdzięczne, że jeszcze żyją? No nie, dla mnie to straszne pieprzenie.

Kolejna sprawa, zgadzam się, że każdy ból kształtuje nasz charakter, wszystkie złe sytuacje sprawiają to, że jesteśmy tym kim jesteśmy. Ale kurcze, nie musimy być za to wdzięczni. Porównanie do życia obozowego, gdzie ludzie byli katowani, głodzeni i tęsknili za problemami i bólem codziennego życia jest zrozumiałe. Ktoś kto ma dobrze nie będzie chciał mieć źle. Zawsze chcemy dla siebie jak najlepiej. Nigdy nie rozumiem tego, że mamy godzić się na wszystko co przyniesie los i powinniśmy się z tego cieszyć. Jak mi pewien "wielki autor" powiedział, estetyka tego dzieła znajduje się na antypodach mojego idiolektu i to nie jest książka dla mnie. Zgadzam się. Ja w tej książce żadnego sensu nie odnalazłam. Co więcej, ta książka była mega nudna i demotywująca do czegokolwiek. I tak wiem, trzeba się cieszyć każdym dniem, wszystkim co nas czeka, gdyż nigdy nie wiadomo ile nam jeszcze życia zostało, ale bez przesady. Ja jak coś jest chujowe to mówię że jest chujowe a nie że dziś mój los wystawiony jest na próbę i ja na pewno ją przezwyciężę. Książki nie polecam a wy sprawdźcie sami.

Dzisiaj przychodzę do was z opinią o książce: O sensie życia Viktor E. Frankl. Tytuł brzmi bardzo górnolotnie, a czy książka mi się podobała? Ani trochę.

Pięknymi słowami starano się pokazać, że w życiu tak samo jak i szczęśliwe momenty ważne są również te smutne i przynoszące ból. Według mnie to nie jest prawda. Nie powinniśmy się godzić na wszystko co nam los...

Taka o... sensie życia

Taka o... sensie życia