Wichry Camino

Druga część książki rozpoczyna się równie ciekawie w wyspę niespodziewanie uderza huragan. Po nim wychodzi na jaw śmierć w niewyjaśnionych do końca okolicznościach śmierć jednego z mieszkańców wyspy i tutaj zaczyna się kryminalna historia. Książka dobra choć pierwsza część bardziej mi się podobała.

Druga część książki rozpoczyna się równie ciekawie w wyspę niespodziewanie uderza huragan. Po nim wychodzi na jaw śmierć w niewyjaśnionych do końca okolicznościach śmierć jednego z mieszkańców wyspy i tutaj zaczyna się kryminalna historia. Książka dobra choć pierwsza część bardziej mi się podobała.

Interesujący kryminał.

Interesujący kryminał.

Było oczywiste, że po powieści „Wyspa Camino”, otwierającej cykl pod tym samym tytułem, pióra Johna Grishama, współczesnego (ur. 1955) amerykańskiego prawnika i pisarza specjalizującego się w thrillerach prawniczych oraz kryminalnych, która mnie czytelniczo uwiodła, musiałem szybko sięgnąć po następną książkę serii, czyli „Wichry Camino”. Wybrałem wydanie audio z głosem Leszka Filipowicza, przekładem Roberta Walisia, nakładem Wydawnictwa Albatros.

Postawienie na audiobooka okazało się dobrym wyborem – lektor sprawił się bez zarzutu. Świetnie się tego słuchało, choć powieść ma nieco inny charakter niż pierwsza odsłona cyklu. Za pierwszym razem mieliśmy do czynienia z kryminałem, lecz zdominowanym przez motyw miłości do książek, który nadał dziełu niepowtarzalny klimat. Teraz Grisham zafundował nam wyjątkowo udany rasowy kryminał, powieść detektywistyczną, w którego tle poznajemy bardzo ważny problem społeczny i moralny, który prawdopodobnie istnieje nie tylko w amerykańskiej i zachodniej rzeczywistości, lecz prawdopodobnie także w naszej. A w przyszłości, wobec wydłużającej się średniej długości życia oraz rozwoju chemii i farmacji, podobne zagrożenia i dylematy będą narastać. W czym rzecz nie zamierzam zdradzać, gdyż prześwietnym elementem zagadki frapującej słuchacza (czytelnika) „Wichrów Camino” jest nie tylko to, kto zabił, ale dlaczego. I to ostatnie jest kluczowym przesłaniem powieści. Rewelacja. Polecam gorąco.

źródło: https://klub-aa.blogspot.com

Było oczywiste, że po powieści „Wyspa Camino”, otwierającej cykl pod tym samym tytułem, pióra Johna Grishama, współczesnego (ur. 1955) amerykańskiego prawnika i pisarza specjalizującego się w thrillerach prawniczych oraz kryminalnych, która mnie czytelniczo uwiodła, musiałem szybko sięgnąć po następną książkę serii, czyli „Wichry Camino”. Wybrałem wydanie audio z głosem...

Super. Wciągało od samego początku. Jakby się samemu było na tej wyspie. Ciekawe postaci. Ta intryga bardzo wciągająca. Nie spodziewałem się że książka taki kierunek obierze. I niestety ukazana natura ludzka. Dla pieniędzy człowiek zrobi wszystko. Zawsze mu będzie mało. Dziwi mnie tak niska ocena.

Super. Wciągało od samego początku. Jakby się samemu było na tej wyspie. Ciekawe postaci. Ta intryga bardzo wciągająca. Nie spodziewałem się że książka taki kierunek obierze. I niestety ukazana natura ludzka. Dla pieniędzy człowiek zrobi wszystko. Zawsze mu będzie mało. Dziwi mnie tak niska ocena.

Dość sprawnie napisana powieść Grishama, właściwie bardziej obyczajowa niż sensacyjna, bo dość łatwo przewidzieć zakończenie. Ale pomysł kryminalny bardzo aktualny wobec rzeczywistych przekrętów amerykańskiego systemu opieki zdrowotnej.

Dość sprawnie napisana powieść Grishama, właściwie bardziej obyczajowa niż sensacyjna, bo dość łatwo przewidzieć zakończenie. Ale pomysł kryminalny bardzo aktualny wobec rzeczywistych przekrętów amerykańskiego systemu opieki zdrowotnej.

Zaczyna się ciekawie od opisu szaleństwa huraganu, wiadomo, że za chwilę coś się wydarzy bo to przecież Grisham. No i się wydarzyło.
Ale potem coraz gorzej, coraz wolniej, coraz bardziej nudniej.
Za to z absurdalnymi zwrotami w akcji, pojawiającymi się znienacka kolejnymi postaciami. Ale w taki sposób jakby Autor nagle sobie przypomniał, że oprócz opisów zdemolowanego huraganem Camino trzeba akcję posunąć dalej i nagle pojawia się jakaś pielęgniarka, snajper - nieudacznik i w kilka stron zagadka kryminalna się rozwiązuje.
Nie kupuję takiego stylu. Popłuczyny dawnego dobrego Grishama.

Zaczyna się ciekawie od opisu szaleństwa huraganu, wiadomo, że za chwilę coś się wydarzy bo to przecież Grisham. No i się wydarzyło.
Ale potem coraz gorzej, coraz wolniej, coraz bardziej nudniej.
Za to z absurdalnymi zwrotami w akcji, pojawiającymi się znienacka kolejnymi postaciami. Ale w taki sposób jakby Autor nagle sobie przypomniał, że oprócz opisów zdemolowanego...

Ciut gorsza od pierwszej części. Mniej dynamiczna, bardziej naciągana. Ale mimo wszystko da się przeczytać z pewną dozą przyjemności

Ciut gorsza od pierwszej części. Mniej dynamiczna, bardziej naciągana. Ale mimo wszystko da się przeczytać z pewną dozą przyjemności

„Wyspę Camino” uważam za przyzwoitą książkę obyczajowo-sensacyjną. I dlatego nie miałem specjalnych oczekiwań , co do jej kontynuacji. I chyba dobrze się stało, ponieważ nie przeżyłem jakiegoś rozczarowania. „Wichry Camino” też są co najwyżej przyzwoite. Różnica jest chyba taka, że więcej tu powieści kryminalnej niż sensacyjnej. Minusem jest główny motyw fabuły, czyli próba udowodnienia, iż coś co miało być wypadkiem nim nie jest. Na szczęście rekompensuje to inna kwestia. Nie będę pisał jaka, bo nie chcę psuć lektury tym, którzy po powieść Johna Grishama jeszcze nie sięgnęli. A poza tym, jak to u tego pisarza galeria mniej lub bardziej barwnych postaci oraz co nieco zapisów na temat funkcjonowania amerykańskiego wymiaru sprawiedliwości.
W mojej ocenie „Wichry Camino” najbardziej ucieszą miłośników J. Grishama. Ale może na lekturę zdecydują się też inni.

„Wyspę Camino” uważam za przyzwoitą książkę obyczajowo-sensacyjną. I dlatego nie miałem specjalnych oczekiwań , co do jej kontynuacji. I chyba dobrze się stało, ponieważ nie przeżyłem jakiegoś rozczarowania. „Wichry Camino” też są co najwyżej przyzwoite. Różnica jest chyba taka, że więcej tu powieści kryminalnej niż sensacyjnej. Minusem jest główny motyw fabuły, czyli próba...

Pierwszy raz muszę posłużyć się przymiotnikiem, którego staram się nie używać ze względu na skrajnie indywidualną mozliwość interpretacji - nudne! Grisham nie potrafi jak King uczynić części obyczajowej zasadniczą.A ponieważ wątek kryminalny też straszliwie kuleje nie chce się wiedzieć kto i dlaczego, a nawet czy wogóle ...

Pierwszy raz muszę posłużyć się przymiotnikiem, którego staram się nie używać ze względu na skrajnie indywidualną mozliwość interpretacji - nudne! Grisham nie potrafi jak King uczynić części obyczajowej zasadniczą.A ponieważ wątek kryminalny też straszliwie kuleje nie chce się wiedzieć kto i dlaczego, a nawet czy wogóle ...

Po kilkuletniej przerwie wracam na wyspę Camino i do księgarni Bay Books w, najbardziej dramatycznym z możliwych, momencie. Zamiast wyczekiwanego spotkania autorskiego nad wyspę nadciąga huragan i stanie się on idealną przykrywką dla zbrodni (prawie) doskonałej. W trakcie szalejącego żywiołu ginie jeden z rezydujących na wyspie pisarzy. Coś co ma wyglądać jak wypadek budzi wątpliwość najpierw dorabiającego w księgarni studenta a następnie dobrze nam znanego Bruce'a Cable'a. Zdając sobie sprawę, że po szaleństwie jakie nawiedziło wyspę, służby będą mało skuteczne, sami zaczynają prywatne śledztwo, które poprowadzi ich w nieoczekiwanym kierunku, a tropem będzie ...oczywiście ...książka.

,,Wichry Camino" to trochę inne oblicze Johna Grishama ale paradoksalnie, mam wrażenie, że bardzo spójne, z jego całą twórczością. Właściwie można nakreślić granicę podziału i pokazać dwa zupełnie odmienne oblicza całej opowieści. Pierwsza połowa to trochę zabawa, parodia kryminału i powieści detektywistycznej. Trzech domorosłych śledczych - pisarz, księgarz i student, próbują rozwikłać zagadkę śmierci czwartego. Obok nich niespecjalnie ogarnięci policjanci i cała ferajna barwnych mieszkańców Camino, na tle żywiołu. Nie sposób się nie uśmiechnąć i nie traktować tego z przymrużeniem oka. Potem jednak zaczyna robić się poważniej i wtedy zaczyna dochodzić go głosu Grisham - celny obserwator społeczny. Po raz kolejny na tapecie znajdują się kontrowersyjne tematy społeczne, aktualne z perspektywy mieszkańca Stanów Zjednoczonych, ubrane jednak w sensacyjny i trochę przerysowany kostium. Akcja nabiera tempa, jest bardziej sensacyjna, niebezpieczna i nieoczywista. Budzi niepokój i próbuje pokazać co tkwi wewnątrz wielkiej korporacyjnej maszynerii. Czy jednostka może podjąć skuteczną walkę?

,,Wichry Camino" to nie jest thriller prawniczy jakiego spodziewalibyśmy się po Grishamie. Jest pewną kompilacją wątków i stylów ubraną w lżejszą, bardziej rozrywkową formę. Niejednoznaczni bohaterowie, nieprzewidywalne zachowania ale nadal walka z systemem i wciągająca fabuła. Grisham z ironią i sarkazmem komentuje rzeczywistość ale nadal jest bardzo celny w swoich opiniach. Niby trochę puszcza oko do czytelnika ale mimo to doskonale oddaje ważne problemy społeczne i opisuje przekręty jakich można się dopuścić by szybko zarobić kosztem najsłabszych. Ubrane w lekką rozrywkę są poważne dylematy moralne, które dają do myślenia. I chyba za to właśnie najbardziej lubię Grishama bo nie musi silić się na moralizatorstwo, może przymknąć oko a i tak będzie ciekawie. Polecam!

Po kilkuletniej przerwie wracam na wyspę Camino i do księgarni Bay Books w, najbardziej dramatycznym z możliwych, momencie. Zamiast wyczekiwanego spotkania autorskiego nad wyspę nadciąga huragan i stanie się on idealną przykrywką dla zbrodni (prawie) doskonałej. W trakcie szalejącego żywiołu ginie jeden z rezydujących na wyspie pisarzy. Coś co ma wyglądać jak wypadek budzi...