Umberto Eco
Włoski semiolog, filozof, bibliofil i mediewista, powieściopisarz, autor felietonów i esejów.
Sławę przyniosła mu powieść Imię róży (1980),dzieło łączące w sobie elementy semiotyki, badań biblijnych, analizy kultury średniowiecza i teorii literatury. Jego kolejne powieści, m.in. Wyspa dnia poprzedniego (1994) i Cmentarz w Pradze (2010),także stały się światowymi bestsellerami. Eco pisał także prace naukowe, książki dla dzieci i młodzieży, oraz eseje na temat teorii literatury, świata współczesnego, kondycji współczesnych mediów i nauki.
Był profesorem na Uniwersytecie we Florencji oraz na Uniwersytecie w Bolonii. Zajmował się semiotyką/semiologią, procesami komunikacji i estetyką.
Rozsławiła go twórczość beletrystyczna. Jego wielopłaszczyznowe i kunsztownie skonstruowane powieści mają cechy dzieła otwartego, stymulują odbiorcę do własnej interpretacji. Był także autorem felietonów, pierwotnie publikowanych w mediolańskim tygodniku „l’Espresso”, a następnie wydanych w zbiorach Zapiski na pudełku od zapałek.
Był założycielem wydziału studiów medioznawczych w Uniwersytecie San Marino, a także wieloletnim dyrektorem Scuola Superiore di Studi Umanistici oraz członkiem honorowym Kellogg College na Uniwersytecie Oksfordzkim. Od 2010 był członkiem zwyczajnym Accademia dei Lincei. Eco został uhonorowany licznymi tytułami doktora honoris causa (do 2005 było ich 32),między innymi przez Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie (1996) i Uniwersytet Łódzki (2015).
Zmarł na raka trzustki. Jego pogrzeb odbył się 23 lutego 2016 w Zamku Sforzów w Mediolanie. Był wielokrotnym kandydatem nominowanym do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. Jego żoną była Renate Ramge, z którą miał dwójkę dzieci.
Zobacz stronę autora
Szukamy ofert...
OPINIE i DYSKUSJE o książce The Prague Cemetery
Książkę praktycznie zmęczyłem, przez co przyjemność z czytania była zdecydowanie niższa. Historia sama w sobie jest ciekawa, ale styl narracyjny jest dość chaotyczny, skoki pomiędzy kolejnymi wydarzeniami przez kolejne lata wprowadzają dezorientację. Tytułowy cmentarz w Pradze pojawia się kilka razy w ciągu całej książki, aczkolwiek główną swoją rolę pełni w kulminacyjnym momencie dosłownie w ostatnich stronach powieści.
Książkę praktycznie zmęczyłem, przez co przyjemność z czytania była zdecydowanie niższa. Historia sama w sobie jest ciekawa, ale styl narracyjny jest dość chaotyczny, skoki pomiędzy kolejnymi wydarzeniami przez kolejne lata wprowadzają dezorientację. Tytułowy cmentarz w Pradze pojawia się kilka razy w ciągu całej książki, aczkolwiek główną swoją rolę pełni w kulminacyjnym...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toHistoria nawet ciekawa, ale tak chaotyczna i rozmyta, że nie dałem rady przez to przebrnąć. W połowie odłożyłem, bo bardzo mnie zmęczyła.
Historia nawet ciekawa, ale tak chaotyczna i rozmyta, że nie dałem rady przez to przebrnąć. W połowie odłożyłem, bo bardzo mnie zmęczyła.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toRewelacyjna.
Rewelacyjna.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNie zainteresowała mnie.
Nie zainteresowała mnie.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPrzede wszystkim- to nie jest 'literatura piękna', choć wielu chce tak na tą pozycję patrzeć. To książka raczej dla fanów literatury szpiegowskiej (patrz V. Severski, le Carre). Zawiera ogrom nienawisci i komentarzy, które krew gotują, ale jednocześnie opisuje mechanizmy manipulowania ludźmi, nakręcania nienawiści. Wykorzystywania mitów i legend (tudzież ewidentnych bzdur),które po 'udokumentowaniu' można wykorzystywać do celów politycznych, militarnych czy socjotechnicznych.... np. jak z jednym wyssanym z palca dokumentem można zrobić tuzin rzeczy przerabiając go na tuzin sposobów i 'podsuwając' wyselekcjonowanym celom... albo do czego może przydać się stary arkusz papieru i odpowiedni atrament :)
I przy okazji- oczywiście pod koniec okazuje się, że najlepszymi manipulantami są 'ruscy' (co nie odbiega od prawdy).
Antysemityzm pokazany jest tu po prostu jako paliwo i temat, który działa zawsze i wszędzie (bo trzeba mieć jakiegoś wroga, którego można nienawidzieć). Coś, jak pojawiające się co i rusz dyskusje o aborcji.
niemiej... nie jest to pozycja, przez którą łatwo przebrnąć.
Przede wszystkim- to nie jest 'literatura piękna', choć wielu chce tak na tą pozycję patrzeć. To książka raczej dla fanów literatury szpiegowskiej (patrz V. Severski, le Carre). Zawiera ogrom nienawisci i komentarzy, które krew gotują, ale jednocześnie opisuje mechanizmy manipulowania ludźmi, nakręcania nienawiści. Wykorzystywania mitów i legend (tudzież ewidentnych bzdur),...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCiężkie to było... a główny bohater wyjątkowo antypatyczny
Ciężkie to było... a główny bohater wyjątkowo antypatyczny
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toopinia do posluchania tutaj:
https://open.spotify.com/episode/71CGuc4wGTP4xbohXm2ix4?si=5b7268ae0a5249ca
opinia do posluchania tutaj:
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo tohttps://open.spotify.com/episode/71CGuc4wGTP4xbohXm2ix4?si=5b7268ae0a5249ca
Generalnie trudna do przyswojenia i ogarnięcia ze względu na zawiłą, skomplikowaną i mroczną fabułą. Proza wysokich lotów.
Generalnie trudna do przyswojenia i ogarnięcia ze względu na zawiłą, skomplikowaną i mroczną fabułą. Proza wysokich lotów.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toA mnie się podobała. Czasami obrzydliwa, ale tacy są ludzie.
A mnie się podobała. Czasami obrzydliwa, ale tacy są ludzie.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPrzeczytałam, co uważam za sukces.
Powieść o niczym, nudna, przegadana. Mnóstwo wątków, które nic nie wnoszą, tak sobie się wloką i są, aby byc.
Nie rozumiem, po co pisac cos tak beznadziejnego?
Ale przeczytałam, bo podobno powinnam :-(
Przeczytałam, co uważam za sukces.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPowieść o niczym, nudna, przegadana. Mnóstwo wątków, które nic nie wnoszą, tak sobie się wloką i są, aby byc.
Nie rozumiem, po co pisac cos tak beznadziejnego?
Ale przeczytałam, bo podobno powinnam :-(