Artykuły
Artykuły
Artykuły
Artykuły
Patronat LC
Książka Roku 2021 
Patronat Patronat Nigdy nie módl się do bogów, którzy odpowiadają po zmroku”.
Francja, rok 1714. Uciekająca sprzed ołtarza młoda dziewczyna imieniem Adeline popełnia niewyobrażalny błąd. Zawiera umowę z diabłem. Faustowski pakt nakłada na nią ograniczenie – możliwość wiecznego życia bez szansy na bycie zapamiętaną przez kogokolwiek – dlatego Addie decyduje się opuścić swoją wioskę, albowiem straciła wszystko.
Dziewczyna jest zdeterminowana znaleźć dla siebie właściwe miejsce, nawet jeśli została skazana na wieczną samotność. Ale czy na pewno? Każdego roku, w dniu jej urodzin, tajemniczy Luc przychodzi z wizytą i pyta, czy Addie jest już gotowa, by oddać mu swą duszę. Ich mroczna i ekscytująca gra będzie trwać przez wieki.
Minie trzysta lat, zanim Addie odwiedzi ukrytą w Nowym Jorku księgarnię i pozna kogoś, kto zapamięta jej imię – i nagle wszystko znów zmieni się na zawsze.
Szukamy ofert...Jak w gąszczu premier zwrócić uwagę czytelnika? Rynek książki jest dość prosty w obsłudze. Są premiery, które cichaczem wchodzą na półki i gdy czytelnik sięgnie po nie po kilku latach, nawet nie będzie kojarzył okładki. A są takie, które już na kilka tygodni przed debiutem w księgarniach wyskakują zewsząd. I tym właśnie tytułem jest „Niewidzialne życie Addie LaRue”. Książka, która już na starcie podbiła serca wszystkich „okładkowych srok”.
Ale za, nie ukrywajmy, doskonałą oprawą graficzną stało też równie dobrze znane nazwisko. Victoria Schwab to nie byle kto. Polskim czytelnikom dała się już poznać w pełnych akcji seriach fantasy dla starszych i młodszych moli książkowych. Pisarka wielokrotnie pokazywała, że schematy w literaturze są jej dość obce. Potrafiła zachwycić swoich wielbicieli różnymi wersjami Londynu, a także stworzyć historię, w której główne role grają nie rycerze w lśniących zbrojach, ale właśnie typy spod ciemnej gwiazdy. Tym razem sięgnęła po dość znany, co do niej niepodobne, motyw. No właśnie, bo kto nie chciałby żyć wiecznie?
Addie LaRue to dziewczyna jakich wiele. W XVIII-wiecznej Francji nie ma zbyt wielu perspektyw. Gdy rodzice, którzy oczekują, że podobnie jak inne dziewczęta w jej wieku w końcu założy rodzinę, znajdują jej idealnego w ich mniemaniu kandydata na męża, Addie decyduje się na rozpaczliwe rozwiązanie. Ratuje się ucieczką, w której trakcie popełnia niewyobrażalny błąd.
„Nie chcę należeć do nikogo innego, tylko do samej siebie. Chcę być wolna. Żyć, tak jak chcę, znaleźć własną drogę, kochać albo być sama, ale tylko z własnego wyboru. Jestem zmęczona brakiem wyboru, przerażona latami, które przeciekają mi przez palce. Nie chcę umrzeć tak, jak żyłam, bo to żadne życie”.
Addie zawiera iście faustowski pakt z diabłem. Otrzymuje to, czego tak bardzo pragnie – czas. Jednak traci o wiele więcej. Każdy, kogo główna bohaterka spotka czy nawet pokocha, prędzej czy później w końcu o niej zapomni. Wystarczy odwrócić wzrok bądź zapaść w sen, a wspomnienie o niej w końcu zniknie.
To książka zupełnie inna od tych, które Schwab pisała wcześniej. Miłośnicy jej pióra po pierwszych kilkudziesięciu stronach mogą zacząć zastanawiać się nad jej ogromnym fenomenem. Bo w porównaniu do poprzednich powieści tej autorki, w tej nic się nie dzieje. Bo i nie o akcję tutaj chodzi. Ta powieść przepełniona jest smutkiem, goryczą i zwątpieniem. Victoria Schwab w dogłębny i momentami bezlitosny sposób obnaża lęki współczesnego społeczeństwa, młodych ludzi, którym podobnie jak Addie życie przecieka przez palce. Którzy czują za dużo podobnie jak Henry. Którzy szukają sobie miejsca w świecie, który wydaje się ich odrzucać.
Nie ma tu też dużo z fantastyki. Schwab skupia się na aktualnych uczuciach swoich bohaterów, ich wyborach i potencjalnych konsekwencjach ich decyzji. Autorka powoli snuje swoją baśń i gdy dociera do nas, jakie zakończenie jest przed nami, jest już za późno. To książka, która czaruje nie tylko swoim niecodziennym i pięknym językiem, ale również główną bohaterką. Addie LaRue kradnie całą scenę. To dziewczyna z krwi i kości. Popełnia błędy, a jednocześnie jest w pewnym stopniu nieugięta. Momentami można powiedzieć, że po prostu uparta jak osioł. A jednocześnie ma takie same pragnienia jak większość współcześnie młodych ludzi: potrzebę zaistnienia, zostawienia po sobie jakiegoś znaczącego śladu, przeżycia jak najwięcej tylko i wyłącznie na własnych warunkach.
Mam wrażenie, że ta książka za kilka lat wciąż będzie czytana, a jej przesłanie zapewne nigdy się nie zestarzeje. Może stać się ona klasykiem pokolenia dzisiejszych młodych ludzi, którzy błądzą w tym współczesnym, pędzącym na łeb na szyję świecie i podobnie jak Addie pragną tylko jednego – czasu.
Kinga Kolenda
OPINIE i DYSKUSJE o książce Niewidzialne życie Addie LaRue
Mamy tutaj trójkąt miłosny, historie tkaną latami a nawet dekadami. Przetaczają się znane nazwiska i realne sytuacje jak choćby obie wojny światowe. Jednak nie na tym skupia się autorka a na podążaniu tytułowej bohaterki za tym co jest dla niej nieosiągalne - zapamiętaniem jej. Utrwaleniem na kartach historii w świecie, w którym każdy ją zapomina gdy choćby na chwilę straci ją z oczu. No może nie KAŻDY.
Ogromnym plusem był dla mnie styl pisania V.E. Schwab - autorka pięknie maluje obraz metaforami pokazując życie od tej smutnej, nieszczęśliwej strony przez tą piękną i niezapomnianą - niejednokrotnie artystyczną.
Mamy tutaj trójkąt miłosny, historie tkaną latami a nawet dekadami. Przetaczają się znane nazwiska i realne sytuacje jak choćby obie wojny światowe. Jednak nie na tym skupia się autorka a na podążaniu tytułowej bohaterki za tym co jest dla niej nieosiągalne - zapamiętaniem jej. Utrwaleniem na kartach historii w świecie, w którym każdy ją zapomina gdy choćby na chwilę straci...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSięgając po tę książkę myślałam że będzie to najzwyklejsza fantastyka. Jednak była ona wciągająca, ale tez momentami dająca do myślenie i zrozumienia pewnych rzeczy.
Książka przeplata czasy teraźniejsze z tymi przeszłym co daje nam poznać historię głównej bohaterki Addeline małymi krokami. Fakt, początek książki był trochę żmudny i ciężko bylo przez niego przebrnąć, ale całokształt książki bardzo mi się podobał. Brakowało mi jednak jasnego określenia czasu akcji przy początkach rozdziałów. W niektórych momentach uważam, że trzy zdania możnaby skrócić do jednego gdyż i tak oddawały by ten sam sens.
Moge powiedzieć, że książkę tą polecam osobą, które szukają fantastyki, dającej refleksji i chwili do zastanowienia .+:｡
Sięgając po tę książkę myślałam że będzie to najzwyklejsza fantastyka. Jednak była ona wciągająca, ale tez momentami dająca do myślenie i zrozumienia pewnych rzeczy.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążka przeplata czasy teraźniejsze z tymi przeszłym co daje nam poznać historię głównej bohaterki Addeline małymi krokami. Fakt, początek książki był trochę żmudny i ciężko bylo przez niego przebrnąć, ale...
Świetna książka! Naprawdę porządna historia i dobra rozrywka. Czy YA to nie jestem tak na 100% pewna, ale lekka lektura na pewno.
Świetna książka! Naprawdę porządna historia i dobra rozrywka. Czy YA to nie jestem tak na 100% pewna, ale lekka lektura na pewno.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toUciekając przed wymuszonym zamążpójściem, Addie LaRue wypowiada o kilka słów za dużo. Zawiera pakt, który na zawsze odmieni jej los. Nie takiej wolności pragnęła dziewczyna, ale żeby żyć dalej, musi pogodzić się z faktem, że w swoim wiecznym istnieniu, nikt nie zapamięta jej na dłużej. Do czasu, gdy przypadkowo odwiedzi niepozorny, nowojorski antykwariat…
„Pamiętam cię”.
Spokojne tempo, balansowanie między przeszłością a teraźniejszością, realizm magiczny i historia pełna żywych emocji – tak w skrócie mogę opisać powieść, którą bez wahania zaliczam do najlepszych książek przeczytanych w tym roku.
To książka o samotności, marzeniach oraz niesłabnącym pragnieniu, by być zapamiętanym i kochanym. Historia Addie to nieustanna walka o odnalezienie sensu życia, poradzenia sobie z tęsknotą i nietracenie nadziei, że pewnego dnia uda się przechytrzyć mroczną istotę i uratować własną duszę. To też opowieść o miłości – wydającej się kruchą i ulotną w obliczu nieśmiertelności.
Oczy zapiekły mnie kilkukrotnie. Zatraciłam się w nostalgicznym klimacie opowieści o „niewidzialnej” dziewczynie. Ta lektura sprzyja potrzebie wyciszenia, poradzenia sobie z przebodźcowaniem i skupienia myśli na tym, co w życiu jest najbardziej wartościowe.
Uciekając przed wymuszonym zamążpójściem, Addie LaRue wypowiada o kilka słów za dużo. Zawiera pakt, który na zawsze odmieni jej los. Nie takiej wolności pragnęła dziewczyna, ale żeby żyć dalej, musi pogodzić się z faktem, że w swoim wiecznym istnieniu, nikt nie zapamięta jej na dłużej. Do czasu, gdy przypadkowo odwiedzi niepozorny, nowojorski antykwariat…
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to„Pamiętam...
Bardzo ciekawy motyw, podobało mi się przeplatanie wczasów ówczesnych wraz z przeszłością. Końcówka trochę naciągana, ale cieszę się, ze jednak nie było zakończenia otwartego
Bardzo ciekawy motyw, podobało mi się przeplatanie wczasów ówczesnych wraz z przeszłością. Końcówka trochę naciągana, ale cieszę się, ze jednak nie było zakończenia otwartego
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTo mogła być absolutnie genialna książka. Pomysł zapowiadał się fantastycznie. Kilka scen "nowego dnia" łamały mi serce. W pewnym momencie, im bliżej końca, tym bardziej, opcja trójkąta zaczęła mi zgrzytać i ogólnie widziałam luki w tej historii, które mi przeszkadzały. Wolałabym 2 osobne książki z 2 osobnymi wątkami sercowymi niż ten bigos fundnięty na koniec.
To mogła być absolutnie genialna książka. Pomysł zapowiadał się fantastycznie. Kilka scen "nowego dnia" łamały mi serce. W pewnym momencie, im bliżej końca, tym bardziej, opcja trójkąta zaczęła mi zgrzytać i ogólnie widziałam luki w tej historii, które mi przeszkadzały. Wolałabym 2 osobne książki z 2 osobnymi wątkami sercowymi niż ten bigos fundnięty na koniec.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toAhh… Co to była za książka. Jedna z tych, które chce się pochłonąć w jeden wieczór, a jednocześnie pragnie się, żeby trwały jak najdłużej…
Opowieść zaczyna się w 1714 roku we Francji, kiedy Adeline ucieka sprzed ołtarza i zawiera umowę z diabłem. Umowę, której konsekwencji nie była w pełni świadoma - a czasu nie da się cofnąć. Addie zyskuje wieczne życie, ale za cenę, którą trudno sobie wyobrazić: nikt jej nie zapamięta. Rodzice, przyjaciele, przypadkowo spotkani ludzie - wszyscy zapominają o niej chwilę po rozstaniu. Z tego powodu dziewczyna opuszcza rodzinną wioskę, szukając swojego miejsca w świecie… i kogoś, kto w końcu zdoła ją zapamiętać.
To książka, która skłania do refleksji nad tym, co po sobie zostawimy. Kto będzie o nas pamiętał, gdy już nas nie będzie? Ale to też historia o samotności - tej cichej, codziennej i tej rozdzierającej - oraz o ogromnej woli życia, ciekawości świata i niegasnącej potrzebie bycia zauważoną.
Nie zdradzając zbyt wiele osobom, które mają tę książkę jeszcze przed sobą, powiem tylko jedno: Henry również zrobił na mnie ogromne wrażenie. Przez chwilę odnalazłam w nim cząstkę siebie. I myślę, że nie tylko ja…
Ahh… Co to była za książka. Jedna z tych, które chce się pochłonąć w jeden wieczór, a jednocześnie pragnie się, żeby trwały jak najdłużej…
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toOpowieść zaczyna się w 1714 roku we Francji, kiedy Adeline ucieka sprzed ołtarza i zawiera umowę z diabłem. Umowę, której konsekwencji nie była w pełni świadoma - a czasu nie da się cofnąć. Addie zyskuje wieczne życie, ale za cenę, którą...
Od dawna nie czytałam tak dobrej książki. Wspaniała narracja, bardzo podobało mi się przeplatanie przeszłości z teraźniejszością. Książka porusza tematy, które dają do myślenia, i nie pozostajesz po przeczytaniu obojętny. Znakomita!
Od dawna nie czytałam tak dobrej książki. Wspaniała narracja, bardzo podobało mi się przeplatanie przeszłości z teraźniejszością. Książka porusza tematy, które dają do myślenia, i nie pozostajesz po przeczytaniu obojętny. Znakomita!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWspaniała!
Wspaniała!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBardzo dobra, ale w porównaniu z innymi książkami autorki to jedna z gorszych, ale mimo wszystko polecam
Bardzo dobra, ale w porównaniu z innymi książkami autorki to jedna z gorszych, ale mimo wszystko polecam
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to