Sontag. Życie i twórczość

„Sontag. Życie i twórczość” autorstwa Benjamina Mosera to monumentalna biografia, która w pełni zasługuje na miano dzieła totalnego. Moser, wykazując się niebywałą erudycyjnością, podjął się karkołomnego zadania: uchwycenia esencji jednej z najbardziej skomplikowanych ikon intelektualnych XX wieku. Susan Sontag w jego ujęciu nie jest jedynie posągową postacią z okładek pism literackich, lecz wielowymiarową, pulsującą życiem i sprzecznościami kobietą, której umysł był polem nieustającej bitwy. Autor z niemal detektywistyczną dociekliwością rekonstruuje jej losy, nie bojąc się przy tym dekonstrukcji mitów, które sama Sontag wokół siebie pieczołowicie budowała.

Centralnym punktem tej opowieści jest niezwykły passus, w którym Moser ukazuje Sontag jako postać rozdartą między wieżą z kości słoniowej a okopami rzeczywistości. Poznajemy tu kobietę przerażoną wojnami, która swój lęk przekuła w bezkompromisowe działanie. Sontag walczyła nie tylko w swoim kraju, punktując amerykański imperializm i marazm intelektualny, ale i na arenie międzynarodowej – jej legendarny wyjazd do oblężonego Sarajewa, by wystawić „Czekając na Godota”, stał się symbolem moralnego obowiązku artysty wobec cierpienia. Moser kreśli portret eseistki o ostrym jak brzytwa umyśle, działaczki społecznej, reżyserki poszukującej nowych form wyrazu, publicystki i pisarki, która nigdy nie spoczęła na laurach.

Równocześnie autor zagląda głęboko w sferę prywatną, ukazując Sontag jako matkę targaną poczuciem winy i ambicją, namiętną kochankę oraz lesbijkę, która przez dekady toczyła wewnętrzną walkę z własną tożsamością w świecie nie zawsze gotowym na jej otwartość. Moser z ogromną wrażliwością opisuje jej walkę o czasy bez rasizmu i wszelkich form wykluczenia, pokazując, że dla Sontag polityka była nierozerwalnie związana z estetyką i etyką. Ta wielowątkowość sprawia, że biografia staje się fascynującym studium ludzkiej kondycji, w której geniusz sąsiaduje z małostkowością, a odwaga z głęboką niepewnością.

Przyznaję tej książce ocenę 8/10. Moser wykonał tytaniczną pracę, przekopując się przez tysiące stron dzienników i listów, by oddać głos kobiecie, która za życia rzadko pozwalała komukolwiek dojść do słowa. Erudycyjność autora idzie w parze z lekkością pióra – mimo ogromnej objętości, biografia trzyma w napięciu niczym najlepsza powieść psychologiczna. Choć momentami Moser bywa surowy w ocenach moralnych swojej bohaterki, to właśnie ta bezstronność i brak hagiograficznego zadęcia stanowią o sile tej pozycji.

To książka o cenie, jaką płaci się za bycie „najmądrzejszą osobą w pokoju”, oraz o nieustannym głodzie doświadczania świata we wszystkich jego barwach. Moser udowodnił, że życie Susan Sontag było jej najważniejszym, najbardziej radykalnym dziełem sztuki. Lektura obowiązkowa dla każdego, kto chce zrozumieć, jak kształtowała się wrażliwość współczesnego intelektualisty i jak wielką odpowiedzialność niesie ze sobą posiadanie głosu słyszalnego na całym świecie. To portret kobiety, która nie chciała być tylko obserwatorką historii – ona chciała ją współtworzyć, nawet jeśli oznaczało to spalenie za sobą wszystkich mostów.

„Sontag. Życie i twórczość” autorstwa Benjamina Mosera to monumentalna biografia, która w pełni zasługuje na miano dzieła totalnego. Moser, wykazując się niebywałą erudycyjnością, podjął się karkołomnego zadania: uchwycenia esencji jednej z najbardziej skomplikowanych ikon intelektualnych XX wieku. Susan Sontag w jego ujęciu nie jest jedynie posągową postacią z okładek pism...

Genialna pod wieloma względami, trudna także w wielu aspektach, niemniej jest to obraz nie tyle dziennikarki, co i czasów, w których przyszło jej żyć, a także wielu z nas. Światowe wydarzenia wspaniale wplątują się w życie Susan Sontag. Przewija się tu ogrom znanych, bardziej lub mniej, postaci, artystów, aktorów, polityków, o których czyta się chętniej niż w popularnych tabloidach. Autor pisze wciągająco, treściwie a przy tym ciekawie. Wyciąga smaczki, tragedie, przyziemne problemy, pokazując życie kobiety mocno stojącej na nogach, czerpiącej całym sercem, a jednocześnie zranionej, pozbawionej empatii, idącej przez życie w samotności, pomimo ogromu przyjaźni i związków. Kobiecie przerażonej wojnami, walczącej nie tylko w swoim kraju, ale i na arenie międzynarodowej. Eseistce, działaczce, reżyserce, publicystce i pisarce, matce, kochance, lesbijce, walczącej o czasy bez rasizmu. Nie wiem, czy praca wyczerpuje biograficznie historię Sontag ale jak dla mnie, była to nie lada przygoda, szczególnie iż poprzez nią dowiadujemy się znacznie więcej. Napisana szczerze, bez upiększania, z zarzutami, z brutalną prawdą tamtych czasów. Ogromnie polecam, za to że sprawiła, że chcę więcej.

Genialna pod wieloma względami, trudna także w wielu aspektach, niemniej jest to obraz nie tyle dziennikarki, co i czasów, w których przyszło jej żyć, a także wielu z nas. Światowe wydarzenia wspaniale wplątują się w życie Susan Sontag. Przewija się tu ogrom znanych, bardziej lub mniej, postaci, artystów, aktorów, polityków, o których czyta się chętniej niż w popularnych...

Nazwisko Sontag znałam ze słyszenia. Nie wiedziałam za dużo o niej samej, nie czytałam jej książek. Byłam ciekawa tej postaci, a że coraz częściej sięgam po biografie, skusiłam się i na tę sporych rozmiarów pozycję. Autorka wykonała ogromną pracę i napisała naprawdę porządny kawał ciekawej biografii. Chętnie teraz przeczytam coś, co napisała sama Susan Sontag.

Nazwisko Sontag znałam ze słyszenia. Nie wiedziałam za dużo o niej samej, nie czytałam jej książek. Byłam ciekawa tej postaci, a że coraz częściej sięgam po biografie, skusiłam się i na tę sporych rozmiarów pozycję. Autorka wykonała ogromną pracę i napisała naprawdę porządny kawał ciekawej biografii. Chętnie teraz przeczytam coś, co napisała sama Susan Sontag.

Niesłychanie świetna biografia. Ogromnym atutem autora jest fakt, iż nie szczędzi swojej bohaterce. Pokazuje nam Susan intelektualistkę, Susan kobietę i Susan, która nie potrafiła odnaleźć się w zdrowej relacji romantycznej. Jak dla mnie mogłoby pojawiać się trochę więcej zdjęć, ale wciąż to pozycja wspaniała!

Niesłychanie świetna biografia. Ogromnym atutem autora jest fakt, iż nie szczędzi swojej bohaterce. Pokazuje nam Susan intelektualistkę, Susan kobietę i Susan, która nie potrafiła odnaleźć się w zdrowej relacji romantycznej. Jak dla mnie mogłoby pojawiać się trochę więcej zdjęć, ale wciąż to pozycja wspaniała!

Susan Sontag to nie moja bajka. Niewątpliwa wiedza i erudycja, z której niestety niewiele wynikało. To dzielenie włosa na czworo, plątanie się w wewnętrznie sprzecznych opiniach, idiotyczne czasami, ale wygłaszane ze śmiertelną powagą manifesty, deklarowanie że: „Kłamstwo stawało się pewnego rodzaju prawdą”. W swojej intelektualnej gimnastyce przypominała mi bohatera utworu Jacka Kaczmarskiego, który scharakteryzował się w ten sposób: „Ja znałem języki, nie mnie uczyć jak Pisać wprost, to, co łatwiej można pisać wspak.”. Do jej biografii podchodziłem więc z dużą ostrożnością.

Moser ewidentnie miał podobny problem z twórczością Sontag. Więcej tu przyziemnych perypetii życiowo-zdrowotnych i uczuciowych, niż analizy twórczości ("Sontag. Całe życie i trochę twóczości").. A mimo wszystko to dość dobra biografia, pozwalająca zrozumieć nie tylko przyczyny sukcesu Sontag, ale i wejść głębiej w środowisko lewicowych, a potem liberalnych amerykańskich intelektualistów, którzy nadawali i nadają ton nie tylko dyskusji o kondycji współczesnego świata, ale i są animatorami przemian społecznych i prawnych. Z tej perspektywy to warta lektury pozycja.

Susan Sontag to nie moja bajka. Niewątpliwa wiedza i erudycja, z której niestety niewiele wynikało. To dzielenie włosa na czworo, plątanie się w wewnętrznie sprzecznych opiniach, idiotyczne czasami, ale wygłaszane ze śmiertelną powagą manifesty, deklarowanie że: „Kłamstwo stawało się pewnego rodzaju prawdą”. W swojej intelektualnej gimnastyce przypominała mi bohatera utworu...

Kompletnie nie znając postaci SS pod wpływem przedstwiania w tearze S.Jaracza w Osztynie pt. "Susan Sontag" sięgnełem po autobiografie.

Benjamin Moser stworzył nie tylko portret złożonej osobowości wybitnej intelektualistki, ale również wciągającą narrację o życiu w samym sercu burzliwych przemian XX wieku.

Kompletnie nie znając postaci SS pod wpływem przedstwiania w tearze S.Jaracza w Osztynie pt. "Susan Sontag" sięgnełem po autobiografie.

Benjamin Moser stworzył nie tylko portret złożonej osobowości wybitnej intelektualistki, ale również wciągającą narrację o życiu w samym sercu burzliwych przemian XX wieku.

Ciężko ocenić tak rozległą biografię, z jednej strony podziwiam ilość włożonej pracy, z drugiej, można było ją trochę okroić (choćby z powtórzeń). Jednak na pewno warto przeczytać, ponieważ nie tylko pokazuje Susan jako światowej sławy intelektualistkę, ale przede wszystkim jako osobę ludzką (choć często nieludzką),wraz z całym bagażem jej przeżyć, lęków, walki o siebie, o uwagę, o prawdę.

Sontag opisana jest tutaj w kontekście wielu ważnych wydarzeń XX wieku, poprzez jej zapatrywania polityczne, kulturowe i społeczne. Fascynująco opisane są jej przyjaźnie ze znanymi postaciami ze świata sztuki i literatury. Podążamy za nią na przestrzeni lat obserwując jak z wielkim zapałem zaczyna karierę, jak pod wpływem poznanych osób lub przeżyć zmienia poglądy, jak walczy z chorobą, gdy walczy o ludzi w porzuconym Sarajewie. Znamiennym jest to, że nie obawia się pisać tego, co myśli. Jej krytyka bezlitośnie obnaża działania polityków, narażając ją na liczne ataki, z których wydaje się wiele sobie nie robić. Jest przekonana o swojej racji. Zawsze i wszędzie. Imponujące i przerażające. Przerażające dla osób z najbliższego otoczenia, dla których życie z nią było mocnym wyzwaniem. A ona żyła pisaniem, literatura była dla niej najwyższą wartością.

„W czasach, kiedy wartość czytania i życia wewnętrznego jest tak silnie atakowana, literatura jest wolnością.

Ciężko ocenić tak rozległą biografię, z jednej strony podziwiam ilość włożonej pracy, z drugiej, można było ją trochę okroić (choćby z powtórzeń). Jednak na pewno warto przeczytać, ponieważ nie tylko pokazuje Susan jako światowej sławy intelektualistkę, ale przede wszystkim jako osobę ludzką (choć często nieludzką),wraz z całym bagażem jej przeżyć, lęków, walki o siebie, o...

Ciężko mi było zacząć, ale potem już mnie wciągnęła. Skończyłam z wrażeniem, że mimo wszystko książka mogła być krótsza i bardziej zwięzła, pojawiały się powtórzenia.

Ciężko mi było zacząć, ale potem już mnie wciągnęła. Skończyłam z wrażeniem, że mimo wszystko książka mogła być krótsza i bardziej zwięzła, pojawiały się powtórzenia.

Monumentalna, nie podołałam czasowo i przerwałam. Chciałam poznać trochę Sontag i to się udało. Dziwna kobieta. Bardzo dobrze napisana, autor wykonał kawał solidnej roboty.

Monumentalna, nie podołałam czasowo i przerwałam. Chciałam poznać trochę Sontag i to się udało. Dziwna kobieta. Bardzo dobrze napisana, autor wykonał kawał solidnej roboty.

Pozytywne zaskoczenie, bo nie przepadam za biografiami.
Cudowna, inspirująca, budząca tęsknoty intelektualne, wciągająca. Pierwszą połowę przesłuchałam z zachwytem. Drugą już z nieco mniejszym, ale wciąż jako całość była to świetna lektura.
Już wiem, że to będzie jedna z moich książek roku, a mamy dopiero luty.

Pozytywne zaskoczenie, bo nie przepadam za biografiami.
Cudowna, inspirująca, budząca tęsknoty intelektualne, wciągająca. Pierwszą połowę przesłuchałam z zachwytem. Drugą już z nieco mniejszym, ale wciąż jako całość była to świetna lektura.
Już wiem, że to będzie jedna z moich książek roku, a mamy dopiero luty.