Strażnicy Cytadeli. Księga Axlin

Siermiężny początek zostaje wynagrodzony drugą, znacznie ciekawszą częścią książki. Na tym etapie świat zostaje całkiem nieźle zarysowany, a do bohaterki można się przywiązać. Historia toczy się powoli, lecz w pewnym momencie zaczyna angażować. Nie obcuję z literaturą młodzieżową, ale słysząc ile badziewia i toksyczności miewa ten gatunek, "Strażnicy Cytadeli" jawi się jako zdrowa alternatywa i godna polecenia dla ciut starszej młodzieży. Na pewno sięgnę po kolejne tomy.

Siermiężny początek zostaje wynagrodzony drugą, znacznie ciekawszą częścią książki. Na tym etapie świat zostaje całkiem nieźle zarysowany, a do bohaterki można się przywiązać. Historia toczy się powoli, lecz w pewnym momencie zaczyna angażować. Nie obcuję z literaturą młodzieżową, ale słysząc ile badziewia i toksyczności miewa ten gatunek, "Strażnicy Cytadeli" jawi się...

Nie wiem skąd się we mnie wzięło przeświadczenie, że to jest literatura dla a dzieci...jasne na początku są tu młodzi bohaterowie, ale później dorastają, a to co się dzieje w trakcie z pewnością nie jest dla młodego czytelnika. Powiedzmy bardziej to młodzieżowa fantastyka.

#KsięgaAxlin długo już była na mojej półce "do przeczytania", ale jakoś tak ciągle odwlekałam i odwlekałam, aż w końcu przysiadłam i przepadłam, bo to naprawdę kawałek fajnej, wciągającej historii. I co ważne z ciekawym światem, chociaż nie brakuje tu schematów tego typu powieści, to miałam wrażenie powiewu świeżości.

Sporo tutaj akcji, sporo potworów! Na początku starałam się je zapamiętać, ale jest ich tu tyle i o takich dziwnych nazwach, że by mi się przydała księga Axlin żeby się w tym rozeznać.

Powiedzmy do połowy byłam zachwycona powieścią, już w głowie wybierałam ją na najlepszą książkę miesiąca...aż tu nagle zaczęliśmy bardziej wchodzić w narrację z perspektywy Xeina i czar prysnął. Nie wiem, coś takiego jest w tym bohaterze irytującego...starałam się mu kibicować po tym jak trafił do Cytadeli, ale z każdym kolejnym rozdziałem mnie do siebie zniechęcał. Plus wiedziałam, że w związku z nim i jego trafieniem do Cytadeli wyniknie cała końcowa drama...

Wiem, że miał powody do tego, ale od początku było wiadomo, że tak to się skończy i chyba to najbardziej mnie rozczarowało, bo fabuła była świeża i nieoczywista do momentu poznania Axlin z Xeinem...potem to już wiedziałam co się nam tutaj kroi i mnie odrobinę rozczarowało.

Za uwielbiam Axlin! To typ głównej bohaterki, którą lubię. Bez szczególnych zdolności, ale zdeterminowana w dążeniu do celu. Naprawdę to dziewczyna, którą można podziwiać za upór. Moment jej podróży i zbierania doświadczeń to najlepsze co mnie w tej książce spotkało. Mam nadzieję, że autorka nie zniszczy tego w kolejnym tomie.

Nie wiem skąd się we mnie wzięło przeświadczenie, że to jest literatura dla a dzieci...jasne na początku są tu młodzi bohaterowie, ale później dorastają, a to co się dzieje w trakcie z pewnością nie jest dla młodego czytelnika. Powiedzmy bardziej to młodzieżowa fantastyka.

#KsięgaAxlin długo już była na mojej półce "do przeczytania", ale jakoś tak ciągle odwlekałam i...

⭐️⭐️⭐️✨ 3.5/5

To nie była zła książka — momentami aż chciałam powiedzieć: to nie książka, to ja… ale potem przypominałam sobie pierwszą połowę i jednak nie, to jednak trochę książka. 😅
To solidne YA fantasy z prostym, sensownym światem i wiarygodnymi bohaterami, tylko że jakoś… nie kliknęło. Było poprawnie, chwilami nawet interesująco, ale zupełnie bez tego czegoś, co wciąga i trzyma za serce.

Pierwsza połowa dłużyła mi się niemiłosiernie, serio miałam momenty zwątpienia, że chyba jednak nie jesteśmy sobie pisani. Dopiero gdy pojawił się wątek Xeina, zrobiło się trochę żywiej — ale wciąż było to czytanie spod znaku „przyjemne, ale bez zachwytów”.

Drugi tom na pewno przeczytam, ale bez większej presji. Bardziej „kiedyś tam”, niż „muszę natychmiast poznać ciąg dalszy”.

⭐️⭐️⭐️✨ 3.5/5

To nie była zła książka — momentami aż chciałam powiedzieć: to nie książka, to ja… ale potem przypominałam sobie pierwszą połowę i jednak nie, to jednak trochę książka. 😅
To solidne YA fantasy z prostym, sensownym światem i wiarygodnymi bohaterami, tylko że jakoś… nie kliknęło. Było poprawnie, chwilami nawet interesująco, ale zupełnie bez tego czegoś, co...

Ciekawa bohaterka z charakterem
Co by było, gdyby połączyć Bellę z Pięknej i Bestii oraz Vaianę z kolejnego filmu Disneya i wrzucić je w świat Horizon Zero Dawn? Tak przynajmniej moim zdaniem mógł wyglądać pomysł na główną bohaterkę - Axlin. Ona również wymyka się społecznym oczekiwaniom posiadania męża i rodzenia dzieci. Dla siebie widzi nieco inne zadanie: chce pisać bestiariusze, rozumieć potwory i to, jak je pokonać. Dlatego wyrusza w podróż po świecie i zmierza do miasta z wielką biblioteką.
Fascynujący świat postapokaliptyczny
Świat przedstawiony jest dość ciekawy - ludzie żyją w małych skupiskach jak po apokalipsie. Co gorsze, wokół każdego skupiska krążą potwory, a niestety zdecydowana większość osad nie ma straży, która by z nimi walczyła. W większości to zwykli cywile, którzy muszą nauczyć się walczyć. Dlatego też rodzenie kolejnych dzieci jest takie istotne - żeby grupa przetrwała.
Axlin w swojej drodze spotyka wielu przeciwników, ale też coraz lepiej poznaje świat.
Różne perspektywy narracyjne
Co ciekawe, książka nie jest pisana tylko z jej perspektywy - czasami przeskakujemy jeszcze do kogoś innego, ale oczywiście nie mogę powiedzieć do kogo, żeby nie spoilerować.
Werdykt
Tak czy inaczej książka sympatyczna, chociaż przyznam, że dopiero po przeczytaniu drugiego tomu naprawdę polubiłem ten świat. Więc jeśli po pierwszym tomie macie mieszane uczucia i nie wiecie, czy warto kontynuować, to proponuję dać jeszcze jedną szansę tej hiszpańskiej serii!

Ciekawa bohaterka z charakterem
Co by było, gdyby połączyć Bellę z Pięknej i Bestii oraz Vaianę z kolejnego filmu Disneya i wrzucić je w świat Horizon Zero Dawn? Tak przynajmniej moim zdaniem mógł wyglądać pomysł na główną bohaterkę - Axlin. Ona również wymyka się społecznym oczekiwaniom posiadania męża i rodzenia dzieci. Dla siebie widzi nieco inne zadanie: chce pisać...

Jedna z najlepszych książek young adult w gatunku fantasy, jakie przeczytałem, tym bardziej, że jestem już w wieku dalece wykluczającym mnie z sięgania po tego rodzaju książki. Narracyjnie wszystko gra, a i światotwórczo ciężko byłoby się o cokolwiek przyczepić (szczególnie biorąc pod uwagę grupę odbiorczą, do której jest kierowana).

Ja bawiłem się świetnie i nawet odkładając na bok kwestie tego, że to młodzieżówka, to... to po prostu kawał dobrej fantasy. A jeśli ktoś jest zainteresowany bardziej szczegółową recenzją, to zapraszam do poniższego linka. :)

Jedna z najlepszych książek young adult w gatunku fantasy, jakie przeczytałem, tym bardziej, że jestem już w wieku dalece wykluczającym mnie z sięgania po tego rodzaju książki. Narracyjnie wszystko gra, a i światotwórczo ciężko byłoby się o cokolwiek przyczepić (szczególnie biorąc pod uwagę grupę odbiorczą, do której jest kierowana).

Ja bawiłem się świetnie i nawet...

Pierwszy raz usłyszałam o tej serii na profilu Fantastyka na luzue i po latach w końcu udało mi się po nią sięgnąć. Jedna z najlepszych decyzjii czytelniczych, jakie podjęłam w życiu! Zakochałam się w tej serii po uszy i róg jednorożca. I choć nie każdy tom oceniłam na 10/10 to jest to jedna z serii, które dłuuugo będę wszystkim polecać!

Autorce udało się stworzyć fascynujący, mroczny i dość brutalny świat pełen potworów jak z najgorszych koszmarów, a wszystkie miały w sobie powiew świeżości. A najlepsze, że wciąga bez reszty i chce się odkrywać jego kolejne zakamarki, poznawać nowe szczegóły. Jako czytelniczka czułam się jak Axlin, chciałam wiedzieć więcej i więcej.

Główna bohaterka, Axlin, to silna i odważna dziewczyna, która ma jednak swoje słabości - charakteru i natury fizycznej. Dziewczyna żyje z niepełnosprawnością i od dziecka kuleje, przez co nie jest tak sprawna jak ludzie wokół niej. To jednak nie powstrzymuje jej przed podejmowaniem się nowych wyzwań, często skrajnie niebezpiecznych. Autorka nie tworzy też z niej postaci, która nagle otrzymuje wszelkie magiczne bajery świata i to właśnie mi się podobało. Axlin wzbudza sympatię, a jej losy aż chce się śledzić. Jednak poza nią w końcu pojawia się Xein, który wydaje się jej niemalże chodzącym przeciwieństwem, a jednak ci dwoje są dla siebie stworzeni - dosłownie i w przenośni. Polubiłam samego Xeina i jego relację z Axlin - nawet jeśli nie mogłam liczyć na wieczność w krainie słodyczy, tęczy i braku problemów zesłanych przez fabułę.

Są dwa aspekty, przez które nie mogłam dać tej książce 10/10 Chociaż cała książka jest niezmiernie interesująca, tempo akcji przez ponad połowę książki było dośc powolne, a motyw drogi w pewnym momencie się dłużył. Na szczęście poznawanie książki w audiobooku ma swoje zalety i trwało to krócej, noż gdybym miała czytać "Księgę Axlin" w papierze. Im bliżej Cytadeli (tej z tytułu serii - "Strażnicy Cytadeli"),tym robiło się ciekawiej. Poznanie Xeina natychmiast ożywia tempo akcji, a to, co następuje później, sprawia, że aż nie chce się odrywać od lektury. Miałam jednak wrażenie, że gdy narrację na dłuższy czas przejął Xein, a Axlin została odłożona na bok, to nie do końca zgdywalo się z resztą książki. To był ten drugi aspekt - gdyby wszystko bardziej przeplatało się z losami Axlin, byłoby to bardziej naturalne. Mimo to końcówka była niezmiernie ciekawa i jednocześnie bolesna pod względem emocjonalnym.

O tej serii mogę powiedzieć tylko "WOW", a pierwszy tom dostaje ode mnie mocne 8/10 Przy kategorii wiekowej się wahałam, dlatego ostatecznie mówię: 16+ to minimum ze względu na TW: śmi*rć, dr*st*czne opisy

Pierwszy raz usłyszałam o tej serii na profilu Fantastyka na luzue i po latach w końcu udało mi się po nią sięgnąć. Jedna z najlepszych decyzjii czytelniczych, jakie podjęłam w życiu! Zakochałam się w tej serii po uszy i róg jednorożca. I choć nie każdy tom oceniłam na 10/10 to jest to jedna z serii, które dłuuugo będę wszystkim polecać!

Autorce udało się stworzyć...

Są książki, które wciągają powoli, jak leniwa rzeka, i takie, które porywają czytelnika od pierwszej strony, nie dając mu chwili wytchnienia. Księga Axlin zdecydowanie należy do tej drugiej kategorii – choć jej siłą nie jest pośpieszny bieg fabuły, a umiejętne prowadzenie bohaterów i świata w taki sposób, że człowiek zapomina, iż czyta, a zaczyna żyć w opowieści.

Axlin to postać, która nie jest papierową heroiną z katalogu. Nie jest nieomylna, ani przesadnie bohaterska. Jest prawdziwa – ze swoim lękiem, determinacją i powolnym dojrzewaniem do decyzji, które będą ją kosztować więcej, niż mogłaby przypuszczać. Ta powolność rozwoju bohaterki jest tu zaletą – rzadko spotykaną w literaturze młodzieżowej, a nadającą historii głębi i wiarygodności.

Świat stworzony przez autorkę to złoto – nie tylko z powodu pomysłowości samych potworów, ale i dzięki konsekwentnemu budowaniu zagrożenia. Każda wioska, każdy trakt, każde spotkanie z nieznanym ma w sobie ten delikatny posmak grozy, który sprawia, że chce się wiedzieć więcej. A gdy już wydaje się, że znamy reguły gry, pojawia się coś nowego, co każe przewracać strony szybciej, niżby wypadało o drugiej w nocy.

Nie pamiętam, kiedy ostatnio tak mocno wciągnąłem się w fabułę. To nie jest zwykłe „chce się czytać” – to raczej „muszę czytać”, bo inaczej będę chodzić z tym światem w głowie jak z niezamkniętym snem. Kiedy przewróciłem ostatnią stronę, ręka sama sięgnęła po drugi tom.

To literatura przygodowa i fantastyczna w najlepszym wydaniu. Dziesięć na dziesięć – i ani odrobiny mniej.

Są książki, które wciągają powoli, jak leniwa rzeka, i takie, które porywają czytelnika od pierwszej strony, nie dając mu chwili wytchnienia. Księga Axlin zdecydowanie należy do tej drugiej kategorii – choć jej siłą nie jest pośpieszny bieg fabuły, a umiejętne prowadzenie bohaterów i świata w taki sposób, że człowiek zapomina, iż czyta, a zaczyna żyć w opowieści.

Axlin to...

Według mnie to jest naprawdę świetna książka. Słuchałam jej z dużą przyjemnością. Najpierw myślałam, że będzie mocno dziecinna, ale szybko okazało się, że zupełnie tak nie jest i porusza całkiem poważne sprawy. Moje pierwsze skojarzenia do "Malowany człowiek" za sprawą tematu, który jednak zostaje ograny w nich w inny sposób, a także manga/anime "Atak tytanów" gdzie też mamy miasto otoczone trzema ochronnymi murami.
Mimo tych skojarzeń widać, że autorka ma swój pomysł na tę serię. Świat jest tu ciekawy i pełen niebezpieczeństw. Pierwsza część podobała mi się bardzo. To książka właściwie o podróży, ale też odkrywaniu siebie i swojej życiowej drogi. Jestem ciekawa co będzie dalej.

Według mnie to jest naprawdę świetna książka. Słuchałam jej z dużą przyjemnością. Najpierw myślałam, że będzie mocno dziecinna, ale szybko okazało się, że zupełnie tak nie jest i porusza całkiem poważne sprawy. Moje pierwsze skojarzenia do "Malowany człowiek" za sprawą tematu, który jednak zostaje ograny w nich w inny sposób, a także manga/anime "Atak tytanów" gdzie...

Bardzo przyjemna książka. W końcu główna bohaterka, która nie jest głupia. Ba, żadna z postaci nie jest głupia. Wszyscy zdają sobie sprawę z tego, w jakim świecie żyją i ich zachowania są do tego dostosowane. Bardzo podobało mi się przez połowę, później motyw akademii mnie zniechęcił i ciężko mi było przebrnąć do końca, bo tak naprawdę najbardziej podobały mi się perypetie Axlin. Niemniej sięgnę po tom drugi, bo świat jest ciekawy, a samo pochodzenie potworów i tajemniczych Strażników wciąż intryguje. mam nadzieję, że dowiem się o nich czegoś więcej w kolejnych tomach!

Bardzo przyjemna książka. W końcu główna bohaterka, która nie jest głupia. Ba, żadna z postaci nie jest głupia. Wszyscy zdają sobie sprawę z tego, w jakim świecie żyją i ich zachowania są do tego dostosowane. Bardzo podobało mi się przez połowę, później motyw akademii mnie zniechęcił i ciężko mi było przebrnąć do końca, bo tak naprawdę najbardziej podobały mi się perypetie...

Świetna książka! Laura Gallego potrafi w tworzenie świata i dających się lubić bohaterów.

Świetna książka! Laura Gallego potrafi w tworzenie świata i dających się lubić bohaterów.