Strażnicy Cytadeli. Misja Rox

⭐️⭐️⭐️⭐️ 4/5

Uwielbiam, kiedy finał okazuje się najmocniejszą częścią trylogii — i tutaj zdecydowanie tak było. Tym bardziej że po pierwszym tomie zupełnie nie spodziewałam się, że historia skręci właśnie w tę stronę. A jednak skręciła. I ogólnie wyszło jej to naprawdę dobrze.

Wszystkie wątki zostały zamknięte, tajemnice wyjaśnione, fabuła logicznie domknięta. Brzmi jak ideał, prawda?
No właśnie… brzmi.

Bo mimo że bohaterowie są w ciągłym zagrożeniu, ja rzadko to naprawdę czułam. Brakowało mi napięcia, walki, emocji i tego momentu, kiedy faktycznie zaczyna się drżeć o ich życie. To zresztą problem, który miałam już przy poprzednich tomach — starć z potworami było za mało, a stawka zbyt często pozostawała bardziej teoretyczna niż odczuwalna. Tutaj jest pod tym względem trochę lepiej, ale nadal nie na tyle, żeby wywołać efekt wow.

Mimo wszystko cała trylogia to solidna, przyjemna młodzieżowa fantastyka, która czyta się naprawdę dobrze.
Podobało mi się.
Po prostu… liczyłam, że finał trochę bardziej mnie sponiewiera emocjonalnie.

⭐️⭐️⭐️⭐️ 4/5

Uwielbiam, kiedy finał okazuje się najmocniejszą częścią trylogii — i tutaj zdecydowanie tak było. Tym bardziej że po pierwszym tomie zupełnie nie spodziewałam się, że historia skręci właśnie w tę stronę. A jednak skręciła. I ogólnie wyszło jej to naprawdę dobrze.

Wszystkie wątki zostały zamknięte, tajemnice wyjaśnione, fabuła logicznie domknięta. Brzmi jak...

WOW. Tak mogę opisać to, co działo się w tej książce. Laura Gallego stworzyła coś niesamowitego. Fascynujący świat, ciekawi i skomplikowani bohaterowie, emocjonująca i wciągająca fabuła - to składa się na "Strażników Cytadeli". "Misja Rox" to już ostatni tom tej trylogii i jest to doskonałe zakończenie serii.

Opisy książek nawet częściowo nie sugerowały tego, jak gęsta jest sieć fabularna tej serii, jednak ma to swoje plusy - dzięki temu każdą kolejną stronę czytało się (lub słuchało) z zapartym tchem. Jestem pod wrażeniem tych wszystkich tajemnic i zwrotów akcji, które tworzyły zgrabną całość i prawdziwie zaskakiwały. Mimo swoich domysłów nie zdołałam przewidzieć tego wszystkiego, co przygotowała autorka w tym tomie.

Nie byłabym sobą, gdybym nie wspomniała o wątku miłosnym. Choć motyw "muszę odejść/odpuścić dla jej/jego dobra" bywa irytujący i wpychany na siłę, zwykle wypada dobrze i ma swoje uzasadnienie - tak też było w tym przypadku. I chociaż wzbudzało to moją frustrację, z zadowoleniem obserwowałam skomplikowaną relację Xeina i Axlin, błagając siły wyższe czuwające nad literackimi historiiami miłosnymi, by ich zakończenie było szczęśliwe. Jeśli jesteście fanami dobijającego slow burnu - możecie na niego liczyć. Mimo że początek ich relacji był dość szybki. Co jeszcze dodam na marginesie - bardzo mnie cieszy to, że Axlin (kulejąca od początku książki) nie została magicznie uzdrowiona. Ale na litość, dajcie dziewczynie jakąś laskę...

Chciałam dać tej książce 10/10, ale gdy po czasie spojrzałam na nią świeższym okiem, uznałam, że nie mogę tego zrobić... przez Rox. Nie była to bohaterka, do której mogłam zapałać wielką sympatią. Czasem miałam wrażenie, że jej główną rolą jest sianie fermentu między Xeinem a Axlin. To bohaterka, od której wieje chłodem i dopiero w tym tomie można było ją lepiej poznać. Mimo to nie polubiłam jej bardziej. Wręcz drażniło mnie to, że początek książki był w dużej mierze z jej perspektywy, ponieważ te rozdziały nie były w mojej opinii wystarczająco interesujące. Dopiero wraz z większym udziałem Axlin w Cytadeli i Xeina na wygnaniu, akcja nabrała tempa i kolorów, wystrzeliwując jak petarda!

Jak oceniam "Misję Rox"? To bardzo dobre zwieńczenie genialnej trylogii. Ten tom dostaje ode mnie 9/10 a całość polecam osobom 16+ TW: śmi*rć, prz*moc

WOW. Tak mogę opisać to, co działo się w tej książce. Laura Gallego stworzyła coś niesamowitego. Fascynujący świat, ciekawi i skomplikowani bohaterowie, emocjonująca i wciągająca fabuła - to składa się na "Strażników Cytadeli". "Misja Rox" to już ostatni tom tej trylogii i jest to doskonałe zakończenie serii.

Opisy książek nawet częściowo nie sugerowały tego, jak gęsta...

„Misja Rox” Laury Gallego Garcii to finał trylogii Strażnicy Cytadeli, który spełnia wszystkie oczekiwania i zamyka historię w sposób satysfakcjonujący. Autorka w mistrzowski sposób rozwija każdy rozpoczęty wątek – nic nie zostaje pominięte, wszystko znajduje swoje logiczne i pełne wyjaśnienie. Brak otwartego zakończenia sprawia, że czytelnik otrzymuje kompletną, przemyślaną opowieść, która domyka całość cyklu jak starannie dopasowany ostatni element układanki.

To książka z gatunku tych, które po skończeniu zostawiają tzw. „kaca książkowego” – zjawisko dobrze znane zapalonym czytelnikom. Polega ono na tym, że po zamknięciu ostatniej strony trudno sięgnąć po cokolwiek innego, bo myślami wciąż tkwi się w świecie dopiero co opuszczonym. Człowiek tęskni za bohaterami, za atmosferą i za samą historią, czując wręcz pustkę po tak intensywnym literackim doświadczeniu.

Ogromnym atutem tej powieści jest sposób przedstawienia bohaterów. Postacie są mądre, ich decyzje wynikają z doświadczenia, logiki i przede wszystkim z własnego sumienia. Nie ma tu irytującej głupoty fabularnej, która w innych książkach potrafi psuć odbiór historii – zamiast tego otrzymujemy wiarygodne zachowania, które pasują do ich osobowości i sytuacji. Większość bohaterów ma własną duszę i charakter, wyróżniają się nie tylko czynami, ale też sposobem myślenia. To ogromna wartość, bo w wielu współczesnych powieściach poboczne postaci bywają jedynie tłem, tutaj natomiast każda z nich ma swój sens istnienia.

Finał „Misji Rox” to jeden z najlepszych, jakie można znaleźć zarówno w pojedynczych książkach, jak i w całych cyklach. Jest emocjonujący, pełen napięcia, ale też głęboko satysfakcjonujący – domyka historię bez niedopowiedzeń, pozostawiając czytelnika z poczuciem, że uczestniczył w czymś kompletnym i dopracowanym. Laura Gallego Garcia udowadnia, że potrafi stworzyć zakończenie, które na długo pozostaje w pamięci, a po zamknięciu książki zostawia serce czytelnika jeszcze przez długi czas w świecie Cytadeli.

„Misja Rox” Laury Gallego Garcii to finał trylogii Strażnicy Cytadeli, który spełnia wszystkie oczekiwania i zamyka historię w sposób satysfakcjonujący. Autorka w mistrzowski sposób rozwija każdy rozpoczęty wątek – nic nie zostaje pominięte, wszystko znajduje swoje logiczne i pełne wyjaśnienie. Brak otwartego zakończenia sprawia, że czytelnik otrzymuje kompletną,...

Świetne zakończenie serii. Ostatnia część utrzymała poziom dwóch poprzednich i ładnie zamknęła całą historię. Już wcześniej było widać, że autorka ma na te książki pomysł i tutaj to wszystko rzeczywiście spójnie się ze sobą połączyło. To była dla mnie świetna przygoda w niesamowitym groźnym świecie. Polecam!

Świetne zakończenie serii. Ostatnia część utrzymała poziom dwóch poprzednich i ładnie zamknęła całą historię. Już wcześniej było widać, że autorka ma na te książki pomysł i tutaj to wszystko rzeczywiście spójnie się ze sobą połączyło. To była dla mnie świetna przygoda w niesamowitym groźnym świecie. Polecam!

Tak dawno nie czytałam moim zdaniem dobrze skonstruowanej książki! Wszystkie zagadki rozwiązane , ezzystki jest logiczne i zrozumiałe. Naprawdę przyjemnie sie czytało i szkoda, że ta książka akurat nie miała takiego wielkiego wsparcia medialnego. Zasługuje na to, żeby o niej sie mówiło więcej

Tak dawno nie czytałam moim zdaniem dobrze skonstruowanej książki! Wszystkie zagadki rozwiązane , ezzystki jest logiczne i zrozumiałe. Naprawdę przyjemnie sie czytało i szkoda, że ta książka akurat nie miała takiego wielkiego wsparcia medialnego. Zasługuje na to, żeby o niej sie mówiło więcej

Jedna z lepszych książek fantastycznych - młodzieżowych, które czytałam. Świetne zakończenie serii. Ma wszystko co lubię w tego typu książkach: jest wątek drogi, przyjaźni, tajemnicy, biblioteka i tajemnicza księga. Akcja płynie wartko, całość bardzo dobrze napisana.

Jedna z lepszych książek fantastycznych - młodzieżowych, które czytałam. Świetne zakończenie serii. Ma wszystko co lubię w tego typu książkach: jest wątek drogi, przyjaźni, tajemnicy, biblioteka i tajemnicza księga. Akcja płynie wartko, całość bardzo dobrze napisana.

Ze smutkiem żegnam się z bohaterami tejże opowieści. Polubiłam ich. Wątki ,które wymagały wyjaśnienia są klarowne. Język, którym pisana była ta historia jest przystępny ,bez udziwnień . Można by się doczepić do tego ,iż w każdym imieniu była literka "x" -mnie to nie raziło w oczy. Skupiłam się na opowieści a nie imionach. Kraina , bohaterowie, dynamika na plus. Mnie nic nie przeszkadzało w czytaniu i z czystym sumieniem polecam całą serię.

Ze smutkiem żegnam się z bohaterami tejże opowieści. Polubiłam ich. Wątki ,które wymagały wyjaśnienia są klarowne. Język, którym pisana była ta historia jest przystępny ,bez udziwnień . Można by się doczepić do tego ,iż w każdym imieniu była literka "x" -mnie to nie raziło w oczy. Skupiłam się na opowieści a nie imionach. Kraina , bohaterowie, dynamika na plus. Mnie nic nie...

„Strażnicy Cytadeli. Misja Rox” to ostatni tom ze świata potworów, zamykający cykl.
Teraz po poznaniu całej zawikłanej historii, mogę już powiedzieć, że całość została genialnie pomyślana i przemyślana. W tomie trzecim dowiadujemy się nareszcie o przyczynach powstania świata w takim potwornym kształcie, w jakim przyszło żyć naszym bohaterom. Przeżywamy kolejną porcję fascynujących przygód - i właściwie wszystko byłoby doskonale, gdyby nie dwie rzeczy.
Po pierwsze – Przez cały czas trwania tej historii, strasznie brakowało mi jakichś realnie odczuwalnych emocji między głównymi bohaterami. Niby wiemy, że wzajemnie darzą się uczuciem mimo wszystkich niepomyślnych zdarzeń jakie ich dotykają, ale jakoś za nic tego nie czuć. Wszystkie ich interakcje są nieodmiennie jakieś takie sztywne, sztuczne i wymuszone.. No nie wiem.. tu zdecydowanie czegoś mi zabrakło. Drugą sprawą jest zarzut już ewidentnie tylko do tomu trzeciego, gdzie wszystko zostało wręcz zasypane z kretesem ogromną ilością postaci i wielokrotnie musiałam przerywać czytanie, aby zastanowić się i przypomnieć sobie, kim jest ta czy inna wspominana akurat osoba. Historia sama w sobie okazała się dość nieoczywista, zawiła i zaskakująca- to muszę przyznać. Tylko czy koniecznie trzeba było w nią wmieszać pół tamtejszego stanu ludności ? :)
Niemniej jednak. Jak by na to nie patrzeć – Jest to świetna historia ( i jedna z nielicznych z porządnym zakończeniem ). Wielka szkoda, że jest tak mało popularna. Gorąco ją polecam wszystkim zwolennikom klasycznego fantasy w jego podstawowej formie.

„Strażnicy Cytadeli. Misja Rox” to ostatni tom ze świata potworów, zamykający cykl.
Teraz po poznaniu całej zawikłanej historii, mogę już powiedzieć, że całość została genialnie pomyślana i przemyślana. W tomie trzecim dowiadujemy się nareszcie o przyczynach powstania świata w takim potwornym kształcie, w jakim przyszło żyć naszym bohaterom. Przeżywamy kolejną porcję...

Wciąż nie dowierzam, że to jest już koniec. Kiedy zaczynałam tą trylogię, nie miałam pojęcia, jak bardzo pokocham ten świat i tych bohaterów! Nie jest idealnie, bo czasami mogłoby być więcej akcji, niektóre relacje kuleją, ale kurde, to jest tak fantastycznie dopracowane fabularnie - tu każdy wątek ma swój cel, każde wydarzenie prowadzi do czegoś konkretnego. A sposób, w jaki to wszystko sie splata, kiedy poznajemy, dlaczego powstały potwory i jak do tego wszystko doszło? - Tak proste, a tak genialne! Wyszczerzyłam się szeroko i jedno z tych postaci miała totalnie rację 0 te potwory, których nie widać na pierwszy rzut oka, te ukryte, są zdecydowanie najgorsze i najstraszniejsze.

Także ja w przypadku tej serii nie moge być obiektywna, bo kocham każdą sekundę i cieszę się, że każda z nich jest taka długa, bo dzięki temu mogłam spędzić z nimi więcej czasu. Po epilogu miałam chwilę, kiedy moje życie było pełne, bo już wiem wszystko, a potem załapałam potężnego kaca i już do końca dnia nie byłam w stanie nic zacząć, bo nic nie dorastało do pięt tej książce.

Wciąż nie dowierzam, że to jest już koniec. Kiedy zaczynałam tą trylogię, nie miałam pojęcia, jak bardzo pokocham ten świat i tych bohaterów! Nie jest idealnie, bo czasami mogłoby być więcej akcji, niektóre relacje kuleją, ale kurde, to jest tak fantastycznie dopracowane fabularnie - tu każdy wątek ma swój cel, każde wydarzenie prowadzi do czegoś konkretnego. A sposób, w...

Serię "Strażnicy Cytadeli" na pewno warto przeczytać, zwłaszcza, że jest ona mniej znana. To, co podoba mi się w niej najbardziej to fakt, że wszystko zostało bardzo dobrze przemyślane, a całą historię czyta się naprawdę dobrze. Brakowało mi jednak scen akcji, które trzymałyby w napięciu i dostarczałyby więcej emocji. Słabo też wypadły relacje między poszczególnymi bohaterami.

"Misja Rox" nieco mnie być może zawiodła, ponieważ liczyłam na jakąś większą finałową akcję z udziałem potworów, ale idealnie zamknęła całość serii.

Serię "Strażnicy Cytadeli" na pewno warto przeczytać, zwłaszcza, że jest ona mniej znana. To, co podoba mi się w niej najbardziej to fakt, że wszystko zostało bardzo dobrze przemyślane, a całą historię czyta się naprawdę dobrze. Brakowało mi jednak scen akcji, które trzymałyby w napięciu i dostarczałyby więcej emocji. Słabo też wypadły relacje między poszczególnymi...