Cienie Nocnego Targu

Przez pierwsze dwa rozdziały myślałam, że dostaniemy powtórkę z "Opowieści z Akademii Nocnych Łowców" - główny bohater, który przewija się przez niezwiązane ze sobą historie o innych postaciach. Na szczęście od trzeciego rozdziału wszystko nabiera większego sensu i staje się bardziej spójne. Trochę jednak szkoda, że Jemowi nie zostało poświęcone więcej czasu.
"Dary Anioła" i "Diabelskie Maszyny" przeczytałam już bardzo dawno temu, dlatego na początku ciężko było mi się odnaleźć między bohaterami poszczególnych historii i występującymi między nimi relacjami. Ktoś, kto obie serie ma "na świeżo" raczej nie będzie mieć z tym problemu. Jeżeli ktoś ma pod ręką drzewa genealogiczne postaci, to przed lekturą "Cieni..." warto je sobie odświeżyć.
Sama książka jakościowo raczej nie odbiega od pozostałych. Fabularnie dzieje się w niej więcej niż np. w "Kronikach Bane'a" czy "Opowieściach...", czyta się ją też zdecydowanie lepiej. Jako fanka Maleca zgłaszam jednak zastrzeżenia do Pani Clare. Mam wrażenie, że rozdziały dotyczące innych bohaterów pisane były "na poważnie". I wtedy - BAM! Ni stąd, ni zowąd dostajemy kolejnego fanfika o Alecu i Magnusie wyjętego prosto z Wattpada/AO3. Podobnie jak w "Opowieściach...", ich historia to zbiór wydarzeń tak przypadkowych, że nawet magiczny świat nie jest w stanie tego w żaden sposób uzasadnić. Zastanawiam się też, na kim/czym autorka wzorowała dzieci występujące w tej książce. Ani Max ani Rafie nie mają oficjalnie określonego wieku, ale gdybym miała strzelać tylko po opisach, pierwszemu dałabym między 3 a 7 lat, drugiemu - między 4 a 15. To samo tyczy się małego Jace'a czy Lightwoodów. Jedyna różnica między ich dziecięcymi wersjami a tymi nastoletnimi, to trochę krótsze ręce.
Żeby uniknąć spoilerów, "Cienie Nocnego Targu" najlepiej przeczytać jako ostatnią książkę, po wszystkich aktualnie dostępnych seriach z uniwersum Nocnych Łowców. Ostatni rozdział wydaje się świetnym przejściem do fabuły z Wicked Powers.

Przez pierwsze dwa rozdziały myślałam, że dostaniemy powtórkę z "Opowieści z Akademii Nocnych Łowców" - główny bohater, który przewija się przez niezwiązane ze sobą historie o innych postaciach. Na szczęście od trzeciego rozdziału wszystko nabiera większego sensu i staje się bardziej spójne. Trochę jednak szkoda, że Jemowi nie zostało poświęcone więcej czasu.
"Dary Anioła"...

Świetnie się czytało!

Świetnie się czytało!

Twórczość Cassandry Clare bardzo kojarzy mi się z moimi latami nastoletnimi i przez długi czas była dla mnie gwarancją dobrej młodzieżowej fantastyki z wątkiem romantycznym. Jednak trylogia Mrocznych Intryg bardzo mnie zawiodła i przez dłuższy czas bałam się wracać do tej autorki, ale jakaś nieokreślona tęsknota popchnęła mnie ku ,,Cieniom Nocnego Targu”.

Po śmierci Jem Carstairs zostaje Cichym Bratem i przez dwa stulecia czuwa nad Nocnymi Łowcami. Szczególną troską obdarza rodzinę Herondale – potomków jego parabatai Willa i ukochanej Tessy. Mimo że teoretycznie Cisi Bracia nie są już ludźmi, Jem nawet jako brat Zachariasz czuje, że jego miłość do tej dwójki nie przeminęła.

Ta książka opisuje jakieś dwieście lat z historii Nocnych Łowców, więc możemy tu przeczytać trochę więcej o małżeńskim życiu Willa i Tessy, pierwszych misjach Jema jako Cichego Brata, początkach działalności Valentine’a, trafieniu Jace’a do domu Lightwoodów, ale też o dalszych losach bohaterów po zakończeniu Darów Anioła i Mrocznych Intryg. I o ile w tej drugiej serii trochę brakowało mi powrotu do naszej głównej paczki, tak tutaj naprawdę przyjemnie było poczytać o rodzinnym życiu Magnusa i Aleca (w końcu udało mi się go polubić),przypomnieć sobie cięte riposty Jace’a czy flirty Simona i Isabelle. A zakończenie i wątek Janusa i Asha sprawia, że mimo że w przypadku tego typu serii nie lubię kontynuacji i wolę sama wyobrażać sobie dalsze losy bohaterów, nie mogę się doczekać następnej serii ze świata Nocnych Łowców. Clare umie w skomplikowane, szare moralnie postaci, więc liczę, że wykorzysta potencjał. Bardzo pięknie jest też opisana miłość. Chyba większość osób się zgodzi, że relacja Willa, Jema i Tessy to jeden z nielicznych trójkątów miłosnych, gdzie da się uwierzyć w każde uczucie i który nie irytuje, i chociaż pewne wzmianki sprawiają, że ten ,,układ” nie wydawał mi się w pełni szczęśliwy dla wszystkich stron, to większość fragmentów ma w sobie ogrom emocji. Powiedziałabym nawet, że w tych opowiadaniach bardziej widzę, jak wielką miłością darzyli się Jem i Tessa, ale też, jak ogromna więź łączyła Jema i Willa i chyba dlatego jestem w stanie uwierzyć, że nie byli o siebie zazdrośni i zaakceptować ten trójkąt, nawet jeśli moje podejście do związków jest bardzo monogamiczne. Świetnie wypadają też wątki w stylu found family oraz przewijający się temat nieśmiertelności i patrzenia na odejście ukochanych osób – jeśli chodzi o serie bardziej młodzieżowe, to Clare zdecydowanie najlepiej ograła ten aspekt i kilka razy mnie wzruszyła.

Oczywiście nie jest to żadne arcydzieło literackie, ale w swojej konwencji to naprawdę dobrze napisana, emocjonalna i porywająca książka. Nie wiem, do jakiego stopnia to dzieła Cassandry Clare, a do jakiego innych autorów, ale poszczególne opowiadania wydawały mi się spójne w stylu i prowadzeniu fabuły, nie czułam zgrzytów. Polecam fanom Darów Anioła i Diabelskich Maszyn.

,, Zawsze mamy wybór(…) Nie zawsze możemy wybrać to, czego byśmy chcieli, ale mamy wybór. Przeszłość nam się przydarzyła. Jednak przyszłość wybieramy.”

Twórczość Cassandry Clare bardzo kojarzy mi się z moimi latami nastoletnimi i przez długi czas była dla mnie gwarancją dobrej młodzieżowej fantastyki z wątkiem romantycznym. Jednak trylogia Mrocznych Intryg bardzo mnie zawiodła i przez dłuższy czas bałam się wracać do tej autorki, ale jakaś nieokreślona tęsknota popchnęła mnie ku ,,Cieniom Nocnego Targu”.

Po śmierci Jem...

Książkę poleciłabym tylko i wyłącznie fanom twórczości Clare i to takim, którzy aktualnie są w stanie zachwytu wykreowanym przez nią światem. Jeśli łakniesz jakiejkolwiek nowej historii z tego uniwersum i nie przeszkadza ci, że niektóre teksty będą gorzej napisane od innych, to prawdopodobnie spodobają ci się "Cienie...". Jeśli jeszcze nie wiesz kompletnie nic o świecie Łowców, podejrzewam, że niewiele zrozumiesz z tej książki i być może tylko cię niepotrzebnie zniechęci.

Ja do autorki wróciłam po latach, o niektórych bohaterach i wydarzeniach zdążyłam już zapomnieć. Miałam nadzieję, że powrót będzie miły, ale przeczytane opowiadania wyłącznie mnie znużyły. Jakościowo kojarzyły mi się z fanfikami, które poza "ukojeniem fanowskiego głodu" nie dostarczają niczego więcej. Odkładam niedokończony zbiór na półkę jako część kolekcji, może jeszcze kiedyś nabiorę ochoty, by do niego wrócić.

Książkę poleciłabym tylko i wyłącznie fanom twórczości Clare i to takim, którzy aktualnie są w stanie zachwytu wykreowanym przez nią światem. Jeśli łakniesz jakiejkolwiek nowej historii z tego uniwersum i nie przeszkadza ci, że niektóre teksty będą gorzej napisane od innych, to prawdopodobnie spodobają ci się "Cienie...". Jeśli jeszcze nie wiesz kompletnie nic o świecie...

Cassandra Clare słynie z takich cykli jak „Mroczne intrygi”, „Dary Anioła”, „Mroczne intrygi”, „Najstarsze klątwy”, „Diabelskie maszyny”, „Ostatnie godziny”, „Magisterium”. Ma na swoim koncie współtworzenie powieści graficznych oraz zbiorów opowiadań, a teraz na polskim rynku pojawił się „Strażnik Miecza” należący do cyklu „Sword Catcher”. Tworzone przez pisarkę historie są różnorodne. Łączy je jednak to, że zawsze w jakiś sposób pojawia się w nich magia, zjawiska, których nie da się wyjaśnić lub upatruje się działania sił nadprzyrodzonych. Wykreowane przez nią postacie zawsze są ciekawe i pozwalają na poruszenie ważnych aspektów życia społecznego. Do tego za każdym razem mamy wciągającą fabułę, pełną emocji przygodę, świetnie tkaną intrygę.

Cassandra Clare słynie z takich cykli jak „Mroczne intrygi”, „Dary Anioła”, „Mroczne intrygi”, „Najstarsze klątwy”, „Diabelskie maszyny”, „Ostatnie godziny”, „Magisterium”. Ma na swoim koncie współtworzenie powieści graficznych oraz zbiorów opowiadań, a teraz na polskim rynku pojawił się „Strażnik Miecza” należący do cyklu „Sword Catcher”. Tworzone przez pisarkę historie są...

Clare z reguły nie zawodzi, no chyba, że chodzi o zawody związanych z mężczyznami, bo ci napisani przez Cassandrę podnoszą moje standardy tak wysoko, że jedyne co zostaje to zawód. Cudownie jest zagłębić się w historie, które do tej pory były tylko wspomniane. Mattew i fiolka trucizny od fearie, historia Stephena i Celine i nowy członek rodziny Magnusa i Aleca. Te małe rzeczy, te drobne historie dopełniają obraz świata Nocnych Łowców. Książka, a raczej zbiór opowiadań to świetny dodatek do całokształtu uniwersum.

Clare z reguły nie zawodzi, no chyba, że chodzi o zawody związanych z mężczyznami, bo ci napisani przez Cassandrę podnoszą moje standardy tak wysoko, że jedyne co zostaje to zawód. Cudownie jest zagłębić się w historie, które do tej pory były tylko wspomniane. Mattew i fiolka trucizny od fearie, historia Stephena i Celine i nowy członek rodziny Magnusa i Aleca. Te małe...

Polecam każdemu fanowi Nocnych łowców, a w szczególności Jema i Tessy 😁 Bardzo szybko się czyta i miło poznać nieznane fakty z życia ulubionych bohaterów :)

Polecam każdemu fanowi Nocnych łowców, a w szczególności Jema i Tessy 😁 Bardzo szybko się czyta i miło poznać nieznane fakty z życia ulubionych bohaterów :)

Zawsze lubiłam wracać do świata Nocnych Łowców, dlatego z radością sięgnęłam po Cienie Nocnego Targu - zbiór opowiadań tworzony między innymi przez Cassandrę Clare. Opowiadania zostały przetłumaczone i zebrane w jednej książce nakładem wydawnictwa Mag.

Uwielbiam postać Jema, więc kiedy przeczytałam, że to w zasadzie opowieści o nim, byłam zachwycona. Jednak lektura szybko utemperowała moje ochy i achy. Otóż mój ulubiony Cichy Brat nie zawsze znajdował się w centrum wydarzeń.

Co mnie strasznie dziwi, ponieważ postać Jema niesie ze sobą niezmiernie ciekawą historię. Mogłaby być niezmiernie wciągającą, gdyby przedstawić ją w jednej opowieści ciągnącej się przez dekady, przez którą przewijaliby się pozostali bohaterowie.

W gruncie rzeczy te opowiadania mnie nie porwały. Jedyne, które naprawdę mi się spodobało, to "Utracona kraina", w którym głównym bohaterem był Alec. Pozostałe przyszły bez echa, choć moje zainteresowanie pobudzało się, ilekroć pojawiał się Kit - jego historia mnie niezmiennie intryguje.

Część opowiadań, co więcej, wydała mi się pusta. Niewiele z nich wynikało - choć nie ukrywam, że nie jestem na bieżąco z książkami Clare. Jednak nie zmienia to faktu, że brakowało mi w nich konkluzji, jakichś skutków działań, jakiegoś sensu wręcz. Zupełnie jakby napisano je tylko po to, by napisać, bez większego znaczenia dla tworzonego świata.

Świat Nocnych Łowców zawsze był dla mnie specjalnym miejscem, tworzące go książki były jednymi z pierwszych, po które sięgnęłam, więc mam do twórczości Clare ogromny sentyment. Jednak nie jestem fanką opowiadań, które pisze z innymi. Są toporne i nudne, a do tego napisane okropnym językiem. Momentami brzmią jak teksty pisane przez pisarzy, którzy piszą swoje pierwsze opowiadania i wciąż nie wiedzą, jak dokładnie poradzić sobie z opisem, dialogiem czy akcją.

Zawsze lubiłam wracać do świata Nocnych Łowców, dlatego z radością sięgnęłam po Cienie Nocnego Targu - zbiór opowiadań tworzony między innymi przez Cassandrę Clare. Opowiadania zostały przetłumaczone i zebrane w jednej książce nakładem wydawnictwa Mag.

Uwielbiam postać Jema, więc kiedy przeczytałam, że to w zasadzie opowieści o nim, byłam zachwycona. Jednak lektura szybko...

“Czasem myślę, że nie ma nic bardziej bolesnego niż odmowa miłości. Kochać kogoś, kogo nie możesz mieć, stać obok tego, czego pragnie twoje serce, i nie móc go wziąć w ramiona. Miłość, która nie może zostać odwzajemniona. Myślę, że nie ma niczego bardziej bolesnego.”

Nocny Targ to urokliwe miejsce, które łączy wszystkich Podziemnych. To właśnie tutaj czarownicy, wilkołaki, wampiry oraz faerie mogą sprzedawać i kupować magiczne przedmioty, a także wymieniać się mrocznymi sekretami w tajemnicy przez Nefilim. Przez dwieście lat, targ ten regularnie odwiedzał jeden z Cichych Braci, były Nefilim - brat Zachariasz. Poszukując pamiątki związanej z jego przeszłością, aktywnie uczestniczy w życiu znanych rodów Nocnych Łowców, przeżywając wraz z nimi nie tylko szczęśliwe chwile, ale także te pełne smutku i goryczy.

“Cienie Nocnego Targu” to zbiór opowiadań przybliżający dzieje Nocnych Łowców, znanych z innych książek Cassandry Clare, przedstawiony z perspektywy brata Zachariasza, byłego Nefilim. Książka doskonale uzupełnia pozostałe dzieła autorki, ukazując zawiłe relacje między bohaterami z różnych epok, a także zaskakując niesamowitymi powiązaniami. Wszystkie opowiadania łączy Jem Carstairs, od wieków przemierzający Nocny Targ w poszukiwaniu zaginionego dziedzica. Każde z nich przepełnione jest całą gamą emocji, które nie tylko pozytywnie wpływają na czytelnika, ale i wgniatają w fotel oraz przytłaczają. Mamy tu historie pełne smutku i bólu, tęsknoty za utraconą miłością lub bliską osobą. Mimo że każde z opowiadań poświęcone jest innej historii, wszystko tworzy spójną całość, a lekkie pióro autorki sprawia, że książkę praktycznie się pochłania. Jedynymi minusami okazały się dla mnie literówki, które dość często pojawiały się w tekście i rozpraszały podczas czytania oraz ostatnie opowiadanie w moim odczuciu nie pasujące do całej koncepcji.

“Cienie Nocnego Targu” to obowiązkowa lektura dla każdego, kto uwielbia twórczość Cassandry Clare oraz Nocnych Łowców. Dodaje ona nowych szczegółów do przedstawionego nam wcześniej świata, a także pozwala zrozumieć relacje między bohaterami. Mimo że nie jest to wymagająca książka, niesie ona za sobą wiele ważnych wartości, którymi warto kierować się w życiu.

“Czasem myślę, że nie ma nic bardziej bolesnego niż odmowa miłości. Kochać kogoś, kogo nie możesz mieć, stać obok tego, czego pragnie twoje serce, i nie móc go wziąć w ramiona. Miłość, która nie może zostać odwzajemniona. Myślę, że nie ma niczego bardziej bolesnego.”

Nocny Targ to urokliwe miejsce, które łączy wszystkich Podziemnych. To właśnie tutaj czarownicy, wilkołaki,...

Ta książka była cudowna! Jest to zbiór opowiadań o różnych bohaterach z całego uniwersum Nocnych łowców, którzy odwiedzają Nocne targi na całym świecie, a ich losy przecinają się z bratem Zachariaszem.

Cichy brat, który niegdyś był nocnym łowcą o imieniu Jem, jest jedną z moich ukochanych postaci. Jego tragiczna historia zawsze rozrywa mi serce, dlatego bardzo się cieszę, że to właśnie on jest głównym bohaterem książki 🥹

Mimo wątków i problemów wielu postaci towarzyszy nam również jeden cel, który pojawia się w każdej z historii - odnalezienie zaginionego dziedzica. Podoba mi się, że łączy on wszystko w jedną, spójną całość.

Jako wieloletnia fanką Cassandy Clare nie zawiodłam się na tej książce i cieszę się, że w końcu ją przeczytałam. Rozjaśniło mi to kilka momentów z innych serii, które wyszły po Cieniach nocnego targu, w szczególności tajemnica Matthew, która łamie serduszko 💔

Uwielbiam takie dodatki, które fundują powroty do znanych historii oraz dodają głębi i nowych szczegółów.

Ta książka była cudowna! Jest to zbiór opowiadań o różnych bohaterach z całego uniwersum Nocnych łowców, którzy odwiedzają Nocne targi na całym świecie, a ich losy przecinają się z bratem Zachariaszem.

Cichy brat, który niegdyś był nocnym łowcą o imieniu Jem, jest jedną z moich ukochanych postaci. Jego tragiczna historia zawsze rozrywa mi serce, dlatego bardzo się cieszę,...