Gdzie jest Mia?

Dobra, mocno psychologiczna opowieść o marce szukające porwane córki.

Dobra, mocno psychologiczna opowieść o marce szukające porwane córki.

Treść i pomysł na książkę fajna ale książka napisana ciężkim językiem, 2/3 książki rozwlekłe...

Treść i pomysł na książkę fajna ale książka napisana ciężkim językiem, 2/3 książki rozwlekłe...

Sprawnie napisany kryminał, wciągająca akcja, w sam raz na dwa zimowe wieczory.

Sprawnie napisany kryminał, wciągająca akcja, w sam raz na dwa zimowe wieczory.

~ Wyobraź sobie że Twoje dziecko znika ?
Od tak rozpływa się w powietrzu ,mieszkanie jest nienaruszone a drzwi zamknięte na klucz ? Wraz z siedmiomiesięcznym dzieckiem znikają jego wszystkie ubranka, butelki , nie pozostaje nic ,dosłownie nic ....
Wychodzisz z domu ,szukasz ale niczego nie pamiętasz, policja zaczyna podejrzewać cię o najgorsze.
Nikt nie wierzy w zaginięcie za to że zwariowałaś już tak ...
To i wiele więcej przeżyje w powieści nasza bohaterka, książka to jedna wielka tajemnica ,która porywa i wywołuje ciarki ,w magiczny sposób pochłania nas od początku do końca, po czym zakończenie daje nam tak wielki zastrzyk emocji że jesteśmy w szoku !!
Zdecydowanie polecam, jeden z lepszych thrillerów które ostatnio czytałam 👌

~ Wyobraź sobie że Twoje dziecko znika ?
Od tak rozpływa się w powietrzu ,mieszkanie jest nienaruszone a drzwi zamknięte na klucz ? Wraz z siedmiomiesięcznym dzieckiem znikają jego wszystkie ubranka, butelki , nie pozostaje nic ,dosłownie nic ....
Wychodzisz z domu ,szukasz ale niczego nie pamiętasz, policja zaczyna podejrzewać cię o najgorsze.
Nikt nie wierzy w...

Cóż… Na początku historia wydawała się interesująca. Tajemnicze zniknięcie dziecka, okoliczności sugerujące winę matki, która nie pamięta ostatnich dni. W momencie kiedy główna bohaterka trafia do zakładu psychiatrycznego wiadomo już, że najpewniej dziecko nie zostało przez nią skrzywdzone ani ukryte. Kończy się walka z czasem i tak naprawdę emocje gasną. Gdy Estelle zaczyna stopniowo przypominać sobie przebieg wydarzeń, to odkrywane karty są coraz bardziej nieprawdopodobne i nierealne. Absurdy, związane np. z napisaniem przez matkę listu z przyznaniem się do winy i pobudki „próby samobójczej”, „doprowadzenie się do porządku” po brutalnym ataku Liebermana, zakopywanie zwłok pod wpływem narkotyków, wizyta Anny, która ponownie chce porwać Mię i wiele, wiele innych sprawiły, że dla mnie ta pozycja jest abstrakcyjna i nierzeczywista na tyle, że jedyne emocje jakie mi towarzyszyły, to poczucie zniecierpliwienia kiedy ten „cyrk” się skończy.

Cóż… Na początku historia wydawała się interesująca. Tajemnicze zniknięcie dziecka, okoliczności sugerujące winę matki, która nie pamięta ostatnich dni. W momencie kiedy główna bohaterka trafia do zakładu psychiatrycznego wiadomo już, że najpewniej dziecko nie zostało przez nią skrzywdzone ani ukryte. Kończy się walka z czasem i tak naprawdę emocje gasną. Gdy Estelle...

Książka Gdzie jest Mia jest całkiem udanym debiutem autorki, pisanym przyjemnym, lekki stylem i z nutką tajemnicy.

Estelle Paradise zostaje znaleziona na dnie wąwozu z raną postrzałową głowy... Cudem przeżyła... coś? Próbę samobójczą? Próbę morderstwa? Wypadek?
To jednak nie najważniejsza sprawa. Zaginęła jej mała córeczka Mia. Kobieta cierpi na amnezję i nie ma pojęcia, co się stało z dzieckiem...
Wszystko wskazuje jednak na to, że dziecko zaginęło jeszcze przed jej wypadkiem. Dowody jak i strzępki wspomnień i odczuć rzucają największe podejrzenia na Estelle.
Kobieta musi stoczyć bitwę z własną podświadomością i pamięcią by odszukać córkę... lub jej ciało. Czy matka byłaby w stanie skrzywdzić swoje dziecko? Czy ona byłaby w stanie to zrobić? Ale najważniejsze, czy to zrobiła?

Książka została podzielona na cztery części. Pierwsza i druga część - gdy podejrzenia w całości padają na matkę dziecka są prowadzone w sposó bardzo przemyślany, pokazują rozstroojenie psychiczne matki Mii, jej walkę o funkcjonowanie każdego dnia, ale też momenty odpływania w nieświadomość... Co się w trakcie tego wydarzyło?
Dwie następne części... Cóż. Nie chcę zdradzać za dużo... Powoli wszystko wychodzi na jaw...

Książka, poza tematyką porwania dziecka porusza również problemy matek - depresje poporodową, labilność emocjonalną, zmęczenie i przerażenie, poczucie osamotnienia...
I brak wrażliwości ludzi dookoła...

Bardzo dobrze mi się czytało. Ostatnia część troszkę mnie zmęczyła, ale ogólnie warto sięgnąć po tę pozycję.

Książka Gdzie jest Mia jest całkiem udanym debiutem autorki, pisanym przyjemnym, lekki stylem i z nutką tajemnicy.

Estelle Paradise zostaje znaleziona na dnie wąwozu z raną postrzałową głowy... Cudem przeżyła... coś? Próbę samobójczą? Próbę morderstwa? Wypadek?
To jednak nie najważniejsza sprawa. Zaginęła jej mała córeczka Mia. Kobieta cierpi na amnezję i nie ma...

Rzeczywiście już po paru stronach miałam skojarzenie z Dziewczyną z pociągu ... Dla mnie:
- poruszająca postać pierwszoplanowej bohaterki zagubionej w swoim rodzicielstwie, niedoceniania (wręcz nieszanowana przez męża),
- cenna próba zmiany losu, determinacja kobiety - matki,
- zaskakująca (i trochę niewiarygodna) zmiana w zachowaniu w ostatniej części książki - męża ...
- zakończenie nie do końca realne, ale satysfakcjonujące pewnie dla czytelnika.
Książkę czytało mi się bardzo dobrze ... od razu pochłonęłam całość.

Rzeczywiście już po paru stronach miałam skojarzenie z Dziewczyną z pociągu ... Dla mnie:
- poruszająca postać pierwszoplanowej bohaterki zagubionej w swoim rodzicielstwie, niedoceniania (wręcz nieszanowana przez męża),
- cenna próba zmiany losu, determinacja kobiety - matki,
- zaskakująca (i trochę niewiarygodna) zmiana w zachowaniu w ostatniej części książki - męża ......

Nudna. Oczekiwałam czegoś więcej. Jedna z niewielu książek, której czytanie niesamowicie się ciągnęło

Nudna. Oczekiwałam czegoś więcej. Jedna z niewielu książek, której czytanie niesamowicie się ciągnęło

Książka nie jest zła, ale czekałam na jakieś mocniejsze zakończenie.

Książka nie jest zła, ale czekałam na jakieś mocniejsze zakończenie.

Amnezja, amnezja! Strzeżmy się jej, tak wielu bohaterów kryminałów na nią cierpi!

No to dobrze to gdzie jest ta Mia? Może ją porwano? Ale to by było za proste, w końcu książka musi mieć swoją objętość. Dlatego przez pierwszą połowę książki autorka rzuca nachalny cień podejrzenia na matkę...

Popatrzmy matka nie pamięta co się stało z dzieckiem, ale w sumie nie jest tym faktem przerażona, cały dzień po zniknięciu dziecka sprząta mieszkanie, później na spokojnie pyta jakiegoś bezdomnego "przepraszam, czy nie widział może Pan mojego dziecka", by dopiero po kilku dniach pójść na policję, w ostatniej chwili i tak zmieniając zdanie.

Niby mamy wgląd w psychikę i decyzyjność bohaterki dzięki pierwszoosobowej narracji. Tym razem jest to ruch trafiony, a nie jak w większości przypadków, próba maskowania warsztatowych braków, czy pisarskiej indolencji. Co z tego. Garnek ze złotem temu kto uzna wynurzenia matki za jasne i przejrzyste. Jasne, że jest w szoku, że się boi...ale nic dziwnego, że wszyscy wokół podejrzewali ją o zabicie córki.

I tylko my dobrze wiemy, że tak nie jest, bo było by to za proste. Gdy wychodzi na jaw prawda, historia zmienia się trochę w potłuczony sensacyjny flakon. Ostatecznie więc wolę pierwszą część książki i wolałbym żeby to matka była winna. Tak, zły ze mnie człowiek.

Amnezja, amnezja! Strzeżmy się jej, tak wielu bohaterów kryminałów na nią cierpi!

No to dobrze to gdzie jest ta Mia? Może ją porwano? Ale to by było za proste, w końcu książka musi mieć swoją objętość. Dlatego przez pierwszą połowę książki autorka rzuca nachalny cień podejrzenia na matkę...

Popatrzmy matka nie pamięta co się stało z dzieckiem, ale w sumie nie jest tym...