Kamienice. Opowieści mieszkańców wrocławskich domów

Piękne fotografie i wspomnienia z wrocławskich kamienic. 🏫🏤🏡Historie opisane są bardzo ciekawe, a wątki historyczne Wrocławia opisane są bardzo jasno i prostym językiem. Nie ma tutaj suchych faktów, a opowieści są bardzo różnorodne. Przedstawiają one losy ludzi przybyłych na Ziemie Odzyskane z wielu stron Polski, a czasam i świata. Znajdziecie tutaj piękne fotografie kamienicznych wnętrz, mebli, wzorów, pieców kaflowych czy elewacji. Obowiązkowa lektura dla miłośników Wrocławia i jego historii. Bardzo wartościowa pozycja. 🥰

Piękne fotografie i wspomnienia z wrocławskich kamienic. 🏫🏤🏡Historie opisane są bardzo ciekawe, a wątki historyczne Wrocławia opisane są bardzo jasno i prostym językiem. Nie ma tutaj suchych faktów, a opowieści są bardzo różnorodne. Przedstawiają one losy ludzi przybyłych na Ziemie Odzyskane z wielu stron Polski, a czasam i świata. Znajdziecie tutaj piękne fotografie...

Świetna pozycja bazująca na wywiadach przeprowadzanych przez autorkę dla radia. Przybliża ludzi, którzy osiedlili się we Wrocławiu po II Wojnie Światowej, ludzi jak i miejsca, na tle epoki. Obyczaje i realia stanowa świetne uzupełnienie.

Świetna pozycja bazująca na wywiadach przeprowadzanych przez autorkę dla radia. Przybliża ludzi, którzy osiedlili się we Wrocławiu po II Wojnie Światowej, ludzi jak i miejsca, na tle epoki. Obyczaje i realia stanowa świetne uzupełnienie.

Książka ładnie wydana, kamienice z różnych części Wrocławia, to wspomnienia ludzi, a nie skupienie się na architekturze, mogłaby być dłuższa .
Ta książka powinna zostać napisana, z przyjemnością przeczytalam opowieści, poszłam na spacer na "Trójkąt magiczny", a nawet zlokalizowalam kamienicę, do której po wojnie wprowadziła się ciocia i kilka osób z mojej wsi. Znajomi wolą audycje pani Joanny w Radiu Ram lub dostępne online, ze względu na głosy ludzi i ich pełne emocji wspomnienia. Przede wszystkim to zachęta - by zapytać dziadków i babcie o ich początki we Wrocławiu i na Dolnym Śląsku.

Książka ładnie wydana, kamienice z różnych części Wrocławia, to wspomnienia ludzi, a nie skupienie się na architekturze, mogłaby być dłuższa .
Ta książka powinna zostać napisana, z przyjemnością przeczytalam opowieści, poszłam na spacer na "Trójkąt magiczny", a nawet zlokalizowalam kamienicę, do której po wojnie wprowadziła się ciocia i kilka osób z mojej wsi. Znajomi wolą...

Genialnie zebrane opowieści, które wciągają, choć są w sumie zlepkiem różnych cząsteczek. Nawet w poszczególnych rozdziałach opowieści nie idą linearnie, często nie są też wynikiem wywiadu z konkretną osobą, ale uzupełnione są przez autorkę dodatkową opowieścią czy wyjaśnieniem. Ale tutaj trochę brakuje mi właśnie informacji o źródle - wszystko jest tak poprzeplatane, że czasem nie wiadomo, co od danej osoby, która wspomina, a co z innych dokumentów/artykułów/książek. Wprawdzie na końcu jest bibliografia, ale nie wiem, czy pełna, czy tylko tych klasycznych cytatów w treści.
Tym niemniej warto docenić książkę za pomysł, za zebranie i wysłuchanie tych ludzi i ich opowieści, które teraz zostaną spisane i uzupełnione o rodzinne fotografie.

Genialnie zebrane opowieści, które wciągają, choć są w sumie zlepkiem różnych cząsteczek. Nawet w poszczególnych rozdziałach opowieści nie idą linearnie, często nie są też wynikiem wywiadu z konkretną osobą, ale uzupełnione są przez autorkę dodatkową opowieścią czy wyjaśnieniem. Ale tutaj trochę brakuje mi właśnie informacji o źródle - wszystko jest tak poprzeplatane, że...

Mam chyba tak jak śpiewa Muniek Staszczyk w piosence pt. „Warszawa”:
„Jesienią zawsze myślę o latach
Tak starych, jak te kamienice[…]”
Gdy nadchodzi ten czas, moje myśli jeszcze bardziej krążą wokół przeszłości mojego ukochanego Wrocławia. Może dzieje się tak dlatego, że wychowałem się na pograniczu Starego Miasta i Śródmieścia, niedaleko przedwojennych kamienic, w których piwnicach jako dziecko nie raz szukałem skarbów i bawiłem się w „chowanego”. Często zastanawiałem się: dlaczego obok tej pięknej, zaniedbanej, kamienicy stoi blok „z innej epoki” ?
Dopiero dzisiaj, mądrzejszy i bardziej świadomy miejsc, które kiedyś były dla mnie czymś zwykłym i codziennym, doceniam ich magię.
Joannę Mielewczyk pokochałem najpierw jako aksamitny, radiowy, głos, teraz zostałem także jej wielbicielem jako pisarki. Szkoda, że nie znam jej osobiście, bo mielibyśmy wiele wspólnych tematów, które być może byłyby zalążkiem kolejnych jej książek…
„Kamienice” to lektura obowiązkowa dla wszystkich miłośników Wrocławia i moim zdaniem powinna stać się lekturą szkolną (choćby dla chętnych),ponieważ uczy wrażliwości, właściwych postaw i człowieczeństwa. To nie jest kolejna historia jakiegoś miasta. Autorce udało się coś więcej. Przy okazji opisywania kolejnych miejsc i bohaterów zwraca uwagę na rzeczy, które mimo zmieniających się czasów, granic i systemów politycznych są (i winny być ponadczasowe) takie jak: przyjaźń, brak obojętności na cierpienie i przyzwoitość.
To jest książka, która zostanie ze mną na długo. Pani Mielewczyk sprawiła, że kolejne „białe plamy” w mej świadomości i pamięci Miasta zniknęły na zawsze, za co jej dziękuję. Gorąco polecam !

Mam chyba tak jak śpiewa Muniek Staszczyk w piosence pt. „Warszawa”:
„Jesienią zawsze myślę o latach
Tak starych, jak te kamienice[…]”
Gdy nadchodzi ten czas, moje myśli jeszcze bardziej krążą wokół przeszłości mojego ukochanego Wrocławia. Może dzieje się tak dlatego, że wychowałem się na pograniczu Starego Miasta i Śródmieścia, niedaleko przedwojennych kamienic, w których...

taka zwyczajna a taka ciekawa,
prawdziwa sztuka,
wyższa wrocławska półka poznawcza. fanfar

wyśmienicie dobrani aktorzy przedstawienia.
Wroclaw jest mi bliski i mój a ciekawe jakby się czytało Kamienice Lwowa i Wilna

taka zwyczajna a taka ciekawa,
prawdziwa sztuka,
wyższa wrocławska półka poznawcza. fanfar

wyśmienicie dobrani aktorzy przedstawienia.
Wroclaw jest mi bliski i mój a ciekawe jakby się czytało Kamienice Lwowa i Wilna

Rzadko się wzruszam, ale losy przed- i powojennych Wrocławian opisane przez @mielewczyk_j wytrąciły mnie z równowagi smutkiem, gniewem, żalem,
nostalgią, ale na szczęście też radością, ulgą i nadzieją. Niezależnie, czy znacie historię tego miasta czy też nie, czy w nim mieszkacie bądź nigdy (jeszcze) go nie odwiedziliście, warto przeczytać #Kamienice. Opowieści pozornie proste i znane każdemu, kto orientuje się choć trochę w historii II wojny światowej, widziane z bliska, na żywym organizmie konkretnych osób noszących imiona i nazwiska nie pozwalają pozostać obojętnym na pytania o jądro nas wszystkich: dlaczego uczyniono tyle zła? Nawet nie tego w dużej skali, ale drobnego, gęstego, powtarzanego codziennie i bezmyślnie, bo już nie sposób sie zatrzymać, a co dopiero wycofać. I dlaczego tak łatwo o nim zapominamy? Sama chodzę tymi samymi ulicami, poprzez które maszerowało okrucieństwo, głupota, nienawiść, ale przecież trudno o tym za każdym razem myśleć. Dobrze, ze pod tym samym słońcem, między szczątkami tych samych, milczących budynków, możemy teraz spędzać swoje spokojne dni. Ale warto czasem zatrzymać się i nasłuchiwać przez chwilę - te kamienice wcale nie milczą; w ich ścianach, oknach, zgromadzonych przedmiotach echem odbijają się szepty lęku, krzyki złości, rozpaczliwe kąpanie łez, śmiech utraconego dzieciństwa i śpiewy stęsknionych kochanków. Wiele z tych ech zebrała dla Was #JoannaMielewczyk i uwierzcie, ta swoista składanka długo będzie wybrzmiewać między Waszymi myślami.

Rzadko się wzruszam, ale losy przed- i powojennych Wrocławian opisane przez @mielewczyk_j wytrąciły mnie z równowagi smutkiem, gniewem, żalem,
nostalgią, ale na szczęście też radością, ulgą i nadzieją. Niezależnie, czy znacie historię tego miasta czy też nie, czy w nim mieszkacie bądź nigdy (jeszcze) go nie odwiedziliście, warto przeczytać #Kamienice. Opowieści pozornie...

Fascynująca.

Fascynująca.

Wybitna książka! Tak samo jak pierwsza część niesamowita historia, niesamowite opowieści. Na pewno wrócę do obu części.

Wybitna książka! Tak samo jak pierwsza część niesamowita historia, niesamowite opowieści. Na pewno wrócę do obu części.

Trudne losy mieszkańców w fajnym wydaniu.

Trudne losy mieszkańców w fajnym wydaniu.