Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Matka polka feministka

Okładka książki Matka polka feministka autorstwa Joanna Mielewczyk
Okładka książki Matka polka feministka autorstwa Joanna Mielewczyk
Joanna Mielewczyk
7,2 / 10
Wydawnictwo: Czwarta Strona biografia, autobiografia, pamiętnik
236 str. 3 godz. 56 min.
Kategoria:
biografia, autobiografia, pamiętnik
Format:
papier
Data wydania:
2017-02-01
Data 1. wyd. pol.:
2017-02-01
Liczba stron:
236
Czas czytania
3 godz. 56 min.
Język:
polski
ISBN:
9788379765263
A gdybyście pewnego dnia dowiedzieli się, że nie macie szans na naturalne poczęcie? A gdybyście musieli zawalczyć o życie własnego dziecka? A gdybyście musieli nagle sami wychować trójkę dzieci…

To naprawdę się zdarzyło. Bohaterom Trójkowej audycji Joanny Mielewczyk - „Matka Polka Feministka”. Kiedyś opowiadali o tym na antenie, dziś mówią, co zmieniło się w ich życiu od radiowego spotkania.

18 bohaterów, 18 rozmów o rodzicielstwie. O samotności, o trudnych decyzjach, radości, nadziei. O wierze i o tym, co dzieje się, gdy wiary zaczyna brakować. O szczęśliwych zakończeniach. I długim oczekiwaniu na nie.
Średnia ocen
7,2 / 10
20 opinii 95 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Matka polka feministka w ulubionej księgarniiPorównywarka z najlepszymi ofertami księgarń W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Oceny książki Matka polka feministka

Średnia ocen
7,2 / 10
95 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
7 ocen
9
3 ocen
8
24 ocen
7
35 ocen
6
18 ocen
5
6 ocen
4
2 ocen
3
0 ocen
2
0 ocen
1
0 ocen

Opinie i dyskusje o książce Matka polka feministka

avatar
389
385
mgiełka
16.07.2020
7 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Rozwój...

Rozmowy, dialogi, monologi związane z tematami rodzicielskiego tabu w Polsce. Aborcja, bezpłodność, samotne rodzicielstwo, trudna ciąża bądź poród, choroba dziecka. Bo macierzyństwo i ojcostwo nie jest jednoznaczne, cukierkowo-lukrowane, niejednokrotnie to praca, emocje i wytrwałość w dążeniu do celu

Rozmowy, dialogi, monologi związane z tematami rodzicielskiego tabu w Polsce. Aborcja, bezpłodność, samotne rodzicielstwo, trudna ciąża bądź poród, choroba dziecka. Bo macierzyństwo i ojcostwo nie jest jednoznaczne, cukierkowo-lukrowane, niejednokrotnie to praca, emocje i wytrwałość w dążeniu do celu

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
516
331
QoS
23.03.2019
5 / 10
Na półkach:
Przeczytane

"Matka Polka-feministka" to zbiór wspomnień autorki, która niegdyś prowadziła audycję w radiowej Trójce na temat rodzicielstwa. Autorka opowiada o kobietach i mężczyznach, którzy odważyli się otworzyć i opowiedzieć jej o swoich przeżyciach, emocjach i trudach z jakimi musieli się zmierzyć.

Książę czyta się dość szybko, łatwo i przyjemnie. Są momenty wzruszenia, niedowierzania i refleksji, a całość ma pozytywny wydźwięk.

"Matka Polka-feministka" to zbiór wspomnień autorki, która niegdyś prowadziła audycję w radiowej Trójce na temat rodzicielstwa. Autorka opowiada o kobietach i mężczyznach, którzy odważyli się otworzyć i opowiedzieć jej o swoich przeżyciach, emocjach i trudach z jakimi musieli się zmierzyć.

Książę czyta się dość szybko, łatwo i przyjemnie. Są momenty wzruszenia,...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
180
91
Milla
26.06.2017
7 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Posiadam

Niech Was nie zmyli tytuł, bo książka nie opowiada o pomnikowych matkach polkach świętych krowach. Jest to zbiór reportaży o rodzicach. Różnych rodzicach, także ojcach, z różnymi doświadczeniami i planami lub ich brakiem na dalsze życie. Każda z opowieści jest nasycona rozmaitymi emocjami, ale nie ocieka dobrze sprzedającą się w dzisiejszych czasach łzawością i sensacją. Za to duży plus dla autorki. Nie każdy posiada umiejętnośc zdystansowania się w sytuacji, kiedy ten dystans jest bardzo ciężko zachowac.

Niech Was nie zmyli tytuł, bo książka nie opowiada o pomnikowych matkach polkach świętych krowach. Jest to zbiór reportaży o rodzicach. Różnych rodzicach, także ojcach, z różnymi doświadczeniami i planami lub ich brakiem na dalsze życie. Każda z opowieści jest nasycona rozmaitymi emocjami, ale nie ocieka dobrze sprzedającą się w dzisiejszych czasach łzawością i sensacją. Za...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

229 użytkowników ma tytuł Matka polka feministka na półkach głównych
  • 131
  • 95
  • 3
59 użytkowników ma tytuł Matka polka feministka na półkach dodatkowych
  • 36
  • 6
  • 5
  • 3
  • 3
  • 3
  • 3

Tagi i tematy do książki Matka polka feministka

adopcja feminizm literatura faktu macierzyństwo rodzice rodzicielstwo samotność współczesna obyczajowość zapłodnienie in vitro in vitro życie codzienne wywiad

Inne książki autora

Więcej
więcej
Joanna Mielewczyk
Joanna Mielewczyk
Dziennikarka radiowej Trójki. Prowadziła audycje "Jestem feministką", "Adopcja po polsku". Obecnie jest wydawcą audycji Zapraszamy do Trójki. Przygotowuje i prowadzi audycje Matka Polka feministka oraz Seks nasz powszedni.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy Matka polka feministka przeczytali również

Halo Tato. Reportaże o dobrym ojcostwie Konrad Kruczkowski
Halo Tato. Reportaże o dobrym ojcostwie
Konrad Kruczkowski
Wow, totalnie wartościowe rzeczy... Różne historie rodzin, ludzi - napisane z taką empatią i szacunkiem, że czytanie w pewnym momencie stało się dla mnie "komfortowe", poszerzające moją wiedzę o świecie. Może jedynie przyczepiłabym się do tego, że paleta ojców w reportażu jest zdecydowanie zbyt uboga... A temat został ujęty tylko w jakiejś malutkiej części :(
Aleksandra Marynowska - awatar Aleksandra Marynowska
oceniła na81 rok temu
Złe matki są najlepsze. Poradnik szczęśliwej mamy Matylda Kozakiewicz
Złe matki są najlepsze. Poradnik szczęśliwej mamy
Matylda Kozakiewicz
Czy autorka odkrywa Amerykę? Nie. Czy daje trochę oddechu w świecie gdzie chce się mieć dzieci, a co chwilę słyszy się co człowiek musi jako rodzic, czego nie może, że dziecko to 100% poświęcenia, że wszystko jest takie trudne, a w ogóle to życie się kończy. Więc ja polecam, bo miło się czyta i po wielu rozdziałach ma się takie uczucie spuszczenia ciśnienia (jakże potrzebne).
majkey - awatar majkey
ocenił na71 rok temu
Smutek cinkciarza Sylwia Chutnik
Smutek cinkciarza
Sylwia Chutnik
Monolog cinkciarza wspominającego swoje życie w czasach PRL-u, gdy zarabiał na wymianie walut i przekrętach. Świetnie oddaje klimat dansingów, podążania za marzeniami, dorabiania się, ryzyka i piosenek, które towarzyszyły codziennemu życiu. Szacunek dla autorki za świetne ucho do dialogów i zgrabną konstrukcję książki, która jest jak dansing z piosenkami z tamtych lat, a tam może wydarzyć się wszystko:)
Z_błyskiem_w_oku - awatar Z_błyskiem_w_oku
ocenił na71 miesiąc temu
Nienachalna z urody Maria Czubaszek
Nienachalna z urody
Maria Czubaszek
Miałam z panią Marią Czubaszek jedną wspólną rzecz - do parkowania potrzebowałyśmy więcej miejsca niż inni kierowcy 😅 Bardzo mi przykro, że "Nienachalną z urody" tak szybko się czyta, i nie ma już więcej tych tekstów. Pani Maria była niesamowita. Wiadomo, nie ze wszystkim się z nią zgadzałam, ale podziwiałam jej dystans do świata, szczerość, odwagę, autentyczność i to, że wcale nie myślała o sobie, że jest nie wiadomo kim. No i też podziwiałam jej talent pisarski, jej teksty są lekkie, zabawne, i nie czuć w nich nic pozerskiego. Czyta się je szybko, i nie wiadomo, kiedy się kończą. Rozdział o gotowaniu jest moim ulubionym, śmiałam się przy nim do łez bardzo długo. A jeśli chodzi o tekst o sprzątaniu... Popieram 👍 Może i pani Maria sądziła, że po jej śmierci nic ciekawego nie zostanie, ale była w błędzie. Zostawiła świetne teksty, wspomnienie nietuzinkowej osobowości i mnóstwo powodów do śmiechu czy refleksji.
kryptonite - awatar kryptonite
ocenił na89 miesięcy temu
Onkolodzy. Walka na śmierć i życie Tomasz Marzec
Onkolodzy. Walka na śmierć i życie
Tomasz Marzec Joanna Kryńska
Tę książkę powinien przeczytać każdy! Bo może to spotkać każdego z nas. Wywiady z czołowymi onkologami w Polsce. O raku i jego rodzajach, o leczeniu i dostępnych terapiach, o najciekawszych przypadkach, a także o walce z systemem. Mega ciekawa i pouczająca lektura.
Małgorzata S - awatar Małgorzata S
ocenił na71 miesiąc temu
Wszystkie dzieci Louisa Kamil Bałuk
Wszystkie dzieci Louisa
Kamil Bałuk
Jakieś 2/3 lata temu oglądałam dokument związany z tą historią, więc podczas czytania, treść reportażu nie szokowała mnie już tak bardzo. Ogólnie to za bardzo nie ma się czego przyczepić do autora, ale jakoś nie wiem, nie wyróżnia się też specjalnie niczym ta książka od innych reportaży, momentami wręcz się dłużyła. No i minus, że nie było żadnych zdjęć, nawet "poglądowych", albo jakichś archiwalnych z np.: zdjęciem kliniki Karbaata, albo jakiś widoczek z Surinamu (nie mam pojęcia jak tam jest?).
Sarenka - awatar Sarenka
oceniła na61 rok temu
Naczelne z Park Avenue Wednesday Martin
Naczelne z Park Avenue
Wednesday Martin
Zabawna bardzo, ukazująca społeczność najbogatszych mieszkanek elitarnej dzielnicy Nowego Jorku z punktu widzenia socjologa, antropologa i prymatologa, analizującego przedmiot badań tak, jak się to robi w przypadku plemion pierwotnych, szympansów czy innych naczelnych. Autorka, na własnym przykładzie, pokazuje kolejne elementy, tworzące swoistą kulturę Upper East Side: przejście przez weryfikację zarządu mieszkańców, którzy wcale nie muszą zgodzić się na nowego mieszkańca (a po wyrażeniu zgody i tak nie zauważą go w windzie). Skomplikowany proces zapisywania dziecka do renomowanej szkoły. Społeczny przymus wtopienia się w otoczenie poprzez odpowiedni ubiór, wygląd, schemat zachowań czy światopogląd. Zamknięty krąg spotkań, dyktat akcji dobroczynnych, obiadków, wydarzeń towarzyskich, poprzez które wchodzi się w strategiczne sojusze, wzmacniające (lub nie) hierarchię społeczną. I presja, ogromna presja, strach i stres przed utratą tego wszystkiego, przed starością, odrzuceniem przez męża – posiadacza i dysponenta wszystkich dóbr. Ale najlepsze w tym wszystkim jest zestawienie funkcjonowania elit i zachowań plemion pierwotnych czy ssaków na poziomie małp, co tworzy przekomiczne obrazki i porównania. W efekcie tych badań, jasnym staje się, że zachowania społeczne zamkniętych grup właściwie niczym się nie różnią, niezależnie od tego, czy członkowie grupy walczą o banana czy lepszy model własnego odrzutowca. Ale odkrywanie tego i śledzenie wszelkich przejawów nieustającej „walki o ogień” jest naprawdę ciekawe, śmieszne i warte polecenia.
Wona - awatar Wona
oceniła na76 lat temu
Pani Furia Grażyna Plebanek
Pani Furia
Grażyna Plebanek
W książce przede wszystkim czuć, że Pani Plebanek zna temat, zna Belgię, problem imigrancki i wie coś o afrykańskiej społeczności. To najmocniejsza strona powieści. Ciut gorzej było z fabułą a właściwie z próbą dynamizacji (wątek policyjny) i podjęcia dodatkowego problemu. Najlepszymi wątkami były te dotyczące kobiecości w świecie patriarchalnym, samotności, poszukiwania miłości, wyobcowania, "multikulturowości". Im Alia była starsza, tym mniej czułem jej postać i decyzje. W ogóle zdziwił mnie tytuł, który jak się okazało miał nawiązywać do agresji głównej bohaterki. Ta cecha albo nie została wyeksponowana, albo mam kompletnie inne pojęcie furii. Ciekawy i różnorodny drugi i trzeci plan. Pierwszą część książki oceniam znacznie wyżej niż drugą, ocena finalna to moja średnia. Dobry podział na rozdziały pomaga sprawnie i szybko czytać, świetna okładka.
Pacyfik - awatar Pacyfik
ocenił na63 miesiące temu
Biurwa Sylwia Kubryńska
Biurwa
Sylwia Kubryńska
https://pikkuvampyyrinkirjamaailma.blogspot.com/2019/12/220-sylwia-kubrynska-biurwa.html Mam ciekawą przypadłość znajdowania niecodziennych książek zupełnie przypadkowo. Jako że od zawsze pracuję w biurze, a przez dwa lata egzystowałam w urzędzie, temat papierkowej pracy jest mi bliski. Pewnego dnia przeglądając Instagram, zobaczyłam zdjęcie pewnej zielonej książki i pomyślałam, że muszę ją mieć. Sylwia Kubryńska za pomocą "Biurwy" uzmysłowiła mi, co w pracy jest ważne - "żeby nie było spiny i żeby było wiadome". So true. "Biurwa" to relacja kobiety, która zmaga się z urzędniczą posadą. Wiecie, mnóstwo segregatorów, jeszcze więcej pieczątek, ludzie od niczego, inspektorzy do spraw żadnych, powaga urzędu i absurd ważnych sytuacji. Wśród tego wszystkiego nasza bohaterka Ewa - matka dwójki dzieci i partnerka na pół gwiazdka, która o byciu żoną może tylko pomarzyć. Autorka w krzywym zwierciadle przedstawiła pracę w urzędzie, co doskonale rozumiem, ale... Chciałabym w takim urzędzie pracować, naprawdę. Moje doświadczenie stukało głośno obcasami, kiedy czytałam tę książkę. Dlaczego? Otóż dlatego, że według lektury praca w biurze polega na jedzeniu serniczka, zmienianiu butów, kłamaniu, jedzeniu serniczka, tuszowaniu przewinień, jedzeniu serniczka, chodzeniu od pokoju do pokoju i ponownym jedzeniu serniczka. Rozumiem takie przedstawienie sytuacji, ale nie spodziewałam się aż tak stereotypowego i nieprawdziwego obrazu urzędniczej posady. Urzędnicy są tak piętnowani ot tak, że rozpowszechnianie kolejnego absurdalnego obrazu nie wydaje się wskazane. Wielu ludzi sądzi, że urzędnik siedzi za pieniądze podatników i nie chce im pomóc, bo musi wypić kawkę. Zazwyczaj, jeśli ktoś nie chce nam pomóc, to po prostu nie może i ma ku temu ważny powód, jakim jest nasze absurdalne i często sprzeczne prawo. Wielokrotnie byłam w sytuacji, gdy chciałyśmy w jakiś sposób pomóc petentowi, ale nasz urząd nie miał do tego uprawnień, a prawo związywało nam ręce. Mówienie, że "nikt nie jest od tego" jest także nie na miejscu, ponieważ w praktyce każdy jest od wszystkiego. Często jedna osoba w urzędzie pełni tak różne funkcje i ma tak skrajne obowiązki, że głowa mała. Do tego ktoś inny ma podobny zakres zadań, ale jednak inny, bo tak trzeba, bo takie są wytyczne, bo tak ustalono prawo. Dlatego często wydaje nam się, że nikt nie jest od owego tego, czymkolwiek ono jest. To plus czynnik ekonomiczny to główne powody szybkiego wypalenia pracy każdej biurwy. Do książki wkradła się także mała nieścisłość. Nasza bohaterka podobno całymi dniami nie ma nic do roboty, a zaraz okazuje się, że pracę zabiera do domu i pracuje nawet podczas kąpieli. Po lekturze zdałam sobie sprawę, że bardzo, ale to bardzo zabrakło chociaż kilku słów o petentach, bo to własnie oni sprawiają, że praca w urzędzie ma smaczek. Jeszcze nie wiem, czy są oni powodem miłości czy nienawiści, ale na pewno są kluczowi w pracy urzędnika. "Biurwa" ma jednak więcej plusów niż minusów. Najważniejszym z nich jest humor, połączony z dystansem i dramaturgią. Książka kipi od ironii, sarkazmu i cynizmu, co osobiście uwielbiam. Narracja poprowadzona jest w taki sposób, że buduje napięcie przed każdym, jakże ważnym wydarzeniem w urzędzie... A przecież nigdy nie wiadomo, jakie ważne wydarzenie będzie miało miejsce kolejnego dnia w tym jakże dynamicznym miejscu pracy. Żartobliwe docinki podsycały detale, które autorka naprawdę świetnie wychwyciła. Kolejna para butów w urzędniczej szafie, obraza o nowy - używany mebel w pokoju, lokalizacja gabinetu, rewia mody urzędniczek i inne niuanse. Idealnie przedstawiła też serce pracy w urzędzie, czyli humor burmistrza. Wierzcie mi, to jest istotny czynnik, wpływający na życie (a etat już na pewno!) każdej biurwy. Nie jestem w stanie zliczyć, ile razy zapytano mnie, w jakim humorze przyszedł dziś kierujący urzędem. To była niewiadoma, wokół której kręciło się funkcjonowanie wszystkich pracowników. Szef (inspektor, dyrektor, burmistrz, starosta czy ktokolwiek inny) ma także moc zlecania czegoś. Czego? To już trzeba samemu do tego dojść. Trzeba coś zrobić - wymyśl coś, zrób coś. Co? Nikt nie wie. Ale ważne, żeby to coś zrobić. Zaskoczyła mnie poruszona kwestia zarobków. Wszystkim wydaje się, że urzędnicza pensja to wygrana w Lotto, ale w rzeczywistości najczęściej jest to najniższa krajowa lub niedużo wyższa kwota. Jeśli jest to już jakaś konkretna liczba, to zakres obowiązków w stosunku do niej jest niewspółmierny i na tym samym stanowisku w jakiekolwiek firmie zarobicie więcej. Autorka przedstawiła kwestię wypłaty i ewentualności przedłużenia umowy o pracę. "Biurwa" to książka nie tylko o pracy w urzędzie. Jestem pewna, że sporo osób, podejmujących jakąkolwiek pracę biurową, odnajdzie tutaj cząstkę swojego życia. Praca w urzędzie i praca w biurze to dwa osobne tematy, ale ostatecznie każdy chce, "żeby nie było spiny i żeby było wiadome". Motto każdego pracownika biurowego, niezależnie od branży. Ponadto, z bohaterką mogą utożsamiać się pracujące rodzicielki, a w szczególności matki samotnie wychowujące dzieci. Introwertyczne spojrzenie Ewy pozwala zrozumieć myśli zapracowanej matki Polki - chęć spędzenia z dziećmi czasu, potrzeba większego zarobku, aby utrzymać całą rodzinę, a także tlące się marzenie o ciekawej pracy, która nadałaby życiu więcej sensu i celu. "Biurwę" serdecznie polecam. Sprawdzi się idealnie jako słodko - gorzka lektura na jeden, góra dwa wieczory.
Sara Satukirja - awatar Sara Satukirja
oceniła na76 lat temu
Małe eksperymenty ze szczęściem Hendrik Groen
Małe eksperymenty ze szczęściem
Hendrik Groen
Koleżanka powiedziała mi kiedyś, że starość chyba nie jest taka tragiczna, skoro możemy się do niej stopniowo przyzwyczajać. No bo jak wzrok siada to zakładamy okulary i od czasu do czasu zmieniamy na silniejsze. Na niedosłuch są aparaty, na zmęczenie – częstsze drzemki. Teoretycznie ma rację – jednak nikt nie wie, czy w pewnym wieku wszystkie nasze organy nie zastrajkują solidarnie w pretensjach o wieloletnie złe traktowanie i nie uczynią z naszej starości pola bitwy i wieloletniej udręki. Pan Hendrik Grohen nie ma zbyt wielu powodów do śmiechu. Samotny jak palec, ze wspomnieniem ciężko chorej żony i przedwcześnie zmarłej córeczki, z niewielkimi dochodami, żyje sobie spokojnie w domu złotej jesieni prowadzonym przez despotyczną panią dyrektor. Chociaż dokucza mu niemal każda część ciała, łącznie z nieszczelnym układem moczowym, to jak na osiemdziesięciolatka prezentuje się jak okaz zdrowia, zwłaszcza na tle innych pensjonariuszy ośrodka! Samodzielnie się porusza, dba o siebie, w głowie nie szaleje mu demencja, ma sporo energii, którą chce mu się wykorzystać w dobry sposób. Czas mierzony kolejnymi wpisami w pamiętniku bohatera płynie szybko i zarazem bardzo leniwie. Mieszkańcy domu nie są rozpieszczani szczególnymi rozrywkami, dzieląc czas między lekturę gazet, ploteczki i nerwowe szepty na temat choroby lub śmierci kogoś ze znajomych. Czy Hendrik ma za cel zmienić bieg rzeczy? Nie ucieknie przed czasem, ale może postarać się aby pozostałe mu chwile bycia na tym świecie były troszkę bardziej ciekawe i nieco mniej ponure. Zatem organizuje sobie grono przyjaciół, flirtuje z jedną z mieszkanek domu opieki, wymyśla małe wypady na miasto, projektuje wycieczki i w ogóle stara się by każdy dzień był ważny i nie upływał na jałowym gapieniu się w okno. Tylko tyle i aż tyle. Książka z jednej strony mnie zasmuciła i wpędziła z zły nastrój, a z drugiej dała jakąś nadzieję i zrozumienie, że człowiek jest odpowiedzialny za swoje życie do samego końca. Jeśli nie zaatakuje wyłączająca umysł groźna choroba, to głównie od nas samych zależy, czy na starość będziemy utrapieniem i postrachem otoczenia, czy też będziemy żyć z podniesioną głową, starać się do samego końca nie tracić resztek godności i z ufnością patrzeć w przyszłość, choćby ta przyszłość miała oznaczać zaledwie kilka dni. A to trudne, oj diablo trudne!
Katarzyna Anna - awatar Katarzyna Anna
oceniła na61 miesiąc temu
O dobrym jedzeniu. Opowieści z pola, ogrodu i lasu Agata Michalak
O dobrym jedzeniu. Opowieści z pola, ogrodu i lasu
Agata Michalak
Książka jest taka niejednoznaczna. Autorka w poszczególnych rozdziałach przedstawia różne rodzaje jedzenia oraz ludzi, którzy się tym konkretnym jedzeniem zawodowo zajmują. Mamy więc rozdział o serach i ludzi zajmujących się produkcją serów, rozdział o mięsie i ludzi pracujących przy mięsie, rozdział o owocach i warzywach itd. Autorka przedstawia bardzo ciekawe rozmowy z osobami zajmującymi się zawodowo konkretnym rodzajem jedzenia, np robią ser, hodują ryby, prowadzą młyn. Książka jest wielką pochwałą dobrego, wartościowego, zdrowego jedzenia. Brakowało mi w niej jednak chociaż odrobiny podejrzliwości , takiej zwyczajnej reporterskiej, w stosunku do wypowiedzi bohaterów książki. Absolutnie nie chciałabym nikomu z bohaterów zarzucać nieprawdy, ale jednak taka rola reportera - zadać dodatkowe podchwytliwe pytanie, a nie tylko słuchać z podziwem i z otwartymi ustami. A czytając książkę, naprawdę ciekawą, miałam momentami dziwne wrażenie, ze czytam bardzo dobrze przygotowaną, współczesną reklamę kolejnych firm przedstawianych przez autorkę. I to mi tak trochę zgrzytało przy czytaniu. No bo w sumie nie wiem czy to jest jeszcze reportaż, czy jednak jest to już po prostu bardzo dobra reklama konkretnych, wymienianych każdorazowo z nazwy, przedsiębiorców.
Patmol - awatar Patmol
ocenił na76 lat temu
Jak pokochać centra handlowe Natalia Fiedorczuk
Jak pokochać centra handlowe
Natalia Fiedorczuk
Książka, która przez pryzmat centrów handlowych ukazuje współczesną kobietę. Matkę. Żonę. Pracownicę. Wyjaśnia, dlaczego sklep wielkopowierzchniowy może być przekleństwem i wybawieniem. Co ciekawsze, zakupy są tu najmniej istotnym aspektem. Chodzi o to, co w duszy gra. Oczywiście, trzeba wziąć poprawkę na to, że jest to opis konkretnej kobiety. I jej choroby. Pamiętać o ty, że płeć nie definiuje sposobu myślenia i odczuwania. Że jednak panie się różnią. Lecz mimo wszystko ta powieść daje możliwość zajrzenia do duszy płci pięknej. Podchodziłam do tej prozy z dużą rezerwą, a okazało się, że zrobiła mi dużą niespodziankę. Nie spodziewałam się, że mnie aż tak zainteresuje. Polecam.
aniahollow1999 - awatar aniahollow1999
ocenił na64 miesiące temu
Zakonnice odchodzą po cichu Marta Abramowicz
Zakonnice odchodzą po cichu
Marta Abramowicz
Cóż, można się było spodziewać, a jednak opis jak wyglądają zakony żeńskie na w innych krajach( ubiór, podejście do księży, do studiowania, sposób myślenia ) zaskoczył mnie, może dlatego że nie jestem w temacie. Niemniej, siostry zakonne powinny przeczytać tę książkę, wcale nie po to, żeby odejść z zakonu, ale żeby w końcu zacząć myśleć i przestać być służącymi facetów w sukienkach, którzy z premedytacją i radośnie utrzymują wstrętne i poniżające status quo. Niestety znaczne grono księży już dawno nie jest przedstawicielem boga na ziemi, ew. to byłby bardzo paskudny bóg. A zakonnice nie powinny odchodzić po cichu, tylko trąbić z radości.
bruxa - awatar bruxa
oceniła na81 miesiąc temu
Nieperfekcyjna mama Anna Dydzik
Nieperfekcyjna mama
Anna Dydzik
Luźna pozycja dla przyszłych mam, szybko mi się ją czytało. Nie jest to typowy poradnik z tysiącem rad, których należy się trzymać w macierzyństwie. Przeczytanie jej było dla mnie miłym oddechem między cięższymi i bardziej konkretnymi pozycjami o macierzyństwie.
number13dream - awatar number13dream
ocenił na61 rok temu
30 sekund Sylwia Kubryńska
30 sekund
Sylwia Kubryńska
Na powieść „30 sekund” Sylwii Kubryńskiej składają się autentyczne fragmenty listów. Doświadczenia współczesnych polskich kobiet. Historie prawdziwe. Sylwia Kubryńska to autorka poruszająca trudne tematy. Dla wielu środowisk niewygodne. Historie jej bohaterów zmuszają do refleksji. Nasuwają ocenę postępowania, zdarzeń, sytuacji, zachowań. Wywołują niechęć do takiej prawdy, do takiej rzeczywistości. Kobiety mają takie samo prawo jak mężczyźni. Czasy się zmieniły. To od nich zależy jak będą traktowane. Tylko nie wszystkie w to wierzą. Szkoda. „30 sekund” Sylwii Kubryńskiej warto przeczytać. POLECAM!
Anna Pruska - awatar Anna Pruska
oceniła na75 lat temu
Ch...owa Pani Domu Magdalena Kostyszyn
Ch...owa Pani Domu
Magdalena Kostyszyn
„Ch…owa pani domu” Magdaleny Kostyszyn to absolutny must-read dla każdej kobiety, która ma dość presji bycia perfekcyjną. To książka, która bawiąc, uczy i wyzwala. Jest to inteligentny, dowcipny i niezwykle celny anty-poradnik, który z humorem i ironią rozprawia się z mitami współczesnego perfekcjonizmu. Autorka daje nam przyzwolenie na niedoskonałość i przypomina, że prawdziwe życie to nie scenariusz z Instagrama, a chaotyczna, ale piękna rzeczywistość. Jeśli potrzebujesz dawki szczerego śmiechu i zdrowego dystansu do siebie, sięgnij po „Ch…ową panią domu”. Recenzja: https://kotkawaiksiazki.pl/chujowa-pani-domu-magdalena-kostyszyn-recenzja/
sweeciak - awatar sweeciak
ocenił na73 miesiące temu
Dopóki życie trwa. Nowy sekretny dziennik Hendrika Groena, lat 85 Hendrik Groen
Dopóki życie trwa. Nowy sekretny dziennik Hendrika Groena, lat 85
Hendrik Groen
Mam ogromny problem z tą książką. Pierwszy pamiętnik nieco młodszego Hendrika był powiewem świeżości, choć głównie przez to że wreszcie oddano głos osobie w podeszłym wieku. A może dlatego że przeczytał mi ją osobiście Leszek Filipowicz, którego uwielbiam. Czytałam rozmyślania Henia lat 83 i lat 85 kilka razy. Próbowałam usilnie dojść do prawdy, czy zamierzeniem autora nie było pokazanie pewnego pozoru, gra z czytelnikiem by wyjrzał za ugładzoną, spłyconą, nieco plastikowo pozytywną rzeczywistość jaką Heniek przedstawia w dzienniku i zobaczył prawdziwy strach i degrengoladę. Ale nie, wiem że nie. Cykl o Heńku nie ma drugiego dna, a wiem to, bo przeczytałam też inne książki autora (wielokrotnie mniej udane i po prostu płytkie, mające na celu jedynie rozbawienie). Dzienniki Hendrika nie są pozbawione prawdy, ale jednak usilnie nie pokazują jej całej, co jest jednak usprawiedliwione przez sam zamiar Henryka, który traktuje dziennik jako próbę podbudowania samego siebie. A teraz już tylko o 85-letnim Henryku i jego przemyśleniach. Rok 2015 nie szczędzi problemów. W 2013 nasz bohater był po prostu zakochany, teraz jest zamarznięty, z trudem wydostaje się z żałoby by zaraz wpaść w kolejną. Jego najbliżsi są równie starzy jak on sam, a w dodatku w gorszym zdrowiu. Na odtrutkę dostajemy te same tematy, okołopolityczne, społeczne, mamy po raz kolejny Tour de France, ale w porządku, starszy pan ma swoje przyzwyczajenia. Mamy też wciąż te same żarty "zwierzęta są jedzeniem", "gruba baba się utytłała ciastkiem" itp I nawet niepoprawność żartów jest zrozumiała w tym sensie że Heniek i spółka wychowali się w innych czasach, ale są w kółko te same i naprawdę mało pomysłowe. Mało pomysłów jest też na poprawianie humoru, z jakichś przyczyn wszyscy przyjaciele Heńka, a więc "fajowi" staruszkowie bardzo dużo piją. Nie mam pojęcia jak to możliwe żeby pić alkohol bez żadnych groźnych konsekwencji codziennie przyjmując garść pigułek. Co do pigułek, Henryk zaczyna brać antydepresanty i martwi się że się od nich uzależni. Od nich, ale nie od wina :D Henryk jest bardzo lojalny wobec swoich przyjaciół i ich niesmaczne żarty lub nieprzyjemne komentarze akceptuje, podczas gdy całkiem podobne w tonie wyskoki innych pensjonariuszy go drażnią. Na przykład podawanie niedokręconej solniczki raz jest komentowane jako złośliwość, a raz jako świetny numer. Cóż Hendrik to człowiek z krwi i kości, z wadami i zaletami, razem z ekipą stara się przeżyć jak najwięcej miłych chwil, po swojemu, ale często przymuszajac się do uśmiechu, walczy o godność życia i umierania, bycia traktowanym jak racjonalny dorosły człowiek, a nie jak wielkie dziecko w wielkiej pielusze. I bardzo mu w tej walce kibicuję.
Ficar - awatar Ficar
ocenił na61 rok temu
Hygge. Duński przepis na szczęście. Najskuteczniejsza filozofia wychowania Jessica Alexander
Hygge. Duński przepis na szczęście. Najskuteczniejsza filozofia wychowania
Jessica Alexander Iben Dissing Sandahl
Należy zacząć od tego, że polski tytuł tej książki jest bardzo mylący - oryginalny tytuł brzmi "The Danish Way of Parenting" co ewidentnie sugeruje że chodzi tutaj o książkę dla osób zainteresowanych tematyką wychowywania dzieci - a nie duńskim sposobem na życie. I właściwie cała książka jest o tym - o wychowywaniu dzieci - co na pewno jest dość istotne dla dużej części czytelników. Pozycja podzielona na kilka dość przejrzystych rozdziałów, napisana przystępnym i zwięzłym językiem. Powinna przypaść do gustu zarówno rodzicom nastolatków jak i dzieci nieco młodszych. Część porad z polskiego punktu widzenia wydaje się oczywista jednak uważam, że warto przeczytać
tuvok - awatar tuvok
ocenił na77 miesięcy temu
Śmiejąc się w drodze do meczetu. Przygody muzułmanki w zachodnim społeczeństwie Zarqa Nawaz
Śmiejąc się w drodze do meczetu. Przygody muzułmanki w zachodnim społeczeństwie
Zarqa Nawaz
Zarqa Nawaz w przezabawny i autentyczny sposób przedstawia czytelnikom muzułmańską kulturę. A żeby było jeszcze ciekawiej - akcja toczy się na zachodzie. Autorka w trakcie dzieciństwa doświadcza szoku kulturowego przeprowadzając się do Liverpoolu z pakistańskiej wsi. Odkrywa nowy świat i nie raz napotyka na swojej drodze problemy - małe i duże. (Dla 8-letniej dziewczynki koleżanki z klasy niechcące bawić się z śniadym dzieckiem to koniec świata.) Książka nie raz wywoła u Was uśmiech, a jednocześnie ukaże zderzenie dwóch zupełnie różnych rzeczywistości, wiele nauczy i być może skłoni do głębszego zaznajomienia się z muzułmańską kulturą. Nie jest to pozycja naukowa, która opiszę dogłębnie praktyki religijne islamu. Za to znajdziecie tutaj w przystępny sposób podany obraz codziennego życia muzułmanki w początkowo obcym otoczeniu. A! ☝ I co jeszcze ważnego? Głos kobiety w świecie islamu. Tutaj wyraźnie go usłyszycie i choćby dlatego zachęcam do przeczytania.
pliszka_literacka - awatar pliszka_literacka
oceniła na82 lata temu
Plaża za szafą. Polska kryminalna Marcin Kącki
Plaża za szafą. Polska kryminalna
Marcin Kącki
Zbiór reportaży z podtytułem "Polska kryminalna", podtytuł trochę na wyrost. Owszem większość to sprawy kryminalne, ale nie wszystkie. Przyjemnie się czyta, odświeżając nieco zapomniane historie, a także poznając inne, o których się nie miało pojęcia. Autor dociekliwy, próbuje dojść w sposób obiektywny do sedna sprawy.
pebro - awatar pebro
ocenił na710 miesięcy temu

Inne materiały dotyczące książki Matka polka feministka

Cytaty z książki Matka polka feministka

Więcej

I znów z różnych stron słyszy: ufaj dziecku, ono
wie, i nie ufaj dziecku, ono nie wie. Dokarmiaj i nie dokarmiaj. Karm tak długo, jak chce, karm pół godziny.
Karmienie jest w głowie – mówią. Więc walczy.
Kosztem siebie. I nie wie, co jest gorsze: czy to, że nie karmi, czy to, że wszyscy chcą ją w tym oceniać.

I znów z różnych stron słyszy: ufaj dziecku, ono
wie, i nie ufaj dziecku, ono nie wie. Dokarmiaj i nie dokarmiaj. Karm tak długo, jak ...

Rozwiń
Joanna Mielewczyk Matka polka feministka Zobacz więcej

Ciągle też uczy się filtrować te informacje o idealnych mamach, idealnych porodach, ciążach. Widzi w sobie taką otwartość i może łatwowierność. Pewnie dlatego – zastanawia się – dałam się wkręcić w to bycie supermatką.
Ale skąd miała wiedzieć?

Ciągle też uczy się filtrować te informacje o idealnych mamach, idealnych porodach, ciążach. Widzi w sobie taką otwartość i może łatwowierno...

Rozwiń
Joanna Mielewczyk Matka polka feministka Zobacz więcej

Nie było bliskości. Joanna dużo pracowała, mąż też.
Ale chyba jemu bardziej brakowało czułości. Po dwóch
latach oddalania się od siebie nie umieli już obok siebie funkcjonować.

Nie było bliskości. Joanna dużo pracowała, mąż też.
Ale chyba jemu bardziej brakowało czułości. Po dwóch
latach oddalania się od...

Rozwiń
Joanna Mielewczyk Matka polka feministka Zobacz więcej
Więcej