Nastoletni troglodyci

Podróże autobusem szkolnym z punktu widzenia prowadzącej go Adèle, trans kobiety, która po operacji korekty płci wróciła w rodzinne strony. W ich trakcie poznajemy jej historię i pasażerów oraz górskie trasy w regionie Ardèche we Francji, jakie musiała codziennie pokonać. Gdy uwięzione wraz z nią w jaskini dzieci poznają prawdę o Adèle, przed nami odkryta zostaje tajemnica tytułu powieści. Wszystko przedstawione w niezwykle subtelny, niemal poetycki sposób.

"I postanowię tu zostać, bo jestem u siebie [...] Sylvain ma rację, są tu nie tylko naziole. Będą mnie wspierać jego matka wiedźma, inne rodziny, niekoniecznie te, po których bym się tego mogła spodziewać. "

Europejska Nagroda Literacka 2009

Polecam!

Podróże autobusem szkolnym z punktu widzenia prowadzącej go Adèle, trans kobiety, która po operacji korekty płci wróciła w rodzinne strony. W ich trakcie poznajemy jej historię i pasażerów oraz górskie trasy w regionie Ardèche we Francji, jakie musiała codziennie pokonać. Gdy uwięzione wraz z nią w jaskini dzieci poznają prawdę o Adèle, przed nami odkryta zostaje tajemnica...

„Nastoletni troglodyci” to opowieść o skrzętnie skrywanej tajemnicy, przypominającej o sobie z nadejściem nowego dnia i towarzyszących mu dziecięcych odgłosów, szczelnie wypełniających przestrzeń szkolnego autobusu, którego kierowcą jest niepozorna i dosyć cicha Adele. Młodzi pasażerowie nie zdają sobie sprawy, że wożąca ich kobieta nie zawsze była tym, kim jest teraz. Przebytą przez nią drogę nastręczono przeciwnościami losu, z czym wielu nie dałoby sobie rady, lecz nie Adele, której odwieczne pragnienie życia w zgodzie z samą sobą okazało się o wiele silniejsze niż stawiane przed kobietą przeszkody. Trudno jej cokolwiek opowiedzieć, zwłaszcza gdy głowę bohaterki rozsadzają stale kłębiące się w niej myśli. „Nastoletni troglodyci” przypominają wyznanie, bardzo intymne, niezwykle szczere i nakazujące odbiorcy powstrzymać się od zadawania zbędnych pytań oraz wtrącania niestosownych uwag. Adele zwierza się ze swojego dotychczasowego życia, panującej w nim żałości i poczucia winy za zupełnie inny sposób postrzegania siebie oraz przepełniającej ją wrażliwości, co w oczach otoczenia miałoby czynić Adele odmieńcem. Bohaterka nie traci nadziei na wymazanie towarzyszącego jej poczucia winy za doświadczoną krzywdę, a która miałaby wynikać z powodu nieakceptowanego społecznie pragnienia bycia kobietą, czego przecież nikomu nie wolno potępiać. Książkę Emmanuelle Pagano należałoby umieścić w powszechnym spisie szkolnych lektur, wymagać jej dokładnej znajomości, wyrywkowo przepytywać z treści książki i karcić za nieprzeczytanie albo wymyślanie zawartości „Nastoletnich troglodytów”, przyswojenie których uczy wrażliwości, jakiej potrzeba, aby zrozumieć i zaakceptować drugiego człowieka.

„Nastoletni troglodyci” to opowieść o skrzętnie skrywanej tajemnicy, przypominającej o sobie z nadejściem nowego dnia i towarzyszących mu dziecięcych odgłosów, szczelnie wypełniających przestrzeń szkolnego autobusu, którego kierowcą jest niepozorna i dosyć cicha Adele. Młodzi pasażerowie nie zdają sobie sprawy, że wożąca ich kobieta nie zawsze była tym, kim jest teraz....

,,Nastoletni troglodyci" to powieść o... transpłciowej kierowczyni autobusu!

To historia o akceptacji, właściwie jej braku ze strony bliskiej osoby. Odszukiwanie prawdziwej siebie. Ciche, skryte wspomnienia utkane pomiędzy tysiącem obecnych wokół, głośnych słów. Budowanie swojej tożsamości i życia od nowa...

Powieść skupiała się przede wszystkim na życiu, wspomnieniach, przemyśleniach głównej bohaterki - Adele. Nie każdy bowiem miał pojęcie o jej życiowych obawach, powrocie jako całkiem nowa, anonimowa osoba, prawdziwych powodach do szczęścia czy nostalgii siedząc za kierownicą szkolnego busa.

Szybko mi się ją czytało i choć nie była idealna, czasami się gubiłam w treści to zapadła mi w pamięć na długi czas.

Zawiodło mnie to, że tak mało skupiono się wokół tego, co mnie zainteresowało w opisie czyli schronienie się ,,w jaskini, na skraju jeziora powstałego w kraterze wulkanu"... Niewykorzystany potencjał moim zdaniem jeśli o to chodzi.

,,Nastoletni troglodyci" to powieść o... transpłciowej kierowczyni autobusu!

To historia o akceptacji, właściwie jej braku ze strony bliskiej osoby. Odszukiwanie prawdziwej siebie. Ciche, skryte wspomnienia utkane pomiędzy tysiącem obecnych wokół, głośnych słów. Budowanie swojej tożsamości i życia od nowa...

Powieść skupiała się przede wszystkim na życiu, wspomnieniach,...

Adele dowozi uczniów do szkoły. Podczas jazdy bacznie obserwuje pasażerów i wspomina własne dzieciństwo. Dorastała w niewielkiej miejscowości wraz z młodszym bratem Axelem. Dorastał. Bo Adele urodziła się w ciele chłopca. Wyjechała jednak z miasta by zmienić płeć i w końcu czuć się dobrze we własnym ciele. Jej brat nigdy nie pogodził się z Jej decyzją. Nikt w okolicy właściwie nie wie nic o jej przeszłości. Prawda wychodzi na jaw dopiero w jaskini, w której podczas zimowej podróży lądują uczniowie autobusu.

Powieść z całą pewnością jest wartościowa i ważna. Podnosi tematy, które należy podnosić by uświadamiać i edukować. Cała historia jednak w moim odczuciu jest mocno przeciągnięta. Zaciekawiły mnie jedynie momenty, w których Adele opisuje swoje odczucia, obawy i emocje towarzyszące jej na każdy kroku jej życia. Natomiast opisy pasażerów, których wozi codziennie do szkoły i ze szkoły do domu były dla mnie nużące i odbierały radość czytania. Poboczni bohaterowie nie zapadli mi kompletnie w pamięć. Historia Adele, Jej strach i ból są namacalne i dają do myślenia. Powieść choć krótka, w moim mniemaniu mogłaby być jeszcze krótsza. Sam pobyt w jaskini był niejako pominięty, bardzo okrojony. To jemu należało się najwięcej stron testu. Tak to czuję. NASTOLETNI TROGLODYCI zbierają wiele pochlebnych opinii. Pozostaje przekonać się na własnej skórze czy to lektura dla Was.

Adele dowozi uczniów do szkoły. Podczas jazdy bacznie obserwuje pasażerów i wspomina własne dzieciństwo. Dorastała w niewielkiej miejscowości wraz z młodszym bratem Axelem. Dorastał. Bo Adele urodziła się w ciele chłopca. Wyjechała jednak z miasta by zmienić płeć i w końcu czuć się dobrze we własnym ciele. Jej brat nigdy nie pogodził się z Jej decyzją. Nikt w okolicy...

"Boję się, cierpię, zimno mi, boli, kiedy inne ciało, nie moje, nie woda, nie świat, kiedy inne ciało mnie trzyma, kiedy mnie więzi"

Dzisiaj przychodzę do was z kolejną książką z serii "bez tabu" od @wydawnictwoformat.
Książka opowiada o transpłciowej Adele, która jest kierowcą autobusu szkolnego. Wozi ona dzieci z wiosek i miejscowości oddalonych od szkoły, a wydarzenia mają miejsce na terenach płaskowyżu, gdzie warunki pogodowe i trasa nie są najprostsze. Historię obserwujemy z perspektywy właśnie Adele, która zawożąc i odwożąc dzieci obserwuje ich zachowania oraz wspomina własne życie. Szczególnie zarysowane są wspomnienia dotyczące jej dorastania w gospodarstwie oraz relacje z młodszym bratem Axelem, a także trudności z którymi spotykała się od dziecka. Nikt z mieszkańców nie zna jej przeszłości ani drogi jaką musiała przejść, by wreszcie poczuć się sobą. Książka wydawać się może monotonna i mnie się taka początkowo zdawała. Nie doświadczymy tu wartkiej akcji, chociaż bywają ekscytujące momenty. Jednak koniec końców uważam, że ten nostalgiczny i powolny charakter książki pozwala lepiej zrozumieć jej przesłanie. Jest to swego rodzaju wewnętrzna podróż Adele w głąb siebie i próba poradzenia sobie z przeszłością i teraźniejszością. Bardzo podoba mi się póki co seria "bez tabu" i mam nadzieję, że kolejne książki okażą się równie zajmujące.

"Boję się, cierpię, zimno mi, boli, kiedy inne ciało, nie moje, nie woda, nie świat, kiedy inne ciało mnie trzyma, kiedy mnie więzi"

Dzisiaj przychodzę do was z kolejną książką z serii "bez tabu" od @wydawnictwoformat.
Książka opowiada o transpłciowej Adele, która jest kierowcą autobusu szkolnego. Wozi ona dzieci z wiosek i miejscowości oddalonych od szkoły, a wydarzenia...

Druga książka o tematyce tabu wydawnictwa format, która wpadła w moje ręce, to „Nastoletni troglodyci” Emmanuelle Pagano. Autor opowiedział historię Adele, która jest kierowcą szkolnego autobusu. Adele jest również osobą, która zdecydowała się na zmianę płci.
Książka ma swój niespieszny rytm, zupełnie pozbawiony dialogów. Adele opowiada o swoim dzieciństwie, swoich rozterkach, niezrozumieniach i niedomówieniach. Opowiada również o relacjach z bratem, z dziećmi które wozi do szkoły, z ojcem.

Chcąc uwypuklić transpłciowości bohaterki, autor potrafił w jednym zdaniu w odniesieniu do przeszłości użyć zaimka męskiego, po czym zaraz pisał o teraźniejszości z zaimkiem żeńskim. Dziwne odczucie. Na początku nie mogłam się do tego przyzwyczaić.

Koniec końców, książkę uważam za bardzo wartościową, otwierającą oczy na trudny i ważny temat. Również na tolerancję, równość oraz drugiego człowieka. Cieżko dać cyferki. Dla mnie poza skałą.

Druga książka o tematyce tabu wydawnictwa format, która wpadła w moje ręce, to „Nastoletni troglodyci” Emmanuelle Pagano. Autor opowiedział historię Adele, która jest kierowcą szkolnego autobusu. Adele jest również osobą, która zdecydowała się na zmianę płci.
Książka ma swój niespieszny rytm, zupełnie pozbawiony dialogów. Adele opowiada o swoim dzieciństwie, swoich...

"Nastoletni troglodyci" nie są książka oczywistą, ani dla każdego. Jest to subtelna, delikatna, spokojna opowieść o poszukiwaniu siebie. A nawet o odnalezieniu siebie. Porusza trudny temat. Wręcz powiedziałbym temat tabu - zmianę płci.

Początkowo książkę ciężko mi się czytało. Główna bohaterka wspominając, mówi o sobie jako o chłopcu. Brakowało mi takiego jasnego rozdzielenia teraźniejszości i przeszłości. Czytam, czytam mam myśli przelane przez kobietę, po czym za moment dostaję czasownik męskoosobowy.. Na początku myślałam, że to błąd w druku🤫
Brakowało mi również dialogów...

Najważniejsze, że jak już się przystosowałam do formy zaserwowanej przez autorkę nie mogłam się od książki oderwać.. Nie powiem, lektura to łatwych nie należała.. uważam jednak, że tematyka poruszona przez autorkę jest ważna, nawet bardzo ważna..

W ogólnym rozrachunku książkę oceniam na plus. Polecam♥️

"Nastoletni troglodyci" nie są książka oczywistą, ani dla każdego. Jest to subtelna, delikatna, spokojna opowieść o poszukiwaniu siebie. A nawet o odnalezieniu siebie. Porusza trudny temat. Wręcz powiedziałbym temat tabu - zmianę płci.

Początkowo książkę ciężko mi się czytało. Główna bohaterka wspominając, mówi o sobie jako o chłopcu. Brakowało mi takiego jasnego...

🚃Dzisiejsza książka „Nastoletni troglodyci” opowiada o kierowczyni szkolnego autobusu, która podczas swojej pracy wspomina swoje życie. Adele opisuje, jak przy narodzinach została jej przypisana płeć męska oraz o zmaganiach z dysforią płciową jako dziecko. 🎼Historia transpłciowości, od razu przywodząca na myśl książkę „Trans” Laury Jane Grace. Za sprawą bohatera pierwszoosobowego książkę czytelnik przeżywa wraz z główną bohaterką. Obie książki mocno wpłynęły na moje postrzeganie seksualności oraz płciowości, szczególnie jako cisnormatywnej osobie

🚃Dzisiejsza książka „Nastoletni troglodyci” opowiada o kierowczyni szkolnego autobusu, która podczas swojej pracy wspomina swoje życie. Adele opisuje, jak przy narodzinach została jej przypisana płeć męska oraz o zmaganiach z dysforią płciową jako dziecko. 🎼Historia transpłciowości, od razu przywodząca na myśl książkę „Trans” Laury Jane Grace. Za sprawą bohatera...

Z jednej strony historia monotonna, spokojna w swej powtarzalności, a z drugiej strony wietrzna kraina w monochromatycznych barwach, czerni, bieli i szarości. Do tego huragan w głowie głównej bohaterki Adele. Huragan emocji, bolesnych doświadczeń, tajemnic przeszłości, odrzucenia i braku akceptacji. Ale pomimo tej powolności przez tą cudowną historię płynie się, odczuwasz wyciszenie i ogromne zaintrygowanie, jak ta historia się skończy.

A mowa o kolejnej rewelacyjnej książce od wydawnictwa Format, „Nastoletni tryglodyci”,zaraz po „Nie wysyłaj mnie do Staphorst”należałoby ją wpisać na listę obowiązkowych lektur, ale tych w domu, a nie szkolnych, bo wiadomo jak u nas w Polsce bywa z #wolnaszkola.

Uwielbiam wszelkie książki wyłamujące się z krzywdzącego schematu narzucanego przez społeczeństwo i to kolejna pozycja „bez tabu”.

Adele, kieruje busem szkolnym kursującym pomiędzy wioskami. Podczas jazdy wspomina siebie z dzieciństwa, swoje niedopasowane ciało bolesne dorastanie, jako chłopiec. Tak, bo głównym tematem „Nastoletnich tryglodytów” jest transseksualizm. Jesteśmy świadkami wspomnień przed i po przemianie. O braku akceptacji ze strony brata, ukrywaniu się przed innymi. To są bardzo trudne fragmenty, ale potrzebne.

Ta opowieść jest tak niewyobrażalnie barwna, nie tylko we wspominany huragan emocji, ale i opisy natury, wszystko jest zachwycające.

Dla mnie to opowieść pełna czułości, jest kojąca, a takie lubię najbardziej.

Z jednej strony historia monotonna, spokojna w swej powtarzalności, a z drugiej strony wietrzna kraina w monochromatycznych barwach, czerni, bieli i szarości. Do tego huragan w głowie głównej bohaterki Adele. Huragan emocji, bolesnych doświadczeń, tajemnic przeszłości, odrzucenia i braku akceptacji. Ale pomimo tej powolności przez tą cudowną historię płynie się, odczuwasz...

Adele jest kierowcą szkolnego busa. Wożąc dzieci do szkoły często przy silnym wietrze i zamieci wspomina swoje dzieciństwo i dorastanie, które nie było łatwe. Źle dopasowane ciało...urodziła się chłopcem a czuła się dziewczynką. Nikt nie zna jej przeszłości, dla wszystkich jest po prostu kobietą kierującą busem. Pewnego dnia burza śnieżna uniemożliwia dalszą jazdę. Adele i jej pasażerowie pod osłoną nocy znajdują schronienie w jaskini...

#nastoletnitroglodyci to kolejna książka z serii "Bez tabu", która poruszając ważny temat niesamowicie intryguje. To nieoczywista, nieszablonowa opowieść o wewnętrznej walce, akceptacji, miłości ale też cierpieniu i bólu.
Poznajemy tu trudną drogę głównej bohaterki, którą musiała przejść by odnaleźć siebie i w końcu czuć się ze sobą dobrze. Niestety, ucierpiała na tym relacja z młodszym bratem. Jemu ciężko było zaakceptować jej nowe oblicze.
Historię poznajemy z perspektywy Adele przed i po przemianie. Nie ukrywam, że na początku trochę się gubiłam gdy na jednej stronie raz przemawiał do mnie chłopiec a za chwilę dziewczyna. Przez pokazanie przeżyć Adele, jej przemyśleń, zachowań i obaw mamy obraz niełatwego funkcjonowania w otaczającej rzeczywistości.
Historia skłania do refleksji nad życiem, tolerancją, akceptacją i wzbudza wiele emocji.
Poruszająca, nostalgiczna, niesamowicie intrygująca. Polecam❤

Adele jest kierowcą szkolnego busa. Wożąc dzieci do szkoły często przy silnym wietrze i zamieci wspomina swoje dzieciństwo i dorastanie, które nie było łatwe. Źle dopasowane ciało...urodziła się chłopcem a czuła się dziewczynką. Nikt nie zna jej przeszłości, dla wszystkich jest po prostu kobietą kierującą busem. Pewnego dnia burza śnieżna uniemożliwia dalszą jazdę. Adele i...