„Prawda często jest nieprawdopodobna. To ją nawet wyróżnia.”
Bardzo spodobała mi się twórczość Davida Lagercrantza, książki jego pióra, które dotychczas poznałam, sprawiły wiele przyjemności czytelniczej („Człowiek, który wyszedł z mroku”, „Memoria”, „Post mortem”). Z kolei, po odbyciu przygody czytelniczej z „Co nas nie zabije”, czwartego tomu niesamowitej serii „Millennium” ("Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet", "Dziewczyna, która igrała z ogniem", "Zamek z piasku, który runął"),stwierdziłam, że wybór pisarza na kontynuatora serii, okazał się strzałem w dziesiątkę. Udało mu się wpasować nie tylko w profile postaci wykreowane przez Stiega Larssona, konsekwencje scenariusza zdarzeń, sensacyjny klimat, ale też w przesłania płynące z fabuły i styl narracji, chociaż w tym ostatnim w naturalny sposób przemyca też coś od siebie. Powieść trzymała w napięciu, nie tak bardzo jak u Larssona, ale na wysokim poziomie. Wiele się działo od strony dziennikarskiego śledztwa, państwowych agencji, informatycznych przełomów, spiskowych teorii, biznesowych zależności, hakerskiej aktywności, osobistej zemsty i bezwzględnych zabójstw.
Okazało się, że można jednocześnie kochać swoją pracę i się jej bać, zwłaszcza jeśli wejdzie się w sferę sztucznej inteligencji, a tym bardziej superinteligencji. Jako, że studiowałam cybernetykę, chętnie wnikałam w zagadnienia sieci neuronowych, entuzjastycznie przyjęłam wstawki o technologicznej osobliwości, hipotetycznym momencie w rozwoju cywilizacji, ogromnym ryzyku dla ludzkości, jeśli nawet nie zagładzie, to kolosalnych zmian gatunku ludzkiego, szykującym się nowym porządku inteligencji i egzystencji. Mogłam śmiało sparafrazować myśl ten, kto nadzoruje naród, w końcu sam znajdzie się pod nadzorem w myśl: ten, kto nadzoruje AI, w końcu sam znajdzie się pod jej nadzorem. Przychylnie przyjęłam pojawienie się postaci z autystycznymi cechami, ejdetyczną pamięcią i ponadprzeciętną umiejętnością dostrzegania szczegółów, owocującymi zadziwiającymi zdolnościami matematycznymi i trójwymiarową perfekcją rysunku. Przedstawienie innej niż zazwyczaj formy wybitnego geniuszu, tym razem z zaburzeniami, mocno ograniczonymi możliwościami poznawczymi, przybliżało do zrozumienia niesamowitych efektów funkcjonowania mózgów sawantów.
bookendorfina.pl
Nominacja w Plebiscycie 2016 
Szukamy ofert...
OPINIE i DYSKUSJE o książce Żniwa zła
Ta część jest znacznie lepsza niż poprzednia, głównie za sprawą historii z przeszłości Robin, co mocno przesłania wątek kryminalny. A ten z kolei jest dość zagmatwany i momentami nieprzekonujący, ale trzeba oddać autorce, że po mistrzowsku potrafi wybrnąć z własnej gmatwaniny wątków.
Nie jest to może książka zapadająca w pamięć na dłużej, ale dla fanów kryminału sprawdzi się jako ciekawe czytadło.
Ta część jest znacznie lepsza niż poprzednia, głównie za sprawą historii z przeszłości Robin, co mocno przesłania wątek kryminalny. A ten z kolei jest dość zagmatwany i momentami nieprzekonujący, ale trzeba oddać autorce, że po mistrzowsku potrafi wybrnąć z własnej gmatwaniny wątków.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNie jest to może książka zapadająca w pamięć na dłużej, ale dla fanów kryminału sprawdzi...
To już moje trzecie spotkanie ze Strike’m i Robin, i do tej pory chyba najbardziej udane.
Tym razem do agencji naszej ulubionej pary detektywów dociera przesyłka, która w przerażający sposób powiązana jest w przeszłością Cormorana. Bohaterowie rozpoczynają mozolne śledztwo, próbując poznać tożsamość nadawcy paczki. W tej części poznajemy też lepiej ich przeszłość i wiele elementów ich życiowych układanek w końcu znajduje swoje miejsce.
Nie powiem - pod koniec byłam wkurzona. Nie, nie na historię. Zamknęłam książkę z poczuciem, że wybory niektórych postaci są po prostu głupie i prędzej czy później wiele rzeczy się posypie. Ale chyba do tego wszystko dąży, prawda?
P.S. Tak, Matthew nadal jest dupkiem.
To już moje trzecie spotkanie ze Strike’m i Robin, i do tej pory chyba najbardziej udane.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTym razem do agencji naszej ulubionej pary detektywów dociera przesyłka, która w przerażający sposób powiązana jest w przeszłością Cormorana. Bohaterowie rozpoczynają mozolne śledztwo, próbując poznać tożsamość nadawcy paczki. W tej części poznajemy też lepiej ich przeszłość i wiele...
Dobra książka ale jakoś mi się wlekła 😅. Trzeba naprawdę się skupić, bo momentami jest sporo postaci i wątków, które łatwo pomieszać. Mimo tego, wciąga – klimat i napięcie są typowe dla serii o Cormoranie Striku. Generalnie czytam serię dalej, więc polecam, szczególnie fanom kryminałów, którzy lubią zagmatwane śledztwa i dobrze wykreowane postaci
Dobra książka ale jakoś mi się wlekła 😅. Trzeba naprawdę się skupić, bo momentami jest sporo postaci i wątków, które łatwo pomieszać. Mimo tego, wciąga – klimat i napięcie są typowe dla serii o Cormoranie Striku. Generalnie czytam serię dalej, więc polecam, szczególnie fanom kryminałów, którzy lubią zagmatwane śledztwa i dobrze wykreowane postaci
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toŚwietna książka, ale muszę przyznać, że fragmenty z perspektywy tego świra pomijałam. To było za dużo jak dla mnie.
Świetna książka, ale muszę przyznać, że fragmenty z perspektywy tego świra pomijałam. To było za dużo jak dla mnie.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toOk
Ok
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPodobała mi się.
Podobała mi się.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTo mroczny i niezwykle trzymający w napięciu kryminał, który od pierwszych rozdziałów budzi niepokój. Sprawa seryjnego mordercy jest brutalna i emocjonalnie angażująca, a tempo narracji sprawia, że trudno odłożyć książkę. Ogromnym atutem jest pogłębienie portretów Strike’a i Robin -ich relacja staje się bardziej złożona i realistyczna, co dodaje historii siły. Autor(ka) świetnie buduje atmosferę zagrożenia i konsekwentnie prowadzi fabułę aż do mocnego finału. To jedna z tych części serii, które naprawdę zostają w pamięci i potwierdzają jej wyjątkowy poziom.
To mroczny i niezwykle trzymający w napięciu kryminał, który od pierwszych rozdziałów budzi niepokój. Sprawa seryjnego mordercy jest brutalna i emocjonalnie angażująca, a tempo narracji sprawia, że trudno odłożyć książkę. Ogromnym atutem jest pogłębienie portretów Strike’a i Robin -ich relacja staje się bardziej złożona i realistyczna, co dodaje historii siły. Autor(ka)...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZ jednej strony ciekawa, ale czytałem dużo lepsze. Moja ocena, dobra. Na pewno nie wybitna, ale i nie tragiczna.
Z jednej strony ciekawa, ale czytałem dużo lepsze. Moja ocena, dobra. Na pewno nie wybitna, ale i nie tragiczna.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPierwsze dwie części na tyle mnie zainteresowały, że po krótkiej przerwie sięgnąłem po kontynuację. Ponownie po przeczytaniu jestem zadowolony. Niektórym może się nie spodobać zbyt powolna akcja, ale taki lekko senny styl pisania ma autorka.
Plusy:
+ kolejna zagadka, kto przesyła do agencji detektywa części ludzkich ciał;
+ jakie przesłanie zabójca chce przekazać, czy chodzi tylko o zemstę;
+ nie wiedziałem co to jest apotemnofilia, chęć amputacji części swego ciała;
+ poruszenie niewygodnego tematu pedofilii i molestowania seksualnego;
+ lubię rocka i z przyjemnością posłuchałem nieznanego mi Blue Öyster Cult;
+ spora dawka czarnego humoru, pozwala to na relaks podczas czytania;
+ dobrze wykreowane postacie Cormorana Strike’a i jego asystentki Robin Ellacott;
+ oboje znajdują się na rozdrożu w życiu prywatnym jak i zawodowym;
+ retrospekcje dotyczące niewesołego dzieciństwa Cormorana;
+ wyjaśnienie z jakich przyczyn Robin nagle porzuciła studia;
+ zakończenie, które daje wiele do myślenia, co też dalej się stanie.
Minusy:
- lubię wątki poboczne, ale tym razem było ich jak na mój gust zbyt wiele;
- ogółem całość trochę rozwleczona, wiele elementów można by pominąć.
Ogółem książka bardzo dobra.
Pierwsze dwie części na tyle mnie zainteresowały, że po krótkiej przerwie sięgnąłem po kontynuację. Ponownie po przeczytaniu jestem zadowolony. Niektórym może się nie spodobać zbyt powolna akcja, ale taki lekko senny styl pisania ma autorka.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPlusy:
+ kolejna zagadka, kto przesyła do agencji detektywa części ludzkich ciał;
+ jakie przesłanie zabójca chce przekazać, czy...
Intryga rozwija się powoli, ale satysfakcjonująco, a prowadzenie śledztwa przez Cormorana Strike’a daje poczucie realizmu i zaangażowania.
Intryga rozwija się powoli, ale satysfakcjonująco, a prowadzenie śledztwa przez Cormorana Strike’a daje poczucie realizmu i zaangażowania.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to