Dobra córka

Graham Masterton zniechęcił mnie do thrillerów. Karin Slaughter zmienia moje spojrzenie na ten gatunek. Och, jak to się dobrze czyta! Zwalnia tylko momentami, niezbyt często daje odetchnąć, ale nie jest obrzydliwa (z małymi wyjątkami). Ciekawi bohaterowie, niejednoznaczni. I mimo, że akcja kręci się wciąż wokół wydarzenia sprzed lat, to nie męczy, bo w nienachalny sposób pokazuje perspektywę różnych osób w nią uwikłanych. Wątek kryminalny idzie trochę obok, jest wręcz tylko pretekstem do pokazania tragedii, której echa zataczają coraz szersze koła. Fajne. Na pewno będę chciała sprawdzić jak Karin Slaughter radzi sobie w innych swoich publikacjach.

Graham Masterton zniechęcił mnie do thrillerów. Karin Slaughter zmienia moje spojrzenie na ten gatunek. Och, jak to się dobrze czyta! Zwalnia tylko momentami, niezbyt często daje odetchnąć, ale nie jest obrzydliwa (z małymi wyjątkami). Ciekawi bohaterowie, niejednoznaczni. I mimo, że akcja kręci się wciąż wokół wydarzenia sprzed lat, to nie męczy, bo w nienachalny sposób...

Ciężkie przeżycia mogą podzielić ludzi ma długie lata ale... Przychodzi czas gdy trzeba połączyć siły i zawalczyć o prawdę, sprawiedliwość i przyszłość...

Ciężkie przeżycia mogą podzielić ludzi ma długie lata ale... Przychodzi czas gdy trzeba połączyć siły i zawalczyć o prawdę, sprawiedliwość i przyszłość...

Trochę mnie ta książka rozczarowała , trochę zachwyciła. Akcja od początku rozwija się jakoś nie śpiesznie. Mamy okazję poznać dwie siostry i traumę jaką przyszło im przeżyć gdy były nastolatkami. Mamy prawnika - ich ojca - człowieka , który bronił najgorszych przestępców . I takie tempo akcji zachwyciło mnie całkowicie . Bo było inne niż w do tej pory poznanych kryminałach. Zachwyciło mnie również zakończenie książki. Kompletnie się takiego obrotu sprawy nie spodziewałam . Ustasfakcjonował mnie ostatni rozdział, który poniekąd jest happy endem. A co mnie rozczarowało? Otóż przypisy na stronie tytułowej. Jakiż to thriller wbijający w fotel. Jaka ta książka och i ach. No ,ma swój urok ta opowieść, to trzeba przyznać . Sami sięgnijcie i przekonajcie się . Całkiem spoko pozycja .

Trochę mnie ta książka rozczarowała , trochę zachwyciła. Akcja od początku rozwija się jakoś nie śpiesznie. Mamy okazję poznać dwie siostry i traumę jaką przyszło im przeżyć gdy były nastolatkami. Mamy prawnika - ich ojca - człowieka , który bronił najgorszych przestępców . I takie tempo akcji zachwyciło mnie całkowicie . Bo było inne niż w do tej pory poznanych...

Dobry pomysł na książkę, początek super. Później jednak nieco za bardzo rozwleczona akcja. Choć nie wiem, czy akcja, to dobre słowo, ponieważ było jednak spokojnie. Były momenty, kiedy ciężko się czytało, ponieważ chciało się widzieć w końcu co będzie dalej, a autorka rozpisywała się na niepotrzebne według mnie tematy. Ogólnie jednak dobrze oceniam książkę.

Dobry pomysł na książkę, początek super. Później jednak nieco za bardzo rozwleczona akcja. Choć nie wiem, czy akcja, to dobre słowo, ponieważ było jednak spokojnie. Były momenty, kiedy ciężko się czytało, ponieważ chciało się widzieć w końcu co będzie dalej, a autorka rozpisywała się na niepotrzebne według mnie tematy. Ogólnie jednak dobrze oceniam książkę.

Dość ciekawa , ale skróciłabym ją o połowę . Za dużo zbędnych opisów.

Dość ciekawa , ale skróciłabym ją o połowę . Za dużo zbędnych opisów.

Jeśli chodzi o książki Karin Slaughter, to zawsze brałam je za pewniaka i z każdą pozycją miałam wrażenie, że autorka robi się coraz lepsza, a jej historie coraz mocniejsze.
Niestety, nie tym razem.

O ile początek przykuwa uwagę, jest napięcie, dreszcz i zapowiedź wciągającej czytelniczej przygody, o tyle im dalej w fabułę, tym historia bardziej nużyła. Brnięcie przez nią przypominało przedzieranie się przez mentalne kamieniołomy.
Ile tutaj było zaserwowanych niepotrzebnych dłużyzn w opisach, bezsensownych rozmów i “ciekawostek” ze świata nauki, to było tak zbędne, że aż bolało.
Książka, która mogła zawierać w sobie dość dobrą historię, była właściwie międleniem o niczym.
Brnęłam w to i czekałam aż wydarzy się coś co mnie przekona i do fabuły i do bohaterów, coś co sprawi, że ta mnogość stron będzie uzasadniona i że uznam, iż ten nadmiar słowa był po coś.
Mimo różnych akcji zabrakło w tym wszystkim dynamiki. Mało koncentratu, za dużo rozwodnionego przecieru.
I czytając miałam wrażenie, że sama sobie zadaje pokutę za winy popełnione i za te, które dopiero popełnię.
Ta lektura to była droga przez mękę. To nie była Karin Slaughter jaką znam.
Wielkie rozczarowanie.
Zastanawiam się, czy autorka nudziła się podczas pisania, bo jak podczas czytania bardzo!

Jeśli chodzi o książki Karin Slaughter, to zawsze brałam je za pewniaka i z każdą pozycją miałam wrażenie, że autorka robi się coraz lepsza, a jej historie coraz mocniejsze.
Niestety, nie tym razem.

O ile początek przykuwa uwagę, jest napięcie, dreszcz i zapowiedź wciągającej czytelniczej przygody, o tyle im dalej w fabułę, tym historia bardziej nużyła. Brnięcie przez nią...

To jedna z tych książek, które wgniotą Cię w ziemię. Zaczyna się mocno i potem trudno Ci się będzie od niej oderwać.

Historia dwóch sióstr, na których życie położyło się traumatyczne zdarzenie z przeszłości - w wyniku okropnej napaści zginęła ich matka, a im przypadł w udziale straszny los. A wszystko z powodu ich ojca - adwokata, który bronił największych szumowin w mieście.

Akcja właściwa zaczyna się prawie 30 lat później, gdy nasze bohaterki są po czterdziestce. Niespodziewany zbiór wydarzeń sprawia, że siostry muszą wrócić myślami do tamtych strasznych dni...

To jedna z tych książek, które wgniotą Cię w ziemię. Zaczyna się mocno i potem trudno Ci się będzie od niej oderwać.

Historia dwóch sióstr, na których życie położyło się traumatyczne zdarzenie z przeszłości - w wyniku okropnej napaści zginęła ich matka, a im przypadł w udziale straszny los. A wszystko z powodu ich ojca - adwokata, który bronił największych szumowin w...

Po „Moje śliczne” poprzeczka była postawiona dość wysoko. Po latach wciąż pamiętam, jak książka trzymała mnie w napięciu. Z nastawieniem na genialną lekturę, sięgnęłam po „Dobrą córkę”.

Dwadzieścia osiem lat temu dwie siostry były świadkami brutalnego morderstwa swojej matki. Obie cudem uniknęły śmierci, ale poniosły swoje rany w tym starciu. Do tej pory milczą na temat pewnych wydarzeń z tego dnia, lecz jedna z nich właśnie uczestniczy w szkolnej strzelaninie i wszystkie wspomnienia odżywają… Na jaw wychodzą nowe fakty, a siostry muszą znów powrócić do przeszłości, aby ją uporządkować i raz na zawsze zamknąć za sobą ten rozdział. Czy mimo wielu traum i niedopowiedzeń uda im się pójść naprzód?

Początek książki zdecydowanie mrozi krew w żyłach. Autorka nie przebiera w słowach i serwuje nam krwawą masakrę. Zaczęło się więc „dobrze”, ale im dalej w las, tym ciemniej. Ogólnie fabuła jest w porządku, ale nie mogłam znieść zawiłych dialogów, naukowych wtrąceń i sposobu porozumiewania się bohaterów. Język był dla mnie po prostu za trudny, żmudnie się to czytało i dla mnie było nie do przejścia. Kompletnie nie mogłam wczuć się w relacje panujące w rodzinie Charlotte i Samanthy. Drażnili mnie sami bohaterowie i ich sposób bycia, więc nie bardzo mogłam cieszyć się lekturą. Średnio też przypadł mi do gustu sposób opisania historii przez autorkę z punktu widzenia dwóch sióstr, był jakoś za bardzo powtarzalny.

Podsumowując, historia nie do końca mnie przekonała. Pomysł na fabułę świetny, ale z realizacją trochę gorzej. Pod koniec już naprawdę się męczyłam, żeby doczytać do końca…

Po „Moje śliczne” poprzeczka była postawiona dość wysoko. Po latach wciąż pamiętam, jak książka trzymała mnie w napięciu. Z nastawieniem na genialną lekturę, sięgnęłam po „Dobrą córkę”.

Dwadzieścia osiem lat temu dwie siostry były świadkami brutalnego morderstwa swojej matki. Obie cudem uniknęły śmierci, ale poniosły swoje rany w tym starciu. Do tej pory milczą na temat...

Czytałam w oryginale- bardzo dobrze się czytało.

Czytałam w oryginale- bardzo dobrze się czytało.

Książka inna niż dotychczas przeczytane autorstwa Slaughter. Pozornie kryminał jednak wątek sensacyjny jest mocno w tle. Raczej opowieść o życiu z traumą, relacjach w związku. I tak ciekawe.

Książka inna niż dotychczas przeczytane autorstwa Slaughter. Pozornie kryminał jednak wątek sensacyjny jest mocno w tle. Raczej opowieść o życiu z traumą, relacjach w związku. I tak ciekawe.