Kiedy śpią anioły

Kompletne rozczarowanie. Książka dla mnie zupełnie niestrawna. Już przydługi wstęp autora, w którym łopatologicznie wyjaśnia czytelnikom o czym jest jego książka, podziałał mi na nerwy. Dalej jest jeszcze gorzej. Chaotyczny, pretensjonalny styl tak mnie wymęczył, że poddałam się, po przeczytaniu trzydziestu procent książki.

Kompletne rozczarowanie. Książka dla mnie zupełnie niestrawna. Już przydługi wstęp autora, w którym łopatologicznie wyjaśnia czytelnikom o czym jest jego książka, podziałał mi na nerwy. Dalej jest jeszcze gorzej. Chaotyczny, pretensjonalny styl tak mnie wymęczył, że poddałam się, po przeczytaniu trzydziestu procent książki.

strasznie duzo typowo (?) gejowskiego gadania na okraglo ,głównie o seksie . W polowie ksiazki stalo sie to nuzace i drazniace. Pierwsza polowa dosc ciekawa , druga nudna. Ogolnie historia nie wydaje sie realna.

strasznie duzo typowo (?) gejowskiego gadania na okraglo ,głównie o seksie . W polowie ksiazki stalo sie to nuzace i drazniace. Pierwsza polowa dosc ciekawa , druga nudna. Ogolnie historia nie wydaje sie realna.

Historia nie tylko wstrząsająca i poruszająca, ale też ważna dla budzenia sprzeciwu wobec społecznych patologii i rodzinnej przemocy oraz wrażliwości na homoseksualną miłość. Przy tym dobrze napisana, miejscami z ogromną wrażliwością, choć moim zdaniem nie zawsze udało się utrzymać literacką spójność. Zabieg z pamiętnikiem Maćka średnio się powiódł, bo on się stylistycznie od całości nie różni. Wątek matki - piękny i trudny - jest dziwnie potraktowany, aż niezrozumiały w tym skoku od bierności i nienawiści do pełnej bliskości i kochania, jakby zmienił się pomysł, jakby brakło miejsca na pokazanie w pierwszej części, że ona jednak kochała, jednak była. Bo czy można było tego w ogóle nie czuć i nie widzieć? To jest część mojego doświadczenia osobistego i czytałem te fragmenty buntując się wobec takiego ujęcia. Wreszcie, wybaczcie, ale mimo wszystko szokowała mnie masa wulgaryzmów. Ja wiem, że wiele osób w ten sposób wyraża emocje, ale czy naprawdę aż tak? Dbałości o "autentyczność" języka towarzyszyły też dziwne wpadki, jak "do diaska" w ustach nastolatka. Są to oczywiście drobiazgi w zestawieniu z tym, że ma autor dar opowiadania rzeczy sięgających do trzewi, z którymi zostaje się na długo po lekturze.

Historia nie tylko wstrząsająca i poruszająca, ale też ważna dla budzenia sprzeciwu wobec społecznych patologii i rodzinnej przemocy oraz wrażliwości na homoseksualną miłość. Przy tym dobrze napisana, miejscami z ogromną wrażliwością, choć moim zdaniem nie zawsze udało się utrzymać literacką spójność. Zabieg z pamiętnikiem Maćka średnio się powiódł, bo on się stylistycznie...

Rafał- delikatnej urody blondyn, nazywany ,,Cherubinkiem”- nie miał łatwego dzieciństwa. Wychowywał się w biednej i patologicznej rodzinie; zmagającej się z alkoholizmem ojca-tyrana (i skrzętnie ten fakt ukrywającej).

To właśnie Rafał był obiektem jego najdotkliwszych ataków. Wyzywany od ,,pedałów” i ,,ciot”, chłopiec był przez ojca gwałcony, dręczony psychicznie, upokarzany, ,,wypożyczany” starszemu znajomemu, który molestował go seksualnie w zamian za anulowanie długów i bity do nieprzytomności.

Po jednej z awantur, kiedy to ojciec w kolejnym, pijackim szale dotkliwie pobił Rafała, nastolatek nie wrócił już do domu. Miał szczęście- sąd zezwolił, by prawną opiekę nad nim sprawowali rodzice jego przyjaciele. Wsparciem i namiastką rodziny była też znajoma para gejów, u której Rafał spędzał weekendy.

Z biegiem czasu nastolatek stworzył ze swoim przyjacielem – Maćkiem- szczęśliwy, homoseksualny związek. Za namową partnera zdecydował się także rozpocząć terapię u psychologa.

W trakcie 6 lat jej trwania, Rafał zmierzy się z traumatycznymi wspomnieniami z dzieciństwa i ich obecnymi skutkami. Niespodziewanie dowie się też, że nie wszystko było takie, jak mu się wówczas wydawało.

Czy młodemu mężczyźnie uda się –pomimo tak wielu zadanych ran- wieść w dorosłości szczęśliwe życie? Czy będzie potrafił trwać w zdrowej relacji z Maciejem?

Czy wybaczy tym, którzy tak okrutnie go skrzywdzili...?

,,Kiedy śpią anioły” to opowieść o skutkach dramatycznego, pełnego cierpienia dzieciństwa, odrzuceniu i samotności. Daje też czytelnikom nadzieję, że kochająca obecność i wsparcie bliskich, potrafią pomóc w dokonaniu niesamowitej, wewnętrznej przemiany.

Ku refleksji.

Rafał- delikatnej urody blondyn, nazywany ,,Cherubinkiem”- nie miał łatwego dzieciństwa. Wychowywał się w biednej i patologicznej rodzinie; zmagającej się z alkoholizmem ojca-tyrana (i skrzętnie ten fakt ukrywającej).

To właśnie Rafał był obiektem jego najdotkliwszych ataków. Wyzywany od ,,pedałów” i ,,ciot”, chłopiec był przez ojca gwałcony, dręczony psychicznie,...

"Kiedy śpią anioły" to pozycja bardzo ważna, ponieważ w szczegółowy sposób pokazuje mechanizm działania konsekwencji ran zadanych w dzieciństwie przez dysfunkcyjnych rodziców. Skrzywdzone dzieci bardzo często nie potrafią budować "zdrowych" relacji w dorosłym życiu. Autor w mistrzowski sposób przedstawia miotanie się głównego bohatera w swoich traumach i lękach. Pomimo trudnych tematów poruszanych w książce, czyta się ją szybko i "przyjemnie" dzięki poczuciu humoru, które, można by powiedzieć, rozładowuje atmosferę tragizmu przeżyć. To jedna z pozycji, którą po prostu należy przeczytać chyba najbardziej przez to, że przemoc domowa i jej następstwa nie są, niestety, czymś rzadko spotykanym.

"Kiedy śpią anioły" to pozycja bardzo ważna, ponieważ w szczegółowy sposób pokazuje mechanizm działania konsekwencji ran zadanych w dzieciństwie przez dysfunkcyjnych rodziców. Skrzywdzone dzieci bardzo często nie potrafią budować "zdrowych" relacji w dorosłym życiu. Autor w mistrzowski sposób przedstawia miotanie się głównego bohatera w swoich traumach i lękach. Pomimo...

Nie mój świat nie moja bajka ale książka dobrze napisana

Nie mój świat nie moja bajka ale książka dobrze napisana

Dla mnie książka wyjątkowa, przede wszystkim dlatego, że lubię historie, które dotykają tak trudnych tematów, jakim nie wątpliwie jest przemoc domowa i choć wiele się o tym mówi, pisze to wciąż czuję, że chyba jednak za mało, bo nadal zewsząd docierają do nas sygnały o przemocy Matka zabiła dziecko, mąż zabił żonę, rodzinę,kobieta, stojąc we własnej obronie po latach katowania morduje męża, to straszne, ale niestety prawdziwe.

W książce „Kiedy śpią anioły” poznajemy Rafała głównego bohatera i dowiadujemy się, jaka jest jego historia pełna cierpienia, upokorzenia wynikającego z przemocy fizycznej, psychicznej, a także seksualnej Pomimo tego, że książka naprawdę pokazuje tragedię, jakiej doświadczył, ten człowiek to dla mnie, niesie ona nadzieję, bo jeśli w naszym życiu jest, ktoś dla kogo nasz los nie, jest obojętny to wszystko, jest możliwe.

Rafał ma to szczęście, że ma obok siebie kogoś, kto na prawdę go kocha i nie jest mu obojętny jego los Książka pokazuje również, że czasem bardziej możemy liczyć na kogoś naprawdę obcego, kto pojawia się w naszym życiu przypadkowo bardziej niż na rodzinie, która powinna być naszym azylem, choć nie zawsze tak jest.

Dla mnie książka wyjątkowa, przede wszystkim dlatego, że lubię historie, które dotykają tak trudnych tematów, jakim nie wątpliwie jest przemoc domowa i choć wiele się o tym mówi, pisze to wciąż czuję, że chyba jednak za mało, bo nadal zewsząd docierają do nas sygnały o przemocy Matka zabiła dziecko, mąż zabił żonę, rodzinę,kobieta, stojąc we własnej obronie po latach...

Nie będę ukrywać, że książka jest FANTASTYCZNA!!!! Nie będę się rozpisywać nad jej zaletami ponieważ porostu trzeba ja przeczytać :)

Nie będę ukrywać, że książka jest FANTASTYCZNA!!!! Nie będę się rozpisywać nad jej zaletami ponieważ porostu trzeba ja przeczytać :)

Długo zastanawiałam się, co napisać. Tym razem recenzja książki nie przychodzi mi łatwo, bo myśli wciąż kołaczą się w głowie. Wiem jedno czy ją wam polecić czy nie, ale do tego jeszcze dojdziemy.
Autor książki „Kiedy Śpią anioły” z zawodu jest psychologiem klinicznym i terapeutą w nurcie psychodynamicznym. Uwielbia słuchać ludzi, oraz uwielbia, jak sam mówi, godzinami stać przy garach. Wszystko to da się wyczytać również z kart książki, gdyż przemyca w niej zarówno gotowanie jak i psychoterapię.
Teraz może trochę o książce.
Bohaterem jest Rafał młody chłopak, który w rodzinnym domu niestety nie zaznał ciepła domowego ogniska. Wręcz przeciwnie.
Na całą recenzję zapraszamy na:
http://ksiegozbior.bloog.pl/id,362871192,title,Kiedy-spia-anioly,index.html

Długo zastanawiałam się, co napisać. Tym razem recenzja książki nie przychodzi mi łatwo, bo myśli wciąż kołaczą się w głowie. Wiem jedno czy ją wam polecić czy nie, ale do tego jeszcze dojdziemy.
Autor książki „Kiedy Śpią anioły” z zawodu jest psychologiem klinicznym i terapeutą w nurcie psychodynamicznym. Uwielbia słuchać ludzi, oraz uwielbia, jak sam mówi, godzinami stać...

Polecam, polecam i jeszcze raz polecam. Nigdy w życiu nie było książki, którą przeżyłbym tak bardzo. Nie raz oczy same mi się szkliły, by chwilę później niemalże wybuchnąć śmiechem. Niesamowicie napisana książka. Najlepsza jaką do tej pory przeczytałem i sądzę, że na długo tak pozostanie. Bardzo dziękuję za jej napisanie.

Polecam, polecam i jeszcze raz polecam. Nigdy w życiu nie było książki, którą przeżyłbym tak bardzo. Nie raz oczy same mi się szkliły, by chwilę później niemalże wybuchnąć śmiechem. Niesamowicie napisana książka. Najlepsza jaką do tej pory przeczytałem i sądzę, że na długo tak pozostanie. Bardzo dziękuję za jej napisanie.