W domowej niewoli

Trochę bałam się tej lektury, bo nie lubię czytać o krzywdzonych dzieciach i kobietach w świecie, gdzie nie mają żadnych praw, ale jak mi ją zachwalając pożyczyła koleżanka, postanowiłam spróbować. I nie żałuję.
Wspaniała lektura, choć temat bardzo trudny. Autorka nie koloryzuje, ale i nie epatuje okrucieństwem. Pisze bardzo naturalnie. Dramat i ogrom krzywd jakich doznała Sam jest niewyobrażalny, a jednak wyszła z tego zwycięsko. I nie chodzi tylko o wyrwanie się z tego piekła, jakim był jej dom rodzinny, ale przede wszystkim o to, że doznała oczyszczającej mocy przebaczenia i pojednania, dzięki czemu mogła naprawdę poczuć się wolna i szczęśliwa. Postać Sam wzbudza mój ogromny szacunek i podziw.

Trochę bałam się tej lektury, bo nie lubię czytać o krzywdzonych dzieciach i kobietach w świecie, gdzie nie mają żadnych praw, ale jak mi ją zachwalając pożyczyła koleżanka, postanowiłam spróbować. I nie żałuję.
Wspaniała lektura, choć temat bardzo trudny. Autorka nie koloryzuje, ale i nie epatuje okrucieństwem. Pisze bardzo naturalnie. Dramat i ogrom krzywd jakich doznała...

Mocna to książka i bardzo brutalna ile cierpień,krzywd,poniżeń musiało przejść to dziecko,straszny koszmar przeżyła w swym życiu.
Wzruszyłam się czytając książkę wzruszająca.

Mocna to książka i bardzo brutalna ile cierpień,krzywd,poniżeń musiało przejść to dziecko,straszny koszmar przeżyła w swym życiu.
Wzruszyłam się czytając książkę wzruszająca.

Dramatyczna relacja kobiety o życiu u boku "kochającej" matki. Na pewno znaczenie tu ma miejsce pochodzenia bohaterki, gdzie kobieta to towar.

Ból, cierpienie i upokorzenie, którego doznała jest niewyobrażalnym wprost doznaniem, szczególnie dla dziecka, jakim była gdy trafiła do rodzinnego domu.

Paradoksem jest, że najpiękniejsze wspomnienia zachowała z domu dziecka. Tam była kochana, otoczona czułością, zrozumieniem i szacunkiem.

Szokujące też jest, że na końcu wybacza swoim oprawcom, w szczególności matce, ale może tak trzeba, żeby móc iść dalej do przodu, a nie zatapiać się w traumatyczne bagno przerażających wspomnień.

Polecam

Dramatyczna relacja kobiety o życiu u boku "kochającej" matki. Na pewno znaczenie tu ma miejsce pochodzenia bohaterki, gdzie kobieta to towar.

Ból, cierpienie i upokorzenie, którego doznała jest niewyobrażalnym wprost doznaniem, szczególnie dla dziecka, jakim była gdy trafiła do rodzinnego domu.

Paradoksem jest, że najpiękniejsze wspomnienia zachowała z domu dziecka. Tam...

Ciężko jest oceniać takie książki, ponieważ opowiadają historie prawdziwych ludzi. Ogólnie pozycja warta polecenia

Ciężko jest oceniać takie książki, ponieważ opowiadają historie prawdziwych ludzi. Ogólnie pozycja warta polecenia

Jak dla mnie mocna książka opowiada o ludzkim nieszczęściu i okrucieństwie tego świata wobedz dzieci to co przeżyła bohaterka to jest szok czyta się dobrze

Jak dla mnie mocna książka opowiada o ludzkim nieszczęściu i okrucieństwie tego świata wobedz dzieci to co przeżyła bohaterka to jest szok czyta się dobrze

Bardzo ciężka emocjonalnie książka. Trzeba ją czytać z przerwami ponieważ okrucieństwo które jest w niej opisywane nie można w żaden sposób zrozumieć.
Autorka jest główną bohaterką opowieści. Opowiada o sobie samej i swoim ciężkim dzieciństwie. Najpierw trafiła do domu dziecka myśląc, że to najgorsze co mogło ją spotkać. Szybko przekonała się, że to było najlepsze miejsce. Później jej biologiczna matka zabrała ją do siebie i młoda Sameem sądziła, że wreszcie będzie kochana i rozpieszczana. Niestety stało się inaczej. Jej własna matka zgotowała jej piekło. Poniżała, biła, wyzywala i traktowała gorzej niż służącą...Młodziutka Sameem szybko musiała dojrzeć i stał się dorosłą w ciele dziecka.
Sceny, które się rozgrywały w jej domu i cierpienie, którego doznawała z rąk matki wzbudzały tyle smutnych emocji, że co jakiś czas musiałam przerywać czytanie.
Nie mogłam pojąć jak można tyle krzywdy robić swojemu dziecku- najbliższej, najdroższej osobie...Miałam ochotę niekiedy krzyczeć tak bardzo odczuwałam cierpienie Sameem. Chyba trzeba być diabłem albo mieć popalone uczucia żeby się znęcać nad bezbronnym dzieckiem, które chciało być tylko kochane i nic więcej.
Na szczęście udało jej się w końcu uciec dzięki pomocy w sumie obcej osoby, która później była jej najdroższa. Jednak piekło przez które musiała przejść i którego każdego dnia doświadczała na dobre zostało w jej pamięci i sercu. Takich momentów nie da się zapomnieć.
Osobiście uważam, że takie matki powinny iść siedzieć za to jak traktują swoje dzieci. Obca osoba ma więcej uczuć i serca niz one względem swoich pociech.
Powieść bardzo trudna ponieważ porusza ciężkie tematy i autorka nie owija w bawełnę. Nie stara się wybielić swojej matki tylko nazywa rzeczy po imieniu. Podziwiam ją za to, że i tak przez bardzo długi czas to ona starała się ją zrozumieć i jeszcze ją tłumaczyła. To cud, że udało jej się uciec z Pakistanu i ułożyć sobie życie z dala od swojej chorej rodziny.

Bardzo ciężka emocjonalnie książka. Trzeba ją czytać z przerwami ponieważ okrucieństwo które jest w niej opisywane nie można w żaden sposób zrozumieć.
Autorka jest główną bohaterką opowieści. Opowiada o sobie samej i swoim ciężkim dzieciństwie. Najpierw trafiła do domu dziecka myśląc, że to najgorsze co mogło ją spotkać. Szybko przekonała się, że to było najlepsze miejsce....

To dziecko przeżyło istny koszmar, dlaczego zawodzi system opieki społecznej?
Matka i rodzeństwo traktują młodszą siostrę - jest „po coś”.

To dziecko przeżyło istny koszmar, dlaczego zawodzi system opieki społecznej?
Matka i rodzeństwo traktują młodszą siostrę - jest „po coś”.

Autobiograficzna opowieść o poniżeniu i dyskryminacji, o walce o własne szczęście i wyrwanie się spod tyranii męża. Porażający autentyczny głos przeciw islamskiej praktyce małżeństw aranżowanych.

Autobiograficzna opowieść o poniżeniu i dyskryminacji, o walce o własne szczęście i wyrwanie się spod tyranii męża. Porażający autentyczny głos przeciw islamskiej praktyce małżeństw aranżowanych.

Napisana prosto ale takie historie bronią się dla mnie same przez się. Jako mama, nie wyobrażam sobie, że można w taki sposób traktować swoje dzieci i rodzinę. Przeraża myśl, że takich historii jest na pewno sporo więcej. Każde dziecko zasługuje na szczęśliwe dzieciństwo i miłość.

Napisana prosto ale takie historie bronią się dla mnie same przez się. Jako mama, nie wyobrażam sobie, że można w taki sposób traktować swoje dzieci i rodzinę. Przeraża myśl, że takich historii jest na pewno sporo więcej. Każde dziecko zasługuje na szczęśliwe dzieciństwo i miłość.

Nic nowego w temacie. Czytałam lepsze o tej tematyce. Również na faktach.
Nie zmienia to jednak, że podobne praktyki są niezwykle okrutne i wszystkie źródła, które poruszają ten problem są potrzebne.

Nic nowego w temacie. Czytałam lepsze o tej tematyce. Również na faktach.
Nie zmienia to jednak, że podobne praktyki są niezwykle okrutne i wszystkie źródła, które poruszają ten problem są potrzebne.