Zwykły człowiek

"Zwykłego Człowieka" przeczytałam blisko premiery, ale zdecydowanie zapamiętałam tę książkę lepiej, niż faktycznie teraz ją odbieram. Pamiętałam, że była ciekawa ze względu na perspektywę oraz relacje mordercy z jego ofiarami — teraz nadal uważam, że perspektywa zabójcy jest ciekawym pomysłem, ale jakoś tak miałko to poprowadzono.
Okropnie irytują mnie krótkie rozdziały, sposób tłumaczenia i ilość powtórzeń. Wiele zdań brzmi dla mnie jak coś, co mogłaby przetłumaczyć osoba, która nie do końca rozumie język angielski. Nie czytałam wydania po angielsku, natomiast mogę powiedzieć, że polskie zdania są jakieś dziwne i czasami musiałam się zatrzymać, żeby przeczytać coś ponownie.
Główny bohater zdecydowanie nie przypadł mi do gustu, ale nie z tego względu, że jest czarnym charakterem. Jego poczynania są opisane jak jakiegoś mafioso z opowieści na Wattpadzie, a dziewczyny, które porwał lub zabił przeważnie nie mają charakteru. Czytając ich opisy miałam przed oczami właśnie te główne bohaterki z fanfików. Nie mogłam wytrzymać kolejnego i kolejnego i kolejnego wprowadzenia jakiejś żeńskiej postaci, które wyglądało praktycznie tak samo, czyli: nosi jeansy, *tu wstaw jakiś edgy fakt*, *tu wstaw najbardziej nijaką cechę wyglądu albo osobowości, pokroju "lubi słodycze"*, opis biustu.
Przy drugim podejściu do książki, moja irytacja była tak duża, że nie byłam w stanie jej skończyć.

"Zwykłego Człowieka" przeczytałam blisko premiery, ale zdecydowanie zapamiętałam tę książkę lepiej, niż faktycznie teraz ją odbieram. Pamiętałam, że była ciekawa ze względu na perspektywę oraz relacje mordercy z jego ofiarami — teraz nadal uważam, że perspektywa zabójcy jest ciekawym pomysłem, ale jakoś tak miałko to poprowadzono.
Okropnie irytują mnie krótkie rozdziały,...

Napisane z punktu widzenia mordercy na popełniane zbrodnie. Ciekawa, inna.

Napisane z punktu widzenia mordercy na popełniane zbrodnie. Ciekawa, inna.

Nie wiem co mam napisać o tej książce. Jest to opowieść mężczyzny mieszkającego samotnie. Mężczyzny z wewnętrznymi rozterkami. Sęk w tym, że ów mężczyzna jest seryjnym mordercą działającym od lat. Zabija głównie kobiety. Narracja prowadzona jest w pierwszej osobie, dzięki czemu znamy wszystkie myśli głównego bohatera. A jego życie komplikuje się w momencie gdy uprowadza Erikę i jednocześnie poznaje Rachel, w której się zakochuje. W skutek tej znajomości zaczyna mieć wyrzuty sumienia. Chociaż nadal zabija. A Erika nie jest idealną ofiarą. Wcale nie jest złamana i potulna. A do tego wszystkiego co chwilę na podjeździe parkuje policyjny samochód.
Chyba coś ze mną jest nie tak. Bo w trakcie czytania czułam pewną sympatię do głównego bohatera. Mimo tego kim jest.
Akcja toczy się raczej leniwie. Nie ma dużo gwałtownych zwrotów akcji. Ale szczerze mówiąc podobało się mi. Główny bohater na okładce został porównany do Dextera, którego uwielbiałam swego czasu. Ale to nie to. Ale też ma swój klimat. Całkiem spoko. Strasznych scen nie ma za dużo. Lektura raczej w pamięć mi nie zapadnie ale źle nie było.

Nie wiem co mam napisać o tej książce. Jest to opowieść mężczyzny mieszkającego samotnie. Mężczyzny z wewnętrznymi rozterkami. Sęk w tym, że ów mężczyzna jest seryjnym mordercą działającym od lat. Zabija głównie kobiety. Narracja prowadzona jest w pierwszej osobie, dzięki czemu znamy wszystkie myśli głównego bohatera. A jego życie komplikuje się w momencie gdy uprowadza...

Nudy, nudy i jescze raz nudy. Zero napięcia, irytujący bohaterzy, mocno naciągana fabuła. Zupełnie nie kupuję tej historii. Autor zbyt monotonnie prowadzi akcję przez co całość koszmarnie się dłuży. Zakończenie również rozczarowujące. Fani gatunku mają prawo czuć się rozczarowani.

Nudy, nudy i jescze raz nudy. Zero napięcia, irytujący bohaterzy, mocno naciągana fabuła. Zupełnie nie kupuję tej historii. Autor zbyt monotonnie prowadzi akcję przez co całość koszmarnie się dłuży. Zakończenie również rozczarowujące. Fani gatunku mają prawo czuć się rozczarowani.

Jestem fanem Dextera a książkę ledwo skończyłem, więc nie dla fanów ona...Można by tę historię spisać na 4 kartkach A4. Stworzenie pełnowymiarowej powieści powoduje, że jest ona nudna, a momenty przyspieszenia są nieliczne i niczego nie rekompensują. Perspektywa umysłu walniętego gościa, z której napisana jest książka jest jedynym sensem jej stworzenia (sama historia jest banalna),jednocześnie, jak dla mnie, największym mankamentem...Przegryzanie się przez pokręcone ścieżki umysłu bohatera (nie przeczę-bywają one zabawne) jest tak mozolne, że ledwo przebrnąłem.

Jestem fanem Dextera a książkę ledwo skończyłem, więc nie dla fanów ona...Można by tę historię spisać na 4 kartkach A4. Stworzenie pełnowymiarowej powieści powoduje, że jest ona nudna, a momenty przyspieszenia są nieliczne i niczego nie rekompensują. Perspektywa umysłu walniętego gościa, z której napisana jest książka jest jedynym sensem jej stworzenia (sama historia jest...

I znów thriller. Tym razem książka, która początkowo bardzo mnie obrzydzała. Mamy do czynienia z seryjnym mordercą, i co ciekawe, to jedna z niewielu lektur, w których narratorem jest sam bohater, który zabija. Taka koncepcja pozwala wgryźć się w jego psychikę, ale jednocześnie bardzo odpycha, przynajmniej mnie. Jednak fabuła była na tyle intrygująca, że postanowiłam brnąć przez strony, zanim ostatecznie zrezygnuję. No i cóż… Za mną jeden z bardzo długich wieczorów, gdy nie mogłam się oderwać, musiałam poznać zakończenie. 🙂 A teraz czuję niedosyt. Chciałabym przeczytać więcej, poznać kolejne części tej historii, bo ta wystarczająco mnie zadziwiła i zaintrygowała.

I znów thriller. Tym razem książka, która początkowo bardzo mnie obrzydzała. Mamy do czynienia z seryjnym mordercą, i co ciekawe, to jedna z niewielu lektur, w których narratorem jest sam bohater, który zabija. Taka koncepcja pozwala wgryźć się w jego psychikę, ale jednocześnie bardzo odpycha, przynajmniej mnie. Jednak fabuła była na tyle intrygująca, że postanowiłam brnąć...

Gdybym miała w zwyczaju odkładać książki po pierwszych mało wciągających rozdziałach, pewnie nigdy bym jej nie skończyła. A szkoda by było! Początkowo miałam dylemat nad samym celem zbudowania narracji oczyma seryjnego mordercy. Takie próby przecież już były, więc co nowego może nam zaproponować debiutujący autor? Okazało się, że jednak może. Gdzieś tam od połowy książki relacje głównego bezimiennego bohatera z trzema głowymi bohaterkami robią się coraz ciekawsze i psychologicznie uzasadnione, a pytania o relatywizm moralny i możliwe pojawianie się uczuć u socjopaty wprowadzane są w sposób mało sztampowy i niebanalny. Bardzo podobało mi się też otwarte zakończenie. Warto zwrócić uwagę na tę książkę, na pewno jest dość oryginalna!

Gdybym miała w zwyczaju odkładać książki po pierwszych mało wciągających rozdziałach, pewnie nigdy bym jej nie skończyła. A szkoda by było! Początkowo miałam dylemat nad samym celem zbudowania narracji oczyma seryjnego mordercy. Takie próby przecież już były, więc co nowego może nam zaproponować debiutujący autor? Okazało się, że jednak może. Gdzieś tam od połowy książki...

Niestety książka mnie rozczarowała. Nie zmroziła mi krwi w żyłach. Historia mordercy, która powinna trzymać w napięciu... Powinna...
Opisy są jakieś bezbarwne, bo podczas czytania nie wzbudzały żadnych emocji.

Niestety książka mnie rozczarowała. Nie zmroziła mi krwi w żyłach. Historia mordercy, która powinna trzymać w napięciu... Powinna...
Opisy są jakieś bezbarwne, bo podczas czytania nie wzbudzały żadnych emocji.

Możesz to codziennie na ulicy, spotykasz w pracy. Jest miły, towarzyski.
Nikt nie zna jego mrocznego sekretu - poluje na młode kobiety, które przetrzymuje w klatce w piwnicy pod garażem, by potem je zabić. To sprawia mu przyjemność. Nikt nie wie o tej skrytce. Ale nadchodzi dzień kiedy plan zawodzi, a sytuacja wymyka się spod kontroli.

Od początku do końca nie mamy tu opisu kim jest zabójca, nie dowiadujemy się jak wygląda, ile ma lat, gdzie pracuje. Z jednej strony zaleta, bo każdy może wedle siebie wyobrazić to sobie - stary, młody, gruby, chudy, wysoki, niski, blondyn, czy szatyn... Z drugiej strony... Ech. Policjantka Green w końcu zaczęła się domyślać, że to on stoi za zniknięciem dziewczyn, więc liczyłam, że się dowiem kim jest zabójca.

Możesz to codziennie na ulicy, spotykasz w pracy. Jest miły, towarzyski.
Nikt nie zna jego mrocznego sekretu - poluje na młode kobiety, które przetrzymuje w klatce w piwnicy pod garażem, by potem je zabić. To sprawia mu przyjemność. Nikt nie wie o tej skrytce. Ale nadchodzi dzień kiedy plan zawodzi, a sytuacja wymyka się spod kontroli.

Od początku do końca nie mamy tu...

Niestety, rozczarowała mnie ta książka. Po przeczytanych recenzjach spodziewałam się, znacznie czegoś innego, lepszego.

Niestety, rozczarowała mnie ta książka. Po przeczytanych recenzjach spodziewałam się, znacznie czegoś innego, lepszego.