24/7. Późny kapitalizm i koniec snu

Książka z cyklu: to mógł być artykuł, względnie esej. Każde zdanie było tak zapchane wypełniaczami, że momentami nie dawało się tego czytać. Tezy były bardzo proste ale autor tak komplikował wszystko używając przesadnie wyszukanego języka. Temat bardzo ciekawy, chętnie przeczytałabym o tym więcej od kogoś, kto nie ma aż tak pretensjonalnego stylu pisania.

Książka z cyklu: to mógł być artykuł, względnie esej. Każde zdanie było tak zapchane wypełniaczami, że momentami nie dawało się tego czytać. Tezy były bardzo proste ale autor tak komplikował wszystko używając przesadnie wyszukanego języka. Temat bardzo ciekawy, chętnie przeczytałabym o tym więcej od kogoś, kto nie ma aż tak pretensjonalnego stylu pisania.

częśc przykładów i odniesień ciekawa i popierająca postawioną tezę (czyli można dużo popodkreślać sobie),całościowo za duże rozmycie i zbyt wiele wstawek pozornie na temat

częśc przykładów i odniesień ciekawa i popierająca postawioną tezę (czyli można dużo popodkreślać sobie),całościowo za duże rozmycie i zbyt wiele wstawek pozornie na temat

Jeżeli miałabym wybrać top 3 książek z 2025 roku - ta by się nie załapała. Ale za to jeśli miałabym wybrać top 300, to też bym jej tu nie dodała.
Autorowi bardzo szybko skończyły się rozważania na temat tego w jaki sposób kapitalistyczne funkcjonowanie 24/7 wpływa na ludzi, sen i świat, i przeszedł do snucia się od tematu do tematu, po drodze rzucając "24/7", żeby dodać całości pozoru spójności.
Warto dodać, że tematy, po których się snuł to niekoniecznie tematy, na których się zna, ale bardzo chciał się na nie wypowiedzieć. I tak pogawędził sobie o kapitalizmie, telewizji, tych złych brutalnych grach video, o autyzmie i koncernach farmaceutycznych, o liberalizmie I ogólnie stanie świata. Ciekawe, ale jak upiję swojego wuja na pierwszym lepszym rodzinnym spędzie, to będę miała to samo, taniej, za to z bardzo podobnymi wnioskami. I ja nie po to kupiłam tę książkę, żeby czytać coś takiego.

Jeżeli miałabym wybrać top 3 książek z 2025 roku - ta by się nie załapała. Ale za to jeśli miałabym wybrać top 300, to też bym jej tu nie dodała.
Autorowi bardzo szybko skończyły się rozważania na temat tego w jaki sposób kapitalistyczne funkcjonowanie 24/7 wpływa na ludzi, sen i świat, i przeszedł do snucia się od tematu do tematu, po drodze rzucając "24/7", żeby dodać...

Jeżeli miałabym wybrać top 5 książek z 2024 roku - byłoby to na 3 miejscu.

Jeżeli miałabym wybrać top 5 książek z 2024 roku - byłoby to na 3 miejscu.

Autor dokonuje przekrojowej analizy metarozkładu ludzkiego doświadczenia w epoce późnego kapitalizmu. Sen jako punkt wyjścia jest w tym ujęciu ostatnim bastionem rzeczywistej ludzkiej kondycji, nie dającej się sprzedać, zmodyfikować, zracjonalizować ani ukształtować pod postindustrialną temporalność, której dynamika paradoksalnie wtłacza nasz gatunek w bierność, będącą synonimem duchowej, intelektualnej i ekologicznej śmierci.

Autor dokonuje przekrojowej analizy metarozkładu ludzkiego doświadczenia w epoce późnego kapitalizmu. Sen jako punkt wyjścia jest w tym ujęciu ostatnim bastionem rzeczywistej ludzkiej kondycji, nie dającej się sprzedać, zmodyfikować, zracjonalizować ani ukształtować pod postindustrialną temporalność, której dynamika paradoksalnie wtłacza nasz gatunek w bierność, będącą...

Temat bardzo ciekawy - koncepcja snu i jego przydatności lub nie w kapitalistycznym świecie, to coś o czym ostatnio coraz więcej się słyszy. Dlatego nie rozumiem, jak można napisać książkę na taki temat, która będzie tak niezajmująca...
Wydaje mi się, że głównie chodzi tu o sam język i podejście. Jest to w sumie esej napisany bardzo filozoficznym, dla wielu niezrozumiałym lub nieprzystępnym językiem. Przez to czyta się to ciężko i czasem trzeba się zastanowić dwa razy, co się właśnie przeczytało.
Ale to nie tylko chyba kwestia samego języka, sam temat jest tu jakoś potraktowany w niewyczerpujący i nie do końca ciekawy sposób.
Chyba miałam większe oczekiwania, co do książki, zawiodłam się, ale być może komuś podejdzie ten filozoficzno-akademicki żargon.
Z plusów - książka jest dosyć krótka :)


///01.05.25///

Temat bardzo ciekawy - koncepcja snu i jego przydatności lub nie w kapitalistycznym świecie, to coś o czym ostatnio coraz więcej się słyszy. Dlatego nie rozumiem, jak można napisać książkę na taki temat, która będzie tak niezajmująca...
Wydaje mi się, że głównie chodzi tu o sam język i podejście. Jest to w sumie esej napisany bardzo filozoficznym, dla wielu niezrozumiałym...

Książka jest napisana w niesamowicie nieprzystępny sposób. Autor używa bardzo skomplikowanego słownictwa (często całkowicie zbędnego),a sposób przechodzenia od tematu do tematu jest chaotyczny i niezrozumiały. Można w niej znaleźć dużo ciekawych przemyśleń na temat kapitalizmu, ale mam wrażenie, że autor niektóre swoje tezy nie popiera żadnymi argumentami. Np. Crary twierdzi, że korporacje farmaceutyczne "mnożą różne stany psychologiczne i fizyczne, aby leczyć je nowymi specyfikami, które promuje się jako skuteczne, a co więcej, niezbędne środki". Wcale nie kłócę się, że tak nie jest, ale nie jest to poparte żadnymi badaniami, a śmiem wątpić, że autor jako krytyk sztuki ma wgląd w rynek farmaceutyczny. Niestety kwiatków takich jak ten jest dużo w tej książce.

Książka jest napisana w niesamowicie nieprzystępny sposób. Autor używa bardzo skomplikowanego słownictwa (często całkowicie zbędnego),a sposób przechodzenia od tematu do tematu jest chaotyczny i niezrozumiały. Można w niej znaleźć dużo ciekawych przemyśleń na temat kapitalizmu, ale mam wrażenie, że autor niektóre swoje tezy nie popiera żadnymi argumentami. Np. Crary...

Ja się nie będę łudzić, że to przeczytam. Zmęczony i niewyspany mózg nie sprzyja skupieniu, a ta książka napisana jest na tyle nieprzystępnie, że ciężko mówić, żeby się przez nią płynęło. Odkładam, bo nie była na tyle interesującą, bym chciała z nią walczyć. Może kiedyś wrócę, ale wątpię.

Ja się nie będę łudzić, że to przeczytam. Zmęczony i niewyspany mózg nie sprzyja skupieniu, a ta książka napisana jest na tyle nieprzystępnie, że ciężko mówić, żeby się przez nią płynęło. Odkładam, bo nie była na tyle interesującą, bym chciała z nią walczyć. Może kiedyś wrócę, ale wątpię.

Temat niby prosty a przedstawiony tak zawiłe że momentami w plątaninie wątków miałam wrażenie że jestem za głupia na tę książkę… niektóre wnioski na siłę wyciągnięte z bardzo luźnych i wątpliwych powiązań.

Temat niby prosty a przedstawiony tak zawiłe że momentami w plątaninie wątków miałam wrażenie że jestem za głupia na tę książkę… niektóre wnioski na siłę wyciągnięte z bardzo luźnych i wątpliwych powiązań.

W tej książce sen jest tylko czymś, co ma spiąć całość tych tekstów negujących kapitalizm i konsumbcjonizm. Osobiście podobało mi się to, ale jeżeli ktoś oczekiwał nie polityki, a bardziej psychologi dotyczącej snu to może się zawieść. Nie mogę znaleźć informacji w którym roku książka została napisana ale zakładam że lata 2000-2010, kiedy social media już funkcjonowały, a autor rozpisuję się o telewizji która jest o wiele mniej szkodliwa od social mediów, myśle że może to wynikać z niewiedzy autora. Gdyby były zawarte w tej książce rozdziały o social mediach i sztucznej inteligencji to byłaby totalnym game changerem, jednak myśle że autor i tak dobrze to rozegrał, bo teksty z biegiem czasu nie tracą na wartości. Zdziwiło mnie to, że czyta się to szybko i przyjemnie, jest wiele nawiązań do filmów i ogólnie kultury, co było mojim zdaniem świetne bo jakby, ta książka otwiera nam drzwi do sztuki nie popierającej kapitalizmu, ale część tytułów była przetłumaczona dosłownie i nie pokrywała się z polskim tytułem i miałam problem ze znalezieniem niektórych dzieł.

W tej książce sen jest tylko czymś, co ma spiąć całość tych tekstów negujących kapitalizm i konsumbcjonizm. Osobiście podobało mi się to, ale jeżeli ktoś oczekiwał nie polityki, a bardziej psychologi dotyczącej snu to może się zawieść. Nie mogę znaleźć informacji w którym roku książka została napisana ale zakładam że lata 2000-2010, kiedy social media już funkcjonowały, a...