Uwiedzeni

Najbardziej interesujące w książce są opisy epoki i relacji międzyludzkich jakie wtedy panowaly.

Najbardziej interesujące w książce są opisy epoki i relacji międzyludzkich jakie wtedy panowaly.

Patrząc na oceny i opinie, naprawdę spodziewałam się dużo gorszej powieści. Ma słabsze i lepsze momenty, na pewno wymaga dużego skupienia, ale bardzo się cieszę, że ją doczytałam do końca.

Patrząc na oceny i opinie, naprawdę spodziewałam się dużo gorszej powieści. Ma słabsze i lepsze momenty, na pewno wymaga dużego skupienia, ale bardzo się cieszę, że ją doczytałam do końca.

Po przeczytaniu tej książki naszła mnie taka refleksja, że w życiu spotykamy różnych ludzi, którzy mają na nas większy lub mniejszy wpływ ( tak jak bohater tej powieści). Pozwalają nam poznać siebie, zrozumieć innych i przyczyniają się do rozwoju naszej wrażliwości i postrzegania świata. Mam nadzieję, że dla kogoś też będę inspiracją lub momentem, który pomoże w pokonaniu życiowych zawirowań.

Po przeczytaniu tej książki naszła mnie taka refleksja, że w życiu spotykamy różnych ludzi, którzy mają na nas większy lub mniejszy wpływ ( tak jak bohater tej powieści). Pozwalają nam poznać siebie, zrozumieć innych i przyczyniają się do rozwoju naszej wrażliwości i postrzegania świata. Mam nadzieję, że dla kogoś też będę inspiracją lub momentem, który pomoże w pokonaniu...

"Jak często całą naszą energię zwracamy ku obrazowi, a nie żywemu człowiekowi. I to nie człowiek, lecz obraz stworzony według naszych najgłębiej skrywanych pragnień i lęków staje się tym, czemu odtąd zaczynamy służyć ze wszystkich swoich sił"

"Uwiedzeni" wbrew pozorom opowiada historię wielu różnych charakterem ludzi. Jest dowodem na to, że każdy człowiek ma swoją historię. Nie jest to tylko historia narratora, ale przede wszystkim ludzi, których spotyka na swojej drodze oraz to jak wpływają na jego życie.

Książka napisana jest lekko, mimo że tematyka jest poważna. Jednocześnie nie jest to książka, którą chłonie się na raz. Jeśli spodziewacie się spójnej fabuły od A-Z raczej jej tutaj nie doświadczycie. Jestem pozytywnie zaskoczona tą opowieścią. Okładka wygląda jak z lektury szkolnej (i to takiej nie za dobrej),ale treść nadrabia. Nadal mam mieszane uczucia co do oceny, ale myślę, że za fabułę jest to 7/10, a za pozytywne zaskoczenie dodatkowe 0.5. :)

"Jak często całą naszą energię zwracamy ku obrazowi, a nie żywemu człowiekowi. I to nie człowiek, lecz obraz stworzony według naszych najgłębiej skrywanych pragnień i lęków staje się tym, czemu odtąd zaczynamy służyć ze wszystkich swoich sił"

"Uwiedzeni" wbrew pozorom opowiada historię wielu różnych charakterem ludzi. Jest dowodem na to, że każdy człowiek ma swoją...

Akurat ta książka Boleckiej nie wydaje mi się aż tak dobra, jak „Biały kamień czy ”Kochany Franz”.

Tej historii jakby nie zbywało na oryginalności. Ot, dość przewidywalny przegląd omyłek, m.in. intelektualnych, 20. wieku, choć język jak zawsze u Autorki kunsztowny - zatem na 5.

Zarazem to jedno z pierwszych ujęć tematu „różowych trójkątów” w niemieckich obozach

Akurat ta książka Boleckiej nie wydaje mi się aż tak dobra, jak „Biały kamień czy ”Kochany Franz”.

Tej historii jakby nie zbywało na oryginalności. Ot, dość przewidywalny przegląd omyłek, m.in. intelektualnych, 20. wieku, choć język jak zawsze u Autorki kunsztowny - zatem na 5.

Zarazem to jedno z pierwszych ujęć tematu „różowych trójkątów” w niemieckich obozach

Nie przeczytana. Nie daję rady. Chyba czytanie po kilak stron od miesięcy nie ma sensu. Oddam ją do biblioteki chyba - może komuś się spodoba.

Nie przeczytana. Nie daję rady. Chyba czytanie po kilak stron od miesięcy nie ma sensu. Oddam ją do biblioteki chyba - może komuś się spodoba.

Przypowieść o ślepcach.
To co staram się rugować w sobie względem książek, to myśl nie "patrz na okładkę zacznij od treści". W tym przypadku walkę ze zmysłem wzroku przegrałam. Zachwyciła mnie okładka, na której jest obraz pt. Ślepcy pędzla Pietera Bruegla. Znając tło tego dzieła, pomyślałam sobie, że sama powieść będzie nawiązywać do oprawy wizualnej. Tekst jest wielowątkową opowieścią, gdzie akcja toczy się w kilku miejscach. Narrator stał się tu obserwatorem wydarzeń XX wieku. Na swojej drodze poznaje wielu bohaterów, którzy go kształtują. Sam tekst nie wzbudził we mnie emocji. Do samego zakończenia nie dotarłam z dość błachej przyczyny - moje wydanie nie było kompletne. Jednak nie przejęłam się tym mocno, ponieważ czytając tę książkę czułam się trochę jak owi ślepcy na Bruegla- zagubiona, ale bezwarunkowo podążająca ku końcowi tekstu. Ale kto wie, może kiedyś sięgnę po pełne wydanie i odkryje więcej w tej książce.

Przypowieść o ślepcach.
To co staram się rugować w sobie względem książek, to myśl nie "patrz na okładkę zacznij od treści". W tym przypadku walkę ze zmysłem wzroku przegrałam. Zachwyciła mnie okładka, na której jest obraz pt. Ślepcy pędzla Pietera Bruegla. Znając tło tego dzieła, pomyślałam sobie, że sama powieść będzie nawiązywać do oprawy wizualnej. Tekst jest...

Powieść, której główny bohater doświadcza najgorszych koszmarów dwudziestego wieku - walczy na froncie pierwszej wojny światowej, staje się ofiarą rozwijającego się faszyzmu, jest więziony w obozie koncentracyjnym w Niemczech, traci bliskie osoby...
Jego zagmatwane losy kończą się tuż przed wybuchem drugiej wojny światowej. Czy zostanie w Europie, czy wyjedzie z niej? Trzeba dotrzeć do ostatniej strony, by znaleźć odpowiedź na to pytanie.

Książka Boleckiej to nie tylko ciernista droga uwikłanego w wielką historię mężczyzny. To również opowieść o różnych odmianach uwiedzenia - jedni dają się ponieść ideologicznym hasłom, inni stają się ofiarami narkotyków, zakazanej miłości, sztuki, religii...
Nie brak tu nie tylko zbałamuconych. Ważną rolę odgrywają uwodziciele, z których najbardziej groźny i charakterystyczny jest pewien bezdomny malarz, którego bohater poznaje w Austrii. Początkowo niepozorny i zakompleksiony, stopniowo nabiera pewności siebie dzięki zdolnościom krasomówczym. Jego demagogiczne i pokrętne hasła szybko zyskują zasłuchanych popleczników. Jako żywo przypomina Hitlera, chociaż w powieści nosi inne nazwisko.

"Uwiedzeni" to powieść o trudnych wyborach życiowych, ale i takich sytuacjach, w których człowiek jest tych wyborów pozbawiony i staje się zabawką w rękach historii.

Całość jest nieco przygnębiająca, ale bardzo prawdziwa i przekonująca, dająca wiele do myślenia na temat dobra i zła, które zawsze tworzy człowiek.

Powieść, której główny bohater doświadcza najgorszych koszmarów dwudziestego wieku - walczy na froncie pierwszej wojny światowej, staje się ofiarą rozwijającego się faszyzmu, jest więziony w obozie koncentracyjnym w Niemczech, traci bliskie osoby...
Jego zagmatwane losy kończą się tuż przed wybuchem drugiej wojny światowej. Czy zostanie w Europie, czy wyjedzie z niej?...

Książka wymykająca się ocenom. Piękny język, piękna opowieść. Stawia pytania ale odpowiedzi czytelnik musi znaleźć sam.
Czyta się ją długo. Powoli.
Ale warto.

Książka wymykająca się ocenom. Piękny język, piękna opowieść. Stawia pytania ale odpowiedzi czytelnik musi znaleźć sam.
Czyta się ją długo. Powoli.
Ale warto.

Niezła pani. Dobry styl i ciekawy start. Niestety, od połowy lekka stagnacja fabularna i filozofowanie na siłę. Ale warto.

Niezła pani. Dobry styl i ciekawy start. Niestety, od połowy lekka stagnacja fabularna i filozofowanie na siłę. Ale warto.