Ci, którzy przeżyli

Książka jest napisana bardzo dobrym stylem, który sprawia, że czyta się szybko i z przyjemnością. Jednak nie podobała mi się ze względu na fabułę i niedorzeczne dobranie historii bohaterów do panujących realiów. Miałam nadzieję za rzetelne przedstawienie życia wielopokoleniowej rodziny w czasach pierwszej wojny i dwudziestolecia międzywojennego, tak jest reklamowana ta książka. Tymczasem rodzina Winnych ma co chwila tak duże szczęście a ich losy są dyktowane przez fortunne zbiegi okoliczności. Każdy ma jakiś porządny zawód: stolarz, elektryk, nauczycielka, bibliotekarka, kucharka znana na całą okolicę, młynarz. Pracy im nie brakuje, bez problemu znajdują zajęcie u najbogatszych arystokratów, zarówno Lilpop, Iwaszkiewicz i Wiergusz-Kowalski zatrudniają cała niemalże rodzinę i dają pracę i wyżywienie. W dobie nędzy, traumy powojennej, skrajnej biedy jaka dotykała ówczesne społeczeństwo, te historie są nierealne. Czarę goryczy przelała też Łucja- gdzie siostry zastanawiają się jak to się stało że noworodka ktoś podrzucił pod drzwi. Sierot takich jak Łucja było na pęczki, myślę że zginęłaby w tłumie podobnych sobie i nikt by jej do końca życia nie zauważył, o ile by w ogóle nie umarła z głodu. Brakowało mi też bardzo bardziej obszernej historii przetrwania w czasie wojny. Naprawdę się rozczarowałam. Nie wiem czy sięgnę po drugi tom.

Książka jest napisana bardzo dobrym stylem, który sprawia, że czyta się szybko i z przyjemnością. Jednak nie podobała mi się ze względu na fabułę i niedorzeczne dobranie historii bohaterów do panujących realiów. Miałam nadzieję za rzetelne przedstawienie życia wielopokoleniowej rodziny w czasach pierwszej wojny i dwudziestolecia międzywojennego, tak jest reklamowana ta...

Powieść jest dobra, chociaż "Filary Ziemi", które bardzo mi się podobały, to nie są. Fabuła jest interesująca, a wykreowane postacie nie są jednowymiarowe. Gdy następuje zmiana perspektywy, szybko angażowałem się w nową opowieść, co wielu innym autorom się nie udaje. Jednak mam spory zarzut do tego, jakie wydarzenia autorka wybiera do opisania szczegółowego. Czasem są to rzeczywiście istotne i ciekawe fragmenty, ale czasem zupełnie nieistotne zarówno dla fabuły, jak i dla rozwoju bohaterów. A później przeskakuje o kilka lat. Mam nadzieję, że w kolejnym tomie będzie lepiej, bo zamierzam po niego sięgnąć.

Powieść jest dobra, chociaż "Filary Ziemi", które bardzo mi się podobały, to nie są. Fabuła jest interesująca, a wykreowane postacie nie są jednowymiarowe. Gdy następuje zmiana perspektywy, szybko angażowałem się w nową opowieść, co wielu innym autorom się nie udaje. Jednak mam spory zarzut do tego, jakie wydarzenia autorka wybiera do opisania szczegółowego. Czasem są to...

Tytuł pierwszej części sagi stanowi wprowadzenie do obszernej kroniki rodzinnej, która na stałe wpisała się w kanon współczesnej polskiej literatury obyczajowej. Narracja koncentruje się na losach wielopokoleniowego rodu z Brwinowa, osadzając ich osobiste doświadczenia w realiach burzliwego XX wieku.
Opowieść bierze swój początek w przededniu I wojny światowej, a momentem zwrotnym dla całej familii stają się narodziny bliźniaczek, Manii i Anny. To tragiczne wydarzenie, naznaczone śmiercią matki, wyznacza rytm dalszych zmagań bohaterów z nieubłaganym biegiem historii.
W konstrukcji fabuły kluczowe jest zgrabne połączenie prywatnych dramatów z procesami społecznymi i politycznymi. Wielka Historia nie jest tutaj jedynie tłem, lecz siłą bezpośrednio ingerującą w codzienność mieszkańców podwarszawskiej miejscowości. Tekst cechuje się wyważonym tonem i rzetelnością w przedstawianiu faktów, co pozwala na zachowanie odpowiedniego dystansu wobec opisywanych nieszczęść. Styl narracji jest klarowny i konkretny, dzięki czemu uwaga czytelnika skupia się przede wszystkim na ewoluujących relacjach międzyludzkich oraz na procesie kształtowania się nowej tożsamości wiejskiej wspólnoty.
Szczególną wartość dzieła stanowi skrupulatność w oddaniu szczegółów obyczajowych. Zamiast koncentrować się na podręcznikowym opisie konfliktów zbrojnych, autorka kładzie nacisk na przemiany mentalnościowe, postępującą emancypację kobiet oraz znaczenie lokalnych tradycji. Ukazuje, jak ekstremalne warunki wymuszają na bohaterach adaptację i niezwykłą odporność, czyniąc z tej opowieści swoistą kronikę wytrwałości. Pierwszy tom sagi to dojrzała propozycja dla odbiorców poszukujących w literaturze autentyczności i zrozumienia dla ludzkich postaw w czasach kryzysu. To historia o poszukiwaniu stabilizacji w świecie ulegającym nieustannej destrukcji, gdzie więzy rodzinne stają się najważniejszym punktem odniesienia.

Tytuł pierwszej części sagi stanowi wprowadzenie do obszernej kroniki rodzinnej, która na stałe wpisała się w kanon współczesnej polskiej literatury obyczajowej. Narracja koncentruje się na losach wielopokoleniowego rodu z Brwinowa, osadzając ich osobiste doświadczenia w realiach burzliwego XX wieku.
Opowieść bierze swój początek w przededniu I wojny światowej, a momentem...

To opowieść o pokoleniu, które doświadczyło dwóch wielkich wojen – i przeżyło je, a zarazem nie przeżyło. Ci, którzy zostali przy życiu, ponieśli na własnych plecach, w swoje ocalałe życie tych, którzy zginęli: bliskich, sąsiadów, przyjaciół. I bezpośrednio z takich ludzi wyrośliśmy – z ich milczenia, traum i siły. I być może stąd bierze się to, jak różni jesteśmy: jedni melancholijni, jakby wciąż niosący ten ciężar, inni wyrwani do życia jak ptaki z klatki, łykający powietrze pełną piersią.
I może dlatego jesteśmy tak różni.
Czytając, czułam, że to wiele tłumaczy — także we mnie.

To opowieść o pokoleniu, które doświadczyło dwóch wielkich wojen – i przeżyło je, a zarazem nie przeżyło. Ci, którzy zostali przy życiu, ponieśli na własnych plecach, w swoje ocalałe życie tych, którzy zginęli: bliskich, sąsiadów, przyjaciół. I bezpośrednio z takich ludzi wyrośliśmy – z ich milczenia, traum i siły. I być może stąd bierze się to, jak różni jesteśmy: jedni...

Pierwszy tom sagi rodziny Winnych zapowiada znakomitą czytelniczą ucztę. Na pewno czas spędzony z tą książką nie będzie stracony.

Pierwszy tom sagi rodziny Winnych zapowiada znakomitą czytelniczą ucztę. Na pewno czas spędzony z tą książką nie będzie stracony.

„Stulecie Winnych” to jedna z tych książek, w których czujesz wszystko — radość, ból, strach, napięcie. To ten typ historii, w którą zatapiasz się tak głęboko, że naprawdę trudno ją odłożyć, nawet na chwilę.

Są książki, które po prostu się czyta.
I są takie, które się przeżywa.
„Stulecie Winnych” zdecydowanie należy do drugiej kategorii.

Tutaj dostajemy cały wachlarz emocji podanych w mistrzowskim stylu. Każdy rozdział wciąga jak wir, każda scena coś w Tobie zostawia, a bohaterowie żyją jeszcze długo po zamknięciu ostatniej strony. To opowieść pełna trudnych momentów, pięknych chwil, dramatów i nadziei — tak bliska, że ma się wrażenie, jakby dotyczyła realnej rodziny, którą znasz od lat.

To książka, w której jest wszystko, co sprawia, że nie potrafimy się od niej oderwać.
Doskonała, emocjonalna, napisana w absolutnie wyjątkowym stylu.

„Stulecie Winnych” to jedna z tych książek, w których czujesz wszystko — radość, ból, strach, napięcie. To ten typ historii, w którą zatapiasz się tak głęboko, że naprawdę trudno ją odłożyć, nawet na chwilę.

Są książki, które po prostu się czyta.
I są takie, które się przeżywa.
„Stulecie Winnych” zdecydowanie należy do drugiej kategorii.

Tutaj dostajemy cały wachlarz...

„Stulecie winnych”
Swego czasu głośna seria na podstawie, której powstał serial. Ja oczywiście kupiłam książki zaraz, gdy wyszły. Ale czy przeczytałam od razu? Oczywiście, że nie. Z tego, co widzę to od premiery pierwszego tomu minęło ponad 10 lat. Brawo ja!
Rok 1914.
Świat u progu Wielkiej Wojny.
W czerwcu 1914 roku w Brwinowie na świat przychodzą pierwsze w rodzinie Winnych bliźniaczki – Maria i Anna. Niestety podczas porodu umiera ich matka Katarzyna. Przed ojcem dziewczynek trudne zadanie, bo oprócz nowonarodzonych córek ma również pod opieką dwóch starszych synów. Na szczęście rodzina Winnych umie zjednoczyć się w obliczu tragedii, jaką jest śmierć, a także I wojna światowa.
To, że książka wciąga nie pozostawia złudzeń, bo gdy tylko zaczęłam to od razu przeczytałam ponad 100 stron, co nie zdarza mi się często. Jednak to, czego nie mogłam poczuć to klimatu tamtych czasów. Autorka nie skupia się na detalach. Brakowało mi szczegółów, które tworzą powieść kompletną. Odnoszę też wrażenie, że autorka nie chciała skupiać się na detalach tamtych czasów, aby nie popełnić żadnego błędu. To sprawiało, że książka stała się uboższa i mniej klimatyczna.
Na dodatek mam wrażenie, że jest pokrojona. Nie jest mocno opisane, co działo się w danych czasach. Porównałabym to do tego, że napisane zostało kilka scen, a potem wrzucono do książki bez łączenia ich ze sobą. Scena się kończy, dajemy ozdobnik graficzny i lecimy z kolejną.
Nie dostajemy tylko i wyłącznie życia Mani i Ani, chociaż nie da się ukryć, że to na Ani najbardziej skupia się autorka. Poznajemy również losy innych członków rodu Winnych. Odnosi się jednak wrażenie, że to właśnie nadaje rytm rodzinie. Mimo to byłam zaskoczona, kiedy zorientowałam się, że to nie jej dzieci będą ciągnąć sagę i trochę mnie to rozczarowało.
Wciągnęła mnie, ale nie zachwyciła klimatem. Szkoda, bo wyczuwałam bardzo wielki ubytek z tego powodu dla tej powieści. Daję 8/10, bo naprawdę czytałam z zainteresowaniem.
"- Pamiętajcie - powtarzał. - Jeśli ktoś szczęścia dla siebie nie pragnie, rozsiewa wokoło siebie smutek i rozgoryczenie. Miłość - tego chce od nas Bóg... Miłości... I kochajcie siebie. Kto siebie nie kocha, nie pokocha drugiego człowieka, podobnie jak ten, kto siebie kocha za bardzo..." ~Ałbena Grabowska, Ci, którzy przeżyli, Brwinów, 2014, s.248.

„Stulecie winnych”
Swego czasu głośna seria na podstawie, której powstał serial. Ja oczywiście kupiłam książki zaraz, gdy wyszły. Ale czy przeczytałam od razu? Oczywiście, że nie. Z tego, co widzę to od premiery pierwszego tomu minęło ponad 10 lat. Brawo ja!
Rok 1914.
Świat u progu Wielkiej Wojny.
W czerwcu 1914 roku w Brwinowie na świat przychodzą pierwsze w rodzinie...

Fascynujaca saga rodzinych Winnych z dramatycznymi wydarzeniami XX wieku w tle.Ksiazka rownie dobra jak serial.Polecam!!!

Fascynujaca saga rodzinych Winnych z dramatycznymi wydarzeniami XX wieku w tle.Ksiazka rownie dobra jak serial.Polecam!!!

Jedni powiedzą, że to wspaniała literatura, a ja powiem, że w sumie to może być. Z całą pewnością jest ona dość prostą opowieścią o rodzinie Winnych, której wyznaczonym czasem akcji jest okres pierwszej wojny, dwudziestolecia i początkiem drugiej wojny, a miejscem akcji stara wieś pod Warszawą. Co było dla mnie dość przyjemne bo przyznaję, że od dłuższego czasu czułam, że chcę przeczytać ciekawą historię osadzoną w Polsce. Książka spełniła moje oczekiwania w jakichś tam częściach. Brakło mi rozwinięcia czasów wojennych, były przedstawione zbyt ubogo jak na okrutne doświadczenia Polaków. Natomiast porwało mnie nawiązanie do wielkich autorów, do sztuki, to sprawiało, że brnęłam przez kolejne strony. Mogę też zapewnić Was, że ta pozycja to emocjonalna karuzela (mogą być i tacy co łez kilka wypuszczą lecz mnie akurat nie wzruszyła). Między tematyką wojenną, a wybitnymi postaciami jest kilka rzeczy paranormalnych. Są dramaty, są romanse i zbrodnie życia codziennego. Trochę denerwowało mnie to, że zamiast rozciągnięcia wątku czytałam taki jakby telegraf: wydarzenie 1, 2, 3. Przerwa. Wydarzenie 3 …. 50 … zbyt szybko, zbyt wiele co z całą pewnością nie czyni tej książki wyjątkową, a jedynie popularną i wciągającą. Być może to wystarczy? Nie wiem. W każdym razie ja z pewnością przeczytam wszystkie części żeby się przekonać o własnych odczuciach w stosunku do całej serii.
P.S zakończenie nie porywa mnie do kontynuacji, przecież tego właśnie się spodziewałam.

Jedni powiedzą, że to wspaniała literatura, a ja powiem, że w sumie to może być. Z całą pewnością jest ona dość prostą opowieścią o rodzinie Winnych, której wyznaczonym czasem akcji jest okres pierwszej wojny, dwudziestolecia i początkiem drugiej wojny, a miejscem akcji stara wieś pod Warszawą. Co było dla mnie dość przyjemne bo przyznaję, że od dłuższego czasu czułam, że...

To pierwsza książka tej autorki, po którą sięgnęłam i wcale tego nie żałuję, gdyż wpadłam po uszy i zostałam wierną fanką pani Ałbeny. Niemały wpływ na mój wybór miał fakt, że swego czasu głośno było o filmie nakręconym na podstawie książki. Filmu nie obejrzałam do dziś, gdyż trzymam się zasady: najpierw książka, potem film. Lubię sama tworzyć sobie obraz bohaterów i bardzo często, niestety, rozmija się on z wyobrażeniem reżysera :)
Podoba mi się, że autorka przedstawiła losy wielopokoleniowej rodziny na tle wydarzeń historycznych, ale w taki sposób, że wydarzenia te nie przysłaniają opowieści. Bardzo poruszająca,
wciągająca, po prostu super.

To pierwsza książka tej autorki, po którą sięgnęłam i wcale tego nie żałuję, gdyż wpadłam po uszy i zostałam wierną fanką pani Ałbeny. Niemały wpływ na mój wybór miał fakt, że swego czasu głośno było o filmie nakręconym na podstawie książki. Filmu nie obejrzałam do dziś, gdyż trzymam się zasady: najpierw książka, potem film. Lubię sama tworzyć sobie obraz bohaterów i bardzo...