Czarny dom

Trochę bardziej biografia niż kryminał. Nie znałem takiej struktury akcji wcześniej.
Wątki obecne przeplatają się z przeszłością. Znajdziemy bardzo dużo nawiązań do czasów szkolnych głównego bohatera. Relacji pomiędzy osobami z jego środowiska. Później tych samych ludzi odkrywamy w życiu dorosłym. Kojarzy mi się to z filmem ,, Efekt Motyla". Sam aspekt kryminalny nie mocno rozbudowany. Niestety brakuje nagłych zwrotów akcji i nieoczekiwanych wydarzeń. Liczyłem na mocny kryminał osadzony w scenerii szkockich wysp, dostałem opowieść o przeszłości bez wyraźnego powiązania z głównym wątkiem.

Trochę bardziej biografia niż kryminał. Nie znałem takiej struktury akcji wcześniej.
Wątki obecne przeplatają się z przeszłością. Znajdziemy bardzo dużo nawiązań do czasów szkolnych głównego bohatera. Relacji pomiędzy osobami z jego środowiska. Później tych samych ludzi odkrywamy w życiu dorosłym. Kojarzy mi się to z filmem ,, Efekt Motyla". Sam aspekt kryminalny nie mocno...

Bardzo klimatyczna opowieść o wyspie na końcu świata. O społeczności Hebrydów i ich obyczajach.
O trudnych wyborach i powrotach do znajomych miejsc. Nienachalny wątek kryminalny jest tylko tłem tej historii, przy zachowaniu idealnej w moim odczuciu proporcji. Świetna książka, dotychczas nieznanego mi autora. Z pewnością sięgnę po kolejne pozycje.

Bardzo klimatyczna opowieść o wyspie na końcu świata. O społeczności Hebrydów i ich obyczajach.
O trudnych wyborach i powrotach do znajomych miejsc. Nienachalny wątek kryminalny jest tylko tłem tej historii, przy zachowaniu idealnej w moim odczuciu proporcji. Świetna książka, dotychczas nieznanego mi autora. Z pewnością sięgnę po kolejne pozycje.

Po pierwsze to nie kryminał, choć są elementy kryminału i jest zagadka. Jest ona jednak tłem. Większość książki to wspomnienia głównego bohatera z przeszłości i generalnie sfera obyczajowa. Autor poświęca dużo miejsca tradycji zabijania piskląt głuptaków na małej wysepce obok wyspy Lewis. Autor pisze ciekawie i czyta się go lekko. Książka wciąga i daje rozrywkę. Jeśli ktoś chce kryminału z precyzyjnie utkaną intrygą, niech nie sięga po "Czarny Dom". Bez takowych oczekiwań, książka da przyjemność i satysfakcję.

Po pierwsze to nie kryminał, choć są elementy kryminału i jest zagadka. Jest ona jednak tłem. Większość książki to wspomnienia głównego bohatera z przeszłości i generalnie sfera obyczajowa. Autor poświęca dużo miejsca tradycji zabijania piskląt głuptaków na małej wysepce obok wyspy Lewis. Autor pisze ciekawie i czyta się go lekko. Książka wciąga i daje rozrywkę. Jeśli ktoś...

Przyszedł czas na pożegnanie się z kolejnym pisarzem, który mnie do siebie zraził. Przyznaję, że robię to nie bez żalu, bo Peter May pisze naprawdę dobrze i tak jak lubię. Pierwszą książkę tego autora pt. "Człowiek z wyspy Lewis" przeczytałam z zapartym tchem i w mojej ocenie była ona rewelacyjna. Jak się okazało była to chronologicznie druga część trylogii o wyspie Lewis. Postanowiłam więc przywrócić mojemu czytaniu chronologiczny porządek i przeczytać część pierwszą pt. "Czarny dom". I była to raczej ostatnia pozycja z dorobku tego autora, jaką przeczytałam, to co pan May mi zaserwował w tej części, totalnie obniżyło moją ocenę jego książki i w ogóle opinię o nim.

Otóż autor opisuje z detalami debilną "tradycję" która co roku odbywa się na wyspie Lewis. Biorą w niej udział sami mężczyźni. A tradycja owa polega na corocznej wyprawie "na skałę" i spowodowanie totalnej rzezi 2000 (słownie: dwóch tysięcy) ptaków. Ma to być swoista inicjacja męskości. Bo to przecież takie MĘSKIE!!?? Wybierać z gniazd bezbronne pisklęta i zabijać je przy wtórze przeraźliwych wrzasków ich rodziców krążących bezradnie nad tą rzezią. Skąd to wiem?? Bo właśnie z taką precyzyjną dokładnością i upodobaniem pan May o tym czytelnika informuje.

Na szczęście pisarzy jest całkiem sporo mniej lub bardziej udanych i bez tego jednego spokojnie mogę się obyć. Tak więc do NIE PRZECZYTANIA NICZEGO WIĘCEJ panie May, żegnam ozięble.

Przyszedł czas na pożegnanie się z kolejnym pisarzem, który mnie do siebie zraził. Przyznaję, że robię to nie bez żalu, bo Peter May pisze naprawdę dobrze i tak jak lubię. Pierwszą książkę tego autora pt. "Człowiek z wyspy Lewis" przeczytałam z zapartym tchem i w mojej ocenie była ona rewelacyjna. Jak się okazało była to chronologicznie druga część trylogii o wyspie Lewis....

Na początku nie mogłam się skupić na tym, co czytam. Bardzo lubię kryminały utrzymane w takiej tonacji. Tu mamy dość stereotypowo - policjant z problemami rodzinnymi wraca do rodzinnej miejscowości, by pomóc rozwikłać sprawę morderstwa. Ogólnie recenzja na plus. Daję mocne 7.

Na początku nie mogłam się skupić na tym, co czytam. Bardzo lubię kryminały utrzymane w takiej tonacji. Tu mamy dość stereotypowo - policjant z problemami rodzinnymi wraca do rodzinnej miejscowości, by pomóc rozwikłać sprawę morderstwa. Ogólnie recenzja na plus. Daję mocne 7.

Dobre pisarskie rzemiosło. To co prawda bardziej Bildungsroman niż tradycyjny kryminał, ale naprawdę warto tę książkę przeczytać. Opisy obyczajowości oraz prastarych obyczajów mieszkańców należącej do Szkocji północnej wyspy bardzo mnie zaintrygowały.

Dobre pisarskie rzemiosło. To co prawda bardziej Bildungsroman niż tradycyjny kryminał, ale naprawdę warto tę książkę przeczytać. Opisy obyczajowości oraz prastarych obyczajów mieszkańców należącej do Szkocji północnej wyspy bardzo mnie zaintrygowały.

Dobra odskocznia od typowych akcyjniaków , czysto detektywistyczny styl który powoli sie rozkreca :) Polecam

Dobra odskocznia od typowych akcyjniaków , czysto detektywistyczny styl który powoli sie rozkreca :) Polecam

Nie trafiła do mnie. Odłożyłem nie kończąc.

Nie trafiła do mnie. Odłożyłem nie kończąc.

Rozczarowałam się. Kryminał to kryminał z tajemnicą, dreszczykiem emocji, wielką niewiadomą. A tu nuda, meczące opisy przeszłości głównego bohatera, które w pewnym momencie zaczęłam omijać. Nie sięgnę po następne tomy.

Rozczarowałam się. Kryminał to kryminał z tajemnicą, dreszczykiem emocji, wielką niewiadomą. A tu nuda, meczące opisy przeszłości głównego bohatera, które w pewnym momencie zaczęłam omijać. Nie sięgnę po następne tomy.

Lubię powieści obyczajowe, lecz ta pozycja była szalenie nudna. Absolutnie nie zainteresował mnie opis wspomnień z przeszłości (z dzieciństwa i młodości głównego bohatera),nie polubiłam Szkocji z tej książki, odrzuciły mnie obyczaje tamtejszych mieszkańców. Miałam pozostałe części trylogii "Wyspa Lewis", ale bez czytania i bez żalu oddałam je do bookcrossingu.

Lubię powieści obyczajowe, lecz ta pozycja była szalenie nudna. Absolutnie nie zainteresował mnie opis wspomnień z przeszłości (z dzieciństwa i młodości głównego bohatera),nie polubiłam Szkocji z tej książki, odrzuciły mnie obyczaje tamtejszych mieszkańców. Miałam pozostałe części trylogii "Wyspa Lewis", ale bez czytania i bez żalu oddałam je do bookcrossingu.