Melanie McGrath

Tak zła literatura powinna być zakazana. Jedna gwiazdka za bardzo interesujący pomysł, ale autorka zmarnowała ten potencjał. Opis z tyłu brzmi zachęcająco, ale zdradza rozwiązanie sprawy: handel kobietami, niemowlę pokryte rytualnymi znakami, skorumpowani politycy... Absurd bije od pierwszej strony, niezliczone nieprawdopodobne zbiegi okoliczności, które pozwalają rozwiązać tą "niezwykle ciekawą" sprawę, śmieszą. Sięgając po krymiał nie oczekuję opisów jak u Nabokova, ale błagam - powtarzający się kilkukrotnie na zasadzie kopiuj/wklej opis Alaski, ograniczający się do słów "wszędzie było dużo drzew, a śnieg sięgał kolan" ośmiesza autorkę. Bohaterowie są płascy, o żadnym z nich nie wiemy zbyt wiele, poza tym każdego z nich można opisać jedną cechą. Autorka usiłuje nam wmówić, że Ellie jest sprytna i inteligentna oraz że między początkującą "detektyw" a jej kolegą rodzi się jakieś gorące uczucie, ale w żaden sposób nie przekłada się to na ich zachowanie. Przecież romans dobrze się sprzeda, więc nie może go zabraknąć... Koszmarne dialogi są kolejnym gwoździem do trumny. Jakby tego było mało, ujawniona na samym końcu motywacja głównej bohaterki jest tak naciągana, że nie uwierzyłby w to nikt. Wydawnictwo przyoszczędziło na korekcie, dlatego nie brakuje smaczków jak np nie z czasownikami pisane łącznie, a z przymiotnikami osobno. Nr 1 na liście najgorszych książęk życia.