Kto, jak nie ja?

Świetna książka o trudnych wyborach i nieoczywistych decyzjach

Świetna książka o trudnych wyborach i nieoczywistych decyzjach

Początkowo nie potrafiłam się przekonać do tej powieści, jednak dałam jej szansę i... przepadłam.
Uwielbiam bowiem powieści o życiu, odarte ze złudzeń i pozbawione lukru.
Główną bohaterką była Anna Słabkowska - pięćdziesięciodwuletnia była ginekolog, prze krótki okres czasu mężatka. Mąż jednak zniknął jak kamfora, a ona później już nie próbowała na nowo ułożyć sobie życia. Lubiła takie, jakie było. Nie prowadziła normalnego domu, nawet nie potrafiła gotować, gdyż nie miało to dla niej żadnego znaczenia. Czas umilały jej spotkania z kochankiem i picie.
Anna piła, a właściwie zapijała traumy, które kiedyś przeżyła. Z powodu błędów w sztuce lekarskiej popełnionych pod wpływem alkoholu, została wysłana na wcześniejszą emeryturę. Wszystko zmieniło się w dniu, w którym jej siostrzenica wraz z mężem zginęła po kołami ciężarówki, osierocając trzyletnią Olę. Siostra Anny czyli babcia Oli z nadmiaru wrażeń dostała zawału. Wywiązały się komplikacje, które też były dobrym pretekstem, żeby opiekę nad dziewczynką scedować na Annę. Anna zrobiła to, o co ją poproszono, ale strasznie się buntowała. Doskonale ją rozumiem. Nie każdy jest stworzony do posiadania i wychowywania dzieci i świadomy swych ułomności człowiek dokonuje wyborów. Dzięki tym wyborom może na świecie nie pojawi się kolejne nieszczęśliwe bo niekochane dziecko. Anna nie chciała mieć dzieci, więc ich nie miała. I trudno, żeby była szczęśliwa nagle dostając pod opiekę trzylatkę z problemami emocjonalnymi. Jednak podjęła się zadania, licząc że dziadkowie Oli w końcu odbiorą od niej małą. Odliczała dni. Gdy czas mijał, wydzwaniała i zarzucała ich pretensjami. Niestety nie przestawała też pić i przez to pakowała się w różne kłopoty. A Robert i Magda wciąż znajdowali kolejne wymówki, żeby nie zająć się wnuczką.
Na szczęście Anna miała wokół siebie sporo chętnych do pomocy i życzliwych ludzi, choć nigdy nie dbała o relacje. Nauczyła się tego, przygarniając do siebie Olę. Wtedy zrozumiała, że potrzebuje wsparcia. A że nie mogła go otrzymać od rodziny, szukała w najbliższym otoczeniu.
Nie polubiłam dziadków Oli. Szczególnie Magda była egoistyczną babą, która całe życie unikała odpowiedzialności. Nie zajmowała się rodzicami, którzy wymagali opieki, a teraz nie chciała zajmować się wnuczką. Naciskana przez Annę wpadała w histerię. Robert z kolei żył przez całe życie pod pantoflem żony i w strachu, że coś jej się stanie.
Cokolwiek by nie mówić, żadne z nich nie kochało Oli. Stanowiła dla nich problem, którego z ulgą się pozbyli.
Podsumowując, piękna i trudna historia o wychodzeniu z alkoholizmu, o nawiązywaniu więzi z rodziną, z sąsiadami, o walce o prawo opieki nad dzieckiem, o przyjaźni i pomocy.
Polecam z całego serca.

Początkowo nie potrafiłam się przekonać do tej powieści, jednak dałam jej szansę i... przepadłam.
Uwielbiam bowiem powieści o życiu, odarte ze złudzeń i pozbawione lukru.
Główną bohaterką była Anna Słabkowska - pięćdziesięciodwuletnia była ginekolog, prze krótki okres czasu mężatka. Mąż jednak zniknął jak kamfora, a ona później już nie próbowała na nowo ułożyć sobie życia....

Książka wzbudza wiele emocji-wzruszenie, smutek, radość, ekscytacja, momentami śmiech, czasami łzy.
Główna bohaterka- była pani ginekolog, która jest na przymusowej wcześniejszej emeryturze przez problemy z alkoholem i uzależnieniem od leków. Nigdy nie chciała mieć dzieci, z mężem szybko się rozwiodła. Samotne życie lubi i akceptuje. Z dnia na dzień zostaje opiekunem prawnym małej Oli- początkowo uczy się "obsługi małego dziecka", kolejno mierzy się z buntem wczesnej nastolatki, żeby na koniec czuć dumę z wychowania maturzystki.
Książka jest pamiętnikiem, bez instagramowego podejścia do życia, bez owijania w bawełnę, z proza życia z którą spotkał się każdy, z problemami dnia codziennego. Wzrusza i porusza trudne tematy, ukazuje walkę z dylematami moralnymi. Mimo tego, że tematyka dość ciezka- książkę czyta się szybko

Książka wzbudza wiele emocji-wzruszenie, smutek, radość, ekscytacja, momentami śmiech, czasami łzy.
Główna bohaterka- była pani ginekolog, która jest na przymusowej wcześniejszej emeryturze przez problemy z alkoholem i uzależnieniem od leków. Nigdy nie chciała mieć dzieci, z mężem szybko się rozwiodła. Samotne życie lubi i akceptuje. Z dnia na dzień zostaje opiekunem...

Sięgając po tą książkę nie spodziewałam się takiej treści. Jest to trudna historia o życiu, które serwuje nam ciężkie przeboje, o poświęceniu, miłości, walce o siebie i drugiego człowieka oraz o wielkiej odpowiedzialności.
Główna bohaterka Anna nawet przez moment nie spodziewa się, że będzie wychowywać małe dziecko, które na łamach książki staje się wcale niełatwą nastolatką.
Oj tak, książka wzbudziła we mnie wiele emocji, a w tym totalną niechęć do Magdy i jej totalnego egoizmy i wygodny.
Natomiast postawa Anny, jej walka, którą stoczyła zasługuje na wielkie brawa - nie poddała się do samego końca.

Sięgając po tą książkę nie spodziewałam się takiej treści. Jest to trudna historia o życiu, które serwuje nam ciężkie przeboje, o poświęceniu, miłości, walce o siebie i drugiego człowieka oraz o wielkiej odpowiedzialności.
Główna bohaterka Anna nawet przez moment nie spodziewa się, że będzie wychowywać małe dziecko, które na łamach książki staje się wcale niełatwą...

Dobra książka o pokonywaniu samego siebie, swoich słabości. O oddaniu i poświęceniu. Trudnej drodze do samego siebie.

Dobra książka o pokonywaniu samego siebie, swoich słabości. O oddaniu i poświęceniu. Trudnej drodze do samego siebie.

Jak łatwo zaplanować sobie życie, jak łatwo poddać się nałogowi i wystarczy jeden moment, kiedy nasze zaplanowane, beztroskie życie wywraca się do góry nogami. Książka budzi refleksje, każe zastanowić się nad życiem, budzi emocje, wzrusza.

Jak łatwo zaplanować sobie życie, jak łatwo poddać się nałogowi i wystarczy jeden moment, kiedy nasze zaplanowane, beztroskie życie wywraca się do góry nogami. Książka budzi refleksje, każe zastanowić się nad życiem, budzi emocje, wzrusza.

Może fabuła jest interesująca lecz jest ona jakoś mocno wyciągnięta i czytając wkurza człowieka to, iż znowu to samo...

Może fabuła jest interesująca lecz jest ona jakoś mocno wyciągnięta i czytając wkurza człowieka to, iż znowu to samo...

Mocna książka pokazująca ,ze nie zawsze w życiu jest tak jak planujemy. Wystarczy jedno zdarzenie by los zdecydował o zmianie naszego życia . Pokazująca także walkę z nałogami.

Mocna książka pokazująca ,ze nie zawsze w życiu jest tak jak planujemy. Wystarczy jedno zdarzenie by los zdecydował o zmianie naszego życia . Pokazująca także walkę z nałogami.

Przeczołgała mnie ta książka tak okrutnie, że do tej pory nie mogę opanować emocji, które we mnie wywołała...
Mam ochotę na głos dziękować za MOJE życie i za to, że nigdy nie postawiło przede mną takich wyzwań.
Anna Słabkowska, do niedawna wzięta ginekolog, a w tej chwili słaba, uzależniona od alkoholu i innych używek kobieta, targana niegasnącymi wyrzutami sumienia po śmierci matki, do której w pewien sposób się przyczyniła, w wieku ponad pięćdziesięciu lat już na nic w życiu nie czeka i bez żalu rozstałaby się z tym światem.
Tymczasem los stawia przed nią wyzwanie, z gatunku tych "mission impossible".
Anna, singielka, która nigdy nie doczekała się swoich dzieci, wbrew sobie i tylko z poczucia przyzwoitości musiała zająć się osieroconą w tragicznym wypadku trzyletnią dziewczynką. Z konieczności podjęła się tymczasowo zająć tym biednym, zagubionym dzieckiem, bo dziadkowie - w mojej ocenie - nie kwapili się, by stworzyć dziecku dom. Tymczasowo i awaryjnie, a więc bez konieczności dokonywania jakichkolwiek zmian w swoim "stylu życia", mierzonych ilością wypitego alkoholu, czy połkniętych prochów. Tylko że ta tymczasowa opieka nigdy miała się nie skończyć i choć dziadkowie zostali zmuszeni do opieki nad wnuczką w trybie decyzji administracyjnej, już po miesiącu byli zdecydowani oddać Olę do domu dziecka...
Szanse prawie sześćdziesięcioletniej Anny na przejęcie opieki zastępczej nad trzyletnią dziewczynką, osoby samotnej, z jej wątpliwą reputacją i długim "katalogiem" mniejszych lub większych wpadek, były niemal iluzoryczne, ale postanowiła zrobić wszystko, aby uchronić dziecko przed takim losem.
Jej walka o Olę budzi szok i niedowierzanie i wiem, że nikogo z was nie pozostawi obojętnym. To książka z gatunku tych zapamiętywanych na zawsze.

Przeczołgała mnie ta książka tak okrutnie, że do tej pory nie mogę opanować emocji, które we mnie wywołała...
Mam ochotę na głos dziękować za MOJE życie i za to, że nigdy nie postawiło przede mną takich wyzwań.
Anna Słabkowska, do niedawna wzięta ginekolog, a w tej chwili słaba, uzależniona od alkoholu i innych używek kobieta, targana niegasnącymi wyrzutami sumienia po...

Przepiękna książka. Przepiękny hołd dla wszystkich świadomych rodziców. Polecałabym też gorąco każdemu nastolatkowi, żeby zobaczył również drugą stronę swoich nastoletnich buntów i wybryków. Prawdziwe, głębokie emocje i prawda psychologiczna, która sprawia, że literatura jest dobra bez względu na gatunek.

Przepiękna książka. Przepiękny hołd dla wszystkich świadomych rodziców. Polecałabym też gorąco każdemu nastolatkowi, żeby zobaczył również drugą stronę swoich nastoletnich buntów i wybryków. Prawdziwe, głębokie emocje i prawda psychologiczna, która sprawia, że literatura jest dobra bez względu na gatunek.