Obłęd '44. Czyli jak Polacy zrobili prezent Stalinowi, wywołując powstanie warszawskie

Warto przeczytać te książkę, szczególnie polecam naszej klasie rządzącej. Natomiast pewne fakty należy samodzielnie weryfikować. Najgorsze jednak to, że nie uczymy się na błędach.

Warto przeczytać te książkę, szczególnie polecam naszej klasie rządzącej. Natomiast pewne fakty należy samodzielnie weryfikować. Najgorsze jednak to, że nie uczymy się na błędach.

Nie chce mi się uzasadniać oceny książki ( typowej prowokacji ) i wiedzy historycznej autora.
Sam fakt, że " Gazeta Wyborcza " Michnika podjęła polemikę na temat książki co przyczyniło się do szerokiej promocji i ożywienia debaty publicznej, powinien wystarczyć za komentarz !!!
POLAKOM, NIE POLECAM !!!

Nie chce mi się uzasadniać oceny książki ( typowej prowokacji ) i wiedzy historycznej autora.
Sam fakt, że " Gazeta Wyborcza " Michnika podjęła polemikę na temat książki co przyczyniło się do szerokiej promocji i ożywienia debaty publicznej, powinien wystarczyć za komentarz !!!
POLAKOM, NIE POLECAM !!!

Krytyka Powstania to temat bardzo ważny i potrzebny szkoda tylko, że został podjęty przez tak niepoważna postać jak Zychowicz. Z marszu można zdyskredytować całą dyskusje odnosząc się (zupełnie zasadnie) do żenującego warsztatu i psedopublicysytycznego stylu autora. Książka jest bardzo płytka, pełna emocji, głupkowatego sarkazmu i niezbyt lotnych uproszczeń. Analiza decyzji poszczegolnych postaci sprowadza się do prostych stwierdzeń, że ktoś jest zwyczajnie głupi, bezmyślny, działał w interesie Stalina. Okupacja niemiecka była w miarę ok, sowiecka była najgorsza. Ogólnie to wystarczyło przecież iść z Hitlerem na ZSRR i wszystko byłoby dobrze, Polska byłaby mocarstwem, zabrakło tylko Zychowicza, który by nas wtedy poprowadził.

Krytyka Powstania to temat bardzo ważny i potrzebny szkoda tylko, że został podjęty przez tak niepoważna postać jak Zychowicz. Z marszu można zdyskredytować całą dyskusje odnosząc się (zupełnie zasadnie) do żenującego warsztatu i psedopublicysytycznego stylu autora. Książka jest bardzo płytka, pełna emocji, głupkowatego sarkazmu i niezbyt lotnych uproszczeń. Analiza decyzji...

Ktoś zaczyna mieć w tym kraju odwagę pisać historię bez upiększeń. Brawo Zychowicz!

Ktoś zaczyna mieć w tym kraju odwagę pisać historię bez upiększeń. Brawo Zychowicz!

Od wczesnych lat szkolnych zastanawiałem się dlaczego ludzie celebrują powstanie warszawskie, kampanię wrześniową i dwudziestolecie międzywojenne. Dzięki tej książce nabrałem otuchy , że nie tylko ja mam negatywny stosunek do tamtych wydarzeń. Mogę powiedzie, że książka była dla mnie pewnych przełomem i wsparciem w niezależnym podejściu do przedstawianej nam historii i rzeczywistości. Od przeczytania mineło wiele lat, a moje negatywne stanowisko co do powstania jeszcze bardziej się zradykalizowało.

Od wczesnych lat szkolnych zastanawiałem się dlaczego ludzie celebrują powstanie warszawskie, kampanię wrześniową i dwudziestolecie międzywojenne. Dzięki tej książce nabrałem otuchy , że nie tylko ja mam negatywny stosunek do tamtych wydarzeń. Mogę powiedzie, że książka była dla mnie pewnych przełomem i wsparciem w niezależnym podejściu do przedstawianej nam historii i...

Bardzo ciekawa książka. Pokazuje wycinek historii Polski od zupełnie innej strony niż do tej pory uczono mnie w podręcznikach szkolnych. Każdy powinien ją przeczytać. Nawet jeśli nie jest doskonała pokazuje zupełnie inną perspektywę. Pokazuje, że jesteśmy trybem w maszynie, a ktoś poza naszymi plecami rozdaje karty. Budzi wątpliwości. Przeraża myśl o tym, że to prawda.

Bardzo ciekawa książka. Pokazuje wycinek historii Polski od zupełnie innej strony niż do tej pory uczono mnie w podręcznikach szkolnych. Każdy powinien ją przeczytać. Nawet jeśli nie jest doskonała pokazuje zupełnie inną perspektywę. Pokazuje, że jesteśmy trybem w maszynie, a ktoś poza naszymi plecami rozdaje karty. Budzi wątpliwości. Przeraża myśl o tym, że to prawda.

Książka, która zmienia punkt widzenia na Powstanie Warszawskie.

Książka, która zmienia punkt widzenia na Powstanie Warszawskie.

Dawno żadna książka nie wywołała we mnie tylu emocji, w tym łez.
Mam bardzo krytyczne zdanie o polskiej polityce (tu mogłaby być kropka) z okresu drugiej wojny światowej, jak i o Powstaniu Warszawskim. Z ciekawością sięgnąłem zatem po ten tytuł, zachęcony rozmową, którą przeczytałem z autorem w Męskim Gadaniu Beaty Biały.
Zychowicz często nie stara się być obiektywny, nie ukrywa swoich sympatii. Rozumiem to, jednak oczekiwałbym od tego typu pozycji trzymania nerwów na wodzy, choć wiem, że to trudne, bo krew i łzy człowieka zalewają zderzając się z tymi wydarzeniami. Cytowanie jednak w książce, jakby nie było historycznej, fragmentów powieści, momentami z wymyślonymi przecież dialogami, to tak jakby w książce o Afryce cytować „W pustyni i w puszczy” i rozmowy Stasia z Nel. Nie dość, że temat wywołujący emocje, to jeszcze autor takie numery robi. Mam podobne wnioski, ale sposób przedstawienia tych faktów i wybiórczość cytatów, przede wszystkim w pierwszych częściach książki, raziła mnie podczas czytania okropnie.
A fakty… są druzgocące. Poczucie beznadziei, smutku, złości i, mówiąc bez ogródek wkurwu, praktycznie mnie opuszczały. Łzy bezsilności i oburzenia. No tak mam gdy czytam o tych tematach. Wiedziałem, że to będzie trudna lektura. Nie potrafię na chłodno tego przyjmować. A my jako naród z naszej trudnej historii tak mało się uczymy.
I jakże bym chciał aby polscy politycy działali dla wspólnego dobra naszej ojczyzny, a nie zajmowali się małostkowym wbijaniem sobie szpilek na Ig czy X jak to czyni premier z prezydentem. Żałosne ludziki.
Gdyby nie powyższe zastrzeżenia to moja ocena byłaby jeszcze wyższa, ale i tak mocne 7.

Dawno żadna książka nie wywołała we mnie tylu emocji, w tym łez.
Mam bardzo krytyczne zdanie o polskiej polityce (tu mogłaby być kropka) z okresu drugiej wojny światowej, jak i o Powstaniu Warszawskim. Z ciekawością sięgnąłem zatem po ten tytuł, zachęcony rozmową, którą przeczytałem z autorem w Męskim Gadaniu Beaty Biały.
Zychowicz często nie stara się być obiektywny, nie...

Jeśli miałabym krótko opisać ,,Obłęd '44'' napisałabym, że to książka dająca do myślenia. Autor pozwala spojrzeć na powstanie warszawskie zakorzenione w polskiej świadomości historycznej z nieco innej perspektywy. Przedstawiona zostaje nam sytuacja Polski przed, w trakcie oraz po tragicznych wydarzeniach w stolicy. Podczas czytania dowiedziałam się wielu rzeczy o których nie miałam wcześniej pojęcia.
Uważam, że dużym atutem tej książki jest przystępny dla czytelnika sposób poruszenia tematu przez Zychowicza. Można bez problemu ,,przejść" przez kolejne rozdziały bez potrzeby posiadania wnikliwej wiedzy o okresie II wojny światowej. Wiele aspektów jest na bieżąco wspominanych lub wyjaśnianych przez autora.

Pomimo tego, że rzadko kiedy sięgam po tego rodzaju gatunek literacki nie będę ukrywać, że przeczytanie ,,Obłędu '44" było dobrą decyzją, chociażby ze względu na poszerzenie swojej wiedzy.

Bardzo dziękuję przyjacielowi, który polecił mi tę książkę.

Jeśli miałabym krótko opisać ,,Obłęd '44'' napisałabym, że to książka dająca do myślenia. Autor pozwala spojrzeć na powstanie warszawskie zakorzenione w polskiej świadomości historycznej z nieco innej perspektywy. Przedstawiona zostaje nam sytuacja Polski przed, w trakcie oraz po tragicznych wydarzeniach w stolicy. Podczas czytania dowiedziałam się wielu rzeczy o których...

Warto przeczytać. Można się różnić z autorem w ocenie pewnych sytuacji ale mimo to warto wziąć pod uwagę jego tezy, często poparte archiwalnymi zapiskami znanych autorytetów.

Warto przeczytać. Można się różnić z autorem w ocenie pewnych sytuacji ale mimo to warto wziąć pod uwagę jego tezy, często poparte archiwalnymi zapiskami znanych autorytetów.